Homo Congrediens – za 3 febr. 2007

GroenLinks Postercampagne 1994

Een unicum in mijn blog-geschiedenis. Vandaag ga ik live bloggen vanaf het GroenLinks-congres in de Jaarbeurs in Utrecht. Als je de pers mag geloven wordt het een spannende. Mijn inschatting zegt dat het wel mee gaat vallen.

De dag begon met de wat saaiere maar niet minder belangrijke bestuursverantwoording en de bijbehorende goedkeuring van het jaarverslag en begroting. Een stuk interessanter was al dat zojuist Bas Eickhout is gekozen tot delegatielid van GroenLinks in de raad en het congres van de EGP, de Europese Groene Partij. Jos van Dijk en Lin Tabak zijn gekozen tot afgevaardigden voor alleen het Congres van deze partij.

[update 11.12] Henk Nijhof is zojuist gekozen tot voorzitter van GroenLinks met 446 van de 659 stemmen. Patricia Colette kreeg 106 stemmen, Marcel Vissers 105.

[update 11.27] Jaap van der Haar is gekozen tot penningmeester, Jolanda Terpstra tot secretaris Publiciteit en Campagnes, Lot van Hooijdonk tot secretaris Europa en Henrike tot secretaris Partijontwikkeling. Nu hadden die het allemaal niet zo heel moeilijk omdat zij geen tegenkandidaten hadden of de tegenkandidaten zihch op het laatste moment hebben moeten terugtrekken. De enigen die het nog wel even spannend hadden, waren Nicole Bakker en Peter de Boer. Beiden opteerden voor de post Personeel en Organisatie. Uiteindelijk heeft Nicole Bakker het gewonnen van Peter de Boer met 393 tegen 212 stemmen.

[update 11.34] Henrike en Nicolle hebben in de keuze voor het vice-voorzittersschap beiden de tweede ronde gehaald. Geen van beiden had genoeg stemmen voor en absolute meerderheid. Uiteindelijk won Nicolle Bakker het met 308 stemmen van Henrike, die 304 stemmen haalde. Maar vanwege de 27 blanco stemmen had Nicole weer geen absolute meerderheid van 50% + 1. Dit resulteerde in een herstemming, waarbij alleen Nicole meedeed. Die uiteindelijk ‘won’ met 394 stemmen tegen 229 blanco. Die laatste groep ongetwijfeld bestaand uit Henrike-aanhangers.

[update 11.47] Het gaat langzaam spannend worden. Wat dat betreft is het congres zorgvuldig opgebouwd: het wordt steeds spannender. Nu wordt gepleit voor de kandidaten voor de eerste kamer. De uitslag daarvan zou al een kleine doorkijk kunnen geven in de motie die aan het einde van het congres aan de orde is, welke gaat over een partijbrede discussie over de afgelopen kamerverkiezingen en de beginselen, maar impliciet ook iets zegt over de steun die er is voor de vrijzinnig linkse koers van Femke Halsema.

[update 12.01] De eerste keuze was die voor de lijsttrekker van de Eerste Kamerfractie. De keuze was tussen Tof Thissen en Yolan Koster. Grofweg ook meteen een keuze tussen de wat progressievere en de wat behoudender vleugen van GroenLinks en alleen daarom al reuze interessant. De stemming is gewonnen door Tof Thissen met 440 tegen 237.

Presentatrice Judith Sargentini met Thof Thissen en Yolan Koster

[update 12.13] Na de pleitondes voor de overige kandidaten van de Eerste Kamerlijst begon de stemming voor de overige kandidaten. Allereerst plaats twee, waar zeven kandidaten woor waren maar die vrij makkelijk en in één ronde werd gewonnen door Britta Böhler met 358 van de 685 stemmen.

[update 12.15] De plek voor plaats drie moest wel in twee ronden worden bepaald. Tineke Strik en Leo Platvoet streden in de tweede ronden met elkaar. Het was uiteindelijk Tineke die de stemming met 442 stemmen won van Leo, die 243 stemmen behaalde. Opnieuw een doorkijkje naar later vandaag: het was Leo Platvoet die één van de voorname criticasters van de vrijzinnige koers van GroenLinks is.

