Homo Futurus – wo 19 dec. 2007

toekomst groenlinks

GroenLinks is nu al weer ruim een half jaar bezig met het grote toekomstproject. Het zou wonderlijk zijn als jongerenorganisatie DWARS daar niet bij betrokken zou zijn. DWARS is immers de toekomst.

In elk begeleidingspanel – beginselen, organisatie en strategie – zit wel minstens één DWARS-er. En dus werd een avond met DWARS-leden belegd om over een aantal dilemma’s over deze thema’s van gedachten te wisselen.

Nu zijn DWARS-ers al minstens even divers als GroenLinksers, dus een eenduidige uitkomst hoef je van zo’n avond niet te verwachten. Zeker niet als über-vrijzinnige Simon af en toe ook nog eens een libertair gedachte-experiment aangaat met de groep.

Hoewel ik zelf niet in het panel strategie zit, is dat wellicht nog wel het meest lastige onderwerp om concreet op te worden, al is het maar omdat op dat punt niemand de wijsheid in pacht heeft. Wie een waterdichte strategie wil bedenken, heeft immers toekomstvoorspellende gaven nodig. De meningen over de vraag ‘principiëel blijven of concessies doen voor zetelwinst?’ waren echter wel weer heel interessant. Want groter worden wil iedereen wel, maar hoe groot zijn de concessies die je wilt doen. En die is bij ons gelukkig tamelijk klein, geheel volgens het adagium ‘onderhandelen, dat doe je na de verkiezingen, niet ervoor’.

Al ben ik een rasoptimist, ik blijf een beetje tobben over de uitkomst van het hele toekomst-project. We hebben nog ongeveer tien maanden te gaan voordat de verschillende panels al hun werkzaamheden af moeten hebben en er een scenario klaar moet liggen voor de toekomst van de partij. Ikzelf zit nog te tobben over een stuk dat gaat over de interne besluitvorming over zaken als verkiezingsprogramma’s. Terecht willen leden daar meer invloed op kunnen uitoefenen. Het liefst vooraf, tijdens de totstandkoming en niet pas achteraf, als je alleen nog bestaande teksten kunt wijzigen. Via het internet kun je mensen daar vrij makkelijk bij betrekken, maar is iedereen ook al klaar voor een verkiezingsprogramma dat, bij wijze van spreke, via een wiki wordt geschreven. Ik kom daar nog op terug. In de nabije toekomst…

Homo Interrogativus – di 18 dec. 2007

Rob Stenders

Het was een weinig boeiende ledenvergadering, in Breda. Op verzoek van het inmiddels bekende groepje kritische leden, lag er een stuk van de fractie over de strategie en de speerpunten voor het komende jaar.

Het stuk dat op de agenda stond was een vervolg op een al eerder geschreven stuk van de fractie. Over het algemeen was iedereen daar tevreden over. Dat gold, wellicht enigszins voorspelbaar, niet voor de critici, waarvan overigens slechts twee van de zes daadwerkelijk aanwezig waren. Zij hadden graag gezien dat de fractie met nog een vervolgstuk kwam. Iets dat verder niemand overigens echt zag zitten. En hoewel ik best bereid ben om met de fractie weer een notitie te schrijven over de wijze waarop we politiek bedrijven, moet het op een gegeven moment ook genoeg zijn.

Veel leuker dan de ledenvergadering, is het opmerkelijke nieuws rond commissielid John Leunisse van Leefbaar Breda. Vorige week werd hij geïnterviewd door Andries Knevel. Althans, dat dacht hij. Eigenlijk was het de redactie van Stenders Eetvermaak, die wekelijks met losgeknipte quotes van de EO-directeur iemand proberen te interviewen. Het leek me goed dit voor het nageslacht te bewaren.

Homo Conservans – ma 17 dec. 2007

videoband

Als laatste project waar ik me als medewerker van de Kamerfractie op heb gestort, is het digitaliseren van een fors aantal videofilms uit het archief die GroenLinks in de loop van de jaren heeft gemaakt. Een leuke klus, aangezien veel van die filmpjes zeer het bekijken waard zijn.

Archiveren is nooit de sterkste kant van GroenLinks geweest. En van veel van de voorgangers van GroenLinks is sowieso weinig bewaard gebleven. Ergens in een vochtige zolderkast kwam ik nog wel enkele Ampex en U-matic-banden van de PPR tegen, maar ik vrees eerlijk gezegd dat het beeld dat daar ooit opgestaan zal hebben, inmiddels zo verweerd is dat het als verloren beschouwd mag worden. Daarnaast heeft, op het instituut voor beeld en geluid na, waarschijnlijk niemand meer een Ampex of U-Matic videorecorder.

