Verkiezingen – do 10 juni

De wekker ging om vijf uur. Ik was al vanaf drie uur wakker. Redelijk uitgerust, maar zonder honger, stapte ik uit bed. Nog even een motie aanpassen voor de vergadering van vanavond en een mailtje sturen naar mijn studenten die het vandaag zonder mij moeten doen. Zelfs mijn column voor Omroep Brabant moest een weekje overgeslagen worden. Om half zes reed ik richting Hoge Vucht, als voorzitter van stemdistrict vijftien, stembureau ’t Kievitsnest, met in mijn koffer voordeursleutel, stemgeheugen en stemsleutel.

Het zitten in een stembureau is één van de mooiere taken die je kunt krijgen. Elke verkiezing weer zijn er tal van mensen die een hele dag zo’n stembureau bezetten em het mogelijk te maken dat iedereen zijn of haar stemrecht kan uitoefenen. Ook veel raadsleden zitten op zo’n dag op een stembureau.

Helaas was de burgemeester van mening dat diezelfde avond om 19.30 de eerste van twee kadernota-vergaderingen gepland moest worden. In die vergaderingen wordt het beleid voor het komende jaar, dus 2005, in grote lijnen uitgezet. Gelukkig wordt er pas in de volgende vergadering gestemd, dus was het niet zo’n groot probleem om rond 21.00 uur even uit de vergadering weg te gaan om het stembureau af te sluiten. Dacht ik…

Tijdens mijn afwezigheid bleek echter een felle discussie te zijn opgelaaid over een plan van GroenLinks over het volkshuisvestingsbeleid. In Breda zijn lange wachtlijsten en is een tekort aan sociale woningen. Sinds kort bepleit onze fractie een nieuwe aanpak, waarin zoveel mogelijk mensen de gelegenheid wordt gegeven een huis te kopen. Het idee is als volgt: huurders krijgen de gelegenheid om hun huis van de woningbouwvereniging te kopen. Met dat geld worden nieuwe sociale woningen gebouwd, waar mensen die nu geen woning hebben, in kunnen wonen. Per saldo neemt het aantal huurders af, een heleboel hebben immers hun woning gekocht en dus hebben we minder huurwoningen nodig. Voor de mensen die wel een hypotheek kunnen betalen, maar deze via de bank niet krijgen (de bank stelt soms onnodig hoge eisen) kunnen via de gemeente of de woningbouwcorporatie een garantstelling voor de hypotheek krijgen met de eigen woning als onderpand, dus in principe kost het de gemeente weinig tot niets.

Van veel mensen om me heen heb ik positieve reacties gehad op dit idee, dat in België voor een deel staand rijksbeleid is. Zo niet uit de politiek. Veel partijen waren erg gereserveerd. De PvdA was zelfs ronduit kwaad: in hun ogen was het een asociaal plan. Ik snap dat niet, want het is geen doelstelling om zoveel mogelijk sociale huurwoningen in je stad te hebben staan. En het is volgens mij ook niet sociaal of links om mensen te dwingen hun hele leven te huren, terwijl ze wellicht liever hun huis in eigen bezit zouden hebben. PvdA-fractievoorzitter Haarhuis zag dat kennelijk heel anders en noemde het plan van GroenLinks ‘zwart-rechts’. Wat weer in het verkeerde keelgat schoot van mijn fractievoorzitter Piet Hein Scheltens en overigens ook de fracties van veel andere partijen.

Henk Haarhuis zal zich achteraf wel op z’n lip gebeten hebben. Een slip-of-the-tongue, even niet goed nagedacht, foutje. Maar zijn excuses wilde hij toch ook weer niet aanbieden.

Zijn de verhoudingen tussen PvdA en GroenLinks nu helemaal stuk? Dat zal wel meevallen. Het is niet leuk om door een andere ‘linkse’ partij, nota bene in een officiële raadsvergadering, bestempeld te worden als rechtse of conservatieve politicus. Althans, niet als je van GroenLinks bent. Debatteer liever op basis van argumenten en standpunten. Aan de andere kant zullen we toch verder moeten en ik ga er nog maar even vanuit dat Henk Haarhuis zelf ook wel snapt dat we niet van plan zijn in bruine overhemden en zwarte laarzen door de straat te marcheren. Wellicht moet ik ‘m dat anders nog eens uitleggen.

