Tussen kalkoen en klapper – 25 t/m 31 dec. 2005

Tsja, het log heeft een beetje stil gestaan in de donkere dagen tussen kerstkalkoen en nieuwjaarsklapper. Het zijn ook altijd van die rare dagen, waarvan ik weer blij ben dat ze voorbij zijn. Voor wie het wil weten: mijn goede voornemen is net als elk jaar gewoon stug door te blijven roken. Andere goede voornemens neem ik nooit met de jaarwisseling, aangezien door de drank van de jaarwisseling het risico aanwezig is deze toch weer te vergeten.

Ik ben met kerst nog nooit zo vaak in de kerk geweest als de afgelopen keer. Dat had vooral te maken met de situatie rond de Heilig hartkerk (zie logs wo 21 dec 2005, do 22 dec. 2005-1, do 22 dec. 2005-2, vr 23 dec. 2005 en za 24 dec. 2005), maar ook met een optreden dat we met het koor Tegen de Wind Mee hadden gepland op eerste kerstdag in de Pelgrimskerk. Daar wordt jaarlijks een Kerstherberg gehouden voor dak- en thuislozen en mensen die om wat voor reden dan ook anders alleen thuis zouden zitten. Het voelde goed daar op kerstochtend te zijn. In de Pelgrimskerk wordt met kerst invulling gegeven aan de kerstgedachte en het begrip barmhartigheid. Iets wat nog maar weinig lijkt te gebeuren tussen alle kerstballen en slingers.

De rest van de kerst was redelijk standaard: ’s middags op visite bij mijn oma en ’s avonds eten bij mijn moeder. Aangezien grote broer dienst had bij het Algemeen Dagblad, moest zij het zonder haar andere zoon doen. Ter compensatie, maart ook uit gemakzucht, ging ik maar beide dagen naar haar toe. Tweede kerstdag eindigde overigens in Dok 19.

Verder vormen de dagen tussen kerst en oud-en-nieuw de ideale gelegenheid om eens wat afspraken te maken met dezen of genen. Zo kon de al lang geplande belofte om eens met partijvoorzitter Herman Meijer te eten bij Z&M aan de Veerhaven in Rotterdam worden ingelost. Ter genoegdoening voor hun afwezigheid met kerst kwamen broer en schoonzus donderdag bij moeder eten, met de vraag of ik, om het familiegebeuren te completeren, ook aanwezig wilde zijn. Vrijdag deed ik een speciale gastcolumn bij de laatste uitzending van 2005 van het Omroep Brabant-programma Een Robbertje Bartol, om daarna wat te eten met oud-collega Eefke Boelhouwers en haar vriend Hugo.

Eigenlijk zou ik die column donderdag voorgelezen hebben vanuit de studio in Breda, maar door een probleem met mijn nog altijd geldige toegangspasje kon ik de studio niet binnen. Vandaar dat de column verplaatst werd naar vrijdag. Ik had maar meteen toegezegd ‘m dan maar live voor te dragen vanuit de studio in Eindhoven, waar het programma dagelijks vandaan komt. De voorspelde sneeuw- en hagelstorm viel erg mee en het was op de wegen dan ook amper gladder dan normaal, ook op de terugweg, zo rond één uur ’s nachts. In Nederland is het altijd zo dat voorspelde moeilijkheden vrijwel altijd uitblijven en zich voordoen op het moment dat niemand wat in de gaten had.

Over de uitgestorven snelweg reed ik met zo’n 100 kilometer per uur onder de achterhaalde adviesborden met het getal 50 door. Het was inmiddels de laatste dag van het jaar en een prachtige winterdag. Soms kan een mens ineens intens gelukkig worden.

Auteur:

Dutch local politician for the environmentalist party GroenLinks, tends to be serious at times but usually has a slightly absurd and overall happy and sunny mental disposition.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *