Laatste boodschap – vr 18 mrt. 2005

Op de dag voor het GroenLinks-congres, waarvan één van de punten de verkiezing van een nieuw partijbestuur waarvoor ik als kandidaat ben voorgedragen (zie weblog wo 5 jan. 2005 en ma 14 febr. 2005), besloot ik nog een laatste boodschap op mijn ‘campagne-site’ te zetten. Een video-boodschap deze keer. Een ‘afhankelijkheidsverklaring’ aan GroenLinks.

Omdat er meer kandidaten zijn dan plaatsen in het Algemeen Bestuur van GroenLinks, blijft het tot het laatste moment spannend of mijn voordracht ook door het congres wordt overgenomen. Een aantal kandidaten dat niet is voorgedragen is namelijk hard aan het lobbyen. Dat juich ik overigens ook toe: als je je bestuursleden democratisch wilt laten benoemen op een congres, dan moet er ook wat te kiezen zijn. En waar iets te kiezen valt, hoort campagne gevoerd te worden. Ik doe dat vooral via mijn website www.selcuk.nl.

De videoboodschap was bedoelt om op het laatste moment nog wat extra aandacht voor mijn kandidatuur te krijgen. Maar het was tevens een reactie op de ‘onafhankelijkheidsverklaring’ van Geert Wilders (zie web-log ma 14 mrt. 2005. Wilders verklaart zich in dat 21 kantjes tellende oerconservatieve document onafhankelijk van de Haagse politieke elite. Hij verklaart zich ook onafhankelijk van oude politieke partijen. In mijn ‘afhankelijkheidsverklaring’ die ik precies het tegenovergestelde: ik verklaar mij afhankelijk van GroenLinks. Een goede visie op maatschappelijke ontwikkelingen kun je immers niet in je eentje formuleren: daar heb je een partij voor nodig waarin discussies open gevoerd worden, waarin leden actief worden betrokken bij de meningsvorming. Wilders mag het wat mij betreft in z’n eentje doen: ik werk liever samen met gelijkgezinden binnen ‘mijn’ politieke partij.

Studio verhuizen – do 17 maart 2005

Hoewel ik bij de NPS natuurlijk eigenlijk programmamaker ben, heb ik vandaag de handen uit de mouwen gestoken en een volledig ingerichte montage-studio verplaatst. Samen met een jongen van facilitaire zaken. Waarom?

De redactie van 4fm kampt al enige tijd met een tekort aan werkplekken. In ‘onze’ gang was echter ook een grote ruimte gereserveerd voor een montagestudio en stond er verderop nog een heel klein kantoortje leeg. De grote ruimte zou plaats kunnen bieden aan drie extra werkplekken. De vraag was dus: kan de montageruimte ook in de kleine kamer gepropt worden.

Aan dit soort aanvragen gaan meestal meerdere weken vergaderen, formulieren invullen, handtekeningen zetten, protesten verwerken en plannen vooraf. Tenzij je als redactie de iets minder officiële wegen bewandelt. Het betekende dat de operatie voor omroepland in recordtempo was voltooid: een beslissing die dinsdagmiddag was genomen, was donderdagmiddag al uitgevoerd.

Kleuters – wo 16 mrt. 2005

Dit kabinet doet me vaak denken aan een kleuter die jankend een vinger opsteekt om te jammeren over het feit dat iemand net iets lelijks over hem gezegd heeft. Het duo Verdonk en Van Ardennen nam deze keer de honneurs waar door te klagen over asielzoekers die het land dreigen te worden uitgezet en hun zaak via de media aandacht proberen te geven. Dit kabinet is daar kennelijk niet van gediend.

Volgens mij zou Verdonk het liefst elke asielzoeker die op tv verschijnt om alleen die reden al linea recta het land uit sturen. Daar dreigt ze nu ook min of meer mee. Ondertussen zegt Van Ardennen van ontwikkelingssamenwerking dat organisaties als ICCO, Plan Nederland en Novib niet mogen meebetalen aan de mediacampagne van de VARA, waarin een aantal van de 26.000 asielzoekers die uitgezet dreigen te worden, een gezicht krijgt. Het liefst zou ze van die clubs subiet de subsidie intrekken. Maar Van Ardennen toch, die organisaties krijgen naast subsidie ook giften van particulieren. Dus zouden ze die toch ook naar eigen inzicht moeten kunnen besteden?

Het ruikt naar censuur, het klinkt als censuur, volgens mij is het censuur. Maar het ruikt en klinkt nog het meest als een verongelijkte peuter die zijn zin niet krijgt. Wat een in en in trieste vertoning van dit kabinet.

