Nog een laatste keer, voordat het doek definitief zou vallen. De Skabadivers gaan uit elkaar. Het einde van de meest gedisciplineerde band van Breda.
Poppodium MeZZ, zondagmiddag drie uur. De zaal staat vol. Allemaal mensen die nog een laatste keer wilden genieten van de vrolijke ska van de Skaba’s. En zo ook de Skaba’s zelf. Zelden, wellicht niet eerder heb ik ze zo enthousiast en vol overgave zien spelen. De Skaba’s zouden er nog één keer en feest van maken.
Het afscheid heeft iets wrangs wellicht. Tien jaar lang hebben de Skaba’s het maximale gegeven. Twee, drie repetities per week en je verder de pestpokken werken om optredens te krijgen. En het wierp de vruchten af. De Skaba’s speelden kris kras door Nederland, maar deden ook o.a. Engeland en Frankrijk aan.
Het wierp zijn vruchten af, maar de grote doorbraak waar ze op hoopten, bleef uit. Geen podiumplaats op Lowlands, geen bescheiden notering in de album charts. Allemaal net niet. Drie stappen vooruit, twee stappen terug. De rek was eruit. Frontvrouw Carolien wilde niet meer. Geen bezettingswisselingen meer, geen bandleden die alles opnieuw moeten leren, geen persoonlijke drama’s die onder je huid gaan zitten.
„Alles opnieuw” , scandeerde het publiek aan het einde van de set en even leek Carolien te overwegen daadwerkelijk de hele set overnieuw te spelen. Wat mij betreft mogen ze het hele decennium overnieuw doen. Maar dat gebeurde en gebeurt niet. Na het optreden gaat ieder haars of zijns weegs en beginnen sommigen nieuwe, ongetwijfeld spannende projecten.
Nog een laatste mupke. En daarna verder drinken aan de bar van Marcel, waar de Skaba’s al die jaren gerepeteerd hebben. Skabadivers, hartstikke bedankt!
Dat is erg jammer. Waren voor mij een van de verrassingen op Dutchska in 2005. Daarna nog een keer gezien en nu dus jammer genoeg niet meer.
[lCBRT: alles van waarde is weerloos]