Categorie: dagelijks leven

Vrijgezellenfeest – za 22 mei 2004

Normaal ben ik tijdens het Jazz Festival niet beschikbaar voor alle andere dingen. Dit jaar niet: vrienden van mijn broer hadden voor hem op deze dag een vrijgezellenfeest gepland en daar werd ik toch wel geacht bij aanwezig te zijn.

Gelukkig gebeurde het allemaal niet in Breda: de ploeg van twaalf reisde af naar Brussel. Aangezien ik de Duo Special van het festival echt niet wilde missen, reisde ik een aantal uren later de groep achterna. De vrienden van mijn broer zaten toen al half zat in de Ierse pub naar een wedstrijd van Celtic te kijken, mijn broer ondertussen de ene cocktail na de andere voorschotelend. Jaah, het was een traditioneel vrijgezellenfeestje, maar dan zonder berenpak. Gewoon meteen de kroeg in!

Op weg naar het restaurant besloot een deel van de ploeg fotograferende Japanners te pesten door op het moment van de flits naast, voor en achter het te fotograferen subject sprongen. Later door Japanners te vragen of zij een foto van de groep wilde nemen, ondertussen gekke bekken trekkend, de Japanse toeristen in ontsteltenis achterlatend. Een schoolvoorbeeld van de uitdrukking: is de drank in de man, dan is de wijsheid in de kan.

Uiteindelijk lag ik rond een uur of vijf op bed in ons hotel, om er enkele uren later weer uit te gaan. Ik wilde rond een uur of tien weer in Breda zijn, dus vroeg opstaan was een must. Ik ben ook niet door de wekker heen geslapen. Ik kwam echter niet op tijd in Breda. Mijn auto stond in een joekel van een parkeergarage, die in ‘weekends’ van 7 tot 23 uur open was. Maar weekeinden in Brussel, zijn kennelijk zaterdagen. Onder aan het bord stond immers: op zon- en feestdagen gesloten. Ik kwam pas om 15.00 uur aan in Breda (met de rest meegereden), mijn auto in Brussel achterlatend.

More Jazz – vr 21 mei 2004

Deze keer was de weekmarkt verplaatst, waardoor, zoals voorgaande jaren, niet de helft van de Grote Markt hoefde te worden afgebroken en daarna dus weer opgebouwd. dat bespaarde de Wapperende Handjes van het festival op vrijdagochtend in ieder geval wat werk. Ik kwam ’s ochtends namelijk al wat moeizaam uit bed, mede door het late after-hours-concert van de vorige dag. En aangezien er ook op vrijdag weer een after-hours-concert op het programma stond (tot 03.00 uur), was ik toch wel blij met dat extra uurtje slaap.

Jazz – do 20 mei 2004

Hemelvaart: het begin van het 34ste Breda Jazz Festival. Mijn muzikale smaak is vrij breed en oude Jazz is daar een onderdeel van. Sinds een jaar of vijf ben ik ook vrijwilliger bij dat festival, dit jaar voor de tweede maal als wapperend handje. De wapperende handjes zijn een beetje de sjouwers van het festival: podium-aankleding, stoelen verplaatsen en andere hand- en span diensten die tijdens zo’n festival moeten gebeuren. We zijn met z’n zessen, trekken gedurende het festival veel samen met elkaar op en zijn eigenlijk constant in touw. Eigenlijk hebben we alleen ’s avonds tijd om ongestoord van de concerten te genieten. Maar dat is niet erg, want als vrijwilliger van het Jazz Festival ben je ook meteen lid van een grote en leuke jazz-familie krijg je dus ook weer een hoop terug.

Jaarrekening – di 18 mei 2004

De Rekeningcommissie is een vrij bijzondere commissie. Ten eerste komt deze club maar enkele keren per jaar bijeen. Daarnaast is het een hele technische commissie: hij gaat namelijk over de deugdelijkheid van de jaarrekening. En de jaarrekening, dat is dan weer een overzicht van de centen die de gemeente in het afgelopen jaar allemaal precies heeft uitgegeven. Klopt de boekhouding? Dat is eigenlijk de enige belangrijke vraag die de commissie moet beantwoorden.

De commissie zit dan ook vol met financiëel experts van de fracties, met accountants van de gemeente, de wethouder van financiën en de medewerkers van de wethouder van financiën. En ik dus, die nooit Economie II heeft gehad, geen enkele sjoege heeft van boekhouden en zonder rekenmachine nogal lang over simpele rekensommetjes doet.

Ik wil dus altijd maar één ding weten: hoeveel geld staat er aan het begin van het jaar op de bankrekening en hoeveel op 31 december. En dat verschil, is dat gelijk aan het verschil tussen binnengekomen en uitgegeven geld. Maar zo simpel werkt het in gemeenteland niet, tot ergernis van o.a. Leo Verhoef (zie web-log za 27 mrt. 2004). Dit jaar heb ik mijn oren laten hangen naar de experts in andere fracties en enige vragen ter verduidelijking gesteld. Maar volgend jaar maak ik het mezelf en de rest wat minder makkelijk: binnenkort organiseert GroenLinks landelijk een serie workshops over transparante lokale financiën. En reken maar van yes dat ik daarbij ben. Iemand moet altijd de domste van de klas zijn, maar ik ben dat liever niet. Ook niet in deze technische rekeningcommissie.