Heen en weer – di 15 mrt. 2005

’s Ochtends in de file onderweg naar Hilversum. Iets later dan gepland op m’n werk, dus ook later weg. ’s Avonds terug naar Breda, waar ik een eetafspraak had met de directeur van poppodium MeZZ. Voor wie denkt dat hier sprake is van onoorbare giften aan of omkoping van politici: ik heb de rekening keurig netjes zelf betaald. Daarnaast was het geen politiek etentje. Frank en ik kennen elkaar nog uit de tijd van voorloper popodium Para en vonden het tijd om eens bij te praten.

Daarna, het liep al tegen twaalven, weer terug richting Utrecht, waar vriend Gijs zijn 23e verjaardag vierde. Op de bank blijven pitten, volgende morgen vroeg op om terug naar Breda te rijden. Daar nog even gaan liggen voordat ik op de fractie verwacht werd, in slaap gevallen en niet meer wakker geworden tot ergens in de middag. Ik heb een donkerbruin vermoeden dat ik deze onverwachtte slaap iets harder nodig had dan ik zelf vermoedde.

Wilders – ma 14 mrt. 2005

Eindelijk is het er: het programma van Geert Wilders. Hij noemt het zelf een ‘onafhankelijkheidsverklaring’. Een nogal pretentieuze benaming van een alles behalve origineel document. Hij heeft het kennelijk nogal hoog in z’n bol.

Wilders is rechts-conservatief. Dat is een voor Nederland nieuwe politieke stroming waar ik uiteraard niets mee heb. Hij noemt zijn programma liever anders, namelijk ‘patriottischtisch’ Ik moest daarom lachen, want iemand die beweerd zo van zijn vaderland te houden, zou er verstandig aan doen ook de taal die daarbij hoort correct uit te spreken. Wellicht dat het bleekmiddel iets te diep in de hoofdhuid is gaan zitten.

Het programma van Wilders kent een aantal bijzondere punten. Zo wil hij het liefst uit de Europese Unie (wat best vreemd is voor iemand die in zijn eerste hoofdstuk beweert de Nederlandse Economie een nieuwe ‘gouden eeuw’ te laten doormaken. Tegelijkertijd mag het ministerie van Economische Zaken worden afgeschaft en bepleit hij opheffing van het overleg tussen werkgevers en werknemers in de Sociaal Economische Raad. Dat juist dankzij het poldermodel in Nederland amper gestaakt wordt, in tegenstelling tot andere landen, vergeet de politicus voor het gemak.

Desondanks is het positief dat Wilders zijn dubieuze tienpuntenplan inmiddels heeft ingeruild voor een verklaring van twintig kantjes (negentien zonder voorblad; dertien-en-een-half als je de witregels weghaalt) die iets meer prijsgeeft van zijn politieke ideeën. Het is namelijk bevredigender om Wilders van repliek te dienen op basis van ideeën dan op basis van zijn meelijwekkende kapsel en zonnebankbruine huid.

Koorfeest – zo 13 mrt. 2005

Eens in het jaar houdt ons strijdliederenkoor ‘Tegen de Wind Mee’ een koorfeest, bij wijze van verjaardag. We nodigen een aantal andere koren uit voor een optreden en drinken en dansen daarna tot sluit. Het koorfeest was gisteren, samen met Het Grote Leugen en Het Alkmaars Straat Orkest.

Voor de gelegenheid had ik opnamen gemaakt van de drie koren. Niet erg uitgebreid, dus met één enkele stereomicrofoon. Desondanks was het resultaat nog heel redelijk. Ik heb een groot deel van de zondag besteedt aan het bewerken van die opnamen. Het resultaat mag er wat mij betreft zijn.

Afscheid – za 12 mrt. 2005

Ik hoorde het afgelopen woensdag in de kroeg. Karel van de Pol had gemeend te moeten sterven. De uitvaart was zaterdagmiddag in Café Ome Jan, met veel live muziek. De kist was erbij, omringd door minstens zo’n vijfhonderd mensen.

Karel was jarenlang een trouwe, vrolijke en hardwerkende vrijwilliger voor Breda Barst. Daarnaast was hij superactief voor de Stichting Rhythm&Blues Breda. Ik heb ook een tijdje met hem gewerkt bij BN/DeStem. Dat was in de tijd dat ik daar een centje bijverdiende als samensteller van de Uitgids. Karel werkte toen nog bij de vormgeving en als de inhoud van de gids afwas, moest ik die nog wel eens doornemen met hem. Maar het meest gezellig waren de keren dat we we elkaar tegenkwamen in de kroeg. Dat gebeurde regelmatig, meestal in De Scarabee (zie weblog wo 26 jan. 2005). De avond dat De Scarabee voor het laatst open was, was ook de laatste keer dat ik met hem heb zitten praten.

