Berichten met de tag ‘coalitie’

Onderhandelingen (slot)

vrijdag, 23rd april 2010

„Heeft de gemeente eigenlijk haar eigen twitter-account?”, vroeg VVD-onderhandelaar Klaas Dijkhoff ergens gedurende het onderhandelingsproces. Het werd nagevraagd bij het ambtelijk apparaat. Het antwoord was ‘ja’.

We hadden de vraag zorgvuldiger moeten formuleren. Want hoewel de gemeente inderdaad wel een eigen twitter-account had, luisterde deze niet naar de naam @Breda, maar naar het aanzienlijk minder sexy klinkende @Gemeente_Breda. De twitter-account @Breda was in handen van een Ierse schoonheidsspecialiste die luisterde naar de naam Breda O’Neil.

Navraag bij mevrouw O’Neil leerde dat zij best bereid was om haar account af te staan. Een actief twitteraar was het, met een historie van 0 tweets, ook niet. Ze was alleen het wachtwoord, dat ze ooit had ingesteld, al lang vergeten. Net zoals ze inmiddels ook al niet meer het e-mailadres had, waarmee ze destijds de account had geopend. Geen goed uitgangspunt voor een snelle overdracht van de account.

En zo geschiedde het dat we op 2 April, Goede Vrijdag, de stad een accoord presenteerden met de naam @Breda, zonder dat we de bijbehorende twitter-account in bezit hadden. Enigszins pijnlijk was dat wel, alhoewel de nieuwe coalitie alle flauwe grappen over Ierse schoonheidsspecialisten gelukkig bespaard bleef.

Vorige week kwam eindelijk het verlossende bericht: de overdracht was alsnog gelukt. Nu nog een strategie van de nieuwe coalitie om deze account te gaan gebruiken als één van de manieren om te communiceren met de stad.

Onderhandelingen (4)

donderdag, 15th april 2010
Kaft Coalitie-accoord

Kaft Coalitie-accoord

„Conclusies: constructieve sfeer” en „over veel dingen eens”. Dat staat er bovenin de dertiende bladzijde geschreven van het notitieblok dat samen met de rest van de onderhandelingsdocumenten inmiddels veilig opgeborgen is. Om in de kantlijn daarop dreigend te vervolgen met de opmerking „waar moeten we het nog over hebben? Knopen.”

Die knopen stonden in de twee daaropvolgende pagina’s opgesomd. We mochten het dan over veel dingen eens zijn, er stonden nog genoeg inhoudelijke discussiepunten op de agenda.

Duurzaamheidsagenda en klimaatbeleid onverkort handhaven, behoud en versterking van het groene buitengebied, het uitvoeren van de nota ‘Sociaal Kompas’, waarin de opvang van daklozen beschreven staat, het handhaven van het cultuurbudget, voortgang van de wijkontwikkeling, een moderne visie op het woningmarktbeleid met nadrukkelijke aandacht voor starters en sociale woningbouw, het handhaven van het ruimhartige Bredase armoedebeleid en een stevige ambitie op het punt van Brede Scholen. Dat waren de harde punten die GroenLinks tijdens de onderhandelingen inbracht.

Nu was er op het groene gebied weinig onenigheid met de overige partijen. GroenLinks trok ook de afgelopen periode al vaker op met VVD en D66 als het ging om het behoud van het groene karakter van het buitengebied. Over het klimaatbeleid moest wat langer onderhandeld worden voordat dit overeind gehouden bleef. En ook het armoedebeleid zorgde voor een stevige discussie. Net als de vraag of de OZB nu wel met de inflatie omhoog mocht, of dat de explosief stijgende rioolrechten voor burgers gecompenseerd moesten worden.

Het duurde uiteindelijk zo’n twee weken voordat alle inhoudelijke meningsverschillen uitonderhandeld waren. En vervolgens nog een kleine week om tot een mooi geformuleerd en prettig vormgegeven document te komen. Dankzij de ‘track changes’-functie in Word hoefden we daar niet telkens voor bij elkaar te komen. En die flexibele werkhouding van de vier hoofdonderhandelaars kenmerkte de moderne werkwijze die dit college er op na houdt. ‘@Breda’, was dan ook de titel van het accoord.

