Homo Silens (2) – vr 11 juli 2008

stilte - silence

Stemrust dus, en een absoluut rookverbod. Strikt opgelegd door de KNO-arts. Een operatie aan je stembanden is slechts een kleine ingreep. Wat er daarna gebeurt, of eigenlijk vooral niet gebeurt, dat hakt erin.

Ik heb me grotendeels aan het decreet van de KNO-arts gehouden. Vrijwel niet gerookt en niet gesproken. Op dat ene moment na dan, dat ik zonder het in de gaten te hebben, meezong toen ‘You can call me Al’ van Paul Simon op de radio gedraaid werd.

Gelukkig had ik nog wat films op de harde schijf staan en nog wat platen af te luisteren. En het werd eigenlijk ook weer tijd om de woonkamer weer eens op te ruimen. Of eigenlijk het hele huis. Wie als kluizenaar aan huis gebonden is, kan dit het best proper maken.

Auteur:

Dutch local politician for the environmentalist party GroenLinks, tends to be serious at times but usually has a slightly absurd and overall happy and sunny mental disposition.

2 gedachten aan “Homo Silens (2) – vr 11 juli 2008”

  1. Ik heb je maar even níet ‘gecalled’ deze dagen. Om je nou eindelijk weer eens te bellen als je niet mag praten, vind ik wat ongepast. Bovendien was er vandaag weinig nieuws. De kleine die zou komen, kwam niet. Nu al te laat, waar moet dat heen?

    [sÇ: ’t is niet dat de telefoon hier doorgaans anders zo roodgloeiend staat hoor.]

  2. Met de boodschap dat ’t wel meeviel heb ik je dus toch gebeld. Maar je hebt zelfs je voicemailbericht aangepast: “Kan niet praten. Stuur email of sms.” Ga je ’t dit keer dan toch serieus nemen? Hoewel – opruimen, meezingen met Paul Simon: is de narcose eigenlijk al uitgewerkt?

    [sÇ: zal het berichtje maar weer eens aanpassen dan.]

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *