Homo Animadvertens – za 29 sept. 2007

Mr. Jowi en ik

Ik had mijn vegetariërschap voor een dag opgegeven. Er zou Keniaans gekookt gaan worden en dat gaat nu eenmaal niet zonder vlees. Vegetariërs kunnen maar beter naar India op vakantie.

Jowi heb ik leren kennen in Kenia, nu zo’n twee jaar geleden. Hij was de begeleider en persoonlijke vriend van Jaap die in die periode stage liep. Toen Jowi naar Nederland wilde komen om een aanvullende studie te doen, en men druk op zoek was naar sponsoren, had ik niet veel tijd nodig voordat ik besloot medesponsor te worden. En daar stond dus kennelijk deze sponsor-ontvangst tegenover.

Jowi had gekookt. Traditioneel Keniaans. Minder traditioneel was de fles waar hij later die avond mee kwam aanzetten. Zappa. Een soort blauwe Sambuca uit Zuid-Afrika. Mierenzoet en, volgens het etiket, „too cool to hang out with myself”. Ofwel: of je Zappa altijd met meerdere mensen samen wilt drinken. En dat was dan weer helemaal geen probleem. Of, zoals hetzelfde etiket ons wist te melden: „he who lives with the most Zappa’s wins.”

Alcohol – wo 10 aug. 2005

“Sinds mijn studententijd word ik gedreven door dezelfde fascinatie: hoe komt het dat jonge mensen zichzelf zo bewust schade toebrengen? Dat gedrag wilde ik veranderen, ik geloofde heilig in dat ideaal”. Aan het woord is Wim van Dalen van de Stichting Alcohol Preventie.

Wim van Dalen is een man met een missie. Een heilige missie. Wim van Dalen is de laatste strohalm waar de leden van de Blauwe Knoop zich aan vasthouden. Als Wim er niet was geweest, was dit land al lang overspoeld door een zondvloed aan Bacardi Breezers. 40 dagen en 40 nachten lang. Carnaval.

Wim kijkt liever nuchter naar de zaken. Drank schaadt de gezondheid. En daarom wilde Wim al in de jaren ’80 de accijnzen op alcohol verhogen en de reclame verbieden. Wim pakt de problemen namelijk graag bij de wortel aan. Om de alcoholisten te behoeden voor nog meer drankmisbruik, zal de brave burgerman de prijs van zijn gelegenheidsborrel ook zien stijgen.

Gelukkig had de Tweede Kamer van toen alk net zo veel gesundes Volksempfinden als nu. Van Dalen kon de accijnsverhoging op zijn buik schrijven, maar mocht wel een voorlichtingscampagne maken. En die, zo blijkt nu, is totaal mislukt.

Alhoewel: de bewustwording over de gevaren van alcohol zijn inmiddels bij iedereen genoegzaam bekend. Alleen drinken jongeren desondanks steeds meer alcohol. Waarom brengen jongeren zichzelf bewust schade toe, vraagt van Dalen zich nu af. En hij wacht nog steeds op antwoord.

Ik heb een zelfde vraag: waarom brengen regeringsleiders andere mensen zoveel schade toe? Waarom worden gezonde drinkers zoals ik dagelijks blootgesteld aan gevaarlijke doseringen uitlaatgassen? En vooral: waarom zijn mannen van 56 met een missie altijd zo verdomd paternalistisch?

Zonder gekheid: Wim van Dalen is in al zijn overtuigingsdrang naar alle waarschijnlijkheid een stikgoeie vent. Toch heb ik weinig behoefte aan een accijnsverhoging. Dat is net zoiets als Kerkenbelasting. Waarom zou ik moeten betalen voor de waandenkbeelden van anderen?