Homo Fumans – ma 10 mrt. 2008

asbak

Ik val op mijn nieuwe werk met de neus in de boter. Er is namelijk net besloten dat iedereen die nieuw binnen komt een cadeautje van het bureau krijgt.

Nu zou dat voor de meeste mensen gewoon een plant zijn, moest de directrice erkennen. Maar op de kamer, die ik deel met collega Anne, staat al een plant. En die staat er nogal zielig bij. De directrice wilde een andere plant dat leed besparen. Ik kreeg een ander cadeau, maar alleen onder de voorwaarde dat ik het niet op mijn kamer zou gebruiken.

Dus nu staat ‘ie daar, naast mijn bureau. Ongebruikt. Een prachtige staande asbak, van koper. En elke keer kijkt ‘ie me vragend aan: roken? En elke keer loop ik dan netjes twee trappen naar beneden om buiten in de brandgang een peuk op te steken. Overigens staat in dat halletje ook de koffieautomaat.

De nicotine en cafeïne-consumptie is met deze nieuwe werkplek drastisch naar beneden gegaan. Zo’n verdieping of twee.

Homo Fluens – zo 9 mrt. 2008

zadel

Wat schrijf je als life-blogger annex blogger-politicus annex commentator over een zondag waarop je niets bijzonders hebt gedaan, er geen vergaderingen waren en er ook geen krant is uitgekomen.

Ik kan natuurlijk schrijven dat ik al mijn spijkerbroeken op 90 graden heb gewassen in de hoop dat de vlekken er uit zouden gaan die zijn veroorzaakt door een leren fietszadel dat om één of andere reden ineens begon af te geven en het zitvlak van werkelijk al mijn broeken heeft viesgemaakt. Geen gezicht en, helaas, ook geen succes.

Ik kan ook schrijven dat het kabeltje van de adapter van mijn laptop een kabelbreuk heeft, waardoor de laptop alleen wordt opgeladen als ik het kabeltje in een specifieke hoek houdt en wat betekent dat ik binnenkort weer heel vervelend de soldeerbout te voorschijn moet halen.

Ik zou zelfs over de afwas kunnen schrijven, ware het niet dat de afwasmachine het programma keurig heeft afgewerkt zonder enige problemen. En, oh ja, de douchebak lekt, waardoor er nu handdoeken in mijn huiskamer liggen.

Hoe is het mogelijk, toch weer een verhaaltje.

Homo Abnuens – za 8 mrt. 2008

Azijn

In de trein naar Utrecht las ik de stadskatern van de plaatselijke krant. Een groot deel van de berichtgeving ging over de aanvulling op het coalitieaccoord. Ik werd daarbij getroffen door één zin, die mijn humeur op deze mooie dag deed omslaan.

De journalist had één van onze leden opgebeld met de vraag wat hij vond van twee jaar een coalitie met GroenLinks. Het antwoord: „Wat hebben ze bereikt? Ik kan het niet zien. Wat maakt deze coalitie anders dan de vorige? Helemaal niks.” Wat me stoorde aan dit antwoord was niet zozeer de kritische houding, dat mag uiteraard. Wat me steekt is de complete ontkenning dat er in deze coalitie met GroenLinks veel meer aandacht is voor belangrijke punten van GroenLinks, onder andere natuur en milieu, cultuur en sociaal beleid en dat die aandacht ook leidt tot een ander beleid.

Ik kan me best voorstellen dat afdelingsleden meer willen. Maar van een coalitie waarin GroenLinks de kleinste van vier partijen is, kun je niet verwachten dat die één op één het verkiezingsprogramma van GroenLinks gaat overnemen. Maar de invloed van GroenLinks is wel degelijk zichtbaar.

Tijdens de wandeling naar het partijbureau zette ik de knop om. Het is één mening, dacht ik. Of wellicht niet eens een mening, maar een statement. Van één lid, niet representatief voor de rest van de afdeling. Als ik het in voetbaltermen zou moeten omschrijven, niet van een links-buiten of een rechtsbuiten. Volgens mijn is hier vooral sprake van buitenspel. Vrolijk liep ik de vergaderruimte van het partijbureau binnen.

Homo Monstrans – vr 7 mrt. 2008

presentatie coalitie-accoord 2006; foto Henk Stevens

In de afgelopen weken hebben de coalitiepartijen een tussenbalans opgemaakt van de eerste helft van deze bestuursperiode. Tevens is er een aanvulling op het coalitieaccoord gemaakt.

Vanochtend werd de aanvullende accoord aan de buitenwereld gepresenteerd. Uiteraard is dat een aanvulling waar de vier partijen gezamenlijk de schouders onder gaan zetten. Desondanks licht ik er de GroenLinkse inbreng even uit.

Voor de reconstructieplannen van het buitengebied wordt anderhalf miljoen euro gereserveerd. Met die gelden kunnen een aantal belangrijke plannen voor natuurontwikkeling en versterking worden gerealiseerd, waarvoor eerder nog geen gelden beschikbaar waren. Het gaat dan onder andere om de Flessenhals Teteringen-Oosterhout, De Rith en het groenblauwe raamwerk bij Bavel.

Voor nieuwe, innovatieve milieumaatregelen is een half miljoen euro extra beschikbaar. Dat geld is bedoeld voor de verbetering van de luchtkwaliteit en reductie van de uitstoot van broeikasgassen. Te denken valt ook aan investeringen in groene daken en energiebesparing.