Leer hier ‘@Breda – coalitieakkoord 2010-2014′

Onderhandelingen (3)

woensdag, 14th april 2010

Balans

De avond van 17 maart. Informateur Helmi Huijbregts vindt dat er wel genoeg is gepraat over de financiële problemen van de stad. „De problemen worden niet minder naarmate we meer detailinformatie opvragen.” Sterker nog, het tegendeel bleek eerder waar.

We hadden twee dagen eerder al specifiek doorgevraagd naar de tekorten op het Grondbedrijf van een slordige 45 miljoen euro. Of dat nog positief uit kon pakken. Sommige planresultaten wel. Maar het zware verlies op de bouw van De Bouverijen, om maar een voorbeeld te noemen, was al ‘geoptimaliseerd’. Wat dat optimaliseren dan precies inhield, vroeg ik. Onder andere dat van de dertig procent sociale woningbouw er in de geraamde opbrengst twintig procent was geschrapt.

Verbazingwekkende gezichten alom. Dat een beleidsmatige keuze waartoe slechts de raad bevoegd is, het schrappen van sociale woningen, nu al financieel was ingeboekt, was onbegrijpelijk. „Ja”, probeerde het Grondbedrijf van toezicht van toen nog demissionair wethouder Heerkens zich nog te verdedigen, „maar dit doen we alleen onder de strikte voorwaarde dat dit elders wordt gecompenseerd”. Aan mijn hoela. Die compensatie elders kost minstens zo veel als wat in het geoptimaliseerde plan boekhoudkundig wordt bezuinigd. Een sigaat uit eigen doos dus.

Daar gingen we het allemaal niet meer over hebben. Het ging vanaf nu om de inhoudelijke ‘knopen’, zoals formateur Huijbregts deze noemde. En die waren er wel een aantal

De Onderhandelingen (2)

donderdag, 8th april 2010
Uitslagenavond 3 maart: Klaas Dijkhoff (VVD) en ik

Uitslagenavond 3 maart: Klaas Dijkhoff (VVD) en ik

Het is 13 maart als de PvdA-onderhandelaars Marja Heerkens, Mirjam Haagh en Arend Hardorff de onderhandelingstafel in de commissiekamer in het stadhuis, voor het laatst verlaten. Dat GroenLinks aan die tafel bleef zitten om verder te onderhandelen met VVD, CDA en D66 was geen vanzelfsprekende keuze. Maar wel één waar we achter staan.

Breda staat voor een forse bezuinigingsoperatie. Juist dan moet het stadsbestuur niet exclusief in de handen van rechts gelaten worden. Er valt op sociaal en groen terrein genoeg te beschermen. Die verantwoordelijkheid heeft GroenLinks genomen door aan de onderhandelingstafel te blijven zitten.

De formatiegesprekken begonnen met een sessie over de financiële situatie van Breda. Om maar even de schokkende cijfers te geven: Er moet een bedrag van minimaal 30 miljoen structureel (dus op de jaarlijkse uitgaven) bezuinigd worden. In de mei- en novembercirculaire van het ministerie van Financiën zou dat bedrag zelfs nog een stuk meer kunnen worden. Daarnaast had de gemeente nog 5,4 miljoen euro aan ongedekt beleid uitstaan. Een totale opgave dus van een slordige 35 miljoen. En als klap op de vuurpijl kregen we de actuele cijfers van het Grondbedrijf, waaruit we niet anders dan konden concluderen dat dit bedrijfsonderdeel van de Gemeente Breda volledig failliet is achtergelaten. Het totaal aan negatieve planresultaten: 45 miljoen euro, waarvoor slechts voor elf miljoen euro voorzieningen zijn getroffen.

