dagelijks leven – Pagina 84

Bavel – ma 13 febr. 2006

Het stond in de krant, dus het zal wel waar zijn. Tijdens het debat over de dorpen, zou ik gezegd hebben dat de bewoners van de dorpen die bittere pil nu maar eens moesten slikken. En hoewel ik die woorden volgens mij nooit letterlijk zo heb uitgesproken, was de strekking van mijn verhaal wel van dien aard. Want hoe graag iedereen het ook zou willen, die annexatie zal echt niet teruggedraaid worden.

Ik maakte de opmerking naar aanleiding van een vraag over de voorzieningen in de dorpen. Daar is inderdaad minder geld voor dan voorheen. Dat komt omdat na de herindeling de regels in heel de gemeente opnieuw zijn vastgesteld. daarbij is gekozen de dorpen hetzelfde te behandelen als de wijken van de stad. Terecht natuurlijk, want Breda Noord (om maar een voorbeeld te noemen) mag natuurlijk niet achtergesteld worden op, ik noem weer maar wat, Prinsenbeek.

Dat wil niet zeggen dat de dorpen niet wat extra aandacht nodig hebben. Want de sociale structuur, de verhoudingen, de gemeenschapszin in een dorp is anders dan in een stadswijk. Maar daar is in het huidige accommodatiebeleid volgens mij ook voldoende ruimte voor. De vraag is alleen of de huidige collegepartijen die ruimte ook ten volle benutten.

En aangezien GroenLinks nog de enige partij is die serieuze mogelijkheden ziet om het aantal woningen dat in Teteringen gebouwd gaat worden, naar beneden bij te stellen (1500 i.p.v. bijna 3000), en ook de enige partij met serieuze alternatieven voor de vele geplande bedrijventerreinen (waaronder 90 ha in Bavel), denk ik dat de dorpen met een keuze voor GroenLinks helemaal niet zo slecht af zijn.

Cartoons – zo 12 febr. 2006

De rel rond de Deense cartoons begint steeds gekkere vormen aan te nemen. De één leest in de grondwet ineens een artikel dat ‘het recht op beledigen’ waarborgt, terwijl de ander vindt dat artikel 147 en 147a van het Wetboek van Strafrecht onderhand eens van stal gehaald moet worden. Beide partijen hebben ongelijk.

Zelf ben ik er voorstander van dat artikels 147 en 147a zo snel mogelijk uit het Wetboek van Strafrecht verdwijnen (zie weblog ma 15 nov. 2004. Deze wetten beschrijven, kortgezegd, dat iemand die zich op een voor een gelovige krenkende wijze uitlaat over het geloof, zich schuldig maakt aan smalende godslastering, religieuze voorwerpen of personen beledigd of meewerkt aan de openbaarmaking van bovenstaande. En op basis van die wet, is publicatie van de Deense cartoons in Nederland strafbaar. Althans, als de aanklager kan aantonen dat de cartoons grievend zijn. Niet moeilijk, gezien de vele demonstraties.

Anderzijds, het wetje van opa Donner is al decennia lang niet meer van stal gehaald. Niemand kan zich eigenlijk ook nog voorstellen dat in Nederland het belachelijk maken van religieuze voorwerpen of personen bestraft wordt. Het zou in het zuiden in ieder geval een zware domper voor het carnaval betekenen. Verkleden als non of pater is er dan niet meer bij, laat staan het rondsprenkelen van wijwater met een pleeborstel.

Maar om nu te zeggen dat het afschaffen van artikel 147 en 147a meteen zou betekenen dat iedereen het recht heeft om te beledigen, gaat me ook te ver. Er is in dit land Vrijheid van Meningsuiting, en ik ben daar een vrij radicaal voorstander van. Elke beperking, ook belediging, van die vrijheid moet weggenomen worden. Er is maar één uitzondering: men mag niet oproepen tot geweld.

Concreet zou dat betekenen dat er juridisch geen belemmeringen zijn voor belediging en godslastering. Dat is maar goed ook, want wat beledigend is en wat niet, is niet objectief vast te stellen. Belediging kan per definitie alleen maar vastgesteld worden door de ontvanger van de boodschap, en wat voor mij beledigend is, is dat voor een ander wellicht niet. En alles wat je niet kunt vaststellen, moet je ook niet willen verbieden.

Maar een onvervreemdbaar mensenrecht is belediging natuurlijk alles behalve. Net zo min als dat mensen het recht hebben om zich constant onfatsoenlijk te gedragen. Indien Ayaan Hirsi Ali meent dat hier in Nederland het recht bestaat om mensen te beledigen, dan heb ik nog best wat dingen op mijn lever die eigenlijk met goed fatsoen niet op dit weblog te schrijven zijn. Gelukkig ben ik een netjes opgevoede homo met enige beschaving in zijn donder.

