naisha85
13-11-2004, 00:16
Breda, Vrijdag 13 november. GroenLinks Web
Je kunt je de reacties in de pers wel voorstellen. Woedend was iedereen. Het geroep dat inwoners van Nederland niet kunnen accepteren dat homosexualiteit in Nederland gewoon wordt toegestaan, was een teken dat de integratie mislukt was, bla bla bla.
Schrijver/columnist M.R. Jabri heeft een kunststukje afgeleverd. Het enige dat in het in zijn artikel 'Geen Nicht In Het Licht' staat is dat Jabri ziek wordt van al die extravagante homo’s die in het straatbeeld met hun homosexualiteit lopen te koketteren. Wees homosexueel, maar doe dat thuis, is kortweg zijn stelling. Geen Gay-parade’s meer, geen zoenende jongens op straat en geen versierpogingen aan zijn adres. Uiteraard vat heel Nederland dit op als een teken dat de integratie volstrekt is mislukt, dat Jabri een extremist is en , eigenlijk, dat al die geitenneukers (om de terminologie van Van Gogh maar te gebruiken) zo snel mogelijk het land uitgezet moeten worden. Daarbij vergeten ze even dat zo’n beetje half Nederland er exact dezelfde mening op nahoudt. Maar dan niet met de Islam als achtergrond, maar de Bijbel (kent U het abjecte Bijbelboek Leviticus nog?) of gewoon omdat ze zoenende mannen gewoon enorm smerig vinden. Eigenlijk is Jabri dus enorm geïntegreerd. Hij is net zo fout als de rest van Nederland, maar dan minder hypocriet. Hij erkent het ten minste. En daarnaast heeft hij zelfs homosexuele vrienden.
Wat ik daarnaast erg sterk vindt, is de manier waarop Jabri de publiciteit heeft gezocht. Eerst op de dag van de moord de site op zwart zetten vanwege vermeende bedreigingen aan het adres van de makers van de site (uhuh), daarna aankondigen dat je de presentatie van een anti-homomanifest uitstelt omdat je dat niet tegelijk wilt laten vallen met de crematie van Van Gogh (tuurlijk) en daarmee zoveel aandacht weten te trekken dat de dag erna iedereen op je site kijkt wat voor pamflet het wel niet is. Iets wat niemand gedaan zou hebben op het moment dat de site vanwege die vermeende dreigementen een week eerder niet op zwart was gegaan.
M.R. Jabri heeft overigens sinds kort een boek, genaamd "De Zeven Vloeken", uitgebracht via RockPublish Ltd, wat ook zeer zeker een literair hoogstandje is. Ik heb het boek al kunnen lezen en was zeer onder de indruk van dit schrijftalent dat in Nederland een nieuw, verfrissend maar bovenal eerlijk geluid laat horen. Het is een Marokkaanse moslim, hij is assertief maar een verademing om te lezen en te horen spreken. Het vreemde aan het hele verhaal is dat zijn achterban voor ongeveer driekwart uit autochtone Nederlanders bestaat. Dit kan ook te maken hebben met de politieke artikelen die Jabri schrijft, met betrekking tot de wereldpolitiek. Ik vraag me dan ook werkelijk af waar hij al die tijd heeft gezeten. Blijkbaar heeft hij zijn tijd besteed aan het verkrijgen van informatie die hij verwerkt in zijn artikelen. Want die staan bol van de feiten die hij op zijn eigen, simpele maar zuivere en naïeve manier weergeeft. Een topschrijver en -columnist met een confronterende manier van schrijven en spreken.
Theo zou er trots op zijn (Zeker weten doe ik het niet want ik heb Theo nooit persoonlijk ontmoet, net zoals al die andere mensen die wel doen alsof. Jabri heeft hem overigens wel persoonlijk gekend en ging openlijk met hem in debat waarbij Van Gogh het openlijk meerdere malen heeft verloren van hem): de perfecte manier om je eigen vrije mening zo wijd mogelijk te verspreiden. Vestig de aandacht op je, maak een statement, beledig en passant een paar minderheden en maak je punt. Jabri is het voorlopige toppunt van Marokkaanse integratie. Geen geweld, maar meningen. El Qalem betekent volgens mij ‘de pen’ en da’s dus niet voor niets. Ik ben er enorm voor dat hij in Nederland de mogelijkheid heeft om meningen te verkondigen waar ik het schurft aan heb.
Want, voor de duidelijkheid, zijn mening kunnen ze wat mij betreft het beste verwerken in een lekkere kouskous. Want als ik een leuke jongen wil zoenen, al dan niet op straat, dan ga ik net zo vrijelijk mijn gang als Jabri met zijn mening. Hooguit zal ik Jabri netjes mijn opinie op zijn mening geven door bedeesd mijn lange middelvinger aan hem te laten zien, maar daar houd het ongeveer bij op. En dat Jabri niet gediend is van relnichten in strings, die zomers het straatbeeld kleuren, kan ik me prima voorstellen. Mijn idee zou het ook niet zijn. Maar zolang moslima’s zich in Nederland zomer of winter in een dikke jas met daaronder een trui, drie onderjurken, wollen sokken, een burka en een snor (dit is slechts een voorbeeld, ik wil echt niet alle moslima’s over één kam te scheren), dan moet Jabri toch echt maar accepteren dat die nichten ook gewoon buiten in de zon hun nichterigheid mogen uitdragen. Alhoewel zijn hele bedoeling in dit stuk niet was om homosexuelen te schofferen, getuige de verdraaiing van de woorden van Geert Wilders, waarmee het stuk wordt afgesloten.