Bier-aandeel – wo 9 juni 2004

Ik heb niet zoveel met aandelen. Sterker nog, ik heb helemaal geen aandelen. Ten eerste heb ik geen geld om te investeren, ten tweede vind ik het een vervelende manier van geld verdienen. En de koersen van aandelen hebben de laatste jaren ook niet erg veel meer te maken met het uitgekeerde dividend of de waarde van het bedrijf, maar goed.

Desondanks ben ik sinds woensdag mede-aandeelhouder van Brouwerij de Beyerd. Het is een aandeel dat nooit meer of minder waard wordt, waarvan jaarlijks het dividend wordt uitbetaald in een fles bier en ook een aandeel dat je geen invloed geeft op het beleid van de Brouwerij. Want brouwen, dat kunnen we best aan de gebroeders de Jong overlaten.

Woensdag was de opening van de brouwerij van vader Piet en broers Orson en Mikel. Het was ook de officiële keuring van het daar gebrouwen Drie Hoefijzers Klassiek (een mild, moutig pils naar traditioneel Bredaas recept, inmiddels al weer het 8ste brouwsel). Nu is de opening van een brouwerij natuurlijk een bijzonder moment. Maar meer dan dat, het is voor de stad Breda ook een historisch moment. Want dankzij de Beyerd behoudt Breda zijn brouwers-verleden, dat met vertrek van de Oranjeboom-brouwerij uit Breda, bijna verloren was gegaan. Nog veel bijzonderder: in Breda wordt eindelijk weer eigen bier gebrouwen. Geen Skol, geen Oranjeboom, maar het eigen Drie Hoefijzers-bier, sinds Breda-bier weer het eerste bier van eigen bodem (voor de liefhebbers: ingeblikt Breda-bier is nog steeds te koop in onder meer Spanje).

Wordt Brouwerij de Beyerd straks het nieuwe kloppende hart van Breda? Immers, elke historische gebeurtenis moet niet alleen door het journaille opgetekend worden. De stadsbrouwer moet ook een speciaal brouwsel voor scheppen om de gebeurtenis, zoals dat zo mooi heet, te markeren.

Cultuur – di 8 juni 2004

Het was de vorige avond weer eens laat geworden. Deze keer niet vanwege lange nachten in obscure kroegen, maar meer omdat ik me ’s avonds in de Beyerd, na afloop van een fractievergadering over onze reactie op de Kadernota, plotseling realiseerde dat ik een dag eerder eigenlijk mijn Gastcolumn voor de POB-sessie ingeleverd had moeten hebben.

Dus maandagnacht nog even achter de pc gekropen om een woord of 600 over Breda Barst te schrijven. Want daar moest mijn column dan toch eigenlijk wel een beetje over gaan. En Breda Barst was ook de reden dat de redactie van het lokale tv-programma ‘Broodje Cultuur’ had uitgenodigd voor een kort interviewtje. En dus toog ik op dinsdag (al weer met de auto; ik moest daarna weer naar mijn werk in Tilburg) naar de binnenstad.

’s Avonds bij Joris thuis nog een kleine vergadering van de decor-ploeg van Breda Barst gehad (wat moet er allemaal nog gebeuren en wanneer) en tot slot nog wat gaan drinken in de tuin van het Bastion, waar het als vanouds gezellig was, zoals elke zomer trouwens.

Weblog – zo 6 juni 2004

Ik weet het, het is schandalig. Ik ben de afgelopen weken heel laks geweest met het bijhouden van mijn web-log. Maar ik beloof beterschap. En aangezien ik deze zondag niet zoveel op het programma had staan, ben ik vooral bezig geweest met twee dingen: eerst tot drie uur in de zon liggen en daarna dit web-log bijwerken. Bij deze.

Groet,
Selçuk

Fietsnotitie (2) – za 5 juni 2004

Vandaag was het Rondje Breda, een initiatief om leden meet bij de partij te betrekken en kennis te maken met ontwikkelingen in de stad. ’s Avonds zou dan ook nog Femke Halsema langskomen. Zij was ook degene die de fietsnotitie van GroenLinks Breda aan wethouder Oomen (andere collegeleden waren niet beschikbaar) zou overhandigen.

