ledenvergadering – selcuk.nl

verkiezingsplan – wo 11 febr. 2008

Binnenwerk verkiezingsprogramma GroenLinks Breda

Wordt het weer een lijvig, encyclopedisch verkiezingsprogramma, of gaan we onze energie dit jaar in andere dingen steken. Dat was misschien wel de meest interessante vraag in de ledenvergadering van GroenLinks Breda.

Bij de laatste gemeenteraadsverkiezingen had GroenLinks Breda een verkiezingsprogramma van 32 kantjes A4 met lettergrootte 8 en slechts enkele afbeeldingen. Om de inhoud nog enigszins toegankelijk te maken had ik het programma toen nog voorzien van een alfabetische index. Het Bredase programma heeft inmiddels landelijk bescheiden bekendheid gekregen als voorbeeld van hoe we het niet meer willen.

Als schrijver van het laatste en voorlaatste programma heb ik inmiddels mijn portie lijvige verkiezingsbeloften wel gehad. Het probleem van dikke programma’s is dat er alles instaat wat we willen. Daar is op zich niets mis mee, ware het niet dat de gemiddelde lezer de hoofdzaken en de bijzaken daardoor niet meer kan onderscheiden. En eerlijk gezegd, wij eigenlijk ook niet echt. Daarnaast: er is geen enkele kiezer geïnteresseerd in een verkiezingsprogramma van het formaat Ikea-catalogus. Van een oplage van 500 hebben we er nog steeds zo’n 400 over.

Programma’s op hoofdijnen dus, waarin we in kort bestek onze idealen en wensen optekenen, maar vooral ook duidelijk maken hoe we keuzes maken op het moment dat meerdere van onze idealen op gespannen voet met elkaar staan. En dat dan in een paar A4-tjes of in een mooie, milieuvriendelijke en desondanks glossy folder. Kunnen we de rest van de tijd besteden aan de campagne. Ideeën hebben is fijn, maar om ze te verwezenlijken is aanhang eigenlijk nog veel belangrijker.

Homo Conterens – wo 21 mei 2008

prent in buurthuis 't Bakkeleijke

De jaarlijkse fractieverantwoording stond op de agenda van de plaatselijke ledenvergadering. De sfeer van die vergaderingen is meestal nogal onderhevig aan de opkomst en de mensen die vervolgens het woord voeren. Het kritische kamp was weer goed vertegenwoordigd.

Overigens brachten zij voornamelijk punten aan de orde die al enkele keren eerder onderwerp van gesprek waren geweest op verzoek van dezelfde mensen. Daarbij constateerden ze ook dat „we het over negentig procent van de zaken wèl eens zijn”. En dat vond ik dan wel weer een mooie score voor een partij waarbinnen op tal van onderwerpen nogal heftig over van mening verschild kan worden.

Tijdens de vergadering zou aanvankelijk ook een wervings- en scoutingscommissie benoemd worden, met daarin onder andere oud-raadslid en hardliner Nico Garritsen. Deze haakte op het laatste moment af omdat hij dat niet kon combineren met eventuele andere activiteiten die hij in de toekomst voor de partij zou willen ondernemen. Een mysterieuze uitspraak, want welke ambities hij dan eventueel zou hebben was niet helemaal duidelijk. Gaat Nico weer voor een plek op de lijst en wil hij een tweede carrière in de gemeentepolitiek? Het zou een bijzondere wending zijn.

Homo Interrogativus – di 18 dec. 2007

Rob Stenders

Het was een weinig boeiende ledenvergadering, in Breda. Op verzoek van het inmiddels bekende groepje kritische leden, lag er een stuk van de fractie over de strategie en de speerpunten voor het komende jaar.

Het stuk dat op de agenda stond was een vervolg op een al eerder geschreven stuk van de fractie. Over het algemeen was iedereen daar tevreden over. Dat gold, wellicht enigszins voorspelbaar, niet voor de critici, waarvan overigens slechts twee van de zes daadwerkelijk aanwezig waren. Zij hadden graag gezien dat de fractie met nog een vervolgstuk kwam. Iets dat verder niemand overigens echt zag zitten. En hoewel ik best bereid ben om met de fractie weer een notitie te schrijven over de wijze waarop we politiek bedrijven, moet het op een gegeven moment ook genoeg zijn.