[update 12.29] Plek vier, vijf en zes. Voor die plaatsen dongen in totaal tien mensen mee. In een tweede ronde streden Leo Platvoet en Yolan Koster tegen elkaar. Yolan won met 435 stemmen tegen 240 van Leo.

[update 12.31] Herman vs Leo voor plaats vijf. Een saillante stemmeng, aangezien Herman Meijer in april moest aftreden n.a.v. de Sam Pormes-affaire en Leo Platvoet juist één van de ondersteuners van Pormes was. De 367 stemmen tegen 293. Arme Leo. Hij trok zich terug uit de stemmingen. Goos Minderman werd in twee ronden kandidaat op plaats zes.

[update 12.50] Doğan Gök op plaats zeven, Floris Tas op plaats acht, Jan Laurier op plaats negen, Bas van Nugteren op tien, Jaap Roëll op plaats 11 en Attie Bos op 12.

[update 13.19] Femke heft zojuist haar speech afgesloten met de opmerking dat ze er nog steeds zin in heeft. “Wat dacht je”, reageerde ze op journalisten die zich dat afvragen. Op de zaak Ina Brouwer, waarvan vandaag bekend werd dat ze naast haar GroenLinks-lidmaatschap ook lid van de PvdA was geworden, ging ze verder niet in.

[update 13.44] Inmiddels is de actuele motie over de partijbrede discussie over de evaluatie van de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen. De motie heeft behoorlijk kritische overwegingen die afstand nemen van de inhoudelijke koers, maar in het uiteindelijke besluit zoals gezegd niet meer vraagt dan een twaalftal regionale bijeenkomsten over beginselen en verkiezingsuitslag. Het zijn vooral de overwegingen die de laatste dagen in de media breed zijn uitgemeten als ‘intern tumult’ in de partij. De indieners hadden dat kunnen voorspellen en in die zin zijn ze ofwel naïef ofwel bewust dubbelzinnig geweest. Daarnaast geldt dat de ondertekenaars het niet allemaal met elkaar eens zijn over de overwegingen. David Rietveld bijvoorbeeld, liet mij in de wandelgangen net weten wèl te vinden dat er over de nieuwe koers veel breder gediscussiëerd moet en had moeten worden, terwijl hij het zelf met die nieuwe koers niet per definitie oneens is. Anderen, zoals Joost Lagendijk, vinden dat GroenLinks had moeten gaan meeregeren en weer anderen onderschrijven de nieuwe koers geheel niet.

Het partijbestuur lijkt een eigen alternatieve motie die oproept tot zes bijeenkomsten te hebben ingetrokken, nu de indieners van de eerste motie hun besluit in de motie hebben aangepast aan het alternatief van het partijbestuur. Dat maakt het voor veel congresgangers lastig, aangezien daarmee er nog maar één motie ligt met overwegingen die veel mensen niet onderschrijven. Die zouden, eventueel, nog blanco kunnen stemmen, maar velen zullen dat niet doen, aangezien de meeste mensen de wens van een partijbrede discussie – die overigens toch al min of meer op de agenda stond – wel delen.

[update 13.51] Femke reageert op de sprekers die zojuist voor of tegen de motie hebben gepleit. Ze gaat voornamelijk in op de argumenten die er waren om niet te gaan onderhandelen: 1) we hebben met de verkiezingen verloren; 2) de afstand tot het CDA is te groot; en 3) als het CDA al niet wilde luisteren naar een SP van 25 zetels, dan al helemaal niet naar een GroenLinks met maar 7 zetels. Dat is ook zo in het strategisch beraad besproken, waar naast de Tweede Kamerfractie ook Eerste Kamerfractie, Europese fractie en Partijbestuur zijn vertegenwoordigd.

