Categorie: dagelijks leven

Op de commissie VSM stond slechts één punt op de agenda, maar wel een belangrijk: de prestatieafspraken met de woningbouwcorporaties. Wat GroenLinks betreft: goed dat ze er eindelijk zijn, maar nergens wordt gewaarborgd dat er nu ook eindelijk voldoende sociale woningbouw gerealiseerd gaat worden. En daar is in Breda (met bijna 18.000 mensen op de wachtlijst en dit aantal neemt nog maandelijks toe) nu juist dringende behoefte aan.

Piet Hein voerde in de commissie het woord. Ik was wel aanwezig, omdat ik graag de discussie wilde volgen. Ik deed dat voor de verandering maar eens niet vanuit de zetel, maar vanaf een plaats op de publieke tribune. En dat geeft toch een heel andere kijk op de zaken. Pas dan valt goed op hoe erg sommige politici kunnen wauwelen, en hoevaak mensen elkaar napraten. Waarschijnlijk komt daarom nooit iemand kijken. Ik kan het iedere politicus aanraden: ga eens in de zoveel tijd eens luisteren naar een vergadering vanaf de tribune, het werpt toch weer een heel ander licht op de zaak.

Op de teambuilidingsdag (zie web-log vr 20 febr. 2004) was afgesproken dat de soms oeverloze fractievergaderingen een stuk efficiënter konden. We bespreken namelijk altijd zo’n beetje alle punten die op de agenda van de commissies staan, terwijl daar ook een aantal niet politiek relevante punten bijzitten. Andere dingen zijn soms weer zo vanzelfsprekend dat ook die eigenlijk niet besproken hoeven te worden.

Dus, zo was afgesproken, levert elke woordvoerder voor zijn of haar commissie van te voren per e-mail een overzichtje aan van de punten die die week op de commissieagenda’s staan, inclusief een korte toelichting. Ook wordt vermeld welke punten in de fractie besproken zouden moeten worden, en welke niet.

Uiteraard dacht ik er pas rond 14.00 uur aan om dit ook daadwerkelijk naar iedereen rond te mailen. Maar het was nog net op tijd, want de meesten hadden het ’s avonds ook inderdaad gelezen. En het werkte: om 21.30 waren we al lang en breed klaar met onze vergadering. Terwijl we meestal toch minstens drie kwartier langer bezig zijn.

Hadden we dus nog even tijd om de nieuwe woning van Rian in De Prins te bekijken.

Ik heb de poll maar afgesloten. De vraag was naar aanleiding van een boos CDA dat een humorvol betoog met betrekking tot illegale bomenkap door paters niet kon waarderen. Er zaten wat regigieuze kwinkslagen in mijn verhandeling (zie ook web-log do 29 jan. 2004. Hieronder de eindresultaten.

Na een auto-ongeluk ziet de planning er de volgende dag vaak anders uit dan in eerste instantie de bedoeling. Joris, een goede vriend, had eerder ook een kop-staartje veroorzaakt en had besloten de reparatie van zijn auto maar zelf ter hand te nemen. Ik hielp hem daarbij.

Tussendoor moest ik ook nog even naar de fractie, waar we vooral bezig waren met het achterhalen van de adressen voor de verzending van de nieuwsbrief (ja, dat heeft telkens weer meer voeten in de aarde dan je zou verwachten). Om Joris niet te lang alleen te laten probeerde ik het een beetje kort te houden.

’s Avonds kwamen veel van mijn vrienden langs om mijn verjaardag te vieren. Leuk, erg gezellig en de laatsten gingen dan ook pas iets voor zevenen weg. Zoals het hoort als het ergens gezellig is. Het nadeel van zo’n feestje: je hebt eigenlijk geen tijd om met iedereen te praten, maar het leuke is dat een hoop leuke mensen tegelijk op visite komen. Mijn grootste vrees op dit soort gelegenheden: onvoldoende drank, kwam ook dit jaar niet uit. Maar ik koop dan ook nooit conservatief in. Dat past niet bij mijn Bourgondische mentaliteit.

Ondanks de vacantieweek ging het project Studentenradio, waar ik voor werk, gewoon door. De Academie was speciaal voor de gelegenheid open en rond tien uur (in mijn geval wat later door de gladheid) kwam iedereen aan op een voor de rest uitgestorven schoolgebouw..

Na een drukke dag reed ik huiswaarts en zat ik even niet goed op te letten, wat, zo bleek, catastrofale gevolgen kan hebben. Ik reed tegen mijn voorganger. Tsja, het kan verkeren. Gelukkig was er alleen maar blikschade en reden alle auto’s nog. Maar het zal wel weer een dure reparatie worden.