Veel leuker dan de ledenvergadering, is het opmerkelijke nieuws rond commissielid John Leunisse van Leefbaar Breda. Vorige week werd hij geïnterviewd door Andries Knevel. Althans, dat dacht hij. Eigenlijk was het de redactie van Stenders Eetvermaak, die wekelijks met losgeknipte quotes van de EO-directeur iemand proberen te interviewen. Het leek me goed dit voor het nageslacht te bewaren.

Homo Defendens – ma 8 okt. 2007

loopgraaf

Algemene Ledenvergadering in Breda. Ik moest me verdedigen tegen het kritische stuk van de leden.

Enkele maanden geleden kreeg de afdeling een kritisch manifest (lees hier) opgestuurd van een zestal lokale leden die het allemaal niet zo zagen zitten. Ze hebben vervolgens van mij ook een reactie gekregen (lees hier) Het artikel deed me denken aan een ander kritisch manifest (lees: hier) en wel om drie redenen.

De eerste reden was dat het manifest in de begeleidende tekst zeer afkeurend (en op punten feitelijk volstrekt onjuist) is, maar vervolgens in de geformuleerde conclusies (verbeterpunten) zo mild en redelijk dat de fractie diezelfde conclusies in grote lijnen zelf ook al had getrokken in een evaluatie en dus alleen maar kon onderschrijven.

De tweede reden was dat de zes kritische leden er vooral ook de pers mee hadden gezocht. Op zich overigens geen enkel probleem, het is immers hun manifest. Minder fraai vond de afdelingsvoorzitter dat er ook notulen van het partijbestuur naar de pers waren gestuurd.

De derde reden was dat het initiatief voor dit kritische manifest weer eens uit de PSP-hoek kwam. Kennelijk was er vroeger binnen die partij een hardnekkige groep mensen die alleen maar conflict-politiek kunnen bedrijven. En dat is volgens mij ook het onderliggende meningsverschil tussen de fractie en de kritische leden: ik ben er van overtuigd dat ik binnen de coalitie het meeste binnenhaal door elkaar dingen te gunnen en gezamenlijk lijnen uit te zetten, zij denken dat de fractie juist meer kan bereiken met een vechtershouding. Het is een fundamenteel verschil in inzicht en strategie: ik ben nu eenmaal meer van het harmoniemodel.

Ik heb me dit maal niet in de verleiding laten brengen tijdens de ledenvergadering de frontale aanval te kiezen. Elke paragraaf werd in de vergadering minutieus besproken. Daarbij bleven de critici telkens alleen staan, waardoor een vooraf voorbereide motie van afkeuring door hen ook niet werd ingediend.

Jammer eigenlijk. Ik had wel duidelijkheid gewild. Of je keurt de wijze waarop fractie en fractievoorzitter nu opereren af, of je keurt deze goed. In de ledenvergadering zou ongetwijfeld het laatste gebeurd zijn, maar de critici kunnen de discussie altijd nog heropenen met de mededeling dat er geen formele uitspraak ligt. Misschien moet ik volgende keer dan zelf maar een motie indienen.

Homo Rationem Reddens – di 24 apr. 2007

Fractie GroenLinks Breda

Gisterenavond was de jaarlijkse ledenvergadering waarbij de raadsfractie van GroenLinks verantwoording moet afleggen over het werk van het afgelopen jaar. Op die vergaderingen krijgt de fractie vaak heel wat kritische vragen over zich heen. De kunst is kalm te blijven.

Voor mij was het nog een beetje extra spannend omdat het afgelopen jaar ook mijn eerste jaar als fractievoorzitter van GroenLinks was. Dan beschouw je kritiek soms onterecht te snel als aanval. Dus had ik me voorgenomen niet in het defensief te gaan. Als er kritiek is die terecht is, dan moet je die gewoon ronduit erkennen. Ik wilde met een open instelling de vergadering in.

Des te opvallender was het dat het jaarverslag binnen een half uur besproken was. Het leverde welgeteld drie kritische vragen op. Geen keiharde meningsverschillen, geen politieke conflicten, niets van dat al.