[update 13.53] De stemming over de enig overgebleven motie is geweest en een overweldigende meerderheid heeft voor en partijbrede discussie gestemd. Terecht, maar ik ben toch benieuwd of al deze mensen de overwegingen in de motie ook delen. Dat is een leuke vraag voor de gesprekken in de wandelgangen zodadelijk. Daarover later meer. Inmiddels is het congres gesloten en volgt zo het middagprogramma met workshops en campagnebijeenkomsten. Vooralsnog kan ik afsluiten met deze beroemde zin: dit was Selçuk Akinci, live vanaf het 24e partijcongres van GroenLinks in de Jaarbeurs in Utrecht.

[signing off]

Homo Frustrans – do 1 feb. 2007

GroenLinks Postercampagne 1994

Het waren Paulus de Wilt en Leo Platvoet die als eerste de publiciteit zochten met hun kritiek over de koers van GroenLinks in het algemeen en Femke Halsema in het bijzonder. En deze ochtend deed Joost Lagendijk ook nog een duit in het zakje.

Een week of wat geleden kwam Paulus de Wilt met een motie aan voor het congres van komende zaterdag. In de overwegingen van deze motie in ietwat bedekte termen eigenlijk dat Halsema en haar vrijzinnige koers debet waren aan de verkiezingsnederlaag van 22 november jongstleden. De motie riep het partijbestuur vervolgens op om zowel de evaluatie van de verkiezingen als ook die ‘nieuwe’ koers van de partij te bespreken in 12 bijeenkomsten in evenzoveel provinciën.

Dit is, met enige vertraging, door de pers opgepakt als ‘tumult’ binnen GroenLinks. Soit, er is inderdaad een groep mensen dat altijd afstand heeft genomen van de moderne linkse ideologie van Halsema, maar eigenlijk is er niets nieuws onder de zon. Nieuw is hooguit dat deze groep elke gelegenheid te baat neemt om de kritiek op deze koers breeduit in de openbaarheid te etaleren. Wie de groenlinkse blogosfeer een beetje volgt, vindt immers een heel andere consensus, die door de bank genomen best te spreken is over die vermeend nieuwe koers van Halsema.

Meer dan de motie van De Wilt en consorten, verbaasde mij dan ook het interview met europarlementariër Joost Lagendijk in de Volkskrant. Hij baalde ervan dat GroenLinks niet in een vroeg stadium was gaan onderhandelen met CDA en PvdA. Hij is het kennelijk oneens met de door de Tweede Kamer gemaakte afwegingen. Hoewel ik dat hardgrondig met hem oneens ben, is dat op zich nog een zeer te respecteren standpunt. Alhoewel ik me afvraag of je daar nou zo nodig de Volkskrant voor moet gaan bellen.

Wat ik wel ronduit schandalig vind, is zijn beschuldiging dat GroenLinks niet in de regering zit omdat Femke Halsema na de verkiezingen op vakantie was in Spanje. Inderdaad, ze was in Spanje, maar toen het belangrijk werd, kwam ze direct terug. Toen de informateur met haar wilde spreken, was ze present. En overigens ook bij het debat over de 26.000 vluchtelingen. Dankzij de snelle verbindingen ligt Spanje immers niet eens zo heel veel verder van Den Haag als het Koetshuis in Friesland.

Homo Fumans – 31 jan. 2007

GroenLinks Postercampagne 1994

De Tweede Kamerfractie van GroenLinks heeft nog maar net haar nieuwe locatie betrokken op de begane grond van het Koloniën-gebouw en er woedt al een klein rook-oorlogje.

De nieuwe plek van de fractie in het koloniën-gebouw van de Tweede Kamer grenst aan twee half overdekte binnenplaatsjes. Een prachtige plek om te roken, zo vonden enkele medewerkers. Zelfs net-gestopten vonden de binnenplaats dermate mooi dat zij meteen hun voor de zekerhand achter de hand gehouden pakje sigaretten te voorschijn haalden. Het plezier duurde echter niet lang.

De drie verdiepingen boven ons worden bewoond door de fractie van de PvdA. Binnen hun gelederen is er één medewerker die rabiaat anti-roken is. H meende last te hebben van de rook, die naar eigen zeggen door het ventilatierooster via de gangen naar boventrok. Ons werd prompt een rookverbod opgelegd.

Nu had H zich eerder al niet erg populair gemaakt bij de rokende collegae van zijn eigen fractie. Nu wij de begane grond hadden betrokken, voelden zij hun kans schoon: zij bedachten een list.

