selcuk.nl

Het was er nog even niet van gekomen, maar dit weekeinde was het dan eindelijk zover. Zaterdag samen met een vriend nog een keer de extended version van The Two Towers gekeken (en daarna naar de Ierse pub voor a few pints of Guinness), zondag naarAntwerpen voor deel drie, The Return of the King. Jaap en ik hebben altijd onenigheid over de films. Hij vindt het meesterwerkjes die door niets anders dan de hand van God (zou hij bestaan) gecreëerd kunnen zijn, ik vindt het een zeer mooie weergave van het verhaal, dat op sommige punten helaas wel heel erg afwijkt van het boek van J.R.R. Tolkien. In deel drie miste ik absoluut ‘The Scouring of the Shire’, maar wellicht dat die in de extended version straks nog te zien is. Jammer dat we daar nog tot volgend jaar november op moeten wachten :? .

We hebben ‘m dit jaar maar niet opgezet, de kerstboom. Wat iedereen doet moet ie lekker zelf weten, maar ik heb het allemaal niet zo met die geforceerde gezelligheid. Dus op kerstavond niet naar de kerk, maar naar de kroeg gegaan. Eerste kerstdag op bezoek bij de familie, tweede kerstdag gaan wandelen met een vriendin op de Buisse Heide, nabij Achtmaal. Mooi gebied, voor de liefhebber.

De laatste fractievergadering stond in het teken van (opnieuw) de Wet Werk en Bijstand (zie web-log wo 10 dec. 2003, vr 12 dec. 2003 en vr 15 dec. 2003). De notitie die vorige week al was besproken wordt aangepast en er worden een aantal stellingen bedacht. Deze stellingen worden toegezonden aan de leden, die op elke stelling ‘eens’ of ‘oneens’ kunnen antwoorden. Met die informatie wordt straks voor een laatste keer onze notitie over de Wet Werk en Bijstand aangepast. Het uiteindelijke resultaat is meteen de insteek waarmee de fractie volgend jaar de besprekingen over de invoering van die wet ingaat.

Het kerstreces is bijna begonnen. Tijd voor ontspanning. De film Goodbye Lenin, een tragikomische verhandeling over een gezin ten tijde van de umwenung in de DDR,
schept een mooi beeld van de situatie waarin de burgers van de DDR terecht gekomen zijn door de eenwording en de val van de muur. Een aanrader!

Donderdagavond de laatste vergadering voor het kerstreces. Met op het eerste gezicht weinig interessante punten op de agenda. Het punt over de BRTS (zie web-log wo 10 dec. 2003) was van de agenda afgevoerd en krijgt pas later nog een politiek staartje. Verder enkele woningbouwplannen waar ik principiëel stelling tegen heb genomen. Kort gezegd: GroenLinks wil niet meer instemmen met woningbouwplannen zolang de sociale woningbouw in Breda achterblijft.

Wel bijzonder interessant was de interpellatie die Leefbaar Breda had aangevraagd over (alweer) de fietsbrug over de A16 bij Prinsenbeek (zie web-log do 30 okt. 2003). Steeds duidelijker is dat deze fietsbrug, die roltrappen heeft in plaats van hellingbanen, gevaarlijk is. De oppositiepartijen hadden al vaker gewaarschuwd voor de aanleg, maar desondanks hielden het college en het projectbureau HSL/A16 voet bij stuk. Inmiddels heeft ook de rechter gezegd dat de brug onveilig is, waardoor een tijdelijke brug met gewone hellingbanen niet gesloopt mag worden. Inzet van de interpellatie was dat het college z’n uiterste best zou doen om te zorgen dat er alsnog een permanente brug met hellingbanen zou worden aangelegd. De motie werd aangenomen, maar wethouder Niederer (VVD) kondigde al aan deze niet uit te voeren. Een politieke doodzonde, maar voordat de woorden ‘motie van wantrouwen’ uitgesproken konden worden, had de burgemeester het punt al afgehamerd. Maar Jac Niederer moet nu op zijn tellen gaan passen. Met dit soort manoeuvres kom je als wethouder niet zo vaak weg.

Afgelopen weekeinde was ik vrijgesteld van elke politieke activiteit. Nou ja, behalve dan het beantwoorden van mailtjes van BRTS-medewerkers die boos, verdrietig of wat dan ook waren (zie web-log wo 10 dec. 2003 en vr 12 dec. 2003). Dat heb ik dus ook netjes gedaan. Voor de rest kwam ik vooral toe aan dingen die nog moest doen (zoals m’n web-log bijwerken), en ben ik voor het eerst van mijn leven uitgeweest in Helmond. En, eerlijk is eerlijk, dat viel hartstikke mee.

Maar uiteraard had ik beloofd voor de fractievergadering van maandag ook een notitie over de visie van GroenLinks op de Wet Werk en Bijstand (zie web-log ma 17 nov. 2003, di 2 dec. 2003 en ma 8 dec. 2003). te schrijven. En aangezien ik daar in het weekeinde niet aan was toegekomen (lees: geen zin had), deed ik dat maandag. En daar ben ik dan ook zo’n beetje de hele middag mee bezig geweest. Best pittig, als je je bedenkt dat ik pas vorige maand in de commissie Sociale Zaken ben gaan zitten.

’s Avonds weer eens dubbel geboekt. Eerst een uurtje vergaderen met de club van Breda Barst, hèt jaarlijkse popfestival van Breda, daarna snel dor naar de fractie om met een aantal experts de die middag geschreven notitie te bespreken. Veel discussie, want over de Wet Werk en Bijstand zijn veel verschillende visies. Maar we zijn er min of meer uitgekomen. Nog wat kleine aanpassingen aan de oorspronkelijke versie en hij kan verspreid worden onder de leden. Hij zal dan ook wel op de website gezet worden. Die mogen dan weer hun commentaar op de notitie geven. De uiteindelijke eindnotitie die daar dan weer uitrolt, wordt het ‘visie-document’ van de fractie op het gebied van de Wet Werk en Bijstand.

Het pilsje (eentje?) aan het einde van de avond was verdiend, vond ik zelf. Hij smaakte in ieder geval naar meer. ;)

Donderdag even geen politiek. De column voor Omroep Brabant deed ik live, vanuit de Academie voor Journalistiek (tegenwoordig de Fontys Hogeschool voor Journalistiek). Daarna ging ik naar het afscheid van oud-collega Gerard de Kloet, ook van Omroep Brabant, die gaat werken voor 3FM. In de tijd dat ik nog voor Omroep Brabant werkte heb ik vaak met hem te maken gehad, wat mij betreft altijd met plezier. Hij nam afscheid in Bet Koolen, ooit hèt journalistencafé van Tilburg, maar inmiddels een gewoon buurtcafé waar alleen deze donderdag een groep journalisten het grootste deel van de klandizie vormde. Daarna nog wat drinken met mijn studenten. Het was een latertje geworden, alweer.

Eens in de vijf jaar moet elke lokale omroep opnieuw een zendvergunning aanvragen bij het Commissariaat voor de Media. En het Commissariaat vraagt dan de gemeenteraad om advies. Dat advies gaat over de representativiteit van het Programmabeleidsbepalend Orgaan (een soort adviesraad) van de omroep. Dit PBO moet volgens de mediawet representatief zijn voor de gehele gemeente. En het commissariaat vindt dat de gemeenteraad veel beter kan oordelen over die representativiteit dan het Commissariaat zelf.

Woensdagavond stond de zendvergunningaanvraag van de Bredase lokale omroep, de BRTS, op de agenda. Maar in Breda is er nog een stichting die graag een zendvergunning zou willen hebben. Dat is de BOS. En er is maar één zendvergunning voor Breda. Dus dan moet de raad een keuze maken op basis van de samenstelling van beide PBO’s. In deze situatie had het college die keuze al gemaakt. De wethouder stelde vast dat beide PBO’s voldoende representatief waren, maar omdat de BRTS nu al uitzendt en subsidie krijgt van de gemeente, stelde de wethouder voor te adviseren dat de BRTS dan ook maar de nieuwe zendvergunning zou moeten krijgen. De wethouder was zelfs zo zeker van zijn zaak dat de lijst van de twee PBO’s niet eens aan de raad werden opgestuurd. Zij lagen slechts ’ter inzage’.

