Ter ere van de lancering van de Turkse versie van de profielensite gay-punt-eu werd mij gevraagd of ik een welkomstcolumn wilde schrijven. Bij voorkeur tweetalig. Tuurlijk.
Stel, je bent een homoseksuele politicus in Nederland met Turkse wortels en je wordt gevraagd of je een welkomstcolumn voor de Turkse familie van Gay.eu te schrijven. Dan ben je aanvankelijk zeer vereerd dat die taak je te beurt valt. Niet veel later komt het koude zweet. Want wat heb je die Turkse homo’s nu eigenlijk te melden?
Ik vind Turkije maar een raar land. Fascinerend, maar raar. Het is een land waarin de Islamitische AK-partij meer voor de rechten van homo’s heeft gedaan dan alle voorgaande regeringen. Ook al is het alleen maar om bij de Europese Unie te behoren. En hoewel je als homo het liefst zo min mogelijk met het leger te maken wilt hebben, is het tegelijkertijd het instituut dat in ieder geval de seculiere staat zal beschermen. Toch ook fijn voor homo’s, als de sharia niet wordt ingevoerd. Dus wat moet je nu als Turkse homo: stemmen op een seculier of stemmen op een ex-fundamentalist?
Je zult maar homo zijn in Turkije. Wie is dan je boegbeeld? Aan Tarkan heb je niets. Denk je net dat ‘ie bij de club hoort, ontkent hij het vervolgens weer in een nieuw interview. En waar moet je terecht? In één van de eerste columns op de Turkse portal van Gay.eu las ik dat je in één van de populairste bars van Turkije als man niet meer met make-up binnen mag. En nee, dat is vast geen maatregel om fans van emo-bands als Tokio Hotel buiten te houden.
Stel je bent een Turkse homo en ook nog eens moslim. Nu verkeer ik zelf in de gelukkige omstandigheid dat ik het juk van het geloof van me heb afgeworpen, maar dat is niet iedereen gegeven. Je zult maar in de hemel terechtkomen en opgescheept worden met 72 vrouwelijke maagden.
Het is al weer even geleden dat ik voor het laatst in Turkije ben geweest. Flanerend over de Istiklal Caddesi in Beyoğlu. Een tussenstop bij de Inci-bakkerij voor een profiterol en ‘s avonds uitgebreid dineren in Hasir. Gay-clubs ben ik nooit tegengekomen, dus wellicht dat iemand me voor een volgende bezoek een goede aanbeveling kan doen. Nu we in Nederland al die moeite gestoken hebben in een Turkse portal voor gay.eu, mogen we daar toch op zijn minst een paar leuke uitgaanstips aan overhouden.
Goed, het gaat misschien allemaal wat langzaam met die Europese eenwording. En er zijn hier in Nederland nog best wat mensen die zo hun twijfels hebben over Turkse toetreding. Maar ik ben ervan overtuigd dat dankzij gay.eu de Europese integratie weer een stap dichterbij komt. Dus als jullie nu allemaal grens-overstijgende relaties en vriendschappen aangaan, komt het vast wel goed met die Europese gemeenschap. Rest mij slechts de Turkse homo’s van harte welkom te heten. We hebben er eigenlijk al te lang op moeten wachten. Lees verder “Homo Opinans – di 2 okt 2007”
