Categorie: internet

Homo Edolans – di 9 sept. 2008

bewerkingsgeschiedenis Jolande Sap

Mag een politicus zijn eigen Wikipedia aanpassen wanneer daar aantoonbaar feitelijke onjuistheden instaan? Het was een vraag waar het nieuw geïnstalleerde Kamerlid Jolande Sap mee te maken kreeg. Haar geboorteplaats klopte niet en ze woont ook niet in een woongroep.

Nadat eerder ministers, ambtenaren en leden van het Koninklijk Huis voor hen onwelgevallige informatie verwijderden uit Wikipedia-pagina’s, leek de grootste encyclopedie van de wereld toch even niet zo betrouwbaar als sommigen dachten. Leek, zeg ik er met nadruk bij, want de wijzigingen werden niet alleen vrij snel opgespoord, de makers werden ook onthuld. Al met al leek het me dus allemaal niet zo’n goed idee om vanaf de Kamer een paar fouten uit de biografie van Jolande te verwijderen.

Dan maar thuis, met mijn eigen IP-adres en, want openheid is nu eenmaal een groot goed, ook onder mijn eigen accountnaam. Jolande is niet geboren in Arcen, maar in Venlo. Zo, het hoge wood is eruit. Ik heb Jolande Sap bewerkt.

Homo Visitatus – zo 10 aug. 2008

teller

De onthulling van Duyvendak over zijn betrokkenheid bij de inbraak bij het Ministerie van Economische Zaken, dankzij de nogal onhandige flaptekst op de achterkant van het boek, zal de verkoopcijfers goed doen. De hele affaire is ook goed voor de bezoekerscijfers van de diverse weblogs.

Nu iedereen in de glogosfeer van zo’n beetje elke denkbare invalshoek zijn of haar analyse en mening over de zaak heeft gegeven, zijn nu de bezoekerscijfers aan de orde. Ongetwijfeld heeft de affaire Duyvendak voor velen weer een record gebroken. Voor zover ik kan nagaan was het in mijn geval het hoogste aantal bezoekers sinds 28 augustus 2007, toen ik in een actieve bloggersbui zo’n vijf verhalen op één dag publiceerde. Eén van die vele inhaalacties die kennelijk extra verkeer opleverde.

Het absolute record is nog steeds ten tijde van de ontknoping van de affaire Pormes, toen de teller op 660 bleef steken. Niet dat iedereen overigens erg gecharmeerd was van mijn publicaties, al was het maar omdat ik, toentertijd nog lid van het algemeen bestuur van GroenLinks, op mijn blog speculeerde over het aftreden van het gehele bestuur. Spekkies voor de bekkies van de media. Maar hoe vleiend het ook is om gelezen te worden, liever heb ik geen affaires.

Al die bloggers kunnen nog wel eens onhandig zijn als de partij een communicatiestrategie probeert uit te rollen om de publicitaire schade te beperken. Aan de andere kant, is het nu juist niet het gebrek aan strategie die het beeld heeft opgeroepen van een Kamerlid dat trots is op zijn verleden als lid van het inbrekersgilde?

Homo Tempestivus – vr 25 juli 2008

vertraging

Weinigen kunnen het zich meer herinneren. Ik moest er zelf ook ver voor graven in de archieven. Maar donderdag 8 februari 2007 was de laatste keer.

De laatste keer dat ik bij was met mijn blog. Helemaal bij. Dat de datum die boven het stukje stond ook de daadwerkelijke datum was van publicatie. Een stuk dat dus over die dag ging. En nu, na een paar fikse sprints, dus weer. Bijna anderhalf jaar was mijn blog een vertraagde weergave van, ja, van wat eigenlijk.

Troost je met de gedachte dat ik dit vast niet lang vol zal houden. Dat misschien morgen al weer een vertraging optreedt, dat dit blog weer asynchroon gaat lopen. Regelmaat schaadt, denk ik altijd maar, en dus  leef, blog en slaap ik zo onregelmatig mogelijk.

Ik kan natuurlijk ook gewoon verder gaan op de ingezette snelheid. En al vast stukjes over de toekomst plaatsen. Zo zou ik natuurlijk nu al op internet gaan zetten wat ik morgen bij de behandeling van de Kadernota ga zeggen.

Maar laat ik dat maar niet doen. Voor dat je het weet heb je zo’n grote voorsprong opgebouwd dat je op het net al virtueel dood en begraven bent. En dat is nu ook weer niet de bedoeling.

Jammer dat sommigen van jullie bovenstaand stukje al hadden gelezen, nadat ik het per ongeluk een keer gepubliceerd had. Ik heb het dan ook niet vandaag geschreven. Ik had me al maanden geleden voorbereid op het moment dat ik weer eens bij zou lopen.

Homo Explorans – zo 17 febr. 2008

Gey-o-meter

Dankzij roadtotom kwam ik bij een (overigens niet zo heel nieuwe) vragenlijst van het Britse Channel 4 waarmee homo’s kunnen meten hoe erg homo ze zijn. Ik heb ‘m maar ingevuld.