Met groet,
Selçuk Akinci
GroenLinks Breda
Je kunt je de reacties in de pers wel voorstellen. Woedend was iedereen. Het geroep dat inwoners van Nederland niet kunnen accepteren dat homosexualiteit in Nederland gewoon wordt toegestaan, was een teken dat de integratie mislukt was, bla bla bla.
Schrijver/columnist M.R. Jabri heeft een kunststukje afgeleverd. Het enige dat in het in zijn artikel 'Geen Nicht In Het Licht' staat is dat Jabri ziek wordt van al die extravagante homo’s die in het straatbeeld met hun homosexualiteit lopen te koketteren. Wees homosexueel, maar doe dat thuis, is kortweg zijn stelling. Geen Gay-parade’s meer, geen zoenende jongens op straat en geen versierpogingen aan zijn adres. Uiteraard vat heel Nederland dit op als een teken dat de integratie volstrekt is mislukt, dat Jabri een extremist is en , eigenlijk, dat al die geitenneukers (om de terminologie van Van Gogh maar te gebruiken) zo snel mogelijk het land uitgezet moeten worden. Daarbij vergeten ze even dat zo’n beetje half Nederland er exact dezelfde mening op nahoudt. Maar dan niet met de Islam als achtergrond, maar de Bijbel (kent U het abjecte Bijbelboek Leviticus nog?) of gewoon omdat ze zoenende mannen gewoon enorm smerig vinden. Eigenlijk is Jabri dus enorm geïntegreerd. Hij is net zo fout als de rest van Nederland, maar dan minder hypocriet. Hij erkent het ten minste. En daarnaast heeft hij zelfs homosexuele vrienden.
Wat ik daarnaast erg sterk vindt, is de manier waarop Jabri de publiciteit heeft gezocht. Eerst op de dag van de moord de site op zwart zetten vanwege vermeende bedreigingen aan het adres van de makers van de site (uhuh), daarna aankondigen dat je de presentatie van een anti-homomanifest uitstelt omdat je dat niet tegelijk wilt laten vallen met de crematie van Van Gogh (tuurlijk) en daarmee zoveel aandacht weten te trekken dat de dag erna iedereen op je site kijkt wat voor pamflet het wel niet is. Iets wat niemand gedaan zou hebben op het moment dat de site vanwege die vermeende dreigementen een week eerder niet op zwart was gegaan.
M.R. Jabri heeft overigens sinds kort een boek, genaamd "De Zeven Vloeken", uitgebracht via RockPublish Ltd, wat ook zeer zeker een literair hoogstandje is. Ik heb het boek al kunnen lezen en was zeer onder de indruk van dit schrijftalent dat in Nederland een nieuw, verfrissend maar bovenal eerlijk geluid laat horen. Het is een Marokkaanse moslim, hij is assertief maar een verademing om te lezen en te horen spreken. Het vreemde aan het hele verhaal is dat zijn achterban voor ongeveer driekwart uit autochtone Nederlanders bestaat. Dit kan ook te maken hebben met de politieke artikelen die Jabri schrijft, met betrekking tot de wereldpolitiek. Ik vraag me dan ook werkelijk af waar hij al die tijd heeft gezeten. Blijkbaar heeft hij zijn tijd besteed aan het verkrijgen van informatie die hij verwerkt in zijn artikelen. Want die staan bol van de feiten die hij op zijn eigen, simpele maar zuivere en naïeve manier weergeeft. Een topschrijver en -columnist met een confronterende manier van schrijven en spreken.
Theo zou er trots op zijn (Zeker weten doe ik het niet want ik heb Theo nooit persoonlijk ontmoet, net zoals al die andere mensen die wel doen alsof. Jabri heeft hem overigens wel persoonlijk gekend en ging openlijk met hem in debat waarbij Van Gogh het openlijk meerdere malen heeft verloren van hem): de perfecte manier om je eigen vrije mening zo wijd mogelijk te verspreiden. Vestig de aandacht op je, maak een statement, beledig en passant een paar minderheden en maak je punt. Jabri is het voorlopige toppunt van Marokkaanse integratie. Geen geweld, maar meningen. El Qalem betekent volgens mij ‘de pen’ en da’s dus niet voor niets. Ik ben er enorm voor dat hij in Nederland de mogelijkheid heeft om meningen te verkondigen waar ik het schurft aan heb.
Want, voor de duidelijkheid, zijn mening kunnen ze wat mij betreft het beste verwerken in een lekkere kouskous. Want als ik een leuke jongen wil zoenen, al dan niet op straat, dan ga ik net zo vrijelijk mijn gang als Jabri met zijn mening. Hooguit zal ik Jabri netjes mijn opinie op zijn mening geven door bedeesd mijn lange middelvinger aan hem te laten zien, maar daar houd het ongeveer bij op. En dat Jabri niet gediend is van relnichten in strings, die zomers het straatbeeld kleuren, kan ik me prima voorstellen. Mijn idee zou het ook niet zijn. Maar zolang moslima’s zich in Nederland zomer of winter in een dikke jas met daaronder een trui, drie onderjurken, wollen sokken, een burka en een snor (dit is slechts een voorbeeld, ik wil echt niet alle moslima’s over één kam te scheren), dan moet Jabri toch echt maar accepteren dat die nichten ook gewoon buiten in de zon hun nichterigheid mogen uitdragen. Alhoewel zijn hele bedoeling in dit stuk niet was om homosexuelen te schofferen, getuige de verdraaiing van de woorden van Geert Wilders, waarmee het stuk wordt afgesloten.
Met groet,
Selçuk Akinci
GroenLinks Breda