Op de nieuwjaarsborrel van DWARS kreeg ik een brief in mijn handen gedrukt. Met zou mijn lidmaatschap, en dat van alle andere DWARSers ouder dan 27, omzetten in een donateurschap.
„Omdat dit [niet-subsidiabele leden ouder dan 27] deel groter is dan eenderde van ons totale ledenbestand, betekent dit dat wij volgens de subsidieregeling in 2008 geen rijkssubsidie meer krijgen. Hierdoor zijn we genoodzaakt je lidmaatschap om te zetten in een donateurschap”
De juistheid van de brief is twijfelachtig. Het lijkt meer dan onwaarschijnlijk dat meer dan een derde van de leden ouder is dan 27. Erger is echter dat DWARS geen leden mag royeren vanwege leeftijd. Het congres heeft jaren geleden namelijk beëindiging van het lidmaatschap op grond van leeftijd expliciet afgeschaft. Het had DWARS dan ook gesierd wanneer zij een brief hadden gestuurd waarbij mensen op zijn minst de keuze kregen tussen lidmaatschap en donateurschap.
De brief, gedateerd 21 december 2007, is aan mij nooit gestuurd omdat ik behoorde tot een groep mensen, kennelijk prominenten of zoiets, die men liever niet wilde royeren. Vanuit het principe ‘gelijke monniken gelijke kappen’ wilde ik echter net als de rest wèl een brief ontvangen. Om vervolgens, per direct, een bezwaarschrift in te dienen.
Geacht bestuur,
Hierbij maak ik bezwaar tegen het omzetten van mijn DWARS-lidmaatschap in een DWARS-donateurschap. Het bezwaar is tweeledig. Allereerst heeft Uw brief, gedateerd 21 december 2007, waarin U blijk geeft van Uw voornemen mijn lidmaatschap om te zetten per 1-1-2008 mij pas op 12 januari 2008 bereikt door een persoonlijke overhandiging. Het ware op zijn minst hoffelijk geweest als ik deze brief voor de datum van 1 januari 2008 had gehad, voordat Uw beslissing het lidmaatschap om te zetten, was geëffectueerd.
Mijn tweede, formele bezwaar, gaat om de aard van Uw beslissing. DWARS heeft per congresuitspraak officiëel de leeftijdsgrens afgeschaft. De intentie achter deze uitspraak is dat het DWARS zijn niet aan leeftijd is gebonden. Deze uitspraak is vervolgens ook verwerkt in de statuten, die stellen dat het lidmaatschap alleen beëindigd kan worden. Het gaat daarbij specifiek om artikel 9, welke luidt als volgt:
«Artikel 9
1. Het lidmaatschap eindigt:
a. door overlijden;
b. door opzegging door het lid;
c. door opzegging door de vereniging;
d. door ontzetting.
2. De vereniging kan het lidmaatschap slechts opzeggen wanneer een lid zijn financiële verplichtingen
tegenover de vereniging niet nakomt. Opzegging geschiedt door of vanwege het bestuur.
3. Ontzetting is slechts mogelijk wanneer een lid in strijd met de statuten, reglementen of besluiten van de
vereniging handelt, of de vereniging op onredelijke wijze benadeelt.»
Uw bestuur besluit mijn lidmaatschap op te zeggen op grond van leeftijd, wat geen geldig criterium is voor opzegging. Ook is er geen sprake van het onredelijk benadelen van de vereniging. Hooguit kunt U stellen dat het ministerie van BZK Uw vereniging op onredelijke wijze benadeelt met de subsidieregeling voor 2008. Daar het ministerie echter geen lid is, kan U dat helaas ook niet royeren.
In vertouwen dat U mijn lidmaatschap, inclusief het lidmaatschapnummer 30480 en de oorspronkelijke inschrijfdatum niet zult opzeggen, dan wel zo spoedig mogelijk zult herstellen, verblijf ik,
met DWARSe groet,
Selçuk Akinci
DWARS-lid
