Archief voor de ‘trein’ Rubriek

De mazzelaar – wo 9 sept. 2009

maandag, 23rd november 2009
NS Jaarkaart

NS Jaarkaart

Ik was mijn portemonnee vergeten. En dus ook mijn NS-jaarkaart. Het was de tweede keer in korte tijd.

De conducteur moest me een kaartje tegen het duurdere treintarief verkopen en zou daar na zijn controle voor terugkomen. Ik had echter mazzel, ik zag hem niet meer voor ik mijn bestemming had bereikt. Och, dacht ik, op de terugreis wordt ik vast weer gecontroleerd.

Niet veel later, toen ik net op mijn werk was aangekomen, ging mijn mobiel. „Uw portemonnee is gevonden en U kunt ‘m afhalen op Den Haag Centraal”. De 26 euro zat er zelfs nog in. Kennlijk was de portemonnee in de trein uit mijn zak gevallen.

Hoezo is de mens niet te vertrouwen?

De Monoloog – do 27 aug. 2009

donderdag, 5th november 2009
Stilte-coupé

Stilte-coupé

Een vrouw en een hond bezetten samen twee zitplaatsen in de stiltecoupé.

Een enkele keer blafte de hond zachtjes en ingetogen. De vrouw begon te praten. Even hoopte ik nog dat de vrouw tegen de hond zou zeggen dat deze zijn mond moest houden. Niets was minder waar.

De vrouw begon een ellenlang verhaal, daarbij af en toe een vraag stellend. De vrouw gaf er ook zelf telkens antwoord op. Zo werd het een levendige discussie, die de hond gelaten aanhoorde.

‘Woef’, blafte de hond vrijwel onhoorbaar toen de vrouw even pauzeerde in haar verhaal. Alsof hij tegen zijn baasje wilde zeggen dat ze in een stiltecoupé zat. Maar de vrouw luisterde niet. Zij herpakte zich en ging weer verder in haar monoloog.

De Treinreiziger – di 25 aug. 2009

donderdag, 29th oktober 2009
Belgische trein

Belgische trein

De trein rijdt langzaam,
mensen deinen langzaam mee,
verre bestemming.

Ik had per ongeluk een Haiku geschreven. Nou ja, per ongeluk, het was eigenlijk nog best puzzelen om het gevoel van dat moment weer te geven in het te kleine aantal lettergrepen waarbinnen een Haiku geschreven dient te worden.

Het bleek een Haiku met profetische eigenschappen. Voor de rest van de reis werd ik geplaagd door wisselstoringen en op de terugweg nog eens getrakteerd op een gevalletje zelfmoord.

Het was de internationale trein, die trein die men voornemens is af te schaffen, die me uiteindelijk naar Roosendaal wist te brengen, waar ik vervolgens op de trein naar Breda ben gestapt.

Verre bestemmingen indeed.

De Busreiziger – ma 24 aug. 2009

donderdag, 29th oktober 2009
oude Bredase stadsbus

oude Bredase stadsbus

Het knip- en knutselweekeinde (* van de Spoorwegen ging op maandag gewoon vrolijk verder. En dus was het een bus die me tot Dordrecht bracht in plaats van de vertrouwde intercity.

Ik houd niet van bussen. De zitplaatsen zijn te krap, de schokken te veel en ze ruiken muf. Daarnaast is het hele buslijnensysteem mij nooit geheel duidelijk. Het gebeurd me te vaak dat ik wel in de bus met het juiste nummer stap, om vervolgens toch nog de verkeerde kant op te gaan.

Ik ben hartstikke voor Openbaar Vervoer. Maar als het niet op rails rijdt, zou het die naam van mij eigenlijk niet mogen voeren.

*) courtesy of Rogier Elshout

De Limbo – wo 29 juli 2009

vrijdag, 4th september 2009
Stilte-coupé

Stilte-coupé

Natuurlijk heb ik geen hekel aan Limburgers. Het zou raar zijn om iemand op afkomst of woonplaats te beoordelen.

Het valt me wel op dat ze altijd zo hard praten in dat zijige taaltje van ze. En dat valt me de laatste dagen nog extra op, want dankzij de zomerregeling van de NS mag het vergrijzende smaldeel van Limboland nu ook voor negenen al in de trein stappen. En met het warme weer maken ze gretig gebruik van die mogelijkheid, waarbij ze en passant ook nog eens het hele gezin meenemen voor een dagje aan het strand.

Het heeft wel iets, zo’n eigen wereld met een eigen fantasietaal. Heerlijk lijkt me dat, als je met al je vrienden zo vloeiend geheimtaal kan praten. Ik heb dus helemaal geen hekel aan Limburgers. Sterker nog, ik vindt ze zo leuk en aardig dat ik ze een heel eigen treinstel gun.

Dus kan dat luidruchtige gezin uit Sittard, Geleen of waar de fuck ze dan ook vandaan komen asjeblieft nu ook SUBIET OPDONDEREN uit mijn stilte-coupé.

De Koffieverstrekker – zo 26 juli 2009

vrijdag, 28th augustus 2009
Dubbele espresso met Selçuk

Dubbele espresso met Selçuk

Onderweg naar de barbecue die Sebi, Perlita en Gijs gaven ter ere van het feit dat Gijs de huisgenoot van Sebi werd en Perla en Sebi weer gingen latten, klapte ik de computer open om in contact met de buitenwereld te blijven. Op twitter ontspon zich een gesprek tussen de tegenover het station van Den Bosch woonachtige collega Jeroen Steeman en Tom uit Eindhoven.