Mijn argwaan werd gewekt toen één van de PBO-leden die volgens de lijst de vakbonden FNV en CNV vertegenwoordigde, volgens een FNV-voorzitter nooit was afgevaardigd en zelfs geen lid was. Een telefoontje naar de CNV leerde mij dat ook deze vakbond het desbetreffende PBO-lid nooit had afgevaardigd. Hierna ben ik de hele lijst maar gaan afbellen om te kijken of er nog meer PBO-leden op de lijst stonden die nooit waren afgevaardigd door de organisatie die zij volgens de lijst vertegenwoordigden. Dit bleek voor maar liefst vier van de 14 leden het geval te zijn. Vier andere leden vertegenwoordigden zelfs helemaal geen organisatie en zaten er puur en alleen op persoonlijke titel. Eén lid was vertegenwoordiger van een organisatie in opheffing, een andere was naast lid van het PBO ook raadslid, volgens het Commissariaat voor de Media een absoluut ongewenste combinatie. Van de leden van het PBO van de BRTS bleven vier leden over van wie het lidmaatschap niet discutabel is. Dat terwijl het PBO van de andere kandidaat, de BOS in orde bleek. Vuurwerk voor in de commissie.

Dat laatste bleek geen understatement. Nadat eerst de college-partijen in de commissie één voor één hebben kunnen melden dat wat hun betreft het voorstel van de wethouder om voor de BRTS te kiezen een prima idee was, kwam ik aan de beurt. In een lang verhaal vertelde ik in detail wat ik hierboven slechts kort heb weergegeven. Rumoer onder de commissieleden. Wat nu? Ook de wethouder kon in zijn beantwoording niet overtuigen. Niemand kon met goed fatsoen instemmen met het voorstel de BRTS voor te dragen voor een nieuwe zendvergunning nadat hun PBO aan alle kanten bleek te rammelen. Uiteindelijk werd besloten de beslissing uit te stellen. Zelf had ik het liefst meteen gekozen voor de BOS, omdat ik me als raadslid geschoffeerd voelde door de BRTS die ons met een, laat ik me voorzichtig uitdrukken, incorrecte lijst een rad voor de ogen probeerde te draaien. Maar politiek gezien zat er op dat moment niet meer in dan ik al had bereikt: een uitstel van de beslissing.

Het wrange van de hele zaak is dat uiteindelijk de vrijwilligers van de lokale omroep BRTS de dupe worden van het hoogst knullige gedrag van hun eigen bestuur. Aan de andere kant kon ik in mijn ogen weinig anders dan de misstand die ik heb geconstateerd aan het licht te brengen en daar consequenties aan te verbinden. Uit betrouwbare bronnen heb ik vernomen dat ik onder de vrijwilligers van de BRTS inmiddels de zwarte piet toegespeeld heb gekregen voor het falen van hun eigen bestuur. Emotioneel kan ik me dat goed voorstellen. Maar als raadslid neem ik mijn taak serieus en dat houdt in dat je beslissingen zorgvuldig neemt. Een keuze voor de BRTS zou in dit geval niet alleen onzorgvuldig zijn, maar zelfs uitermate dubieus.

Wordt vervolg…

In de commissie MSO kwam vanavond de nieuwe notitie over de status van de dorps- en wijkraden aan bod. In deze notitie staat kort gezegd dat de dorps- en wijkraden een minder invloed krijgen. Vanaf nu worden ze beschouwd als elke andere belangenvereniging, bijvoorbeeld een straatcomité. En dat vinden de dorps- en wijkraden natuurlijk helemaal niet leuk.

Ik heb dat altijd een moeilijke zaak gevonden. Aan de ene kant denk ik dat dorps- en wijkraden heel belangrijk zijn en vreselijk serieus genomen moeten worden. Aan de andere kant staat zo’n raad natuurlijk vooral voor het belang van de eigen wijk of dorp, en dat komt niet altijd overeen met het algemeen belang van de hele stad. Daarnaast bestaan al deze raden uit goedwillende vrijwilligers, maar zijn ze op geen enkele manier door de wijk gekozen.

Met de nieuwe houding naar de dorps- en wijkraden worden ze echter in onze ogen geschoffeerd, terwijl GroenLinks op bepaalde gebieden juist graag zou zien dat de bewoners van wijken en dorpen in Breda meer invloed krijgen op de zaken die er in hun buurt gebeuren. Nu lijkt eerder het tegenovergestelde te gebeuren. Helaas.