selcuk.nl

Op de jongerendag van GroenLinks (zie web-log zo 30 nov. 2003) kom je heel wat mensen tegen. En de meeste zie je daarna nauwelijks meer. Met sommigen wissel je nog wat adressen uit, maar ook daarvan kom je lang niet iedereen nogmaals tegen. Zo niet met Jürgen. Hij bleek een fervent MSN-ner (de populaire en easy-to-use Microsoft-versie van IRC) en meteen de volgende dag kwam ik hem virtueel tegen op ‘de chat’. En Jürgen, dat is zo iemand met een heel vaag idee over hoe de wereld verbeterd zou kunnen worden. Zo vaag, dat je eigenlijk denkt, dat wordt niets. But it might work. En dat is nu net het aanstekelijke aan dit soort ideeën.

Zaterdag kwam hij langs. Dus eindeloze discussies (ik geloof tot ver na zessen) over het leven, het universum en alles. En telkens weer dat knagende gevoel van die jongen dat ie wel plannen heeft, maar niet helemaal weet waar hij moet beginnen. De opmerking “zullen we anders al vast het een en ander uitwerken op de computer” zo tegen zessen ’s ochtends, was tekenend. Sommige mensen komen er wel.

Enkele maanden terug brachten de raadsleden een bezoek aan de wijk Haagpoort en aan Princenhage. Vooral het eerste deel was erg leuk, want de Haagpoort (en in ieder geval de buurt Westeinde), is nog zo’n heerlijke volksbuurt.

Het bezoek werd in de commissie SAW besproken. Maar een heleboel zaken die tijdens het wijkbezoek aan de orde kwamen hadden veel meer te maken met ruimtelijke ordening en beheer, en veel minder met welzijn, dat bij de commissie SAW hoort. Dus eigenlijk wist niemand precies waar we het wel en niet over wilde hebben. Ook de voorzitter niet.

Voor mij was in ieder geval het belangrijkste punt dat bewoners zelf moeten kunnen bepalen hoe hun buurt onderhouden wordt. Veel ergernissen hebben te maken met beheerskwesties: losliggende stoeptegels, zwerfvuil en smerige plantsoenen. Gemeentelijk wordt ook per buurt een soort onderhoudsbudget vastgesteld. Waarom zouden bewoners niet zelf mogen aangeven hoe dat geld in hun omgeving wordt besteed.

Een tweede punt waar GroenLinks erg voor is, is de aanstelling van een buurtmeester. Zo iemand zou voor de wijk als aanspreekpunt kunnen dienen en de boel een beetje op sleeptouw nemen. In andere wijken in Breda is al een buurtmeester aangesteld. De wethouder heeft toegezegd dat in ieder geval voor het jaar 2004 te betalen. Wat er daarna gebeurt is nu helaas nog onduidelijk.

Wat de wijk Princenhage betreft, ook daar waren natuurlijk wat opvallende zaken. Maar hoe lullig het ook klinkt voor de mensen daar, dat heeft niet echt prioriteit. Want Princenhage ligt er gewoon prachtig bij. Het enige dat de gemeente moet doen: zorgen dat dat ook zo blijft.

Commissie VSM, Enige agendapunt: het opknappen van Sportcomplex Heksenwiel. Niets mis mee, want dat complex kan best wat extra velden gebruiken. Het geld voor de opknapbeurt kwam vrij omdat in Teteringen de bouw van een nieuw sportcomplex niet doorgaat. Er is nu al een commerciëel centrum dat nagenoeg dezelfde prijzen hanteert als de gemeentelijke centra en dat heeft nog voldoende capaciteit voor de komende tijd. De keuze was dus snel gemaakt.

