selcuk.nl

Het was voor de rest een redelijk rustige week. Geen commissievergaderingen, wel twee werk-ochtenden met de fractie, traditioneel op woensdag en vrijdag. Ik geloof dat we vooral voorbereidend werk voor de raadsvergadering van 30 oktober hebben gedaan, met als belangrijkste punt onze interpellatie over de nevenfuncties van de gemeentesecretaris (zie web-log wo 16 okt. 2003 en vr 18 okt. 2003). De secretaris heeft inmiddels zijn nevenfunctie als commissaris bij bouwbedrijf BVR in Roosendaal opgezegd, omdat een meerderheid van de partijen, wij voorop, vond dat de twee functies niet te combineren zijn. Wij blijven onze interpellatie houden: we vragen ons immers nog steeds af hoe het college ooit toestemming heeft kunnen geven voor een nevenfunctie van de gemeentesecretaris die haaks staat op de belangen van de gemeente Breda.

Het is een hot item, dus had GroenLinks besloten een avond over de integratie te organiseren, samen met de PvdA, de Jonge Socialisten en de SP. We hadden een mooi forum samen weten te stellen, met Bisschop Muskes, Herman Meyer (voorzitter van GroenLinks en oud-wethouder in Rotterdam), John Leerdam (Tweede Kamerlid PvdA) en Ali Eddaoudi (publicist en islam-deskundige). Toch was de discussie voor mij niet echt vernieuwend. Pas op het eind van de avond werd het interessant, toen de angst voor de islam als één van de redenen werd genoemd die integratie en acceptatie van allochtonen in de weg staat. Het onderwerp riep vele reacties op: je zou er zo een hele avond mee kunnen vullen.

Zelf heb ik ook een nogal dubbele houding naar de islam toe. Ondanks mijn Turkse achtergrond heb ik helemaal niets met de islam. Religie zegt mij überhaupt weinig. Daarnaast bekruipt mij het gevoel dat sommige mensen er een nogal rigide interpretatie van de islam op na houden en dat stemt niet vrolijk. Daartegenover staat dan weer dat dat maar een kleine groep is en we in Nederland natuurlijk vrijheid van geloofsovertuiging hebben. En laten we nu eerlijk zijn: de zwarte kousen in de bible-belt houden er een niet minder verstikkende interpretatie van de bijbel op na.

Uiteindelijk moet er in Nederland overeenstemming komen over hoever we gaan in de tolerantie naar andere culturen en waar we grenzen stellen. Nederland is nu eenmaal een land met een veelheid aan culturen en sub-culturen en dat maakt ons koude kikkerlandje een stuk kleurrijker. Wat dat betreft ben ik vurig pleitbezorger van de multi-culturele (of liever nog de inter-culturele) samenleving. Maar aan de veelheid van opvattingen moet ook paal en perk gesteld worden. Wanneer in het kader van een geloofsovertuiging wordt opgeroepen tot intolerantie (bijvoorbeeld religieuze groepen die de gelijkheid van vrouwen of de emancipatie van homosexuelen ondermijnen) kan ik daar weinig begrip voor opbrengen. Wat dat betreft blijft de discussie rond gezichtsbedekkende sluiers een hele interessante. Net als de middeleeuwse standpunten die de SGP er op na houdt overigens.

Fractiebijeenkomst over Ouwerkerk: in de Bredase politiek is de pleuris uitgebroken nadat GroenLinks haar interpellatieverzoek (zie web-log wo 16 okt. 2003) over de gemeentesecretaris had ingediend. Eigenlijk waren alle andere partijen het met ons eens, ze zijn alleen bang dat wij ook het college (de wethouders en de burgemeester) gaan aanpakken. Dus we moeten goed nadenken hoe we dat verder gaan aanpakken.