Congres – za 11 febr. 2006

Het ochtendgedeelte van het landelijke GroenLinks-congres werd afgesloten door twee heel bijzondere gasten uit Duitsland. Het waren Hermien Lustig und Ana Dolu. De twee dames spraken en zongen het 800 koppen tellende GroenLinks-congres met flair en enthousiasme toe.

Een opname van deze twee bijzondere gasten is te zien via http://www.selcuk.nl/gl/hermien-und-ana.wmv.

Voor de rest was het congres, dat inhoudelijk deze keer wat dun was, zoals altijd een erg leuke bijeenkomst, met veel oude en nieuwe bekenden. Het biertje achteraf smaakte dan ook naar veel meer.

Generale – vr 10 febr. 2006

Partijvoorzitter Herman en ik hadden een act in elkaar gezet voor het aanstaande GroenLinks-congres. Maar die moest natuurlijk wel even geoefend worden. Dus stond ik rond twee uur ’s middags bij hem op de stoep. Bewapend met partituren, warme thee, teksten en een accordeonist gingen we aan de slag.

Te laat keerde ik terug naar Breda. Te laat, omdat ik die avond een eter zou hebben, die door mijn net gemiste trein zo’n half uur op het station in Breda op me heeft moeten wachten. Bart benutte de tijd, naar eigen zeggen, om kennis te maken met de Bredase dakloze op het station.

Het was een gezellige avond, waarbij eens te meer duidelijk werd dat het niet hebben van een bank niet altijd handig is, maar dat een tapijt weer veel goed maakt. De volgende ochtend gingen we niet erg uitgeslapen terug naar het station om naar het GroenLinks-congres in Tilburg te gaan.

Waar kies ik voor – wo 8 febr. 2006

In de raadszaal vijftien mensen die vragen hadden over de politiek. Op de plek van de wethouders de vertegenwoordigers van de verschillende partijen. Het waren deelnemers aan de cursus ‘waar kies ik voor’. De deelnemers konden kennis maken met de vertegenwoordigers van de diverse partijen.

Het geheel duurde zo’n twee uur. Daarna volgde een soort proefstemming, waarbij de deelnemers hun stem konden uitbrengen op één van de partijen. Met drie stemmen (20%) scoorde GroenLinks uitzonderlijk goed. Terugvertaald naar absolute aantallen is dat aantal een stuk minder imposant. Maar toch: statistisch gezien weer twee extra stemmen binnengehaald.

Hoogste tijd – ma 6 febr. 2006

Voorafgaande aan de fractievergadering kwam ik nog één keer samen met Hanneke en Henk om een laatste hand te leggen aan een gezamenlijke horeca-notitie over het sluitingstijdenbeleid. Even leek het nog stuk te lopen op zes woorden, terwijl we eerder al overeenstemming over het hele document dachten te hebben.

Maar we kwamen eruit. Waarna ieder zijns of haar weegs ging. In mijn geval de fractievergadering van GroenLinks, waar ik nog verantwoording moest afleggen over mijn enigszins solistische optreden in de totstandkoming van, jawel, diezelfde horecanotitie. In mijn enthousiasme over de razendsnelle totstandkoming van het document had ik verzuimd iedereen in de fractie te informeren. En hoewel inhoudelijk iedereen zich in de notitie kon vinden, verdiende dat inderdaad niet de schoonheidsprijs.

De notitie is te downloaden via http://www.groenlinksbreda.nl/media/notitie_hoogstetijd.pdf.

Nieuwjaarsborrel – zo 5 febr. 2006

GroenLinks heeft de traditie van de laatste nieuwjaarsborrel van het jaar nieuw leven ingeblazen. We schrijven zondag 5 februari, locatie: de Boulevard.

Zo’n borrel vereist ook enige speeches. Zo begon de afdelingsvoorzitter met een gelukwens, gevolgd door een humoristische historische verhandeling, met name over de Seltsjoeken die in de twaalfde eeuw. Waarschijnlijk hoopt hij bij de verkiezingen van 7 maart op een zelfde overwinning als toentertijd deze stam. Maar dan natuurlijk deze keer wel op geheel democratische wijze.