De schellen vielen van onze ogen. Allereerst vanwege de boekhoudkundige risico’s die genomen zijn en uiteindelijk tot dit mega-tekort hebben geleid. Toekomstige winsten waren veel te positief ingeschat. En die winsten waren niet alleen al ingeboekt, ze waren zelfs al volledig uitgegeven. Een zelfde soort boekhouding die op mondiale schaal tot de kredietcrisis heeft geleidt eigenlijk. Maar minstens zo geschokt waren we omdat we niet begrepen waarom deze cijfers niet eerder bekend waren. Er hadden al veel eerder alarmbellen moeten gaan rinkelen op het Stadskantoor. De verantwoordelijk wethouder had naar de raad moeten komen met deze cijfers, die ook in december al bekend hadden kunnen en moeten zijn. Waarom is dat niet gebeurd?

Gek genoeg werd de onderlinge sfeer tussen de onderhandelingsdelegaties beter naarmate er meer financiële en beleidsmatige tegenvallers op ons af kwamen. De uitdaging werd groter, onoverzienbaar welhaast, maar de wil om daar samen uit te komen en het financiële huishoudboekje van deze stad op orde te brengen, groeide navenant. En dus worden de tekorten van het grondbedrijf in één keer afgeboekt, zodat Breda niet jaar op jaar de rentelasten van deze schulden me zich mee hoeft te dragen. En zorgen we in 2014 dus ook voor een sluitende begroting. Zonder doorlopend beleid waarvoor geen dekking meer is.

En zo verliepen de eerste dagen van de formatiebesprekingen zonder echt onderhandelen over de inhoudelijke meningsverschillen. Pas op de avond van woensdag 17 maart, na de avondmaaltijd, kwamen de eerste inhoudelijke punten op tafel.

De Onderhandelingen (1)

woensdag, 7th april 2010
Uitslagenavond 3 maart 2010

Uitslagenavond 3 maart 2010

En zo won GroenLinks er tijdens de gemeenteraadsverkiezingen van 3 maart in Breda een vierde zetel bij. Van 7,2 procent naar 9 procent. En daarmee behoorden we ineens tot het rijtje winnaars, samen met de VVD, die van zeven naar negen zetels steeg, en D66, dat haar zetelaantal meer dan zag verdubbelen: van twee naar vijf.

De VVD, de grootste partij, liet er geen gras over groeien. Nog hetzelfde weekeinde mochten de partijen aanschuiven bij de kersverse door hen benoemde informateur Helmi Huijbregts, de oud-burgemeester van Oosterhout. De uitkomst van die gesprekken: er moet een vier-partijencoalitie geformeerd worden, met daarin in ieder geval de drie winnende partijen. Ook werd duidelijk dat de lokale partijen Breda’97 (2 zetels), Leefbaar Breda (1 zetel) en Trots op Nederland (1 zetel) zelf aangegeven hadden vooralsnog niet aan de onderhandelingen deel te nemen. Eveneens duidelijk was dat de SP door niemand behalve zichzelf als mogelijke coalitiepartner genoemd werd.

De SP verliet noodgedwongen de onderhandelingstafel. Maar geheel verwonderlijk is dat niet. De partij is zelf vurig pleitbezorger van de linkse coalitie. Die wens is getalsmatig echter niet mogelijk: PvdA, GroenLinks en SP zijn samen goed voor vijftien zetels, bij lange na niet voldoende voor een raadsmeerderheid, die op steun van minimaal twintig zetels moet kunnen rekenen. Na de verkiezingen behoorde D66, bij monde van de SP, ineens ook tot die gedroomde linkse coalitie. Maar ook die coalitie zou slechts een te krappe meerderheid van slechts één zetel hebben. En daarnaast was D66 absoluut niet te porren voor deze op Maoïstische leest geschroeide combinatie.

En zo gingen de gesprekken verder met vijf partijen: het rijtje winnaars plus de PvdA en het CDA. In de daarop volgende week werd inhoudelijk afgetast waar de overeenkomsten zaten en welke verschillen er overbrugd moesten worden. Een soort Robinson-Island, waarbij iedereen wist dat er aan het einde van de week een partij weggestemd zou worden. De grote vraag was wie?