Ik kwam uit op het veilige midden. Misschien een beetje teleurstellend, want wie wil er af en toe niet stiekem een onwijze relnicht zijn, maar ik was in ieder geval wèl een uitgebalanceerde homo. Althans, dat was de conclusie van de test.

Nu wil ik graag nog een ander onderzoekje doen. Dus behalve de uitslag van Tom zou ik ook aan de bloggers Peer, Steve, BW14, Mickey, Joeri, Simon en Jaartal willen vragen of ze de test willen doen. En, als test, wil ik diezelfde vraag stellen aan de metromannen Jaap, Rogier, Jesse en Thadde. Zet de uitslag op je eigen blog met een trackback deze kant op, of plaats gewoon een reactie met de uitslag. En zou zelfverklaard überhetero Oscar Kocken ook mee willen doen?

Of doe lekker helemaal niets, als je het toch maar onzin vindt.

Homo Promulgans – za 8 dec. 2007

Bodyguard Magazine

Hoera, hoera, eindelijk was het zover. Het nieuwe Bodyguard-magazine was uit. Eindelijk kon ik weer lezen over alle enge ziektes die je als homo kunt en zult krijgen. En deze keer extra hoera, aangezien ik er zelf ook in stond.

Oké, ik moest me wel eerst door de hiv en hepatitisvarianten A t/m G heen werken, maar ergens achteraan het blad vond ik mezelf dan toch op, ik moet eerlijk zeggen, een foto die niet helemaal verschrikkelijk is. Samen met de mij tot dat moment onbekende collega-bloggers Thomas en Tom. Be Nice en breng eens een bezoekje.

update april ’08: inmiddels bloggen Thomas en Tom beiden niet meer. Tom, omdat hij het niet leuk meer vond, de reden van Thomas weet ik niet.

En aangezien ikzelf natuurlijk ook ontzettend interessant ben, wil ik jullie de begeleidende tekst in het blad ook niet onthouden. Waarbij ik overigens vooraf al aankondig dat ik me niet kan herinneren ooit gezegd te hebben dat ik me met een condoom identificeer.

Blogbusters

Toen ik met bloggen begon, was dat voor mij een manier om verantwoording af te leggen over mijn politieke werk. Dan kan de kiezer zien waar je mee bezig bent. Geleidelijk verschoof mijn blog naar mijn persoonlijke leven. Ik ben meer dan fractievoorzitter van GroenLinks in Breda. Soms schrijf ik nog over politiek, maar dat zijn niet de meest gelezen stukjes.

Mijn homoseksualiteit is geen rode draad in mijn blog. Dat is maar één facet van mij: homo, half-Turks, politicus, blogger. Ik ben geen blog gestart om eens lekker uit de kast te komen. Dat heb ik al lang geleden in de echte wereld gedaan.

Boven aan mijn site staat een foto met daarop wandelschoenen, een krant, lege bierflesjes en condooms. Dat is een reflectie van wie ik ben. Maar het is natuurlijk wel in scène gezet en lichtelijk aangedikt voor de foto, haha. De slogan ‘whatever, whenever, have a nice day’ is de ondertitel van My Own Private Idaho. Hij verwoordt hoe ik in het leven sta. Ik sta niet te lang stil bij problemen.

Ik ben vrij open op mijn blog, maar terughoudend als het over anderen gaat en bij vertrouwelijke informatie uit de gemeenteraad. Ik word niet meteen bestormd sinds ik een blog heb. Maar het helpt wel een beetje. Bloggen is vrij informeel, waardoor je makkelijk benaderbaar bent. Het is heel toegankelijk. Dat is het mooie ervan. Kijk, soms moet je je frustratie en woede kwijt en dat doe ik ook in mijn blog. Maar ach, bij een avondje stappen in de kroeg gooi ik er ook wel eens iets uit wat ik beter niet had kunnen zeggen. Volgens de statistieken krijg ik zo’n 100 tot 150 bezoekers per dag. Ik weet niet of het klopt, sommige mensen zijn misschien alleen op zoek naar een plaatje of zo. Wel reageer ik altijd als mensen een bericht plaatsen. De bezoekers zijn heel verschillend: sommigen zitten in de politiek, anderen heb ik leren kennen bij het stappen.

Natuurlijk speelt ijdelheid een rol bij het schrijven van een weblog. Maar ja, ik denk dat je sowieso ijdel moet zijn om de politiek in te gaan, dat is geen wereld voor verlegen mensen.

Elke log begint met ‘homo’ en dan een Latijnse vervoeging. Zoals ‘homo absens’, de afwezige mens. Ik moet altijd in een woordenboek naar de woorden zoeken. Inmiddels ben ik wel door mijn Latijnse woorden heen, maar ik blijf bloggen tot mijn dood. Het is een soort dwangneurose geworden.

Homo Socio – ma 23 juli 2007

overdaad kent geen maat

Ik was gastschrijver op BW14. Voor één keer mocht ik daar een verhaaltje schrijven. Een opstel met een verplicht onderwerp: een verslag over de weblog-meeting van gisteren, ten huize van Billy en René. Ik deed het braaf, in BW14-stijl.