Je zou bijna gaan denken dat ik het goed gedaan heb het afgelopen jaar.

Homo Flexibilis – do 7 sept. 2006

moderne tijden

Het concept-verkiezingsprogramma van GroenLinks is uit. En de ledenvergadering van afdeling Breda boog zich daarover het hoofd. Om met elkaar te bespreken of er wijzigingsvoorstellen ingediend moesten worden. Dat beloofde wat.

De Bredase afdeling van GroenLinks staat niet altijd bekend om haar even progressieve standpunten. En het handjevol mensen dat op een dergelijke afdelingsvergadering afkomt, behoort tot het groepje gestaald kader. Beide zijn geen garantie op het omarmen van vernieuwende ideeën.

Het was dan ook niet verrassend dat vooral de vereenvoudiging van het ontslagrecht voor veel discussie zorgde. En als je het mij zonder uitleg voor zou schotelen, zou ik zelf ook niet staan te juichen.

Waarom wil GroenLinks dan een versoepeling van het ontslagrecht? Omdat de economie van vandaag veel flexibeler is dan vroeger. Bedrijven groeien en krimpen continu. Als een bedrijf vast zit aan zijn personeel, zal het zich wel drie keer bedenken om in tijden van meer werkgelegenheid mensen in vaste dienst te nemen. Stel immers dat het over een paar jaar weer slechter gaat, dan moet zo’n bedrijf ingewikkelde procedures volgen om van zijn personeel af te komen. En dus nemen werknemers zoveel mogelijk flex-werkers en uitzendkrachten in dienst. Die hebben in verhouding nauwelijks rechten en kun je dus zonder pardon dumpen.

GroenLinks pleit voor eenvoudigere kortere ontslagprocedures. Zijn de werknemers dan aan de goden overgeleverd? Alles behalve. Bedrijven wordt namelijk als tegenprestatie ondermeer gevraagd hun werknemers continu bij te blijven scholen, zodat zij waardevol blijven op de arbeidsmarkt. En een vereenvoudiging van het ontslagrecht betekent ook niet dat werknemers ineens geen rechten meer zouden hebben. Het betekent wel dat flex-werkers makkelijker in aanmerking komen voor een vaste baan. Vraag het aan de gemiddelde jongere en ze zullen in meerderheid zeggen dat ze nu niet aan een vast contract kunnen komen. De sterke rechtspositie van mensen met een vast contract, vaak de oudere werknemers, gaat nu dus ten koste van de rechtspositie van jonge werknemers, meestal flexers. Die ongelijkheid moet verdwijnen. Jammer dat de Bredase ledenvergadering daar in meerderheid anders over dacht.

Spanning – di 8 nov. 2005

Over enkele uren is de ledenveragedering van GroenLinks. Behalve het programma wordt tijdens die vergadering ook de lijsttrekker gekozen en de rest van de lijst samengesteld. Zelf ben ik één van de lijsttrekkerskandidaten. Langzamerhand begint ook bij mij de spanning toe te nemen.

Ik heb me er de afgelopen dagen allemaal niet erg druk om kunnen maken, simpelweg omdat ik het druk genoeg had met andere zaken. Nu het uur van de ledenvergadering naderbij komt, begint ook bij mij een gezonde mate van zenuwachtigheid te groeien.

Waarom wil je in vredesnaam lijsttrekker worden, zul je je afvragen. Omdat ik steeds enthousiaster wordt over de verkiezingscampagne die over een maand of twee zal losbarsten. Maar ook omdat ik denk dat ik van de drie kandidaten het meest voldoe aan het profiel dat we als GroenLinks zouden moeten uitdragen: dat van een vrolijke partij. Niet zuur of pessimistisch, maar wel kritisch en met haalbare alternatieven voor het huidige beleid. Over enkele uren zal duidelijk worden of de ledenvergadering daar ook zo over denkt.