Die ochtend belde ook Twee Vandaag. Ze wilden een item maken over de Hendrik Berlagestraat (zie web-log do 16 okt. 2003) en wilden ook iemand van GroenLinks interviewen. Dus ik die middag naar de Hendrik Berlagestraat. Erg leuk, want ik had meteen de kans om met een aantal jongeren uit de buurt te praten. Iets wat ik overigens alle politici en verantwoordelijk wethouder Arbouw kan aanraden. Dan kunnen zij ook eens ervaren dat het eigenlijk best fatsoenlijke jongelui zijn.

Die avond belde de journalist van Twee Vandaag op: hij had me wegens tijdsgebrek moeten wegknippen. Hij bood wel drie keer zijn excuses aan. Desondanks was het een mooie reportage geworden. Rachid, één van de Marokkaanse jongeren uit de buurt kwam wèl op tv. En dat is veel belangrijker voor de positievebeeldvorming over de buurt Geeren-zuid. De Hendrik Berlagestraat rules!

Op de agenda van Algemene Zaken, de commissie die zich voornamelijk bezighoudt met veiligheid, stonden een aantal opzienbare punten. Allereerst de wijziging van de Algemene Plaatselijke Verordening. Dat zijn plaatselijke regels waarin staat welke dingen wel en niet mogen. En die regeltjes worden flink aangescherpt: zo komt er een strenger samenscholingsverbod, waarmee de burgemeester gebieden kan aanwijzen waar het verboden wordt met groepen van meer dan vier mensen bij elkaar te staan. Ook krijgt de burgemeester de bevoegdheid om mensen te verbieden nog langer in een bepaalde buurt te komen. Ten derde wil de burgemeester gebieden gaan aanwijzen waar de politie preventief gaat fouilleren: iedereen die zich in het gebied bevindt kan worden gefouilleerd, of ze nu ergens van verdacht worden of niet.

Een tweede punt was een brief, waarin stond dat de wethouders wilden bekijken of het mogelijk is om hele gezinnen uit het huis te zetten omdat één van hun kinderen overlast veroorzaakt. Belachelijk, als je het mij vraagt. Het kan toch niet zo zijn dat een heel gezin gestraft wordt omdat één van de kinderen kattekwaad uithaalt. Als iemand crimineel is, dan is er maar één plaats waar je die persoon naar toe kunt verhuizen en dat is de gevangenis (via de rechter). De rest van het gezin mag je niet voor straffen.

Nu wil de gemeente al deze keiharde maatregelen doorvoeren omdat er overlast is van jongeren in en rond de Hendrik Berlagestraat (zie web-log wo 1 okt. 2003). Dat is nogal sterk: ten eerste is het de schuld van de overheid zelf dat het in die buurt ooit zover gekomen is: er is bezuinigd op buurthuizen, er is bezuinigd op welzijnswerk en er is zelfs bezuinigd op de politie. De laatste tijd zijn een aantal van die bezuinigingen weer teruggedraaid. Ook in de Geeren (waar de Hendrik Berlagestraat ligt) is de wijkagent weer teruggekeerd, zijn de laatste tijd weer allerlei welzijnsprojecten aan de gang die positieve resultaten boeken. Daarnaast zijn de jongeren die overlast veroorzaken best aanspreekbaar. We moeten dus niet doen alsof we met één of andere criminele ghetto te maken hebben.

Het is mode om te roepen dat we ‘keihard moeten optreden’. Maar met keihard optreden los je de achterliggende problemen niet op. Zeker in kwetsbare wijken moet je investeren in de buurt en in de mensen. Zolang dat niet gebeurt kan je de ene generatie na de andere afschrijven en zul je ook niets bereiken op het vlak van integratie. De jongeren in de buurt spreken perfect Nederlands en voelen zich thuis in Nederland. Gewoon geïntegreerd dus. Als wij ze uitmaken voor crimineel dan zullen ze snel vervreemden. En die kant zijn we dus hard aan het opgaan als politiek. Weg integratie.

’s Ochtends de wekelijkse werkbespreking van de fractie. Met twee belangrijke punten: de fietsersbrug bij Prinsenbeek en de positie van gemeentesecretaris Ouwerkerk.

Wat betreft de fietsersbrug: al maanden ageert de buurt tegen het plan een nieuwe fietsersviaduct over de HSL/A16 niet met een traditionele hellingbaan (omhioog fietsen en daarna in je stuur hangen en snel naar beneden) aan te leggen, maar in plaats daarvan met roltrappen. En wie wel eens een fiets heeft meegenomen in de trein weet dat het levensgevaarlijk is om je fiets op een roltrap mee te nemen. Zeker als je dan ook nog volle fietstassen hebt, of een kind achterop (!). GroenLinks heeft de buurt vanaf het begin ondersteund in hun protest. Het was echter aan dovemansoren besteedt: de gemeente legde de brug met roltrappen gewoon aan. En nu die er staat: levensgevaarlijk. Vervelend om op die manier gelijk te krijgen. Wat ons betreft is er maar één oplossing: afbreken en alsnog hellingbanen aanleggen.

Wat betreft de gemeentesecretaris: de krant BN/DeStem heeft ontdekt dat hij commissaris is bij een bouwbedrijf uit Roosendaal. Een bedrijf dat ook veel projecten heeft lopen in Breda. En als gemeentesecretaris kent Ouwerkerk alle plannen over grondaankopen en -verkopen, bestemmingsplanwijzigingen enzovoorts. Die twee functies kunnen dus echt niet samen. Ouwerkerk kan allerlei geheime informatie doorspelen naar het bouwbedrijf. GroenLinks is furieus en we hebben ’s ochtends meteen een interpellatieverzoek ingediend, zodat het onderwerp bij de eerstvolgende raadsvergadering besproken wordt.

Woensdagavond was er nog de commissie ECG: Ben deed de cultuurpuntjes (zeer kritisch!) en ik hield me bezig met het grondbeleid, de herinrichting van bedrijvengebied Moerlaken en het toerisme in Breda. Geen vuurwerk dus, van mij. Destemeer van Ben, want de gemeente gaat wat betreft cultuur volstrekt de verkeerde kant op.

Geen politieke bezigheden vandaag, of het zou de avond in de kroeg moeten zijn met mijn vrienden. Één daarvan is Joris. Een goede vriend die zich zo nu en dan manifesteert als mijn politieke geweten. Met soms rake opmerkingen over de belachelijkheid van de maatschappij.

Maandagavond is traditioneel de fractievergadering. Onderwerpen deze week: de voorbespreking van de komende commissievergaderingen. Daarnaast werd ook nog even gesproken over de verdeling van de commissies. Binnenkort gaat Ben de Roos weg uit onze fractie omdat hij rechter in opleiding wordt en dat niet langer kan combineren met zijn fractiewerk. Rian Remie gaat zijn plaats innemen. Dat betekent ook dat we opnieuw moeten kijken wie zitting neemt in welke commissie. Binnenkort nemen we de definitieve beslissing daarover.

Eén van de leuke dingen van het raadslidmaatschap zijn de wijkbezoeken. Een ‘raads-uitje’, noemde ik het per ongeluk, omdat ik er echt zin in had. Maar eigenlijk zijn het ‘werkbezoeken’. Geef het beestje maar een naam.

Het bezoek ging deze keer naar de wijk Haagpoort en naar de dorpskern Princenhage. We begonnen in het Westeinde, een buurt in de wijk Haagpoort die een paar jaar geleden flink is opgeknapt. Maar helaas is er ook flink bezuinigd op bijvoorbeeld het buurthuis, dat tegenwoordig vaker dicht is dan open. Het Westeinde is zo’n typische volksbuurt, waar de mensen geen blad voor de mond nemen. Dus daar hoef je niet aan te komen met je politieke gelul, want daar kopen we niks voor. Gewoon zeggen waar het op staat en geen valse beloften. Heerlijk.