Maar ja, met die fietsnotitie ging het dus plotseling niet zo lekker. Tijdens het uitprinten werd ik geconfronteerd met een lege tonar-cartidge. Een andere cartridge uit een andere printer was ook al bijna leeg en door enkele keren te schudden kon ik er nog wat vellen uitkrijgen, maar de rest zou ik dan wel kopiëren op de fractie. Daar kon ik dan ook meteen de kaft uitprinten, omdat er daar een kleurenprinter staat.

Niet dus: de kopiëermachine op het stadhuis bleek stuk. Het PDF-documentje dat ik wilde uitprinten bleek niet goed opgemaakt en een daarna thuis op cd gezet tiff-bestandje kon (eenmaal weer terug op de fractie) niet door de computer geopend worden. Ook een kopiëerwinkel in de binnenstad had een te langzame computer die dus ook niet wilde en toen ik uiteindelijk alles zo had geconverteerd dat WordPerfect op de fractie als enige programma het documentje alsnog geopend had, bleek de printer ineens niet meer te willen. Ondertussen had ik eigenlijk die hele middag onder GroenLinksers willen zijn, maar ik zat alleen, heen en weer te fietsen van thuis naar de fractie en terug.

Uiteindelijk heb ik thuis nog een stuk of 15 kaftjes in zwart-wit uit weten te printen (heel vaak schudden met de cartridge) die ik nog net op tijd (het was over zessen en Femke was al bezig met haar speech waarin ze de notitie zou overhandigen) naar de Boulevard kon brengen. Een beetje ontstemd over het feit dat ik alles heb moeten missen heb ik maar besloten de rest van de avond te gebruiken om me vreselijk te bezatten. Dat is me, net als het op tijd afkrijgen van de fietsnotitie, gelukt. Mede dankzij de Graanbeurs (erg lang niet geweest) kwam ik ergens over zessen thuis.

Fietsnotitie – vr 3 juni 2004

De hele vrijdag ben ik bezig geweest met het redigeren en lay-outen van de fietsnotitie. Beetje laat (hij moest zaterdag af zijn) maar eerder was het er niet van gekomen. Woensdag had ik een off-day: de hele dag uitgeblust op bed gelegen en donderdag zat ik zoals gewoonlijk de hele dag bij de Fontys in Tilburg voor mijn werk.

Het viel nog niet mee. Een aantal foto’s bleek niet te zijn gemaakt en de tekst was soms slordig of te lang. Al met al was de notitie pas ’s avonds af. Te laat dus om nog naar de printshop te brengen, maar gelukkig heb ik een laserprinter, dus zelf printen ging ook prima.

Hoge Vucht – di 1 juni 2004

Later terug van mijn werk dan verwacht kwam ik rond 17.30 uur aan in de Hoge Vucht, waar het wijkbezoek toen al een uurtje bezig was. Gelukkig had ik een route van de wandeling door de wijk bij me. Ik ben naar het punt halverwege de routebeschrijving gelopen en ben de route andersom gaan lopen. Al snel kwam ik de rest van de commissie VSM tegen, samen met enkele wijkbewoners. Wat wel weer heel erg typisch was is dat de wijk net die zelfde ochtend door de gemeente was schoongeveegd. De gemeente zal ongetwijfeld zeggen dat dat toeval was en al weken maanden terug gepland was, maar daar geloof ik niet meer in.

Het was een interessant wijkbezoek. De Hoge Vucht is, zoals ze dat noemen, een kwetsbare wijk. Maar er zijn ook een hoop buurtbewoners die al jaren met enthousiasme proberen allerlei positieve dingen van de grond te krijgen. En de gemeente moet dat soort initiatieven ondertseunen. En de gemeente moet ook zorgen dat de beloofde ontwikkelingen in de wijk (nieuwbouw, opknapbeurten en dergelijke) niet te lang op zich laten wachten. Bewoners willen duidelijkheid. Wanneer gaat het gebeuren, daar willen ze een antwoord op. Ik moest helaas net wat eerder weg om op tijd bij een Breda Barst-vergadering te zijn.

Vroeg naar bed – ma 31 mei 2004

Het is me niet meer duidelijk hoe ik, na eerst naar de Beyerd, O’Mearas en de Nachtwacht (voorheen de Lente) en één of andere obscure shoarma-tent samen met een wildvreemde in de huiskamer van de eigenaar van het Piggenhuis terecht kwam om daar een biertje te drinken. Desondanks was het volgens mij nog best gezellig, maar was ik vooral erg moe en wilde ik niet te laat naar bed. Het was immers al weer lang licht buiten.