De voorkeur van GroenLinks is van meet af aan duidelijk geweest. Vier jaar geleden streefde ik als lijsttrekker al voor een paars-groene coalitie. De toenmalige winnaar, de PvdA sloot elke samenwerking met de VVD toen echter uit. Resultaat: geen paars, maar een coalitie met PvdA, CDA en GroenLinks. En eerlijk is eerlijk, de samenwerking met het CDA is in die jaren meer dan plezierig geweest. Nu stond ik gesteld voor de keuze tussen PvdA en CDA. Dan mag het voor iedereen duidelijk zijn dat voor GroenLinks tussen die twee de PvdA de meest logische inhoudelijke bondgenoot is. Dat geldt niet voor de VVD, die inhoudelijk meer op een lijn zit met het CDA. En het gold ook niet voor D66, die te weinig vertrouwen had in de financiële onderbouwing van de PvdA-voorstellen. En zo werd het op die bewuste zaterdagmiddag ook exit PvdA.

De grote vraag is voor velen waarom GroenLinks toen ook niet is opgestapt. GroenLinks heeft altijd vastgehouden aan de eigenstandige positie. De PvdA is een inhoudelijke bondgenoot op veel sociale thema’s. Maar we zijn niet de bijwagen van de PvdA, die mag aanschuiven aan de onderhandelingstafel wanneer de PvdA dat schikt. We hebben immers ook andere bondgenoten: op milieuthema’s trekken we makkelijker op met D66 en als het gaat om de landschappelijke kwaliteit van het buitengebied is naast D66 ook de VVD een goede bondgenoot. Dus GroenLinks bleef zitten. Om te ontdekken of er in de onderhandelingen genoeg groene en linkse punten binnen te halen waren. Als we weglopen, doen we dat om de inhoud, niet om de poppetjes aan de tafel.

Sommigen denken dat als de GroenLinks-delegatie het maar hard genoeg had gespeeld, de PvdA nog steeds aan tafel gezeten had. Dat is niet zo. Een coalitie VVD, D66 en CDA heeft een nipte meerderheid van twintig zetels. Deze rechtse coalitie kon echter op voorhand rekenen op gedoogsteun van de twee rechtse splinters: Leefbaar en Trots. Ze zouden hun rechterbeen er voor geven om links buiten het bestuur te houden.

En zo werd de informatie de formatie. Met nog vier partijen aan tafel en een PvdA die de komende jaren de oppositiebankjes zal bezetten. Dat is niet zoals GroenLinks het zelf op dat moment het liefste had gezien. Het beeld dat GroenLinks de PvdA ‘gewipt’ zou hebben, zoals de sociaal-democraten de afgelopen weken schetsen, is dan ook volstrekte kul. Nu gun ik het deze partij dat ze publicitair hun pijlen even op GroenLinks richten. Maar de PvdA zou zich ook eens kunnen afvragen waarom zij voor een aantal andere partijen zo een ongewenste gesprekspartner blijkt te zijn.

Homo Placens – ma 17 mrt. 2008

donderdag, 27th maart 2008

peacekeeping

Het fractievoorzittersoverleg stond geheel in het teken van verzoening. Nadat de oppositie bij de behandeling van de pré-Kadernota was weggelopen, was er enig missiewerk te verrichten.

En dus werd de ui tijdens het fractievoorzittersoverleg laag voor laag afgepeld. De pijn zat ‘m natuurlijk in het overleg dat de coalitiepartijen gehad hadden in het kader van de tussenbalans. Maar vooral in de in hun ogen onduidelijke rol die wethouder Marja Heerkens daar als lijsttrekker van de PvdA in had.

Een aantal keren peilde de burgemeester of de persoonlijke verhoudingen in de raad wellicht aangetast waren. Het werd door iedereen ontkend. En los van een paar mensen die elkaar misschien wat minder graag mogen, denk ik dat het ook allemaal best wel snor zit in deze raad. Nee, het ging echt over de coalitie die samen een deel van de poet had verdeeld en de manier waarop dat gebeurde.

