Categorie: dagelijks leven

Onderhandelen – za 11 mrt. 2006

Overdag met mijn nieuwe fractiegenoot Sietzke Schokker naar het partijbureau in Utrecht geweest voor een workshop over college-onderhandelingen. Tegelijkertijd was er elders in het pand een bijeenkomst van RozeLinks aan de gang. Waardoor ik weer eens bij kon kletsen met mijn ‘ex’.

Ik zet het woord ‘ex’ bewust tussen aanhalingstekens. De relatief korte tijd dat wij een ‘relatie’ hadden, vonden wij namelijk beiden dat het woord ‘relatie’ niet geheel van toepassing was op de manier waarop wij in het leven wilden staan. Het woord ‘relatie’ gebruikten wij eigenlijk alleen maar om ons samenzijn in conventionele bewoordingen toch nog enigszins aan de burgerlijke buitenwereld te kunnen uitleggen. Leon en ik hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om eens wat af te spreken. Dat zet ik niet tussen aanhalingstekens. Hij komt binnenkort eten en dat past helemaal binnen de conventies en definities van de moderne burgermaatschappij.

Aan het begin van de avond doorgereden naar Den Haag, waar vriend en oud-klasgenoot Bart zijn verjaardag vierde. Zijn 28e inmiddels, dus ik weet hoe hij zich voelt. Alhoewel Bart aanmerkelijk minder problemen lijkt te hebben met zijn aankomende bejaardendom dan ik.

Overleg – vr 10 mrt. 2006

De verkiezingstijd is weliswaar voorbij, de agenda is nog niet veel rustiger geworden. Met de onderhandelingen in het vooruitzicht zijn er tal van overleggen te voeren. Mijn taak als aanvoerder van GroenLinks om te zorgen dat de neuzen dezelfde kant opstaan en dat iedereen zich in de aanpak kan vinden.

Dat lijkt makkelijker dan het is. Iedereen wil op de één of andere manier bij het proces betrokken worden – en terecht. Dus zo kan het gebeuren dat je in drie verschillende overleggen, met het afdelingsbestuur, met de wethouderskandidaat en ook nog eens met de fractie, drie keer precies dezelfde onderwerpen bespreekt. De kunst is om daar niet moe van te worden. Gelukkig ben ik nog jong en barst ik van de energie. Yeah right.

Fractievoorzitters – do 9 mrt. 2006

De verkiezingen zijn geweest. Tijd om weer gewoon aan de slag te gaan. Althans, bijna. Voor de nieuwe periode van vier jaar raadslidmaatschap moeten tal van formulieren worden ingevuld. En voor de procedureafspraken was er deze avond al meteen een fractievoorzittersoverleg gepland. Met deels nieuwe fractievoorzitters.

Het fractievoorzittersoverleg besloot over het voorzitterschap van de diverse raadscommissies die tot de vorming van een nieuw college blijven bestaan. Daarna zal de verdeling van de commissies waarschijnlijk veranderen. Die is nu vaak nog volstrekt onlogisch: zo zijn de onderwerpen Economische Zaken, Cultuur en Grondbedrijf nu samengevoegd in dezelfde commissie. Dat terwijl Economie een volstrekt ander specialisme is dan bijvoorbeeld cultuur. Als de onderhandelingen zijn afgerond en de nieuwe wethouders worden geïnstalleerd, zal ook een nieuwe en hopelijk logischer commissie-indeling in werking treden.

Een ander onderwerp was de placering. Dat is een duur woord voor de nieuwe plekken van de nieuwe raadsleden. Zo verhuist de PvdA, die ineens de grootste partij is geworden, van de derde naar de eerste rij. Het CDA moet samen met de VVD nu op de tweede rij zitten. De overgebleven plekken op de ringen werden ingevuld met de kleinere partijen. Die verdeling viel voor GroenLinks niet zo gunstig uit, aangezien wij nu op een ooit in alle haast gefabriceerde derde ring komen te zitten.

