Categorie: dagelijks leven

In Memoriam – za 4 sept 2004

Ik ben nog jong
Maar met de dag wordt ik wat ouder
Mijn idealen heb ik nooit verzaakt
Reeds als een kind, nam ik de wereld op mijn schouders
En nu geef ik toe, de wereld is nog niet volmaakt.

Nog keer op keer
Steek ik de handen uit de mouwen
Maar meer en meer wordt ik een toeschouwer die kijkt
En toegeeft, dat je niemand kunt vertrouwen
En dat het niet zo erg is als hel allemaal wel lijkt.

Wat moet ik doen
Om aan mijn noodlot te ontkomen?
Geef ik toe, dat god dit alles heeft gewild? -nooit-
Dat zou het einde zijn van al mijn jongensdromen
Dan zou mijn leven al bij voorbaat zijn verspeeld.

Ik weet van niets
Als de vragen zullen rijzen
Of er een einde komt aan eenzaamheid en pijn
Ik weet niets en ik kan ook niets bewijzen
Ik ben een mens en ik kan alleen maar zijn.

Bram Vermeulen
1946 – 2004

Psychologisch onderzoek – vr. 3 sept. 2004

Een avondje in de kroeg met Marlies is vaak een intensief wederzijds onderzoek naar de geestestoestand van de ander. Brutale vragen, moeilijke vragen, eigenlijk een gemoedelijke psychologische sessie, maar dan onder het genot van een biertje.

Of ik mezelf gevoelig vind; of zij zichzelf gelukkig vindt; hoe mijn verhouding tot Jaap is, hoe zij het vindt om binnenkort geen kinderen meer in huis te hebben nu haar dochter op kamers gaat. En meer van dat soort dingen. Antwoorden op deze en andere vragen slechts verkrijgbaar op het terras van de Beyerd in ruil voor een witbiertje.

Domeinnaam – di 31 aug. 2004

Waarom ik mijn domeinnaam niet had doorgelinkt naar mijn weblog? Joris vroeg het me tijdens het laatste Valkengbergconcert, waar we onze eerder aangeschafte bonnen aan het opmaken waren. Ik had al enige tijd het idee om iets meer met die domeinnaam te doen, maar op de één of andere manier blijven dat soort dingen vaak half-af liggen. Toch besloot ik er werk van te maken.

Eerste fractie – ma 30 aug. 2004

Het werd weer eens tijd om bij elkaar te komen. En aangezien de thermoskan nog vol zat met waarschijnlijk minstens één maand oude en inmiddels koud geworden koffie, leek het mij een goed idee deze ‘ns goed schoon te maken.

De eerste fractie van het nieuwe seizoen is meestal niet vreselijk inhoudelijk. Zo bleek de hypotheek van Piet Hein nog steeds niet geregeld, lag de schoonvader van Rian in kritieke toestand in het ziekenhuis, bleek de nieuwe reïntegratiebaan van Yvonne voor de werkgever een makkelijke smoes voor een tijdelijke en voor hem erg goedkope aanstelling en ligt mijn schoonzus ziek thuis met ms. Overigens heeft mijn broer ook nog zijn middelvoetsbeentje gebroken. Aan politiek zijn we niet meer toegekomen.

Huwelijk – vr 27 aug. 2004

Bas en Noëlle zijn getrouwd. Echt zo’n stel waarvan je dat in eerste instantie helemaal niet zou verwachten. Ze vierden het bij de ouders van Bas, woonachtig in één van de Rietveld-huisjes aan de oever van de Boeimeersingel. Prachtige omgeving om te wonen, prachtige omgeving ook om je trouwfeestje te vieren. Vaarwel Noëlle Raaijmakers. Hallo Noëlle Kuypers. Binnenkort gaan ze op doorreis naar Afrika.

Meeëters – wo 25 aug. 2004

Joris en Liesbeth kwamen eten. Ik kon me dus een dagje uitleven in de keuken. Tapenade vooraf (dan is het ineens erg onhandig dat je geen blender hebt: ik heb de olijven na het ontpitten één voor één door de knoflookpers moeten halen, evenals de walnoten en de kappertjes), een spinazierol als hoofdgerecht, sla als side-dish en ijs als toetje (ik was in een vegetarische bui). Ik ben tot mijn spijt vergeten hier een fotootje van te maken.

Ook een foto waard: de keuken na afloop van een middagje koken. Als ik eenmaal enthousiast bezig ben, word ik ineens heel afwasinefficiënt.

Komkommertijd – di 24 aug. 2004

Het is kennelijk nog een beetje komkommertijd. Het simpele briefje van gisteren (zie weblog ma 23 aug 2004 werd de opening van de Stad 2. In dit geval verbaasde ik me dus enigszins over de lengte van het artikel. Maar, daar moet je als politicus nooit over klagen: aandacht is goed. Wim Schröder, voormalig fractievoorzitter in Breda, zei ooit eens dat een goede politicus wel een beetje publiciteitsgeil moet zijn.

Zoals politiek Den Haag nu over de journalistiek valt is werkelijk ongehoord. Journalisten horen kritisch te zijn. Wanneer politici helemaal tevreden zijn over alles dat geschreven wordt, dan is er iets goed mis. Als politicus dien je je niet bezig te houden met de pers. Dat is persvrijheid: zorgen dat de zoveel mogelijk media kunnen berichten op een manier die hen goeddunkt.