Behalve dan voor de SP. Die had het na twee jaar eigenlijk helemaal gehad. Voor fractievoorzitter Vergroesen was dit slechts de druppel die de emmer deed overlopen. Helaas bleek hij, na diverse keren vragen, niet in staat uit te leggen waar de rest van de emmer dan mee gevuld was. Het zal wel een klein emmertje geweest zijn, dacht ik toen maar.

Hoe dan ook, we zijn eruit. Er komt een analyses: één over de gang van zaken rond de tussenbalans van de coalitie en een onderzoek naar de stand van het dualisme in Breda. Over de resultaten kan vervolgens naar hartelust gedebatteerd worden. Samen, met de oppositie.

Homo Absens – za 15 mrt. 2008

woensdag, 26th maart 2008

oppositie loopt weg. foto: Rene Kloeg - BN/DeStem

De pré-kadernotabehandeling was het summum van dualisme, heette het in Breda. De gemeenteraad zet in die vergadring, zonder inmenging van het college, een eigen agenda neer voor het komende jaar. Zo dualistisch, dat moesten onze gasten uit Sint Maarten en Aruba zien. Ook daar wordt binnenkort namelijk het dualisme ingevoerd.

Helaas, ook voor hen, het was een tam en ronduit saai debat omdat de voltallige oppositieal vrij snel opstapte uit de vergadering. Ze vonden het onbehoorlijk dat de coalitiepartijen in hun aanvulling op het coalitieaccoord al een deel van de gelden hadden verdeeld.

Ik vond het nogal een zwaar middel. Sowieso houd ik er niet heel erg van om als volksvertegenwoordiger de vergadering te verlaten. De laatste keer dat GroenLinks dat deed, was in 2000, toen na een motie van het CDA de oppositie geheel buiten spel was gezet met het naar de raad halen van Artikel 19-procedures. Daar waren voortaan dertien handtekeningen voor nodig. De oppositie had toen acht zetels.

Als je al uit een vergadering wegloopt, doe je dat omdat je genegeerd wordt. De oppositie wordt niet genegeerd. Sterker nog, er was nog voldoende geld om ook wensen van de oppositie in te vullen. Maar daar lag misschien ook niet de werkelijke pijn.

Dat bleek vooral uit het wensenlijstje dat de oppositiepartijen vlak voor hun vertrek nog achterlieten. Dat kwam voor 80% overeen met de wensen van de coalitiepartijen, ware het niet dat cultuur en milieu er bij ons wat beter voor stonden. En waar moet je als oppositie dan nog oppositie tegen voeren?

Als er op de inhoud niet meer gedebatteerd hoeft te worden, dan kun je natuurlijk altijd nog opgewonden doen over de gevolgde procedure. Iets waar de eilanders vervolgens wel weer erg om konden lachen. Op het moment dat de oppositiepartijen boos wegliepen, werd vanaf de publieke tribune vrolijk geroepen: „het gaat hier precies zo als bij ons.”

Homo Negotians – ma 25 febr. 2008

donderdag, 13th maart 2008

rugby

De Bredase partijen van wat inmiddels de lerende coalitie is gaan heten, zijn bezig met een verdieping op het coalitieaccoord. Vandaag was de eerste plenaire onderhandelingsbijeenkomst.

De onderhandelingsdelegaties keken elkaar priemend aan. Met drukke armgebaren en veel gezwaai met papieren probeerde elke partij zijn eigen belangen te verdedigen. Af en toe werd er met een vuist op tafel geslagen.

Naarmate de middag vorderde werd er steeds drukker gepraat en harder geschreeuwd. Af en toe vielen er ongemakkelijke stiltes. De spanning was te snijden, de ogen werden samengeknepen, de wenkbrauwen stonden omlaag. Sturm und Drang aan de onderhandelingstafel.