Toen vier jaar geleden het dualisme werd ingevoerd, maakten de wethouders geen deel meer uit van de raad. Omdat in de periode daarvoor de wethouders tevens raadslid waren, had de Bredase raadszaal geen 39, maar slechts 34 plaatsen. De wethouders zaten achter een apart tafeltje. Met de invoering van het dualisme zijn in allerijl ergens achterin de raadzaal nog enkele plekken bijgemaakt, om in totaal aan de benodigde 39 zetels te komen. Ideaal is die opstelling nooit geweest en er waren dan ook al lang plannen om de raadzaal opnieuw in te richten. Om allerlei redenen is dat nooit gebeurd.

Het was voor ons reden om maar weer eens te pleiten voor een nieuwe inrichting van de raad. En de rest van de partijen was het daarmee eens. En zo krijgt ook Breda, vier jaar te laat, eindelijk een raadzaal die op een moderne, dualistische manier is ingericht. We hopen aan het eind van deze zomer de resultaten al te mogen zien.

D-day – di 7 mrt. 2006

Verkiezingsdag. De wekker ging om kwart voor zes. Als voorzitter van Stembureau 15 op Basisschool het Kievitsnest was het mijn taak om te zorgen dat het bureau op tijd open kon, om half acht. Drie kwartier daarvoor meldde ik me al op het stembureau. Je weet maar nooit wat er kan gebeuren en met drie kwartier heb je genoeg speelruimte voor onverwachte problemen. Die overigens ook deze keer weer uitbleven.

Zo’n dag op het stembureau duurt lang. Gelukkig was de opkomst op mijn bureau heel behoorlijk. Toen om 21.00 uur het bureau dicht ging, was het voor mij zaak om de uitslag uit te printen en snel met het proces verbaal naar het stadskantoor te gaan. Een collega op het stembureau ging apart met de harde schijf van de stemmachine naar het stadskantoor. Stel je voor dat er onderweg wat zou gebeuren.

Om iets voor half tien was ik met alle papieren bij het gemeentehuis. Nadat ik die had ingeleverd moest ik meteen naar de grimeur. Alle lijsttrekkers moesten die avond immers nog met elkaar in debat voor de lokale televisie. Meteen daarna was de eerste voorlopige uitslag bekend. Volgens die uitslag bleef GroenLinks gelijk (3 zetels), won de PvdA fors en verloor het CDA ook flink. De PvdA durfde nog niet meteen te juichen, omdat nog meer dan de helft van de stemmen niet binnen was.

Een half uur later was de echte uitslag bekend. Dat was nog even spannend, omdat GroenLinks er in percentage nog ietsje op was achteruitgegaan. Gelukkig bleven we op 3 zetels staan. Ik had eigenlijk wel gehoopt dat we een zetel zouden winnen. Dat is helaas niet gelukt. Bij de PvdA waren ze dolblij. De winst was weliswaar één zeteltje kleiner dan eerst werd gezegd, maar ze werden met 11 zetels wel de grootste partij.

Daarna volgde een tv-debat, waarbij lijsttrekker Janus Oomen van het CDA een verslagen indruk maakte. In het debat probeerde ik de PvdA zo ver te krijgen om te streven naar een coalitie waar één van de grote partijen (CDA of VVD) niet aan zou deelnemen. Maar hoe dat gaat lopen, wordt allemaal pas de komende weken duidelijk, als er onderhandeld gaat worden over welke partijen samen de stad gaan besturen.

Na het debat ging ik naar het café waar alle leden en sympathisanten van GroenLinks bijeen waren om de uitslag te volgen. Daar moest ik een toespraak houden voor de leden. Tussendoor ging ik ook nog even naar het feestje van de PvdA om deze partij te feliciteren met hun grote winst.

De dag na de verkiezingen heb ik maar eens goed uitgeslapen. Het is een hele drukke tijd geweest met de verkiezingscampagne. En de komende weken zal het ook wel druk worden, als de onderhandelingen beginnen. Het blijft voor GroenLinks, en dus ook voor mij, nog even best wel spannend.