Ondanks aswoensdag en ondanks mijn verjaardag, beide geen wereldschokkende aangelegenheden, ging de werkbespreking van de fractie op woensdag-ochtend gewoon door. Een prettige en vruchtbare bijeenkomst met weer ‘ns cake bij de koffie die ik voor de gelegenheid maar had meegenomen.

Thuis stond er ook nog een berg werk op me te wachten: de GroenLinks-nieuwsbrief moest nog opgemaakt worden om daarna naar de drukker gebracht te kunnen worden. En ’s avonds kwamen er ook nog enkele studenten langs voor een drankje. Nadat ze weg waren, rond een uur of halftwaalf, heb ik nog tot bijna vijf uur gewerkt aan de nieuwsbrief. Maar daarna was ‘ie ook af. En best aardig geworden, al zeg ik het zelf.

Een weekeinde geen carnaval. Thuis gebleven, rustig aan gedaan en gewerkt aan een aantal zaken die heel lang zijn blijven liggen.

Eigenlijk gaat het allemaal prima bij ons in de fractie en we kunnen ook goed met elkaar opschieten. Toch hadden we een teambuildingsdag gepland. In een kleine fractie (3 raadszetels) moet de samenwerking immers optimaal zijn. De teambuilding was voornamelijk een evaluatie, met daaraan gekoppeld enkele nieuwe afspraken om efficiënter te kunnen vergaderen. We sloten de teambuilding op gepaste wijze af met een biertje in Café de Beyerd, waar het carnavalspubliek langzaam binnenstroomde. Hoewel ik niet zo’n carnavalsvierder ben, heb ik het toch nog uitgehouden tot een uur of elf.

Donderdag is voor mij toch altijd al een drukke dag, maar in combinatie met een raadsvergadering lijkt het wel een militaire operatie. Werken tot 17.30, eten op de school, column voor Omroep Brabant schrijven en deze om 18.45 uur live oplezen vanuit de Fontys-studio in Tilburg. Dan snel in de auto om om 19.30 uur in hartje Breda te zijn, voor de raadsvergadering. Meestal houdt ik precies genoeg tijd over om nog een kopje koffie voor mezelf in te schenken.

Er stonden 18 (!) punten op de agenda, dus het werd een lange raad. Allereerst de vragen voor het vragenuur, die ik gisteren had voorbereid (zie web-log wo 18 febr. 2004). Wat betreft de vragen omtrent de gesubsidieerde arbied: in maart gaan we de problematiek alsnog integraal bespreken op basis van een inventarisatie van het college. Over de procedure rond de uitzetting van 48 asielzoekers: de wethouder was voorzichtig in haar antwoorden, want ze wil geen valse hoop opwekken. Toch concludeerde ik dat ook voor haar de zaak nog niet af is. Totdat de uitzetprocedure helemaal duidelijk is, werkt ze niet mee en in de tussentijd zal ze kijken of er bij sommige gevallen ruimte is om alsnog iets te proberen te bereiken.

Over twee andere punten moest ik het woord voeren: het definitieve ontwerp van het Museum voor Grafische Vormgeving (zie web-log wo 4 febr. 2004). De argumenten tegen de bouw van dit museum werden door Cees Schoenmakers van Breda ’97 al uitvoerig toegelicht. Het is te duur in deze tijd van economische tegenwind en de sloop van grote delen van Rijksmonument De Beyerd is een verlies voor de stad dat ontoelaatbaar is. Aan de ene kant is het jammer om een spreker als Cees voor je te hebben, immers na zijn gloedvolle betoog kon ik wel inpakken. Aan de andere kant gaf het me de gelegenheid om met de PvdA in discussie te gaan. Dat de wethouder pal achter het museum staat, is inmiddels wel duidelijk. Maar waarom coalitiepartij PvdA, die eigenlijk helemaal niet voor het Museum is, zo trouw blijft aan het programaccoord en het museum. Immers, of op het gebied van Sociale Zaken het CDA en de VVD zich ook aan het programaccoord gaan houden is maar zeer de vraag.

Helemaal op het eind van de agenda stond de aanpassing van de integratienota. Die discussie was al uitgebreid in de commissie (zie web-log wo 11 febr. 2004) gevoerd, dus dat hoefde niet nog eens over. Hooguit de opmerking dat dit debat vraagt om nuance, niet om geschreeuw en raaskallerij. Ik hoop dat de boodschap aankwam bij Leefbaar.