Homo Claudens – wo 31 okt. 2007

„Nee, ik ga wel met de trein”, zei ik de avond ervoor nog tegen Joris. De files van Breda naar Delft zijn onvoorspelbaar en doorgaans erg lang. Uiteindelijk was hij wel op tijd en ben ik na veel vertraging maar direct doorgereden naar mijn werk in Den Haag.

Tijdens het afstudeerfeestje die avond vertelde Joris mij triomfantelijk hoe hij het hele end tussen Breda en Delft in één ruk had kunnen doorrijden. Triomfantelijke autorijders, het is om pisnijdig van te worden, maar dat deed ik niet. Het zou de feestvreugde maar bederven.

Nu Jaap geslaagd is, gaat hij vast op zoek naar een vaste baan en gaat hij pensioen opbouwen. Vervolgens gaat hij samenwonen, koopt hij een huis, krijgt hij kinderen en neemt hij in het gunstigste geval een abonnement op De Volkskrant. Onze bacchanalen zullen plaatsmaken voor saaie, tweewekelijkse lunchafspraken in afwisselend een bistro in Delft en een bistro in Den Haag. Ik zie er nu al tegenop. Misschien moet ik maar eens een punt zetten achter onze vriendschap.

Of ben ik nu weer te zwartgallig en zal hij uiteindelijk toch de wereld rondtrekken om die waar mogelijk te verbeteren. Goed, dan zouden onze bachanalen in aantal ook aanzienlijk afnemen, maar dat dient dan in ieder geval nog een hoger doel.

Terwijl ik vermoeid de dag van me afschud en een kopstootje naar binnen werk, zet ik een glimlach op. Ik denk weer eens te veel na. Jaap is geslaagd. Reden voor een feestje.

Auteur:

Dutch local politician for the environmentalist party GroenLinks, tends to be serious at times but usually has a slightly absurd and overall happy and sunny mental disposition.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *