Tag: Breda Barst

De Breda Barst-vergadering viel weer eens samen met de fractievergadering. En hoewel de begroting er weer aankomt, besloot ik toch maar eerder te vertrekken op de fractie, om zo het staartje van de Breda Barstvergadering nog mee te kunnen maken.

Deze was voor de verandering verbazingwekkend snel afgelopen. Doorgaans begint de rondvraag pas rond tien over tien. Nu zaten we om half tien al in de kroeg. Ik had dus eigenlijk beter op de fractie kunnen blijven, maar een biertje, daar spuug ik ook niet in.

Ik had maandag geen fractievergadering. Wel een vergadering van Breda Barst. De eerste van het seizoen. In verband met de subsidieaanvraag wil de gemeente nu al zo precies mogelijk weten wat we volgend jaar gaan doen. Het was een nogal chaotische vergadering.

Daarna tot veel te laat doorgezakt in De Boulevard met allemaal Barsters die het niet al te laat wilden maken (vooruit, nog eentje dan). Om half vier naar bed met een net verorberd frietje tartaarsaus en een kaassoufflé.

Doordat Breda Barst dit jaar niet het meest geweldige jaar ooit had, hebben we flink moeten bezuinigen op het vrijwilligersfeest. Geen dure gecaterde barbecue in een café dus, maar een zelf georganiseerd feest op het binnenplein van De Nieuwe Veste. Stukken goedkoper en net zo gezellig. Jammer alleen, dat het op een gegeven moment ging regenen. Het bachanaal eindigde in wederom kennelijke staat rond sluitingstijd, waarna het tosti-apparaat bij mij thuis weer dienstbaar zijn werk deed.

De maandag na Breda Barst is meestal een heel gezellige opruimdag. Dit jaar viel het echter een beetje tegen. Het leek namelijk op geen enkele manier op te schieten. Aan het eind van de middag waren we inderdaad nog niet klaar en aangezien ik zelf om zes uur een bijzondere raadsvergadering had in verband met het kiezen van een nieuwe burgemeester.

Ik kwam dus aan in mijn vieze kleren. Ik neem het tijdens raadsvergaderingen nooit heel erg nauw met wat ik aan heb. Ik kom nooit in pak, ik vind dat ook niet nodig. Maar nog nooit was ik in een gescheurde spijkerbroek met verf- en vuilplekken naar de raadsvergadering gekomen. Ik ben er ook niet van plan een gewoonte van te maken.

Over de vergadering zelf mag ik niet zoveel zeggen, behalve dat er drie kandidaten waren. De vergadering waarin een burgemeester wordt gekozen is namelijk 75 jaar lang geheim en degene die uit de school klapt kan vervolgd worden. Grote onzin, als je het mij vraagt, maar zo zijn nu eenmaal de regels. Maar ik kan wel vertellen dat uiteindelijk PvdA-kandidaat Van de Velden als beste uit de bus is gekomen.

Wat ik volgens mij wel mag vertellen is dat de vergadering bestond uit twee ronden: allereerst werd de burgemeester gekozen. Daarna, in een aparte stemronde nog eens een reserve-kandidaat. Doorgaans benoemt de minister van Binnenlandse Zaken de eerst voorgedragen kandidaat maar in zeer uitzonderlijke gevallen kan hij daarvan afwijken en kiezen voor de ‘reserve’-kandidaat.

Voor de rest kan ik hier hooguit nog uit een artikel in dagblad BN/DeStem citeren. Hoewel de raadsvergadering strikt geheim was, had deze krant namelijk een bijzonder accuraat verslag van de gebeurtenissen.

Naar verluidt had de oud-burgemeester van Nieuw-Ginneken, Peter van der Velden, een uitstekende indruk gemaakt op de vertrouwenscommissie. Vervelend alleen: deze oud-JOVD’er had als sociaal-democraat eigenlijk de verkeerde kleur. Maar hij mocht rekenen op de steun van PvdA en de complete oppositie van Breda ’97, GroenLinks, SP, D66 en Joosse. Daarbij heeft vermoedelijk een van deze raadsleden in eerste instantie anders gestemd.Bij de eerste stemming haalde Van der Velden namelijk 15 stemmen, terwijl voor nummer twee de stemmen op 11 (CDA)-11 (VVD-Leefbaar) staakten. Bij de tweede stemming liep een van de Van der Velden-stemmers expres over naar het CDA, zodat de VVD-kandidaat afviel (12-11).

De complete VVD liep vervolgens over naar PvdA’er Van der Velden, terwijl Leefbaar koos voor CDA’er Kaiser. De keuze bij de liberalen was mede ingegeven door een aloude frustratie uit de tijd dat de Katholieke Volks Partij de stad nog domineerde. Bovendien vonden de VVD’ers dat als het niet de eigen man werd, gewoon de beste kandidaat moest worden benoemd.

Daarmee stond Peter van der Velden op nummer één van de voordracht, waarmee de sociaal-democraat zich zeker mag weten van een benoeming in Breda. De minister van Binnenlandse Zaken kan de voordracht namelijk niet meer naast zich neerleggen, tenzij er heel zwaarwegende bezwaren tegen de huidige burgemeester van Bergen op Zoom worden opgeworpen.