’s Middags (heerlijke tijd als je ook nog moet werken!) was er een bijeenkomst van de commissie Sociale Zaken, waar ik sinds kort ook in zit, over de invoering van de wet Werk en Bijstand (zie web-log ma 17 nov. 2003). Deze wet vervangt de oude wetten over werkloosheid en bijstand. Darvoor in de plaats komt een strenge wet die mensen min of meer verplicht om te gaan werken. Tegelijk krijgt de gemeente de verantwoordelijkheid om mensen naar werk te begeleiden, maar ook de verantwoordelijkheid om alle (bijstands-)uitkeringen te betalen. De gemeente krijgt daarvoor ook een zak met geld, maar die is onvoldoende om het huidige niveau van uitkeringen in Breda te handhaven. Daar moet kort gezegd dus geld bij.

De komende tijd moet de gemeenteraad allemaal verordeningen vaststellen waarin staat hoe de gemeente de nieuwe Wet Werk en Bijstand gaat toepassen. Dat is dus allemaal best belangrijk, want een heleboel mensen gaan het merken wanneer wij de hand op de knip houden, dan wel gulle gevers zijn. Voor GroenLinks staat in ieder geval als een paal boven water dat de Bredase regeling sociaal moet worden, zonder dat iedereen zomaar bij de gemeente kan aankloppen voor een uitkering. Mensen moeten werken, maar als er geen werk is hoeft iemand die hooggekwalificeerd is echt niet zomaar elke rotbaan aan te nemen, zoals dit kabinet het het liefst zou zien. Daarnaast kan ik me best veel situaties voorstellen waarbij iemand niet persé hoeft te solliciteren. Een alleenstaande ouder van jonge kinderen bijvoorbeeld, of iemand die mantelzorger is. Dat soort dingen moeten we allemaal gaan afspreken de komende tijd en deze middag was dus de eerste bijeenkomst. Geen inhoudelijke discussie, maar vooral procedure-afspraken. Volgende bijeenkomst: 6 januari. Ja, inderdaad, al weer ’s middags. Zouden al die raadsleden ook geen werk hebben of zo?

Normaal hebben we vrijdag altijd een fractievergadering. Deze keer kwam zelfs het nieuwe kandidaat-bestuur van de afdeling zich voorstellen. En we moesten natuurlijk de afgelopen raadsvergadering goed doorspreken. Maar ik had me al weken van te voren afgemeld. De vrijwilligers van Rhythm & Sound Industries, een festival dat deze zomer op de Grote Markt in Breda werd gehouden, hadden namelijk hun vrijwilligersfeestje. En daar hoorde ik ook bij. In poppodium MeZZ gingen we naar een concert van o.a. Krezip en Vals Licht, met in het voorprogramma de Bredase bands Cape Canaveral en Rosemary’s Sons. De opbrengst ging naar de Kankerbestrijding. Desondanks mochten we in de zaak godzijdank gewoon roken. De avond eindigde veel te laat in Café de Speeltuin.

Op zaterdag ging ik er wat vroeger uit dan normaal. Ik had me opgegeven voor het GroenLinks jongerenweekeinde. Een groep van pak ‘m beet honderd jongeren uit het hele land kwam bijeen in Het Woldhuis aan de rand van Apeldoorn. Kennelijk heeft GroenLinks nieuwe merchandising, want bij binnenkomst kregen we, behalve een stemkaart, een naamsticker en de noodzakelijke laatste informatie, ook een GroenLinks-condoom. ‘Voor veilige seks en spannende politiek’, was de slogan op de verpakking. Kennelijk werd er van ons jongeren heel wat verwacht dat weekeinde.

Het is dan ook behoorlijk laat geworden, maar voor zover ik heb kunnen beoordelen is er weinig gesekst. Er is daarentegen vreselijk veel gediscussiëerd. Aanvankelijk in workshops en ‘plenair’ met door de organisatie bedachte stellingen, maar na het eten vooral in kleine groepjes die, genietend van een pilsje de eerder behandelde stellingen nog wat dieper wilden uit discussiëren, dan wel een geheel nieuw onderwerp wilden aanboren. In een andere zaal keek een groep naar de DVD van Finding Nemo (illegaal?). Ik geloof dat we rond half zes ’s ochtends nog bezig waren met het ontwikkelen van een nieuw economisch systeem.