„Zo, espressoapparaat is weer helemaal ontkalkt en gepoetst. Kopje koffie iemand?”, twitterde @minitrue_nl. „Lekker” antwoordde @roadtotom, „kom je het brengen?”. „Gratis gebracht in regio NS-station ‘s-Hertogenbosch!”, liet @minitrue_nl weten.

Mooi, dacht ik, terwijl de trein zich vanaf het station van Tilburg verder bewoog in de richting van de provinciehoofdstad. „Ik sta zo op Den Bosch, over twintig minuten. Kom je mij een kopje brengen?” Toegegeven, daar had Jeroen niet op gerekend. Maar twintig minuten later stond ‘ie klaar met een verse espresso. En een fototoestel om het allemaal vast te leggen.

De zwartrijder – wo 8 juli 2009

maandag, 3rd augustus 2009
Voetgangerstunnel van Station Breda

Voetgangerstunnel van Station Breda

„Wel godverdomme”, dacht ik bij mezelf toen ik de al wachtende trein naar Den Haag instapte. Pas op dat moment realiseerde ik me dat ik mijn portemonnee thuis had laten liggen.

Aangezien ik weinig zin had om terug te lopen en een half uur later de volgen de trein te pakken, besloot ik toch maar in te stappen. Uiteraard had de conducteur dit keer slechts enkele minuten voor nodig voordat hij voor m’n neus stond. Of hij mijn kaartje even mocht zien.

„Doe mij maar een boete”, zei ik grijnzend tegen de beroepsknipper. „U heeft geen kaartje bij zich?”, informeerde de kaartcontroleur voor de zekerheid nog, maar ik moest hem teleurstellen. De man fronste zijn wenkbrauwen: „Ik heb nog nooit meegemaakt dat iemand zo vrolijk een boete in ontvangst nam”. „Och”, antwoordde ik, „als abonnementshouder mag ik zo af en toe zwart reizen. En voor ruim drieduizend euro is het zonde als je daar dan geen gebruik van maakt.”

De laatste reis – di 7 juli 2009

maandag, 3rd augustus 2009
ICK-rijtuig

ICK-rijtuig

Het zijn van die dingen die pas geleidelijk tot je doordringen. Iets wat eerst niet echt opvalt. Waar je vervolgens aan gaat wennen. Totdat het ineens onomkeerbaar is, en dan is het te laat.

De Nederlandse Spoorwegen hebben me weer een kunstje geflikt. Jarenlang rijdt ik al op het traject Breda-Den Haag. En twee keer per uur zette de NS al die jaren trouw hun in Duitsland gekochte ICK’s in. Oude, omgebouwde treinstellen met coupédeurtjes die ècht dicht kunnen, zodat je in dezelfde ruimte hooguit vijf andere mensen hoeft te dulden. En met stoelen met echte spiraalvering, die de schokken als gevolg van de vierkante wielen volledig absorberen.

Het werd langzaam minder. Steeds vaker zette de NS ineens de nieuw aangeschafte VIRM-4 treinstellen in. Of waren de ICK’s ineens vervangen door ICR-rijtuigen. En voor iemand die best gesteld is op de rust en het zitcomfort van de knusse ICK-stellen mag dat gerust een teleurstelling heten.

Het duurde even voordat het dramatische nieuws in volle omvang tot me doordrong: nooit zal ik meer het genot ondervinden van de oude ICK’s. De Spoorwegen hebben ze inmiddels allemaal uitgefaseerd. Terzijdegesteld.

Uitgerangeerd.

De Nachtreiziger – vr 5 juli 2009

dinsdag, 23rd juni 2009
Vrij op Vasalis: De trein rijdt als een slaapkamer door de nacht

Vrij op Vasalis: 'De trein rijdt als een slaapkamer door de nacht'

Het feest van de drie zetels duurde tot drie uur. Daarna moest het café noodgedwongen sluiten en moesten wij noodgedwongen naar huis. Daar hebben ze tegenwoordig nachtnet voor uitgevonden.

Tot Rotterdam ging dat heel prima. Rogier, Euro-kandidaat, zelfbenoemd womanizer en autodidact in linguïstisch programmeren deed zijn stinkende best om twee vrouwen te versieren. Het daaruit voortvloeiende amusement hield me tot Rotterdam wakker. Ergens na Dordrecht, toen het reisgezelschap al lang was geslonken tot alleen mezelf, viel ik in slaap.

Ik werd wakker in Tilburg, waar ik erachter kwam dat de eerstvolgende trein naar Breda pas een uur later weer zou rijden. Ik verkoos de warmte boven de kou en keerde terug in de trein die me verder bracht naar Eindhoven. Om daar vervolgens een klein kwartier later weer in te stappen in de eerste trein naar Breda.

Het Nachtnet is een toevluchtsoord voor vermoeide feestvierders, dolende nachtbrakers en gestrande reizigers.

Zwart – do 7 mei 2009

dinsdag, 26th mei 2009
Jaarkaart

Jaarkaart

De twee opgeschoten jongeren waren betrapt. Ze hadden geen kaartje. Wel een OV-chipkaart, maar daar kun je natuurlijk niet mee op de trein.

Vervolgens begon het duw- en trekwerk. De twee jongens wilden zich niet identificeren en wilden weglopen. De conducteurs, inmiddels twee man sterk, lieten het niet toe.

Even leek het erop dat het uit de hand zou lopen. Collega Rinske en ik keken elkaar aan. Moesten we onze burgerplicht doen en de conducteurs assisteren? Het bleek echter niet nodig.

Op Rotterdam werden de jongens keurig in de kraag gevat door de spoorwegpolitie. Tevreden constateerde ik dat het recht zijn beloop had gehad.

Ik betaal toch niet voor niets meer dan drieduizend euro voor mijn jaarkaart.