Met de voordracht van Van der Velden is in elk geval voor Breda de macht van Den Haag gebroken. Want vroeger zou de stad zijn toegewezen aan de stad die aan de beurt was, het CDA dus. Naar verluidt zou in Den Haag nog zijn gelobbyd bij PvdA-leider Bos om te voorkomen dat nu zelfs zes van de grootste gemeenten in sociaal-democratische handen zou komen. Ook de landelijke VVD had dit graag willen voorkomen.

Dat de VVD in Breda zich op dit gebied heel onafhankelijk heeft getoond, wordt in Haagse kringen tandenknarsend aangezien. Want de VVD was ook de partij die in Tilburg het CDA in de wielen reed, toen verrassend niet CDA-kandidaat en CNV-voorman Doekle Terpstra maar zijn opponent Ruud Vreeman van de PvdA in die stad werd benoemd.

In Tilburg stemde de VVD nog verdeeld, waarna de fractie zich al ruziënd moest opsplitsen. De Bredase VVD viel als één blok het CDA af. Dat doet dus pijn, hoewel men ook in CDA-kring beseft dat met het wegvallen van Stolte de kansen op Breda ernstig waren geslonken.

Na afloop van de vergadering sloot ik me aan bij mijn kameraden van Breda Barst, die in Dok 19 moe maar voldaan genoten van een welverdiende pils.

De nacht van zaterdag op zondag ben ik in het park gebleven om bij de spullen van Breda Barst te blijven. Er is weliswaar security ingehuurd, maar mijn vertrouwen daarin is begrensd.

Op zondag was het bezoekersaantal stukken beter dan op zaterdag. Er was voor ons niet veel meer te doen, behalve het herplaatsen van een aantal decorstukken. Ik had zelfs nog tijd om tijdens Janes Dedt voor het eerst sinds jaren weer even lekker in de pit te staan. Voor de leken: de pit is het deel vooraan het podium waar punkers mekaar vriendschappelijk tot moes proberen te beuken.

In zo’n pit gelden overigens strenge ongeschreven regels: indien er iemand valt, en dat gebeurd nogal eens, is het de plicht van omstanders om deze zo snel mogelijk weer op de been te helpen. Je zou immers zomaar onder de voet gelopen kunnen worden.

Wanneer na elven het festival beëindigd is, komt voor de die hards het opruimen. Een bezigheid die tot diep in de nacht duurt en waarbij de vele vrijwilligers die al dagen aan een stuk in touw zijn op hun tandvlees lopen.

Zaterdagochtend opnieuw vroeg uit de veren om verder te bouwen voor Breda Barst. Voor de decorploeg is het altijd weer spannend of we alles op tijd opkrijgen. Op een paar kleine en relatief onbelangrijke dingen na, was dat gelukt. Naast opbouwen was ik ook nog ingepland voor een late bardienst op het festival, en bardiensten zijn eigenlijk de leukste diensten die er zijn. Jammer daarom, dat er zeer weinig publiek was op de zaterdagavond. Het had alles te maken met de wedstrijd van Nederland die avond, die wij van de gemeente om de belachelijke reden dat zij rellen vreesden, niet op grootbeeld mochten projecteren.

Vroeg uit bed om de hele dag in het Valkenberg te vertoeven om daar steigers te bouwen voor Breda Barst. ’s Avonds was in het Chassé Theater het afscheidsfeest van vertrekkend burgemeester Rutten. Zo vuil als mijn kleren waren die ik overdag aanhad, zo netjes was ik die avond gekleed. Tot verbazing van vele collega-raadsleden, die mij niet herkenden in driedelig.

Het programma van de afscheidsreceptie was heel aardig, een soort revue, alhoewel niet alle bijdragen even geweldig waren. Cabaretier Mark van de Veerdonk nam burgemeester Rutten heel scherp op de hak. Later hoorde ik dat de Burgemeester daar minder hard om kon lachen dan VVD-raadslid Frank van Overveld en ondergetekende, die tijdens de bijdrage zowat van onze stoelen rolden van het lachen.

De avond werd afgesloten met een wat matte versie van het Bredaas volkslied. Maar weinig mensen kennen de juiste tekst en veel verder dan een beetje mompelend meezingen kwam het publiek dan ook niet.

Enkele dagen voor het popfestival begint de druk pas goed op de ketel te komen. Vandaar ook waarschijnlijk dat ik zo’n twee weken weinig aan dit log heb kunnen doen. Slordig, ik weet het.

Op de woensdag was het letterlijk rennen van hot naar her. ’s ochtends fractiebijeenkomst, ook nog een vergadering over MeZZ om 12.30, waar overigens maar weinig mensen kwamen opdagen, tussendoor een brief opstellen voor de buurtbewoners van het Valkenberg (“sorry voor de eventuele overlast”), daarna wat kopieerwerk naar de printshop brengen, fotootjes inscannen en dan zijn er vast nog wat dingen waar ik zou snel even niet op kan komen.