Hij vertelde toen dat hij ooit in De Bruine Pij, toen nog een berucht motorrijderscafé in Breda, had verloren met pokeren van een stel van die ruige gasten. Het rondje kon hij echter niet betalen en op de lat schrijven was er in de Pij niet bij. Het was barman Rob die hem toen persoonlijk vijfentwintig gulden leende om z’n huid te redden. Toen diezelfde Rob later een eigen café begon, was Karel één van de eerste klanten. En altijd gebleven.

Karel was een fijne vent. Iemand waar je op kon rekenen. Maar zijn laatste actie blijft een klotestreek.

Achterstallig onderhoud – vr 11 mrt. 2005

Heb zo’n beetje de hele dag achter de computer gezeten om een paar grote stapels papier weg te werken. Het was eigenlijk de bedoeling om ook mijn web-log bij te werken, maar helaas kwam ik daar nog even niet aan toe. Ondertussen keek ik via de pc in een klein venstertje naar Spiderman en daarna Love and Death on Long Island. Als Windows kan multitasken, kan ik het ook.

Raad – do 10 mrt. 2005

De agenda van de raadsvergadering was kort. Bij het vragenuur kwamen enkele vragen van fractievoorzitter Piet Hein Scheltens aan de orde over de onlusten bij NAC in de voorbije week en zelf stelde ik enkele nadere vragen over de hele gang van zaken rond de sloop van de bebouwing aan de Oranjesingel (zie weblog vr 4 febr. 2005).

Het enige echt interessante punt wat verder nog aan de orde kwam was het vernieuwde horecabeleid (zie weblog wo 23 febr. 2005. Want dat hangt nauw samen met twee andere onderwerpen: langere openingstijden en horecadiscriminatie. Laat over deze punten nu juist niets in het beleidsplan staan. Ik had het in de commissie om die reden al een incompleet stuk genoemd.

Desondanks waren er meerdere fracties die desondanks iets zeiden over de sluitingstijden, waarmee ze al vast een voorschot namen op een discussie die we waarschijnlijk nog voor de zomer gaan afronden. Zo vertelde Henk Snier van de PvdA onomwonden dat wat hem betreft de sluitingstijden op de helling gaan. Een mening die GroenLinks al langer had en die ik nogmaals heb verwoord. En ook de SP was ronduit voor flexibelere horecasluitingstijden. En aangezien CDA-wethouder Adank in de commissie al eerder had gezegd de sluitingstijd van twee uur niet meer van deze tijd te vinden, kan ik me maar moeilijk voorstellen als dit in de raad geen meerderheid zou opleveren. Dus met een beetje geluk kunnen we deze zomer al langer genieten van hopelijk een extreem zonnige zomer.

Ontkoppeling – wo 9 mrt. 2005

Vandaag was ik gestrand bij kilometerbord 50,8 nabij Lexmond met een auto die niet meer vooruit kwam. Op het ene moment schreed ik nog met 130 kilometer per uur richting Hilversum, op het volgende moment was mijn snelheid gereduceerd tot nul. Het bleek uiteindelijk een geval van volstrekt versleten koppelingsplaten te zijn.

Naast mij, op de passagierstoel, lag de uitzendband van een concert van Michael Franti, die die avond uitgezonden moest worden en daarom die middag al in Hilversum moest zijn. Dat ik die niet meer zelf zou kunnen afleveren, werd mij al snel duidelijk.

Hoe alles weer goed kwam? De uitzendband van Michael Franti en bijbehorende promo voor Viertakt werd per courier om 15.10 uur opgehaald bij kilometerbord 50,8 en 40 minuten later bezorgd bij de receptie. Net op tijd voor de promo; ruim op tijd voor de uitzending. En goede vriend Joris kwam iets later met zijn Golf om mij terug naar Breda te slepen. Beiden zijn wij geen lid van de ANWB omdat vrienden goedkoper en leuker zijn.

Alhoewel mijn garage, die toch al redelijk wat van mij gewend is, ook nog nooit had meegemaakt dat koppelingsplaten binnen zo een kort tijdsbestek helemaal niet meer functioneren, wisten ze het euvel snel, doch niet goedkoop. Mijn Fordje doet het weer en rijdt soepeler dan ooit. Nu is het wachten op het volgende pechgeval. Van Joris dit keer. Want het is nu weer mijn beurt om te slepen.