En zo vindt er thans procedureel getrouwtrek plaats over de vraag of het binnenplein geldt als binnenruimte of buitenruimte. En het ziet er naar uit dat H wel eens aan het kortste eind zou kunnen trekken. We hebben onze rokende huidgenoten van de PvdA al vast asiel aangeboden op ons binnenplein. Want zo’n stinkend rookhok op de vierde verdieping, da’s toch ook niks.

Homo Humanus – di 30 jan. 2007

GroenLinks Postercampagne 1994 

Enkele weken geleden haalde de VLIP, die strijdt tegen de opkomst van de kassen in het Prinsenbeekse landschap, de voorpagina door het CDA te beschuldigen van ‘fascistoïde manipulaties’. ‘Wethouder Willems liegt’ kopte BN/DeStem vandaag, opgetekend uit de mond van actievoerder en oud-commissielid Jos van der Maas. Laat ik voor één keer de fatsoensrakker uithangen via deze open brief.

De toon van het politieke debat verhardt. Enige tijd geleden was het de Beekse belangenvereniging VLIP die het CDA beschuldigde van ‘fascistoïde manipulaties’. Deze week betitelde Jos van der Maas – nota bene zelf oud commissielid – verkeerswethouder Wilbert Willems als leugenaar. In beide gevallen gaat het om kwalificaties die mijns inziens de grens van het betamelijke overschrijden. Deze laakbare toon past niet bij het politieke debat en werkt contra-productief. Als politicus heb ik weinig behoefte nog in overleg te treden met mensen die dergelijke taal bezigen.

Van politici en bestuurders verwachten mensen terecht dat zij open communiceren en eerlijke, heldere informatie overleggen. Omgekeerd mogen wij van belangenvertegenwoordigers en individuele burgers verwachten dat zij zich in fatsoenlijke bewoordingen uitlaten, ook wanneer er een beslissing wordt genomen die hen niet welgevallig is. Zo niet, dan schaden zij niet alleen het belang waar zij zelf voor menen op te komen, maar werken zij mee aan de verhuftering van het maatschappelijke klimaat waar zo velen zich in toenemende mate terecht aan ergeren.
Selçuk Akinci

Homo Graphicus – ma 29 jan. 2007

GroenLinks postercampagne 1994

Zolders hebben een magische uitstraling. En kelders ook. Zeker als ze gebruikt worden voor opslag. Een ongeordend archief van spullen die zijn afgedankt, maar die niemand weg dorst te gooien. Bestaande wetten uit de fysica gelden er niet; zolders zijn tijdloos.

Ik doolde wat rond op de zolder van GroenLinks, die dienst doet als opslag. Kasten vol boeken en publicaties, mappen met vergeelde documenten. En tientallen kokers met oude affiches van GroenLinks. Ik ken ze allemaal, elk verkiezingsaffiche.

Van al de postercampagnes die GroenLinks in de loop van de jaren heeft gevoerd, waarvan ik er velen, bewapend met behanglijm en waterglas bijna allemaal wel ergens tegen een verkiezingsbord heb geplakt, is die uit 1994 mij het dierbaarst. Het was een prachtige beeldcampagne met pakkende slogans en mooie beelden.

Niet dat het mocht baten overigens. GroenLinks verloor bij die bewuste verkiezingen, met Mohammed Rabbae en Ina Brouwer als duo-lijsttrekkers, een zetel. Maar de posters hebben niets aan zeggingskracht ingeboet. De komende week prijken ze boven mijn blogs.

Homo Temporalis – vr 26 jan. 2007

zoals het klokje in de raad tikt...

De gemeenteraad had een heidedag. Voor het eerst. En dus verzamelde de vrijwel voltallige gemeenteraad en nog een stuk of wat commissieleden zich op deze meteorologisch mistroostige dag in vergadercentrum Princeville.

De vraag die die dag beantwoord moest worden: hoe vindt de gemeenteraad dat hij zelf functioneert en hoe kunnen we dat verbeteren. De tweede deelvraag beantwoord eigenlijk al de eerste. Het functioneren van de gemeenteraad laat soms behoorlijk te wensen over.