Nee hoor, niets van dat alles. De sfeer was gemoedelijk en er was waardering voor ieders inbreng. Ik had zelfs baklava meegenomen ter ere van mijn verjaardag. Met honing win je nu eenmaal meer mensen voor je dan met azijn.

Homo Maliqnus – za 23 febr. 2008

woensdag, 12th maart 2008

klokken

Terwijl de coalitiepartijen halverwege de bestuursperiode de tussenbalans opmaakt, reageert de oppositie voorspelbaar verbolgen. Het is allemaal onderdeel van het politieke spel. Zulke brieven schreef ik vroeger, in de oppositie, ook.

Best stelletje arrogante regenten met lak aan de democratische spelregels,

Met verbazing, ontsteltenis en zeker ook met gefronste wenkbrauwen hebben wij kennis genomen van Uw voornemen om voor het uitkomen van de voorjaarsnota met elkaar al afspraken te maken over de verdeling van de komend jaar beschikbare middelen. Nog voordat er enig gesprek is geweest met burgers en organisaties in de stad, heeft U de middelen al vergeven aan Uw eigen stokpaardjes en prestigeprojecten. Het is exemplarisch voor Uw gebrek aan democratisch besef en Uw pogingen telkenmale de oppositie buiten spel te zetten.

Het is duidelijk dat de coalitie beschikt over een informatievoorsprong. Uw pogingen om te ontkennen dat U de actuele financiële cijfers van de gemeente niet al eerder in Uw bezit had, zijn doorzichtig en goedkoop. Wij hebben geen enkele reden U nog te vertrouwen en als we die wel hadden, deden we dat toch niet. Wij zijn immers van de oppositie.

Discussies over de toekomst van de stad horen thuis in de gemeenteraad, niet in rokerige achterkamertjes. Met Uw coalitieoverleg toont U een flagrante minachting voor het democratisch proces en voor de burger. Dit soort gesprekken hoort immers in de gemeenteraad thuis. Wij, de gezamenlijke oppositie, hebben in ons geheime oppositieoverleg dan ook besloten te eisen dat U Uw regenteske achterkamertjespolitiek per direct staakt.

Helemaal schokkend is Uw voornemen om de financiële ruimte niet dicht te timmeren, maar ruimte over te laten voor wensen uit de stad. Daarmee probeert U de schijn van redelijkheid en openheid hoog te houden. Daarmee maakt U het de oppositie vrijwel onmogelijk om dit proces te bekritiseren. En zo maakt U de oppositie monddood.

Al eerder heeft deze coalitie een flagrante minachting getoond voor de oppositie en de bevolking van de stad. Dat begon al met de coalitieonderhandelingen, toen de vier huidige coalitiepartijen de rest van de gemeenteraad buiten spel zette bij de vorming van deze coalitie. Sindsdien gedragen de wethouders van de coalitie zich alsof ze de baas zijn in de stad.

Wij zijn van mening dat de huidige collegepartijen het huidige programaccoord moeten ontbinden. Alleen wanneer de oppositie wordt opgeheven, is er sprake van een echt democratisch stadsbestuur. Wij pleiten er dan ook voor om toe te treden tot Uw arrogante en regenteske coalitie en te delen in Uw handjeklap. Alleen dan kan het vertrouwen van de burger in de lokale democratie worden hersteld. Wij zien de uitnodiging hiertoe dan ook graag tegemoet.

met beleefde groet,

De oppositie

Homo Telephonicus – di 12 sept. 2006

donderdag, 14th september 2006

tring

Wie in de politiek zit, moet zijn werk ontzettend serieus nemen, maar zijn eigen positie kunnen relativeren. Vandaar dat ik vreselijk heb kunnen lachen met de politieke column van Nico Schapendonk, gisteren, in BN/DeStem.

Vorige week schreef ik al over een wat onhandige brief die mede namens GroenLinks was opgestuurd. Nico heeft zijn fantasie aan het werk gezet en kwam met de volgende voorstelling van hoe het gelopen zou kunnen zijn. Ik wil ‘m jullie niet onthouden.

Column politiek: Tring tring?

