wherever, whatever, have a nice day
Schandalig, hoe lang ik mijn web-log weer niet geactualiseerd heb. Excuses daarvoor. Maar hij is weer up-to-date en ik ga mijn best doen om het zo te houden. Op vacantie gaat dat natuurlijk niet lukken, maar dat kondig ik tegen die tijd nog wel aan. Tot die tijd zal ik alleen maar in de tuin liggen bakken in de zon. Ten minste, als dat rotding onderhand ‘ns zou willen beginnen met schijnen. Waar blijven die temperaturen van 30 graden of meer nu?
groet,
Selçuk
Doordat Breda Barst dit jaar niet het meest geweldige jaar ooit had, hebben we flink moeten bezuinigen op het vrijwilligersfeest. Geen dure gecaterde barbecue in een café dus, maar een zelf georganiseerd feest op het binnenplein van De Nieuwe Veste. Stukken goedkoper en net zo gezellig. Jammer alleen, dat het op een gegeven moment ging regenen. Het bachanaal eindigde in wederom kennelijke staat rond sluitingstijd, waarna het tosti-apparaat bij mij thuis weer dienstbaar zijn werk deed.
Het weer was vandaag stormachtiger dan mijn leven. De tour-etappe ook trouwens, die ik dan ook vol spanning heb gevolgd op radio en tv. Voor al die mensen die vroeger naar de Belg keken om het Nederlandse commentaar niet hoeven te volgen de volgende tip: zet het geluid van de TV uit, zet Radio 1 aan en luister naar het commentaar van Jacques Chapel en Sjors Fröhlich.
Het politieke seizoen wordt jaarlijks afgesloten met een barbecue bij de burgemeester. Vorig jaar kon ik daar niet bijzijn, maar dit jaar hoefde ik niet verstek te laten gaan. Het is een goede gelegenheid om de raadsleden en wethouders van andere partijen eens op een andere manier te spreken en om eventueel vertroebelde persoonlijke verhoudingen weer een beetje recht te trekken.
Één van de meest opvallende objecten in de grote tuin van Rutten is de electronische grasmaaier die om het kwartier uit zijn laadstation wegrijdt om, volautomatisch, hier en daar het gras wat bij te knippen. Af en toe rijdt het apparaat tegen een beeld of wat benen aan, om daarna rustig af te wachten welke kant hij dan weer op moet.
Op de fietstocht van Effen terug naar Breda maakten Piet Hein en ik een tussenstop in De Beyerd en, inmiddels niet meer geheel nuchter, kon ik na sluitingstijd ook nog mee naar de after-party van chef-kunstredactie BN/DeStem René van der Velden. Het was al licht toen ik huiswaarts keerde.
Anderhalf jaar geleden ben ik gestopt met mijn werk bij Omroep Brabant om in de raad te gaan zitten. Maar mijn vervangster Eefke Boelhouwers zat op hete kolen en had mij enkele weken terug al gevraagd of ik niet voor één keer kon invallen. En dat kon. Dus was ik deze donderdag weer eens op mijn oude stek in Eindhoven.
Aangezien het radio-programma Een Robbertje Bartol tot 19.00 uur duurde en ik pas om vijf voor zeven weg kon, vreesde ik te laat te zijn voor de raadsvergadering. Het viel echter mee, slechts vijf minuten te laat, om 19.35 uur liep ik de raadszaal binnen voor de laatste vergadering voor het reces.
Allereerst enkele vragen over de dreigende bomenkap in Teteringen (zie web-log do 29 jan. 2004). In Januari was buurman Charles van den Bosch al voor de shovel gesprongen om te voorkomen dat een bosperceel van een kleine hectare platgewalst zou worden. Later keurde de rechter deze kap inderdaad af. Maar nu dreigde de paters van het missiehuis samen met projectontwikkelaar De Wilde (die daar eigenlijk een omstreden 18-holes Golfbaan willen realiseren) opnieuw te gaan kappen. De wethouder, die eerder nog aangekondigd had desnoods zelf met het hele college voor de shovel te gaan staan, merkte dit maal op in de kwestie geen partij te zijn en dus niets te kunnen doen om de kap tegen te gaan.
Het voornaamste punt op de agenda was echter de kwestie rond de geplande woningbouw in Teteringen (zie web-log ma 5 juli 2004 en wo 14 juli 2004). De oppositie had fel ingezet: de positie van de wethouder was wat ons betreft onhoudbaar. In een drietal moties werd dat verwoord: het beleid van het college werd afgekeurd, de wethouder moest zijn dossier overdragen aan een ander en, tot slot: het vertrouwen in de wethouder werd opgezegd.
Dat die laatste motie, die als consequentie zou hebben dat de wethouder maar moest opstappen, had, zoals te verwachten viel, geen meerderheid. Dat de collegepartijen echter ook niet bereid waren hun afkeuring over het gevoerde beleid uit te spreken, vonden wij wel erg laf. Ze staken echter wel hand in eigen boesem. Zoals CDA-voorman Cees Dubbelman het verwoordde: “we hadden beter naar GroenLinks moeten luisteren” (tsja, dat is altijd verstandig) en “we zijn zelf ook verantwoordelijk”. Wat Piet Hein Scheltens, fractievoorzitter van GroenLinks, deed opmerken dat, als de wethouder dan niet opstapte, misschien de voltallige fractie van het CDA beter kon opstappen. Ook daartoe was Dubbelman echter niet bereid.