Onherroepelijk volgen dan ellenlange sessies waarin iedereen tal van externe factoren opwerpt die debet zijn aan het gebrek aan kwaliteit. Externe factoren, want aan de kwaliteit van de individuele raadsleden kan het uiteraard niet liggen. Slechts een enkel nieuw raadslid durfde het aan om het eigen gebrek aan kennis over bepaalde zaken hardop te benoemen.

Desondanks, laat ik daar niet ontrecht schamper over doen, was het een geslaagde bijeenkomst. Al zal dat niet direct leiden tot een grote sprong voorwaarts. Veel van de geopperde verbeteringen dienen eerst nog uitgewerkt te worden en dat kan – het blijft immers politiek – nog best even duren.

Eén verbetering kan wel direct ingevoerd worden: een klokje bij het spreekgestoelte om de woordvoerders enige indicatie te geven van de lengte van hun bijdragen. Dat zou mij in ieder geval helpen, want ook al beloof ik telkens beterschap, ik wil tijdens mijn bijdragen in de raad ook veelvuldig uitweiden. Komt tijd, komt raad, zullen we maar zeggen. Alhoewel je die spreuk in dit geval ook zou kunnen omdraaien.

Homo Exhibens – do 25 jan. 2006

The Office

Met de verhuizing heb ik weliswaar één van de grotere kamers toebedeeld gekregen, maar ook één met de minste lichtinval. Dit gebrek aan luxe heb ik proberen te compenseren door mijzelf het grootste bureau toe te eigenen.

Dat bureau moest voor de gelegenheid wel verplaatst worden. Alsmede de vergadertafel en allerhande ander meubilair dat de kamer doorgaans vult. In het kader van de Provinciale Verkiezingen hadden we een videoshoot met de kamerleden en er was besloten mijn werkplek om te bouwen tot provisorische opnamestudio.

Het was een lange opnamedag, maar gelukkig ook een vruchtbare. Totdat bleek dat de digitale filmbestanden van een dermate ontoegankelijk bestandsformaat waren dat ze niet zomaar gebruiksklaar op mijn laptop gezet konden worden. MXF-bestanden, weer een nieuw en volstrekt ontoegankelijk bedenksel van de makers van Sony.

Terwijl we als partij er nu juist alles aan proberen te doen zo toegankelijk mogelijk te zijn.

Homo Opperiens – wo 24 jan. 2007

New York Bar in het Park Hyatt Hotel Tokkyo. Ook te vroeg dicht.

Al weer een nieuwe loot aan de boom die horecasluitingstijden-discussie heet. En weer was de uitkomst geen uniforme verruiming van de Bredase horeca.

In december was een delegatie van de commissie bestuur bijeengekomen om een notitie te schrijven die een vertaling moest zijn van ‘het gevoelen van de commissie’. Voor- en tegenstanders waren in die werkgroep vertegenwoordigd, met uitzondering van het CDA. Naar eigen zeggen, omdat ze dermate radicaal tegen ruimere openingstijden zijn dat ze niet wilde praten over welk compromis dan ook.

In de notitie werden de sluitingstijden van de reguliere horeca op donderdag, vrijdag en zaterdag verschoven van twee naar vier uur, waarvan het laatste uur een zogenoemd venster-uur. Dat wil zeggen dat iedereen die binnen is, daar mag blijven, maar er geen nieuwe mensen binnen mogen. Weliswaar minder vergaand dan de GroenLinkse wens van vrije sluitingstijden, maar voor ons alleszins acceptabel.

Tot zover geen vuiltje aan de lucht. Totdat de PvdA ineens met het idee kwam om alles gefaseerd in te voeren. Eerst een uurtje erbij en dan, als alles goed gaat, een jaar later weer een uurtje erbij. Dat alles om meer draagvlak te krijgen bij horeca-ondernemers, binnenstadbewoners en de politiek. De PvdA vond een meerderheid van één raadslid voor verruiming een beetje karig. Dat deel ik met hem, maar soms ben je al zo lang over een onderwerp aan het praten dat je onderhand eens een beslissing moet durven nemen.