Hoewel ik mijn wekker had gezet voor de boswandeling de volgende ochtend, heb ik deze niet mogen meemaken. Mijn telefoon lag ongetwijfeld ergens onhoorbaar in mijn slaapzak, of ik hem ‘m zonder echt wakker te worden routineus uitgedrukt. Ik werd in ieder geval pas om negen uur wakker, te laat voor de wandeling die toen al twee uur bezig was.

Wel ruim op tijd echter voor de brunch met Tweede Kamerlid Marijke Vos. Een lekker ontbijt met, alweer, een leuke groepsdiscussie. Niet veel later moest van iedereen al weer afscheid genomen worden en werden hier en daar nog wat adressen uitgewisseld. Eigenlijk had dit weekeinde langer moeten duren. Twee avonden in plaats van één. Tijdens de terugrit werd ik vergezeld door Bart, die ik in Oss heb afgezet. Al met al heeft dit weekeinde me vreselijk veel energie opgeleverd, al was ik er op zondagavond echt helemaal doorheen.

Weinig te doen die dag, behalve dat ik de avond ervoor in de kroeg had afgesproken met Stanley, student aan de kunstacademie St. Joost in Breda naar de Open Atelierdagen van de Rijksakademie in Amsterdam te gaan. Leuk om het crême de la crême van de kunst hun soms verbijsterend mooie, soms verbazingwekkend nietszeggende exposities te bekijken.

Aan het einde van de middag was de afscheidsreceptie van Ben de Roos in Café ’t Hijgend Hert. Het was behoorlijk druk bezocht en dat is altijd erg leuk. Met toespraken en veel gelach is Ben, na negen jaar politiek, uitgeluid. Na de receptie gingen we met de fractie en een aantal GroenLinks die-hards uit eten in het aangrenzende restaurant De Beyerd. Een waardig afscheid van een gewaardeerd collega.

Allereerst werd bij deze vergadering Rian Remie geïnstalleerd als raadslid. Zij vervangt vanaf nu Ben de Roos als vertegenwoordiger namens GroenLinks. Op de agenda verder niet al te veel noemenswaardige zaken. Ikzelf voerde het woord over een appartementencomplex dat boven de zuidelijke rondweg gebouwd zou gaan worden, maar nu niet doorgaat. Op zich is GroenLinks grote voorstander van het intensief gebruik van de in de stad aanwezige ruimte, maar dit plan verdiende alles behalve de schoonheidsprijs. De buurt was fel gekant tegen zo’n groot gebouw vlak naast hun deur, en daar kan ik helemaal inkomen. Dat het plan nu niet doorgaat is dus geen verlies. De verantwoordelijk wethouder, Niederer van Ruimtelijke Ordening, was vanwege een werkbezoek in het Ierse plaatsje Limerick niet bij de vergadering aanwezig. Vandaar dat ik maar een Limerick had geschreven om te vieren dat het plan nu is afgeblazen.

Minder succesvol was onze motie over de nota ‘Sociale Infrastructuur’ (zie web-log wo 26 nov. 2003). Wij vonden de nota erg aanbodgericht, maar dat bleek tijdens de behandeling een grove interpretatiefout van onze kant. De rest van de partijen snapte echt niet waarom we daar een motie over indienden en achteraf kan ik daar helemaal inkomen. Jammer dat je tijdens het staartje van een verder goed verlopen vergadering een dergelijke flater moet slaan, maar fouten zijn menselijk, denk ik dan maar. Dus nadat de vergadering was afgehamerd maar snel in een hoekje gekropen.

Zo’n puntje dat maandelijks terug te vinden is op de agenda: de voorbereiding van de raadsvergadering. De punten passeren nog eens kort de revue. Bijna alle zaken zijn eerder al eens in de diverse commissies behandeld, dus meestal racen we door zo’n agenda heen, en bereiden we daarna de echt belangrijke punten voor. Er moest onder andere een motie opgesteld worden over de notitie ‘Sociale infrastructuur’. Wij vonden die nota te aanbodgericht. Dat betekent dat ‘ie uitgaat van het aanbod in Breda, niet van de bestaande behoeften in de stad.