De grootste ergernis van de mensen was het onderhoud in de buurt. Dat was beneden de maat. Maar, tot grote ergernis van de buurtbewoners (en ook van mij) was natuurlijk net de week voordat wij kwamen, de hele wijk ineens wèl schoongemaakt door de gemeente. Of we voortaan elke maand langs wilden komen, grapten de bewoners. Dan werd de wijk in ieder geval regelmatig schoongemaakt.

Een tweede wens van de buurt: de aanstelling van een buurtmeester, die in de buurt een spilfunctie kan vervullen en ook het contact met de gemeente onderhoudt. Zo’n buurtmeester hebben ze nu al in de Heuvel en in de Gampel (o nee, dat moeten we tegenwoordig de Gerardus Majella noemen) en in de Haagpoort willen ze er nu ook wel eentje. Een goed idee lijkt me, wat niet zo veel hoeft te kosten, maar wel enorm veel oplevert voor de buurt.

Het tweede deel van de avond gingen we naar Princenhage. Er viel in die wijk weinig te klagen. Zeker in vergelijking met de Haagpoort, een buurt die gewoon meer aandacht nodig heeft. In Princenhage werden we onder andere rondgeleid langs een goed draaiend jongerencentrum (de Pit-stop) dat door vrijwilligers gerund. We eindigden de rondleiding door de buurt in buurthuis De Koe, waar SKIP, al weer zo’n initiatief van bewoners, bezig was met de voorbereidingen van een Play-backshow voor kinderen uit de buurt de volgende dag.

Op een scheve stoeptegel (overigens is de definitie van scheef in Princenhage een andere dan in het westeind) na was er eigenlijk maar één grote klacht in de wijk: er zijn allerlei succesvolle zaken die aan hun eigen succes ten onder gaan. Het buurthuis wordt te klein, voor het jongerencentrum dreigt een vrijwilligerstekort. Toch wel typisch dat dan uitgerekend in dit dorp de fiets van de wijkagent tijdens ons bezoek werd gestolen…

Ook wij hebben het: lokale televisie. Een uurtje per week weliswaar, maar toch. En deze keer was het mijn beurt om GroenLinks op de lokale televisie te vertegenwoordigen. Onderwerp: de Spoorzone. Want in het stukje Breda rond het station gaat een boel veranderen: grote nieuwe kantoren, woningen en een splinternieuw station.

Nu had de presentator al iemand van de Nederlandse Spoorwegen en van het CDA. Raadslid Ria Knipscheer moest de spoorzone verdedigen. En, je voelt hem al aankomen, presentator Joep Schreuder had gehoopt dat ik dan namens GroenLinks wel eens flink op de plannen in zou hakken. Maar GroenLinks is eigenlijk best wel positief over het ‘Masterplan’ over de Spoorzone. We hebben ook voorgestemd.

Gelukkig voor de presentator hebben we ook best wat kritiek: de verkeersafwikkeling is niet goed geregeld en we zijn bang dat de leefbaarheid straks in de nieuwe woon- en werkbuurt in het gedrang komt. Dus wat dat betreft kon ik nog wel wat tegengas geven. En daarbij misschien zelfs een succesje geboekt. Want ook Ria Knipscheer maakte zich zorgen om de leefbaarheid. “Maar Ria, waarom heeft het CDA dan nooit GroenLinks ondersteund in het pleidooi voor woningen op de begane grond en de kantoren daarboven?” Want, zo denken wij, daar krijgt de nieuwe buurt al meteen een sterker ‘woonklimaat’. En Ria vond het ineens zo’n slecht idee niet meer. Dus wellicht dat we daar straks, bij de verdere uitwerking van de plannen nog een klein doorbraakje kunnen bereiken. Waar televisie al niet goed voor is!