Gelukkig bleken de aanmerkelijk nieuwere VHS-banden nog heel behoorlijk. En zo ontstond al snel het plan om de filmpjes ook maar meteen op youtube te zetten. Onder het mom ‘de publieke omroep gooit tijdens de kerst ook alles in de herhaling’ vonden we dat GroenLinks zich dat ook wel kon permitteren. Vanaf 21 december tot 7 januari verschijnt dagelijks een nieuw filmpje op start.groenlinks.nl/tag/terug-naar-toen

Mijn persoonlijke favoriet blijft de serie filmpjes uit 1994 (of althans, in ieder geval drie van de vijf films) die in het kader van de ‘GroenLinks, of laten we het zo’-campagne zijn gemaakt. Niet dat de filmpjes uit dat jaar nu uitblinken in duidelijkheid, maar het artistieke gehalte spreekt me wel aan. De postercampagne van dat jaar heb ik ook altijd bijzonder fraai gevonden.

Homo Finiens – zo 16 dec. 2007

toekomstige voormalige werkplek

De laatste werkweek van het jaar dient zich aan. En wat mijn werk in Den Haag betreft ook meteen de laatste überhaupt. Na anderhalf jaar communicatie- en campagnewerkzaamheden komt er een einde aan mijn dienstbetrekking.

Nu zat dat er al wel een beetje aan te komen. Na de verkiezingen van november vorig jaar heeft GroenLinks een zetel verloren. Dat heeft nogal wat invloed op de financieringsstroom. Kort door de bocht: van acht naar zeven zetels betekent grofweg een korting van 12,5 procent. Dat heeft personele consequenties.

Dat ik het toch nog een jaar langer heb volgehouden, heeft deels te maken met mijn contract, dat liep tot iets na de verkiezingen die aanvankelijk pas in mei 2007 waren gepland, en vervolgens er nog wat geld bij elkaar was gesprokkeld om mij een half jaar langer in dienst te houden.

Alas, aan incidentele geldstromen komt een eind, zo hebben mij zes begrotingsbehandelingen in Breda inmiddels geleerd. Gelukkig heb ik nog een kopie van mijn functioneringsgesprek gemaakt. Kan later zeker nog van pas komen als schriftelijke referentie. Toekomstige werkgevers kunnen nadat zij bij het googlen bij dit bericht terecht zijn gekomen, een kopietje aanvragen.

Homo Interrogativus- za 15 dec. 2007

memo-recorder

„Mag ik U interviewen voor mijn opleiding journalistiek, ik moet namelijk iemand die ervaring heeft met interviewen interviewen over interviewen?”. „Ja hoor, als ik het dan op mijn weblog mag zetten”. „Wow, dan wordt het ook gepubliceerd.”

Uiteindelijk ging het vraaggesprek vooral over mijn radio-verleden. Goed, dat klinkt een beetje pretentieus voor iemand die vier jaar in de radiowereld heeft rondgezworven, maar anderzijds is dat wel zo ongeveer de helft van mijn arbeidzame leven. Daar komt bij dat het radio-maken de laatste tijd weer wat is gaan trekken. Ik maak me daarbij overigens geen illusies de baantjes liggen bij de radio-afdelingen in Hilversum niet voor het oprapen.

Dat tijdens het twee uur durende vraaggesprek de digitale memo-recorder geen leeg geheugen meer had, mocht de pret niet drukken. Ze noemen het niet voor niets schrijvende journalistiek. ‘Stel mij Uw vragen en ik vertel U wie ik ben’. Wie dat nu eindelijk wel eens zou willen weten, mag doorlezen. Al die anderen raad ik aan nu snel door te surfen naar Retecool ofzo.

Lees verder “Homo Interrogativus- za 15 dec. 2007”

Homo Feriatus – vr 14 dec. 2007

Oliebollen bakken op straat, ca. 1890., herkomst: www.anno.nl

Wat ga jij doen met oud en nieuw? Het heeft dit jaar nog best even geduurd voordat de vraag voorbij kwam, maar uiteindelijk is zij onvermijdelijk.

Nu Gert dit jaar niet zelf iets organiseert, maar zijn huid duur heeft verkocht aan café Zeezicht, zijn we dolende. Zeezicht zelf is namelijk geen optie aangezien we oud en nieuw liever niet doorbrengen tussen de hockeytrutjes.