In mijn eigen ’toespraak’ heb ik maar mijn excuses aangeboden voor de soms barbaarse optredens van de Seltsjoeken, zo’n 900 jaar geleden. Ik heb dus nog een ereschuld in te lossen. Geen onderwerping of barbarij, maar vrijzinnigheid en beschaving. Een beschaafde overheid die haar burgers en het milieu beschermt, armoede tegengaat en discriminatie verwerpt. Ik zal er de geschiedenisboeken niet mee halen, maar dat hoeft gelukkig ook niet.

Decor – za 4 febr. 2006

Breda Barst is dit jaar in September. Aan het eind van de zomer dus, met hopelijk mooier weer. Voor de decorgroep is het echter weer de hoogste tijd om ideeën te bedenken. Gewapend met bier en muziek ging het creatieve driemanschap, bestaande uit Jaap, Joris en ondergetekende aan de slag.

Wie het resultaat wil zien, moet nog even wachten, maar de ideeën beloven veel goeds. In het weekeinde van 16 en 17 september kun je het resultaat zien in een ongetwijfeld kleurrijk versierd Valkenbergpark. En wat zo leuk is aan popfestival Breda Barst? Dat je tijdens het bekijken van de mooie decorstukken ook naar een paar leuke bandjes kunt luisteren.

Nog een rondje – vr 3 febr. 2006

Over de horeca-sluitingstijden in Breda heb ik al meer geschreven. GroenLinks wil die tijden vrijgeven om drie redenen. De huidige sluitingstijden passen niet meer bij het stapgedrag van de jongeren. Ook zorgen de huidige sluitingstijden dat het om twee uur en om vier uur, als respectievelijk de café’s en de nachtzaken dicht gaan, voor een enorme drukte op straat, met alle overlast en kans op opstootjes tot gevolg. Als laatste moet een verruiming van de sluitingstijden leiden tot meer diversiteit in het aanbod. GroenLinks heeft op dit punt een bondgenoot gevonden in de VVD, die ook voor vrije sluitingstijden is, en in de PvdA, die de sluitingstijden op zijn minst wil verruimen.

Hanneke en Henk kwamen opnieuw langs op de fractie om het eerste concept van onze gezamenlijke notitie te bespreken (zie weblogs ma 20 juni 2005, do 23 juni 2005 en di 21 jan. 2006). Ik had de vorige avond flink aan het document zitten werken en iedereen was al aardig tevreden. Desondanks moest er nog heel wat worden bijgeschaafd. In de politiek moet je elk woord immers goed wegen. In twee sessies op deze vrijdag kwamen we uit op een slotdocument waar iedereen zich in kon vinden. Voor een politieke samenwerking is dat ongekend snel gegaan, binnen een week.

Tussen de overlegjes in kon ik boodschappen doen. Jaap kwam eten en dan moet er altijd een beetje extra lekker gekookt worden. Maar zoals gewoonlijk was het eten weer eens niet helemaal klaar toen hij aanbelde. Sterker nog, ik was nog bezig met het aanpassen van het horeca-document. Kon Jaap even fijn mijn secretaresse spelen. Toch handig.

De rest van de avond: eten, drinken en luisteren naar Kenyaanse bandjes die Jaap had meegenomen.

AZ – do 2 febr. 2006

Het is de allerlaatste. De allerlaatste commissievergadering voor de verkiezingen. Er resten nog twee raadsvergadering: één echte raadsvergadering voor de verkiezingen en één ceremoniële afscheidszitting een week erna. Maar voor de huidige gemeenteraad zit het er eigenlijk goeddeels op. Ware het niet dat een groot gedeelte na 7 maart natuurlijk weer ‘gewoon’ terug komt.

Toch nog een klein succesje. En dat naar aanleiding van een wijkbezoek op 8 december. Toen waren we in de Hoge Vucht en één van de grote ergernissen uit de huurt, zo bleek toen, was het ecologisch beheer van het groen in de buurt en van de wateroevers. We hebben toen zelf geconstateerd dat ‘ecologisch beheer’ in dit geval betekende: zo min mogelijk maaien. Da’s vast erg goedkoop, maar de buurt zit er niet op te wachten. Het vuil hoopt zich op en door de dichtbegroeide oevers is de situatie voor kinderen ook nog eens onveilig. Een aangezien het groen niet in verbinding staat met ander groen in de stad, heeft ecologisch beheer ook niet bijster veel zin. Ik meldde in de commissie dat wanneer de buurt het niet moet, wij het ook niet moeten willen. Henk Haarhuis van de PvdA sloot zich daarop bij me aan, waarop de wethouder zich genoodzaakt achtte het onderhoud in de buurt te inventariseren. Op dat punt kan de buurt al vast tevreden zijn.