En garde – ma 23 aug. 2004

Ik ben soms nogal chaotisch. Teruggekomen van vakantie moet ik onder meer de auto uitmesten, alle spullen opbergen, de was doen, de kranten van de afgelopen weken lezen, de post doornemen, e-mail checken, weblog bijwerken en wat dies meer zij. In plaats van dit één voor één te doen, doe ik dit allemaal door elkaar. Dat is weliswaar minder efficiënt, maar tegelijk ook minder saai.

Zo kwam ik een envelop tegen met de mededeling dat door gebrek aan tijd de eerste vergadering ECG (gemakshalve, de commissie Economie, Cultuur en Grond, geweldige combinatie!) in September niet door kon gaan. De voorstellen die eigenlijk in die commissie zouden worden besproken, werden dus meteen in de raad behandeld. Daaronder een voorstel om geld te voteren voor de glazen overkapping (inclusief kantoorpand) van het laatste restant van de Bredase vestingwerken. Dat plan is op zijn minst omstreden en dus moet, wat mij betreft, een gedegen discussie in de commissie ECG plaatsvinden. Aanschouw derhalve mijn eerste politieke daad in het nieuwe seizoen:

Aan de voorzitter van de commissie ECG,
Mevr. A. Kokx
p/a Raadsgriffie, Dhr. J. Koevoets

Gisteren teruggekeerd van vakantie lees ik de brief dd. 19 augustus betreffende het niet door laten gaan van de vergadering van de commissie ECG. Aanvankelijk was hier een werkbezoek gepland, welke is afgelast ten einde raadsleden de gelegenheid te geven naar de G26-jaarconferentie te gaan. De drie voorliggende voorstellen voor de raad van 29 september zullen derhalve niet in commissieverband behandeld kunnen worden.

Bij ondergetekende leeft echter de behoefte om over het eerste van deze drie voorstellen, zeker gelet op het standpunt van de RvdM wèl in commissieverband te bespreken. Zeker nu het vergaderschema van de raad danig is versoberd, zal het niet moeilijk moeten zijn om in de maand september een datum te vinden waarop deze vergadering bijeen geroepen kan worden, desnoods voorafgaande aan een andere commissievergadering. Mocht dit onverhoopt toch niet lukken, wil ik voorstellen het besluit, zo mogelijk, te agenderen voor de eerstvolgende commissie- en raadsvergadering na september.

Met vriendelijke groet,

Selçuk Akinci

Pukkelpop – 18 t/m 22 aug. 2004

Al anderhalve maand geleden had ik met Tom afgesproken naar Pukkelpop te gaan. Pukkelpop is Lowlands, maar dan in België en dus leuker. De acts zijn zo ongeveer gelijk, maar het is in Hasselt altijd wat minder druk. Het publiek is over het algemeen wat jonger en dus nog zwaar puberende en over het algemeen zwaar beschonken. Ontluikende adolescentie in festivalmodus, hence the name ‘Pukkelpop’.

Eigenlijk zag ik een beetje op tegen het festival. Ik was pas net terug van vacantie en had ook het Cropredyfestival (zie weblog do 12 aug. 2004, vr 13 aug. 2004, za 14 aug. 2004 en zo 15 aug. 2004 nog vers in mijn hoofd.

Hoewel Pukkelpop pas op donderdag begint, wilde Tom graag al op woensdag op de camping staan. Dat hadden we achteraf beter niet kunnen doen, want we hebben onze tent in de regen op moeten zetten. En aangezien de camping op Pukkelpop aanmerkelijk chaotischer van opzet is dan die op Cropredy, stonden alle tenten hutje-mutje tegen elkaar aan.

Het waren vooral de muzikalere acts, waar ik het meest van genoten heb. Die Anarchistische Abendunterhaltung (DAAU, een soort ontheemde zigeunerpop) had samen met Ez3kiel een pracht van een set en ook Kaizers Orchestra (Scandinavische Tom Waits-rockband) was overweldigend. Ook Joanna Newsom (Melanie op harp met vleugjes Björk) was een onverwacht muzikaal hoogtepunt.

Op Pukkelpop kwam ik zaterdagochtend toevallig ook Timmer weer tegen, de onvolprezen, Sangria-drinkende roadie-annex-chauffeur van Osdorp Posse, die op Werchter, toen samen met Def P. onze buurman was. ’s Avonds ontmoetten we hem opnieuw, dit maal in kennelijke staat (dat krijg je van Sangria: het drinkt als Roos-Vicee, er zit echter wel 7,5% alcohol in). Eerder hadden we zelf een groep Belgen ontmoet waar we een tijdje mee opgetrokken zijn en waarvan er nu één zo dronken en misselijk was dat hij in zijn eentje nooit meer naar zijn tent zou kunnen lopen. Zijn vrienden sliepen niet op de camping, dus het was aan ons om hem naar zijn tent te begeleiden. Timmer was geïnteresseerd in de zus van één van de jongens (is de drank in de man…).

De diverse kleine regenbuien heeft mijn tent met verve overleefd. Tegen vallende Belgen was de katoenen woning minder goed bestand. Toen we na de laatste avond terugkwamen bij onze tent, bleek een tentstok gebroken en het buitendoek gescheurd. Gelukkig heeft het die nacht verder niet geregend, al zijn de schoenen van Tom die avond nog wel gejat.