Vroeg uit bed, in ieder geval voor zaterdagse begrippen. Het landelijk bureau van GroenLinks heeft een bijeenkomst georganiseerd over Betaald Voetbal. De bijeenkomst was bedoeld voor raadsleden uit verschillende plaatsen waar de gemeente in de afgelopen jaren het betaalde voetbal financiëel heeft ondersteund. In Breda is dat ook het geval: om voetbalclub NAC (dus niet èn aa céé) overeind te houden heeft de gemeente het stadion van de club overgekocht. Een leuke bijeenkomst, bedoeld om ervaringen uit te wisselen, om van elkaar te leren en om ook eens informeel met elkaar te kunnen praten. Over voetbal.

Nu heeft GroenLinks in verschillende plaatsen een nogal verschillend standpunt ingenomen over steun aan Betaald Voetbal Organisaties (BVO’s). In Breda waren we faliekant tegen. We vonden de salarissen van spelers zo belachelijk hoog dat de club het aan zichzelf te danken had dat ze failliet dreigde te gaan. Als er een bedrijf over de kop gaat, springt de gemeente ook niet bij. Waarom dan wel bij een voetbalclub die door slecht beleid jaren boven zijn stand geleefd heeft?

Maar in Nijmegen heeft GroenLinks wèl ingestemd met steun. Waarom? Daar waren een aantal redenen voor: ten eerste kondigde NEC (èn éé céé, dus niet nec) haar financiële problemen al ver van te voren aan en hadden ze zelfs al duidelijke plannen voor de toekomst om te zorgen dat het niet nog een keer kon gebeuren. Hier was in Breda geen sprake van, waar het bestuur geen toekomstplannen had en pas op het allerlaatste moment het handje omhoog hield bij de gemeente. Ten tweede kon NEC duidelijk maken dat ze, buiten het voetbal om, veel voor de stad betekende. Zo investeert NEC in opleidingen, waardoor de voetbalclub ook de amateur-sport ondersteund. Ook is NEC betrokken bij verschillende projecten in achterstandswijken. Ook hier zie ik bij het Bredase NAC helaas heel weinig terug.

Ondanks alles waren we het er met z’n allen wel over eens dat het in principe niet de bedoeling is dat overheden Betaald Voetbal Organisaties blijven ondersteunen. Sowieso mag het eigenlijk niet: overheden mogen geen bedrijven ondersteunen, want dat betekent oneerlijke concurrentie. Zelfs de directeur van NEC, die als ‘special guest’ was uitgenodigd en zich dus in het hol van de leeuw waagde, vond dat erg redelijk. Aan de andere kant ziet niemand (ook GroenLinks niet!) graag voetbalclubs verdwijnen. Dus het betaalde voetbal moet weer financiëel gezond worden.

Nu ben ik zelf van mening dat als je overal tegelijk stopt met deze verkapte staatssteun, de spelerssalarissen vanzelf naar beneden zullen gaan en op die manier het betaald voetbal weer financiëel gezond wordt. Maar overal betekent dus ook echt overal: dan moeten ze bij Real Madrid en AC Milaan dus ook niet meer rekenen op grote bakken met geld die vanuit de overheid naar het voetbal gaan. Dan kunnen in Nederland de grote drie ook wat zuiniger aan gaan doen en daaropvolgend de rest van het betaalde voetbal.

Maar dan moet er wel Europese regelgeving komen. Europarlementariër Joost Lagendijk was ook bij de bijeenkomst aanwezig en is vanuit de Groene fractie al een tijdje bezig met regels over betaald voetbal. Hij loopt alleen tegen één probleem: Euro-commissaris Frits Bolkenstein vindt het probleem onbelangrijk. Dus zullen de gemeenteraden in Nederland de komende tijd nog tegen elkaar moeten concurreren. Want of je nu gelijk hebt of niet, je maakt je als politicus nooit populair als je zegt dat het eens afgelopen moet zijn met de steun aan professionele voetbalclubs.