De kerstboom op het kantoor had al wekenlang met het gros van zijn naalden ook zijn glans verloren. De door de NPS aan haar medewerkers verstrekte bomen waren echt, zonder kluit en ook zonder versiering. Yolanda en ik, die samen kantoor delen en nooit eerder een kerst bij de NPS hadden meegemaakt, wisten dit niet en keken dan ook enigszins beteuterd naar de kale boom, terwijl de rest van het personeelsbestand uit allerlei kasten en geheime vakken slingers, lampjes en ballen te voorschijn toverde.
Nu zat ik sowieso niet heel erg op de ons aangeboden boom te wachten, dus ik vond het nog wel een aardig idee om ‘m kaal op het kantoor te laten staan. Het was Yolanda die gretig op het aanbod een boom op kantoor geplaatst te krijgen was ingegaan en een kale boom, zo oordeelde zij snel, was geen porem. De volgende dag deed zij kerstinkopen. In de boom kwamen lampjes, zuurstokken en de kerstkaarten die de redactie van de luisteraars ontving.
Gelukkig is het inmiddels Driekoningen en is de boom vandaag weggehaald. Althans, een deel van de boom. Een groot deel van de naalden en het zuurstokgruis licht nog op de plek waar de boom heeft gestaan. En op het bureau een schaal met daarop een bos lampjes. Want zeg nou zelf: dat staat toch hartstikke gezellig bij dat koele blauwe VPRO-licht dat na de schemering bij ons naar binnen schijnt.