Alsof dat probleem niet erg genoeg is, komt daar nog het probleem van de oudejaarsconference bij. Vorig jaar zaten we gezellig ouderwets rond de radio te luisteren naar de conference van Vincent Bijlo. Guido Weijers vind ik een ramp (al is het maar hij in de tijd van het studentencabaret grappen van anderen gebruikte). Jan Jaap van de Wal vind ik weliswaar heel grappig, maar kunnen mijn vrienden weer niet hebben.

Ik heb nog ergens een dvd-box met alle oudejaarsconferences van Freek de Jonge. Wellicht is dat een idee. Dan bak ik zelf oliebollen en maak ik poedersuiker in de blender en maken we er gewoon een ouderwets gezellige oudjaarsavond van.

Om me vervolgens in het nieuwe jaar helemaal vol te laten lopen in De Boulevard.

Homo Multiplicabilis – do 13 dec. 2007

straatbeeld
bron: www.schoolbieb.nl

De werkgroep diversiteit van GroenLinks Breda kwam voor het eerst bij elkaar. Breda komt namelijk met een nieuwe nota over integratie en het leek ons goed om op dit punt een met een eigen visie te komen.

Enerzijds ben ik de discussie over dit onderwerp meer dan beu, omdat het onderwerp in de landelijke duscussie dankzij mensen als Wilders is verzand tot een stapeling van ongefundeerde aanvallen op de islam. Elk genuanceerd geluid wordt door rechts meteen vertaald als het ontkennen van ‘het probleem’ en elke politicus die dat doet is een ‘lafaard’. Gelukkig is de discussie op lokaal niveau, in Breda althans, nog altijd een stuk genuanceerder en realistischer.

De eerste bijeenkomst van onze werkgroep dreigde al snel te blijven steken in een filosofische discussie over wat we onder integratie verstaan, in hoeverre we daar strenge eisen aan moeten stellen en in hoeverre integratie kan met behoud van eigen cultuur. In het gesprek werden zaken die we ooit als middel beschouwden -bijvoorbeeld het idee van de gemengde wijk- ineens tot doel verheven.

Mijn idee was om het dan maar om te draaien. Laten we als werkgroep eerst maar eens inventariseren welke problemen er in Breda concreet spelen op het vlak van de multiculturele samenleving en de integratie om daar vervolgens oplossingen bij te bedenken. En dan uiteraard bij voorkeur oplossingen die passen bij de liberale waarden van GroenLinks omtrent culturele en individuele vrijheid.

Daarmee wordt het probleem overigens al een stuk minder complex. Want we kunnen het over burka-verboden hebben, maar ik heb in Breda nog nooit iemand met een burka zien rondlopen. Nog even los van het feit of ik een burka nou echt zo’n groot probleem zou vinden, is het sowieso al niet aan de orde. Daar hoeven we dus al vast niet over na te denken. En zo zijn er wel meer problemen die eigenlijk helemaal geen probleem zijn.

Homo Remissus – wo 12 dec. 2007

Traan Laten

Het langer doorwerken in Den Haag wreekt zich niet omdat het ten koste gaat van de vrije avond. Dat is immers een eigen keuze. Het wreekt zich wel omdat er altijd een kans bestaat dat de avonddienstregeling weer eens in de knoop raakt.

Enkele minuten voordat de Intercity van 21.51 uur naar Breda diende te vertrekken, staarde ik nog steeds naar een leeg perron. Totdat de al gevreesde mededeling van de stationsomroepster over het perron schalde. Op last van de politie was tussen Delft en Schiedam geen treinverkeer mogelijk. Of ik maar wilde reizen via Gouda.

Ingepropt tussen te veel reizigers op het te krappe balkon van de te korte Koploper probeerde ik nog een telefoongesprek te voeren, maar rustig bellen was er niet bij. De trein vanuit Gouda naar Rotterdam bood vervolgens wel en zitplaats, maar helaas geen rust, aangezien een zwerffiguur meende ons te moeten fêteren op het nummer Redemption Song van Marley. Er schoot me maar niet te binnen voor welke zonde deze lijdensweg een aflaat moest zijn

Uiteraard was het op Rotterdam nog wachten op de intercity van 23.16 uur, die wel klaar stond, maar geen locomotief had. Gelukkig was er nog wel de sneltrein van 23.26 uur, die klaar stond op spoor zes, waarna vervolgens werd omgeroepen dat er ook een intercity reed op spoor 13, wat daar aangekomen toch niet zo bleek te zijn en waarna ik gelukkig nog net op tijd terug was bij spoor 6 om alsnog in de inmiddels uiteraard vertraagde sneltrein naar Breda te zitten, die vanwege de grote treinuitval voor het gemak nog maar een paar stationnetjes extra pakte, waarmee zij feitelijk een onvervalste stoptrein was geworden. Overigens had een groot deel van de ten onrechte naar spoor 13 gestuurde reizigers die trein niet meer gehaald, maar dat ter zijde. Treinreizen is overleven.

