De lustrumweek van het Onze Lieve Vrouwelyceum werd afgesloten met een reünie. Werden we vijf jaar geleden nog ontvangen in de aula, inmiddels werden wij, oud-leerlingen van meer dan een decennium geleden, in de kantine verwacht.
Oud-schoolgenoot en collega-raadslid Solveig van der Brugge en liepen samen ons rondje. Goed, Solveig zat weliswaar twee jaar boven ons, maar we kenden elkaar van de milieuclub van het OLV, waar we samen nog overstektunnels voor padden gegraven en wilgen geknot hebben. Activiteiten die we na ons vijftiende overigens hebben gestaakt. Een klein succesje van ons was toen overigens dat we de school zover kregen om oud papier apart in te zamelen.
Uiteraard ging ik op zoek naar jaargenoten die ik al lange tijd niet was tegengekomen. Helaas viel de opkomst van de lichtingen ‘95 en ‘96 wat tegen. Gelukkig kwam ik wel mijn broer tegen. Die had ik ook al een flinke tijd niet gezien.
Het leuke van twee keer eindexamen doen, is dat je ook twee keer op de reüniefoto mag. De keerzijde daarvan was overigens dat ik ook twee keer moest betalen voor de foto, zo wist Solveig me meteen uit te leggen.
Zullen we over vijf jaar weer daten?
[sÇ: zo snel al weer? vind je dat niet een beetje overdreven?]