De voorlopig laatste officiële woensdagmorgenbijeenkomst ter voorbereiding van de raadsvergadering van morgen. Belangrijkste punt: welke moties gaan we indienen? Het punt Teteringen (zie web-log ma 5 juni 2004) staat immers op de agenda en na zo’n blunder kon wat ons betreft de wethouder niet meer aanblijven. Hij heeft weliswaar mede gehandeld op advies van zijn ambtenaren en is daarnaast ‘op de rijdende trein’ van zijn overleden voorganger gesprongen, maar is desondanks politiek verantwoordelijk. En, zoals fractievoorzitter Piet Hein Scheltens zo mooi opmerkte: hij is weliswaar op een rijdende trein gesprongen, maar heeft op geen enkel moment een wissel anders gezet of aan de noodrem getrokken. Hij heeft zelfs de conducteur of de passagiers niet om advies gevraagd.
De diverse moties die we met de gezamenlijke oppositie zouden indienen werden gedurende de dag nog een aantal malen aangepast en bijgeschaafd, totdat er zoveel verschillende moties in omloop waren dat je je bijna zou gaan vergissen.
Een van de belangrijke punten op de agenda was de verantwoording over het door ons ingenomen standpunt over de wiettelers (zie wo 19 mei 2004). Onder de leden was wat verschil van mening over of je de illegale telers nu wel of niet het huis moest uitzetten.
Zoals altijd met ledenvergaderingen, gaan deze door in De Beyerd en voor mij daarna nog in het Hert, waar ik Joris III en Jaap II tegenkwam (ik ken nogal veel mensen die beginnen met een J geloof ik). Dat eindigde in een Turks eettentje waar toevallig net die avond de pleuris uitbrak. Nog nooit had ik iemand echt aan zijn haren naar buiten getrokken zien worden. Wars van enig geweld, maar helaas niet meer vreselijk alert, kon ik pas te laat de eigenaar manen om de dreads van zijn beschonken klant los te laten. De sfeer was meteen verdwenen.
Al enkele dagen ben ik bezig met de PC van ons moeder. Het is een oude Pentium 300, aanvankelijk de printer en later ook het modem niets meer deden. Het lijkt een simpel probleempje, maar het heeft me toch ettelijke dagen gekost voordat ik er achter was dat 1) de printer het niet meer deed omdat de USB-kaart kapot was; 2) het modem niets meer deed vanwege een probleem met de kaart en dus niet met de software; 3) windoos toch echt niet geïnstalleerd kan worden zonder ondersteuning van de CD-ROM; 4) dit heel vervelend is zonder een niet corrupte opstartfloppy van Windows ’98; 5) Je deze niet kunt maken zonder een andere PC met Windows ’98 (ik werk dus met XP). Uiteindelijk is alles goed gekomen, met in achtneming van de volgende feiten: 1) modem en USB-kaart kostten samen ongeveer 90,- incl. BTW; 2) in het hele proces is de PC ongeveer 8 keer geformatteerd en daarna windoos opnieuw geïnstalleerd; 3) ik doe dit nooit meer voor andere mensen; 4) je kunt maar beter een Mac hebben.
Ik had Jaap beloofd mee te helpen met het in een kelder scheppen van schelpezand. Hij ging de dag erop op vacantie en wilde de kelder van Richard, waar hij al weken aan bezig was, voor die tijd af te hebben. Ik kon hem een paar uurtjes lang meehelpen en dat was precies genoeg.
We hadden die middag met de fractie namelijk ook nog een teambuildings-bijeenkomst gepland (zie web-log vr 20 febr. 2004). Niet dat we niet goed functioneren, maar eens in de zoveel tijd moet je dat tegen het licht houden. Het was dan ook meer een evaluatie dan iets anders. We sloten het politieke seizoen af met een gezamenlijk etentje bij Brechje, met in ons achterhoofd de wetenschap dat er nog een lange raadsvergadering volgt.
De commissie MSO kent soms interessante discussies, zeker wanneer het gaat om zaken over de boekhouding. Dat lijkt vreselijk saai, maar verschillende mensen vinden verschillende manieren van boekhouding de ‘juiste’. Daarbij bepleit ikzelf transparantie en helderheid. De gemeentelijke boekhouding geeft immers aan wat er gebeurt met het gemeenschapsgeld en dus moet ook elke burger de boekhouding kunnen snappen. Nu is eerder het tegenovergestelde het geval: zelfs veel raadsleden snappen er soms geen jota van.
Tijdens de commissievergadering moest een nieuwe accountant gekozen worden. Daarbij bleek de opstelling van de VVD bijzonder veel te lijken op die van GroenLinks. Heel kort door de bocht: de boekhouder kan maar beter te kritisch zijn dan te meegaand. VVD-raadslid Frank van Overveld had daar een mooie anekdote bij: stel, je bent boekhouder bij een medicijnenfabriek en je leest in de stukken dat zij een medicijn produceren dat nare bijwerkingen heeft, met als gevolg dat er schadeclaims dreigen. Moffel je het weg in de cijfers zoals je baas dat graag zou willen, of bouw je een reserve op om later de claims mee te kunnen betalen. Dat laatste zou de correcte manier van werken zijn, maar tevens reden voor de fabrikant om de boekhouder te ontslaan.
De accountant van een stad mag wat mij betreft geen andere opdrachten van de gemeente krijgen. Dan, immers, is hij niet meer helemaal onafhankelijk. En zou hij wel eens te veel naar de pijpen van zijn ‘baas’, de gemeente kunnen dansen, om die andere opdrachten niet ook te verliezen. Daarnaast mag Frank van Overveld wat mij betreft in de werkgroep gaan zitten die straks de accountant echt moet gaan kiezen.