Door Nico Schapendonk

Maandag 11 september 2006 – „Hallo, met Selçuk.“ „Goedemorgen, met Janus?“ „Sorry, met wie?“ „Janus? Janus Oomen, van het CDA.“ „O ja, natuurlijk. Sorry, ik ben nog niet helemaal wakker. Het is laat geworden in Den Haag. Daar heb ik met Femke lekker zitten zagen aan de poten van het kabinet Balkenende. Hahaha, grapje. Maar waarom bel je?“

„Nou, om je er aan te herinneren dat die GroenLinks-partij van jou in Breda wel mooi met het CDA van die Balkenende in een coalitie zit. Of was je dat even vergeten?“

„Hoezo? Wat is er nou weer aan de hand?“

„Weet je dat dan niet? Heb je die brief dan niet gezien die naar Peter van der Velden is gestuurd. Met dat verhaal over al die werkgroepen van de raad die slecht zijn voor de openbaarheid en zo. Piet Hein Scheltens’ naam staat er onder, maar jij bent toch fractievoorzitter van GroenLinks? Jij weet toch wel wat er mede namens jou wordt rondgestuurd?“

„Ja,nou je het zegt, d’r begint me iets te dagen. Maar wat is er mis met die brief?“

„Nou, om te beginnen, wij zijn erg vóór die werkgroepjes. Dat scheelt pottenkijkers, insprekers, oppositiepartijen. In de raad moeten die allemaal aan de beurt komen, maar daar hebben we geen tijd voor, jongen. Dat schiet niet op.“

„Nou, eerlijk gezegd vind ik die werkgroepen alles behalve doorzichtig. Burgers hebben toch recht op… dualisme, je weet wel.“

„Ja, hoe is ’t? Mag ik je er aan herinneren dat je in de coalitie zit en niet meer in de oppositie!“

„Ja, maar…“

Tring tring…

„O, wacht even, mijn mobieltje gaat. Blijf even hangen, Janus. Hallo, met Selçuk.“

„Ja hallo, met Wilbert, Wilbert Willems, de door jou persoonlijk naar Breda gehaalde GroenLinks-wethouder. Zeg, zijn jullie helemaal gek geworden?“

„Hè, wat? Begin jij nou ook al? Janus Oomen hangt ook al tierend aan de lijn.“

„Gelijk heeft ’ie! Want vertel eens, hoe kan ik werken als jullie heel de tijd mijn coalitiecollega’s van CDA en PvdA schofferen door die onzin over achterkamertjes rond te bazuinen.“

„Zeggen wij dat dan?“

„JA!!!.“

„O, shit…“

„Luister eens, als ik nog even snel wat GroenLinks-punten wil binnenhalen in dit college, dan moeten jij en Scheltens me niet heel de tijd voor de voeten lopen. Als jij maar een procent wil verwezenlijken van je verkiezingsprogramma dan zou ik maar effe dimmen als ik jou was.“

„Jaja, ok, goed. Maar wat moet ik dan doen?“

„Weet ik veel. Biedt je excuus maar aan voor die brief of zo. Als ik in het college maar verder kan. Want we moeten nog wel iets binnenhalen voor de hele coalitie als een kaartenhuis instort. Want neem van mij aan, die vier jaar maken we zo niet vol. En ik voel me al als een kat in een vreemd pakhuis.“

„OK, goed, ik doe het wel. Dag Wilbert.“

„Ja, doei.“

Klik

„Hallo Janus, ben je d’r nog?“

„Ja, kan het weer even?“

„Natuurlijk, sorry. Weet je wat? Ik stuur wel een excuus briefje rond. Ben je dan tevreden. Bel je me dan niet meer op?“

„Nou, goed dan. Maar niet meer doen, hè!“

„Jaja, mea culpa, sorry, excuus, ‘t komt goed hoor. Houdoe.“

Tring tring…

„NEE, WAT NU WEER! Henk Haarhuis? Nee, bekijk het effe. God, zat ik nog maar in de oppositie.“