Campagne (4) – ma 6 mrt. 2006

Maandag, één dag voor de verkiezingen. Geen activiteiten meer op de agenda. Heb nog wel gefolderd in Zandberg. Tussen de regenbuien door. Kwam in de Koninginnestraat een poster van mezelf tegen in één van de huizen. Verbazingwekkend, en erg toepasselijk voor een republikein.

’s Avonds was er een vergadering van Breda Barst. Tot ieders verbazing was ik aanwezig. De avond voor de verkiezingen kun je niet veel meer doen, behalve hopen op het beste en de mensen aan de bar niet meer lastig vallen met de politiek. We gingen na afloop van de vergadering dan ook met de Barsters naar de Boul.

Campagne (3) – zo 5 mrt. 2006

Zondag, twee dagen voor de verkiezingen. Vandaag een afsluitend lijsttrekkersdebat voor de publieke lokale omroep met alle lijsttrekkers. Ik weet niet hoe de kijkers het beleefd hebben, maar volgens mij was het het meest saaie debat tot nu toe.

De opzet was helemaal verkeerd. In tweetallen moesten de lijsttrekkers het tegen elkaar opnemen. Maar de redactie van de BRTS had het nieuws de afgelopen weken kennelijk niet gevolgd. Hadden ze dat wel gedaan, wisten ze dat de PvdA en de VVD al een week met elkaar overhoop liggen over het armoedebeleid. Desondanks werden deze partijen niet tegenover elkaar gezet. GroenLinks en Breda’97 nemen al enige tijd stelling tegen het onverantwoorde financiële beleid van CDA-wethouder Janus Oomen. Maar toch mocht geen van onze partijen het opnemen tegen het CDA. Sterker nog: Breda’97-frontman Cees Schoenmakers werd tegenover mij gezet. En laten onze twee partijen nu de afgelopen periode juist regelmatig met elkaar hebben samengewerkt. We hadden dan ook geen zin elkaar daar zwart te maken. In de politiek maak je geen vrienden, maar je moet van de mensen met wie je het regelmatig eens bent ook geen vijanden willen maken.

Eigenlijk kwam het debat pas van de grond toen alle lijsttrekkers plenair met elkaar in debat gingen. Helaas had de redactie daar maar twintig minuten voor uitgetrokken. Dus toen het eindelijk ergens over ging, werd het tijd voor de aftiteling. Een gemiste kans voor de producenten van deze uitzending. Ze hadden beter het debat van afgelopen vrijdag kunnen uitzenden.

Campagne (2) – za 4 mrt. 2006

Zaterdag, drie dagen voor de verkiezingen. De wekker ging en ik was nu helemaal mijn stem kwijt. Mijzelf kennende kon het nog een paar uur duren voor ik weer enigszins normaal kon praten. Eén probleem: ’s ochtends moest ik voor de lokale zender TV&Co in debat met wethouder financiën Janus Oomen.

Dankzij enkele koppen warme thee met veel suiker kon ik mijn stembanden nog enigszins herstellen. En ondanks een schorre stem en af en toe een kuchje kwam ik zonder kleerscheuren uit het debat. Dat in tegenstelling tot Janus Oomen, zo hebben objectieve buitenstaanders mij later laten weten. Hij kwam inhoudelijk niet verder dan al weken geleden ingestudeerde one-liners.

De rest van de middag bracht ik folderend door in onze stand op de verkiezingsmarkt. De animo voor de gemeenteraadsverkiezingen leek niet erg hoog en ook de vele dagjesmensen hadden weinig interesse in het materiaal. Regelmatige windvlagen probeerden het foldermateriaal uit de stand te blazen. Wij probeerden de boel met alle macht bij elkaar te houden. Even voelde ik me net als Job Cohen.

’s Avonds vierde de band Waggledance een reünie. Vroeger verzorgde ik voor deze band nog wel eens het geluid. Vorig jaar zijn ze uit elkaar gegaan. Na een eenmalige repetitie -for old times sake- kwamen ze een biertje drinken bij hun geluidsman.

Campagne (1) – vr 3 mrt. 2006

Vrijdag, vier dagen voor de verkiezingen. De wekker ging om zes uur en ik voelde me beroerd. Verhoging, pijn in de keel en geen stem. Ik kon het niet geloven. Het zou toch niet zo zijn dat ik net voor de verkiezingen getroffen was door het griepvirus?

Ik had eigenlijk toegezegd die ochtend op het station te folderen. Om k wart voor zeven belde ik mijn mede-folderaars op om mezelf af te melden. Ik had die middag nog twee debatten en wilde mijn fragiele lichamelijke toestand van dat moment niet te veel in gevaar brengen.

Toen ik mezelf later die dag op mijn fiets hees om naar MeZZ te fietsen, voelde ik alles behalve optimaal, maar goddank wel al iets beter. In MeZZ zou het finale lijsttrekkersdebat plaatsvinden. Het was wellicht juist doordat ik me niet helemaal lekker voelde, dat ik in het debat opmerkelijk geconcentreerd was. En als ik de reacties van vriend en vijand mocht geloven, was ik die middag qua debat inderdaad erg in mijn element.

Misschien hielp dat condoom ook wel. Aangezien het GroenLinks-condoom inmiddels standaard tot het campagnemateriaal behoort, heb ik deze joker tijdens het lijsttrekkersbebat maar ingezet. Tot ongenoegen van CDA-wethouder Janus Oomen. BN/DeStem tekende het als volgt op:

Veiligheid voor een allesvreter

Van onze verslaggevers

Zaterdag 4 maart 2006 – BREDA – GroenLinks lijsttrekker Selçuk Akinci had gisteren een bijzonder cadeau voor wethouder Janus Oomen. Een condoom. “Voor een veilig financieel beleid.”

De lijsttrekker van GroenLinks kwam aan het begin van het debat met zijn gebaar. Wethouder en CDA-lijsttrekker Oomen nam het enigszins verrast in ontvangst. “Al heb ik hem niet nodig. Wij hebben 20 miljoen aan het onderhoud van de buitenruimte, 36 miljoen aan onderwijshuisvesting en 4 miljoen aan cultuur uitgegeven. Dat is beleid dicht bij de mensen.”

Een klein uur later bleek de extra bescherming toch geen slecht idee. Want gevraagd naar zijn voorkeur voor een eventuele volgend gemeentebestuur antwoordde de CDA’er. “Ik ben een allesvreter, doe het met iedereen.” Waarop Marja Heerkens toch een moederlijk advies had. “Janus, gebruik dan toch dat condoom maar.”

Overigens volgde diezelfde avond nog een debat over luchtkwaliteit tussen mij en VVD-Tweede Kamerlid Paul de Krom. Het was een politieke avond van de VVD, dus niet bepaald een thuiswedstrijd. Naderhand waardering voor mijn optreden van de aanwezige VVD-leden, maar vooral ook voor het lef dat ik had door met een kamerlid in debat te gaan. Mijn antwoord was simpel: zelfs al zou ik gigantisch op mijn bek gegaan zijn, in een zaal met alleen VVD-ers zal me dat geen enkele stem kosten. Zo bekeken was het voor Paul de Krom een veel gevaarlijkere avond.

Vlag – wo 1 mrt. 2006

Prinsenbeek is het hartland van het CDA in Breda. In 2002 haalde het CDA in dit dorp meer dan 50% van het aantal uitgebrachte stemmen binnen. Wij vonden het dan ook grappig juist hier op de markt een GroenLinks-banier te hangen. En wonder boven waren wij eerder met onze aanvraag dan het CDA. Soms is het erg leuk elkaar in verkiezingstijd een beetje te pesten. Een GroenLinks-banier in Prinseneek, stel je voor.