Overigens werd de hele vertraging deze keer niet veroorzaakt door een springer, maar door een gek met een nepwapen. Kennelijk kostte het de politie uren voordat in de trein, die ze had laten stilstaan op Delft Zuid, het neppistool in een prullenbak gevonden was. ‘Nederland tegen Terrorisme’ heet dat ongetwijfeld. ‘Nederland tegen Vertraging’ zou aanmerkelijk meer maatschappelijke onrust voorkomen.

Homo Praesidens – di 11 dec. 2007

Winnares Karen Vermarien temidden van juryleden Mattie Boidin en Thea Ellerbeck, mezelf en jurylid René-Pascal van den Boom

Ik had een vrije dag opgenomen. Of althans, ik had besloten mijn driedaagse Haagse werkweek dit keer niet in vieren te delen. Er stonden Bredase afspraken op de agenda.

De dienst Erfgoed wilde met mij bespreken op welke wijze ik graag het historisch groen terug wilde zien in de Erfgoedvisie. Een gesprek over oude verkavelingsstructuren, gedenkplaatsen, historische houtwallen en wat dies meer zij. Best interessant eigenlijk.

Vervolgens mocht ik ook deze keer weer optreden als discussieleider van het jongerendebat dat jaarlijks door het COS wordt georganiseerd. Het is één van de leukste dingen waar ik als raadslid voor gevraagd wordt. Het was een ongekend spannende discussie met een aantal heel goede debaters. Spitsvondig, scherp en goed beargumenteerd. Volgens mij zaten er wel een paar toekomstige politici onder de deelnemers.

De commissievergadering Onderwijs en Economie van die avond was na die middag dan ook bijzonder teleurstellend. Op de agenda stond onder meer een discussie over de hoofdlijnen voor een nieuw evenementenbeleid. Om die discussie was te stroomlijnen waren er een aantal vragen geformuleerd die de woordvoerders vooraf hadden beantwoord en deze beantwoording was vooraf ook aan iedereen rondgestuurd. Maar in plaats van dat het debat ging over de verschillen tussen de partijen, begon een aantal woordvoerders hun beantwoording in bijdragen tot wel een kwartier in lengte punt voor punt voorlezen en toelichten. Ik heb me werkelijk groen en geel geërgerd en was stond zelfs op het punt om uit de vergadering weg te lopen, ware het niet dat er daarna nog een bespreekpunt op de agenda stond.

De commissie had nog wat kunnen leren van de scholieren die middag. Niet verwonderlijk dus dat er de volgende ochtend wèl een uitgebreid verslag van het scholierendebat in de krant stond, maar er over de commissievergadering met geen woord werd gerept.

Homo Cautus – ma 10 dec. 2007

Opblaasbare Kerstboom

Deregulering is niet de sterkste kant van de Tweede Kamer. De directeur bedrijfsvoering stuurde een mailtje rond met de interne regelgeving rondom het plaatsen van kerstbomen.

De directeur bedrijfsvoering is niet zo goed van vertrouwen en denkt daarbij ook nog eens dat wij allen imbiciel zijn, getuige de regels die hij opstuurde. Goed, dat een boom aantoonbaar geïmpregneerd moet zijn en dat de medewerkers de troep zelf moeten opruimen, dat is misschien nog wel handig om rond te mailen. Maar daarna draaft directeur Bakker ineens wel erg door.

koop een boom die niet te groot is voor uw kamer;
plaats de boom niet in een vluchtroute, hierdoor voorkomt u dat u ingesloten raakt;
zorg ervoor dat de boom goed stevig staat en plaats hem zo, dat hij niet omver gelopen kan worden;
zet de boom niet te dicht bij de gordijnen of andere gemakkelijk brandbare materialen;
gebruik nooit echte kaarsjes in de boom. Een moment van onoplettendheid kan uw boom in een fakkel doen veranderen;
gebruik alleen elektrische kaarsjes met een KEMA-keur, controleer voor gebruik of de bedrading niet is beschadigd;
gebruik een gaaf en goed passend verlengsnoer en leg dat zo neer dat niemand erover kan struikelen;
doe de verlichting uit als u weggaat. Uitdoen is niet het lampje losdraaien maar de stekker uit het stopcontact halen;
het is niet toegestaan om echte kaarsen te branden in de werkkamers van de Tweede Kamer.

Gelukkig houdt ik deze jongen niet van kerstbomen.