En zo hebben de tegenstanders van de verruimde openingstijden opnieuw een slag gewonnen in dit moeizame debat. Alhoewel, we krijgen er in ieder geval al vast een uurtje extra bij aan het eind van deze zomer. En dat is maar goed ook, want als de volgende discussie over horecatijden weer net zo lang duurt, dan kun je daarna niet eens meer naar de kroeg.

Homo Praeclarus – za 20 jan. 2007

vlagvertoon

Het was weer eens nieuwe ledendag bij Dwars. En aangezien iedere plek waar Dwarsers samenkomen spoorslags verandert in een aangename ambiance, en om mezelf het koken van een maaltijd te besparen, besloot ik de jonge GroenLinkers te eren met mijn aanwezigheid.

Ik heb vast wel eens verhaald over het Dwars dat ik nog kende uit mijn eigen pubertijd. Tegendraads, principiëel en vooral boos op de wereld. Shell, McDonalds en het fascisme vormden gedrieën het overzichtelijke landschap van de vijand. Tot op de dag van vandaag mijdt ik de voornoemde hamburger- en oliegiganten. Maar eigenlijk was ik al een afvallige. Ik was de vleeseter tussen veganisten. Mijn zondig bestaan werd slechts gedoogd indien ik mijn bammetjes met salami stil in een hoekje tot mij nam.

Er is veel veranderd in het bolwerk van de jonge groenen. Dat het kader van Dwars een opvallend hoog aantal homo’s kent, was al bekend. En dat de heteromannen regelmatig in de minderheid zijn, mag ook geen verassing meer heten. Maar volgens mij was het voor het eerst dat de homo’s ook het aantal veganisten oversteeg.

En er was nog een andere verassing: de aanwezigheid van een opvallend groot aantal Brabanders. Hoezo randstadpartij? Met zes man hieven we luidkeels het lied ‘Brabant’ van Guus Meeuwis aan. Dwars is echt veranderd: zelfs chauvinisme wordt inmiddels stilzwijgend toegelaten.

Homo Portans – do 11 jan. 2007

kastenstelsel

In tegenstelling tot eerder gedane beloften, was de interne verhuizing op de Tweede Kamer nog lang niet afgerond. Niet te beroerd om zelf de handen uit de mouwen te steken, besloten we het heft in eigen hand te nemen.

Bijkomend probleem was dat de vorige bewoners van onze nieuwe gang, de PvdA, zich niet geheel aan de afspraken had gehouden. Zo waren alle computers en bureaustoelen meegenomen. En dus haalden we zelf onze oude bureaustoelen maar uit de werkkamers die nu officiëel van Geert Wilders zijn. En zo ook onze computers. Dat allemaal met de volledige instemming van de twee medewerksters van Wilders, die daar tussen een even grote rotzooi zaten als wij. We leefden met elkaar mee.

Aangezien de bureaus in de ruimte precies zo stonden als ik op de tekening niet had aangegeven, heb ik die ook maar verplaatst. Ik mis nog wel twee ladeblokken, maar er is mij toegezegd dat die nog zouden volgen. De kasten stonden er gelukkig al wel, alhoewel de uitschuiflade voor hangmappen besloot bij net inruimen van de laatste archiefmap naar beneden te storten. Gelukkig waren het lege reserve-hangmappen, anders had ik nu dossiers moeten sorteren. Bij gebrek aan een snelle afwikkeling van de Dienst Automatisering heb ik de PC en de telefoons zelf maar aangesloten, met als gevolg dat ik nu ben opgescheept met een verkeerd telefoonnummer.

Het laatste wat ik meenam bij Geert was de fractie-koelkast. Dat was niet helemaal per ongeluk. Want na al dat sjouw-werk vond ik dat ik wel een biertje verdiend had. Daar bleek ik helaas te hebben misrekend. Er stond geen bier in de koelkast. Wel cassis. Light, welteverstaan. Proefondervindelijk ben ik erachter gekomen dat dat spul ontzettend, maar dan ook vreselijk smerig is.