Twee vergaderingen – ma 17 mei 2004

Overdag op z’n elvendertigste enige vorderingen gemaakt met het versjouwen van Breda Barst-decorstukken naar de kelders van De Nieuwe Veste. Door het fijne weer voelden we ons echter moreel verplicht ook regelmatig in de zon te zitten en dat deden we onder meer tijdens de lunch, bestaande uit enkele stukken vlees, gebraden op een barbecue op het (platte) dak van de school.

Met mijn smerige werkkleding ging ik om 19.00 uur naar de evaluatievergadering van de Dag van de Arbeid. Maar, op Carin na kwam niemand opdagen. Dus zijn wij ook maar snel uit elkaar gegaan (Carin naar een terras waar haar vriend op haar zat te wachten, ik naar huis om snel een schoon pak aan te trekken). Om 20.00 uur was ik terug op het Stadhuis. Niet voor de wekelijkse fractievergadering, maar voor een vergadering met onze leden. Alvast voor de kadernota. Dat is de jaarlijkse nota waarin in hoofdlijnen het beleid voor het volgende jaar, dus 2005, wordt neergeschreven. Het was een intensieve bijeenkomst, voornamelijk over Volkshuisvesting, met veel verschillende meningen. Maar ook leerzaam. We willen vaker op deze manier met de leden van GroenLinks van gedachten wisselen over belangrijke thema’s. Interne partijdemocratie noemen we dat. Daar kunnen sommige andere fracties nog wat van leren.

Breda Barst – zo 16 mei 2004

We moeten weg. De verhuurder heeft enkele dagen eerder laten weten dat het pand ontruimd moet worden en dus moet ook de decor-groep van Breda Barst vertrekken uit de school. Dat betekent dat er een hoop rotzooi binnen heel korte tijd versjouwd moet worden. Zondagmiddag maar wat gewerkt.

’s Middags een vergadering met de taakgroep faciliteiten over de facilitaire zaken die voor het popfestival nog geregeld moeten worden. In de MeZZ, dus we konden het combineren met een terrasstoel in de zon en een heerlijk witbiertje (en daarna nog één en nog één). En aangezien Guido zijn veertig alcoholvrije dagen er ook weer op had zitten kon hij ook weer meedoen.

Markdal – za 15 mei 2005

’s Ochtends de auto volgeladen met audio-apparatuur om proefopnamen te maken van Waggledance. Behoorlijk wat sjouwwerk en een beetje vermoeiend.

’s Avonds, net voor de schemering, bewapend met twee flessen wijn, drie glazen en evenzoveel vrienden naar het Markdal gelopen, onderweg in de stad al nippend aan het eerste glas. Best bijzonder om met een glas rode wijn door de stad te slenteren. Uiteindelijk hebben we uren in het Markdal gezeten en gepraat. Waarover? Over onze opvoeding, onze jeugd, de band met onze ouders, liefde, muziek, de toekomst, seks en wat dies meer zij. Wat dat betreft net The Breakfast Club. Voor wat het waard is.

Breda Jazz Festival – vr 14 mei 2004

Enkele dagen voor het festival roept de organisatie van het Breda Jazz Festival de vrijwilligers een laatste maal bijeen om de laatste punten door te spreken. Gezellige bijeenkomsten die duren tot een uur of elf, waarna de overblijvers doorgaan naar Café de Beyerd, om daar één voor één weg te druppelen. Kwam zelf wat oud-collegae van de kunstredactie van BN/DeStem tegen, heb een leuk gesprek gehad met Majoor Janssen van de KMA die wellicht binnenkort naar Irak moet, geprobeerd te ontdekken wat Yvonne Né met rivieren heeft en waarom dan wel niet precies (moeilijk!) en heb uiteindelijk met Rob Musters een broodje döner gegeten in de Turkse eettent Aya Sofia, alwaar een andere klant een flard van ons gesprek opving, dit verkeerd interpreteerde, mij daarna vroeg om mijn leeftijd en op basis daarvan maar besloot dat ik te jong was om serieus genomen te worden (is ook een levensvisie; ik probeerde het als tegenzet over de rassenboeg te gooien maar de vergelijking kwam niet over). Ik heb hem maar niet verteld wat ik allemaal doe in, zoals dat pleegt te heten, het dagelijks leven. Ik heb in ieder geval geen café in Roosendaal.

Middelen – do 13 mei 2004

Relatief korte vergadering van de commissie Middelen, Stadsbeheer en Organisatieontwikkeling. Geen vreselijk interessante punten. In de andere vergaderzaal was ondertussen de commissie Stedelijke Ontwikkeling en Verkeer bezig. Die vergaderingen duren altijd wat langer. Uit interesse heb ik daar het staartje nog maar van meegepakt. Daarna nog een borreltje: het is weekeinde!

MeZZ – wo 12 mei 2004

Op bezoek bij Poppodium MeZZ. Een jaar geleden waren de cultuurspecialisten van de fracties al eens bij elkaar geweest om over MeZZ te praten. Dit jaar riep MeZZ de club zelf bijeen. Met broodjes, vergelijkend cijfermateriaal, begrotingen en gegevens van vergelijkbare poppodia. Conclusie: MeZZ krijgt veel minder subsidie dan andere podia in het land. Qua begroting draait het verder overigens allemaal best goed op dit moment. O ja, en in Tilburg mogen ze veel langer open blijven. Dat blijft een pijnlijk punt in Breda: de openingstijden.