Jaarverslag – wo 30 mrt. 2005

Elk voorjaar wacht de fractie de taak haar activiteiten van het afgelopen jaar op papier moet zetten. Met dat jaarverslag verantwoordt de fractie het politieke werk aan de ledenvergadering. En het schrijven van zo’n jaarverslag is vaak een hele klus. Woensdag werd de laatste hand aan het jaarverslag gelegd. Eigenlijk kwam het erop neer dat Piet Hein en ik nog een halve dag intensief hebben zitten typen.

Maar het verslag is af. Helaas duurde het allemaal wat langer dan gepland, waardoor ik niet meer naar Eindhoven af kon reizen. Daar was die avond namelijk de 1000ste aflevering van het Omroep Brabant-programma Een Robbertje Bartol. Een slordige 250 afleveringen heb ik als redacteur aan dat programma meegewerkt. De feestelijke uitzending heb ik noodgedwongen via de radio moeten beluisteren.

Verkiezingen – di 15 febr. 2005

Ik zei het gisteren al: de verkiezingen komen eraan. En daar ging vanavond de ledenvergadering van de afdeling Breda ook over. Hoe ziet het tijdspad eruit naar de komende verkiezingen. Een enigszins procedurele vergadering, met enkele aardige wendingen ten opzichte van het verleden.

Allereerst gaat de selectiecommissie die de kandidaten voor de lijst moet beoordelen, geen concrete voordracht meer doen. Zij beperken zich tot een blokvoordracht. Er komen dus verschillende blokken. Hoe die er precies uit komen te zien is onduidelijk, maar om uit te leggen wat dat precies betekent noem ik hier even enkele fictieve aantallen: er komt een blok voor de plaatsen tien en verder, een blok voor de plaatsen zes t/m tien, één voor de plaatsen vier en vijf en één voor de plaatsen twee en drie. Voor de lijsttrekker wordt waarschijnlijk een apart blok gemaakt. Het leuke van zo’n procedure is dat er per blok meerdere kandidaten kunnen worden voorgedragen (dus ook voor het lijsttrekkerschap!) waarbij de ledenvergadering de definitieve keuze maakt. Vroeger kon de ledenvergadering natuurlijk ook al zelf bepalen hoe de uiteindelijke lijst eruit kwam te zien. Nu is de ledenvergadering daar echter vrijer in. Er valt nu dus ècht wat te kiezen. De selectiecommissie krijgt een andere rol. Zij moet immers niet meer de volgorde van de lijst voorleggen aan de leden, maar de geschiktheid van kandidaten. Want er zijn natuurlijk altijd meer geschikte kandidaten voor een plaats dan slechts eentje. De afdeling Breda heeft daarbij al vast een voorschotje genomen op hoe GroenLinks landelijk over enkele jaren waarschijnlijk haar lijst gaat bepalen.

Maar er zijn natuurlijk meer beslissingen genomen. Zo is er een werkgroepje geselecteerd dat aan de slag moet voor het volgende verkiezingsprogramma (drie keer raden wie daar in zit, gelukkig deze keer niet in zijn eentje), gaat het bestuur op zoek naar nieuw talent en wordt er een aparte procedure opgesteld voor een eventuele wethouderskandidaat, die niet per definitie ook kandidaat hoeft te zijn voor het raadslidmaatschap. Ik moet nog even geduld hebben, maar het kan nooit lang duren voordat er iemand gaat roepen dat de campagne voor de verkiezingen is begonnen.

Ledenvergadering – 13 juli 2004

Een van de belangrijke punten op de agenda was de verantwoording over het door ons ingenomen standpunt over de wiettelers (zie wo 19 mei 2004). Onder de leden was wat verschil van mening over of je de illegale telers nu wel of niet het huis moest uitzetten.

Zoals altijd met ledenvergaderingen, gaan deze door in De Beyerd en voor mij daarna nog in het Hert, waar ik Joris III en Jaap II tegenkwam (ik ken nogal veel mensen die beginnen met een J geloof ik). Dat eindigde in een Turks eettentje waar toevallig net die avond de pleuris uitbrak. Nog nooit had ik iemand echt aan zijn haren naar buiten getrokken zien worden. Wars van enig geweld, maar helaas niet meer vreselijk alert, kon ik pas te laat de eigenaar manen om de dreads van zijn beschonken klant los te laten. De sfeer was meteen verdwenen.