Gast aan tafel

Decanteren is vooruitzien. Selçuk Akinci (1978‑ …)

Ik ben zo duf als een konijn. Het waren dan ook geen kleine hoeveelheden rosé die gisteren tijdens de weblogmeeting van René en Billy naar binnen zijn gegoten. Dat was ook wel nodig om de aanhoudende teleurstelling te boven te komen.

Het ging al mis bij Overbuurjongen. Maandenlang had ik me verheugd op het moment dat we met zijn allen verlekkerd voor het raam naar buiten zouden kijken naar zijn. aangezicht. Helaas. Overbuurjongen bleek met vakantie.

Vervolgens bleek Willemwiebe ook al niet te komen. Eerdere meetings werden verwarmd met zijn accordeonspel, zijn prachtige blonde lokken en zijn sierlijke, ik zeg zelfs hemelse gelaat. Deze keer liet hij een gat, zowel aan de eettafel als in mijn hart.

En toen bij het vorderen van de middag ook de kans vervlogen was dat Matijn ons met zijn aanwezigheid zou verblijden, was de teleurstelling compleet. Stilletjes nipten wij aan onze rosé en namen we af en toe plichtmatig een hapje van de diverse gerechten op tafel, die door de voelbare kilte lang niet zo lekker smaakten als ongetwijfeld de bedoeling was.

[Nee hoor. Het was hartstikke gezellig. De tafel stond vol met heerlijkheden, we kletsten, namen foto’s en zongen vrolijke liedjes tot diep in e avond. En we kregen ook allemaal cadeautjes mee naar huis, zoals dvd’s en sleutelhangers. Een dagje BW14 is niet zomaar een uitje, het is een belevenis.]

Homo Ignotus – zo 22 juli 2007

zondagse trein

Voor ik thuis wegging had ik nog even de laatste vijf pagina’s van BW14 geopend, zodat ik ze in de trein op mijn gemak kon lezen. Voor de zekerheid had ik ook nog een bosje bloemen gekocht. Maar dit alles kon het gevoel van schaamte niet wegnemen.

Als ik dit schrijf, ben ik onderweg naar Arnhem. Ik ben uitgenodigd voor de derde mini-weblogmeeting van René. Ik ben waarschijnlijk de enige die een maand achterloopt met zijn blog. En het ergste is, het is niet de eerste keer. Sterker nog, een maand of wat achterlopen begint een beetje het handelsmerk van mijn blog te worden. Samen met het woord ‘homo’ in elke titel uiteraard. Ik ben een slechte blogger.

Aan de andere kant heeft het ook wel weer een voordeel. Ik heb ten minste nog iets te vertellen wat iedereen nog niet weet.

Homo Misericors – ma 25 juni 2006

iSupport

Hoeveel procent van je inkomen behoor je aan een goed doel te geven? Of is alleen geld geven niet voldoende? Voor de zekerheid besloot ik zelf ook iets voor het goede doel te doen.

Ik werd op het idee gebracht door Matthew Lush, die zich op YouTube weinig bescheiden de ‘Gay God’ noemt. In het kader van zijn iSupport-campagne vroeg hij iedereen een kort filmpje te maken als steunbetuiging voor alle bi’s, homo’s en anderszins verwarde mensen die denken dat er niemand is die ze steunt. En ondanks de kritiek uit de hoek van de Transseksuelen en de Queers dat zij niet werden genoemd, vond ik dat wel een mooi idee en besloot op zijn verzoek in te gaan.

Eindelijk was ik met iets belangrijks bezig. Iets dat de wereld een mooiere, betere plek maakt. En ik was ook nog eens in drie minuten klaar. Nu kan ik met een gerust hart al mijn donateurschappen opzeggen.

httpvh://www.youtube.com/watch?v=vEhfksUd1S0

Homo Bloggans – ma 28 mei 2007

WordPress

Eigenlijk viel het me nog alleszins mee, het upgraden van WordPress. Ik mag me inmiddels een vrolijke twee-punt-twee-er noemen. Eigenlijk ging het pas mis toen ik wat extra functies wilde toevoegen.

Plugins zijn er voor WordPress, mijn eigen persoonlijke Open Source Weblog-cee-em-es, blogging tool of hoe je het ook wil noemen. Dat wil echter niet zeggen dat ze bij mij ook altijd meteen werken. En aangezien ik geen meester pee-haa-pee-er ben, kan het soms even duren voordat ik de fout heb opgelost. Als dat überhaupt ooit gebeurd.

Dus ja, mijn blog ziet er in sommige brouwsers wat verwrongen uit. Met name in Internet Explorer. Uiteraard kan ik de schuld daarvan aan Microsoft geven en zeggen dat iedereen moet overstappen op firefox, maar aangezien Opera dezelfde problemen in de vormgeving vertoont, vrees ik echt dat het aan mij ligt.

Als ik weer eens tijd heb, ga ik er nog eens goed voor zitten.