Er is een ton (euro) uitgetrokken voor een onderzoek naar de effecten van het doortrekken van de nieuwe mark tot een stromende rivier. Van het herstel van deze waterstroom van zuid naar noord zijn positieve effecten te verwachten voor de waterretentiecapaciteit (opslag) en de waterafvoer in de stad. Met het doortrekken van de nieuwe mark zijn andere maatregelen als gevolg van de kaderrichtlijn water wellicht overbodig. Het onderzoek moet daar uitsluitsel over geven, waarna de raad kan besluiten de nieuwe rivier inderdaad door te trekken.

Voor het inhalen van achterstanden en het realiseren van een aantal nieuwe ambities op het terrein van Erfgoedbehoud is een miljoen euro beschikbaar. Met dat geld moet de achterstand in de inventarisatie van monumenten worden ingehaald, kan het restauratiefonds worden aangevuld en kunnen de beleidsadvieskaarten voor erfgoed versneld worden uitgevoerd.

Voor investeringen in cultuur is een bedrag van 1 miljoen euro beschikbaar. Hiermee kunnen onder andere de markstudio’s gerealiseerd worden en kan geïnvesteerd worden in kunst in de stad. Daarnaast wordt het jaarlijkse cultuurbudget verhoogd met 350.000 euro. Met dat geld kunnen de culturele broedplaatsen in de stad, zoals Electron zich verder ontwikkelen en kunnen nieuwe initiatieven in de stad rond beeldcultuur, zoals bijvoorbeeld een jaarlijks filmfestival, worden gerealiseerd.

Homo Aptans – do 6 mrt. 2008

Inbox

De nieuwe directrice van het Landelijk Bureau heeft een intern weeklog voor de medewerkers. Daarin schrijft ze wat ze die week allemaal gedaan heeft. Het blijkt populair leesvoer.

Nu heeft iedereen ineens een weeklog. De mailboxen stroomden vol. De directrice was in verwarring. Probeerde de medewerkers haar iets duidelijk te maken?

Een nieuwe werkplek vereist aanpassingen. De belangrijkste daarvan is je aanpassen aan nieuwe vormen van kantoorhumor.

Homo Legens – wo 5 mrt. 2008

Bibliotheek Breda

Oei. Ik dacht in de commissie Mens en Maatschappij al vast even een knuppel in het hoenderhok te gooien. Dat bleek een understatement.

Ooit, een jaar of vijf geleden, lag er een prachtig bibliothekenplan. De dienstverlening zou beter worden en de bibliotheek zou met de digitale tijd meegaan. Helaas is er allemaal niet veel van terecht gekomen. De directeur had wel ambities, maar hij mocht van de raad, waaronder ook GroenLinks, geen filialen sluiten. En daarmee viel de financiering van zijn plannen weg.

Nu krijgt de directeur weer de opdracht om, binnen de 5,4 miljoen, een plan voor de komende jaren te schrijven. En ik heb al vast aangekondigd dat, mocht het huidige aantal filialen worden verkleind, GroenLinks daar niet meer voor zal gaan liggen.

Veel van de huidige filialen zijn maar drie halve dagen in de week open. Dat noem ik geen dienstverlening en is uit de tijd. Als je een product aanbiedt, moeten mensen daar ook gebruik van kunnen maken. Een gesloten bibliotheek is geen bibliotheek.

Dan gooi je de filialen toch vaker open? Even los van het geld dat dat kost, zou dat inderdaad een optie zijn. Maar de vraag is of je je bibliotheekgeld wilt steken in het openhouden van een filiaal, of het op peil houden en uitbreiden van je collectie. Grof gezegd: nu stoppen we geld in gebouwen, terwijl het geld in boeken gestopt moet worden.

Sommige mensen moeten straks inderdaad verder fietsen. Maar ook nu heeft lang niet elke wijk of elk dorp een bieb. En voor ouderen en voor de schooljeugd moeten we natuurlijk wel iets gaan verzinnen. Een betere bezorgservice of een rijdend filiaal dat dagelijks ergens anders staat.

Of de directeur straks ook echt weer voorstelt om het aantal filialen te verminderen, moeten we maar afwachten. Maar de knuppel ligt er. Of de handschoen, zo je wilt.

Homo Novicius – di 4 mrt. 2008

Oude Gracht

Sinds gisteren ben ik begonnen aan mijn nieuwe baan bij het Wetenschappelijk Bureau van GroenLinks. Daar ga ik me tot het einde van het jaar bezig houden met een project over de effectiviteit van het ontwikkelingsbeleid.

Helaas bleek de organisatie nog niet helemaal op mijn komst voorbereid. Een computer had ik niet en, zo bleek later, eigenlijk ook geen bureau. Wel heb ik een radio en een prachtig uitzicht, van twee hoog uitkijkend over de Oude Gracht in Utrecht.

Homo Iungens (3) – ma 3 mrt. 2008

Boulevard

Rector Clarijs, conrector Vervoort, enkele leerlingen en ondergetekende, belandden in Café Parkzicht waar we, inmiddels weer overgeschakeld op bier, op grootbeeld getuige waren van de overwinning van NAC op Sparta.

Het moet rond een uur of tien geweest zijn toen we ons opsplitsten en ieder zijns weegs ging. Ik zelf naar de Boulevard, om te kijken of er wellicht daar enkele oud-OLVers waren neergestreken. Om enigszins te ontnuchteren, besloot ik daar nog maar enkele biertjes naar binnen te werken. Solveig, die ik al weer enige uren kwijt was, kwam binnen met een halve quiche met de mededeling dat het vast verstandig zou zijn als ik tussendoor ook wat zou eten.

Uiteindelijk moet het een uur of drie zijn geweest toen ik huiswaarts keerde. En nu zou je verwachten dat een mens na een drinkgelag van dertien uur zichzelf wel zou tegenkomen. Het zou ook wel passen bij het karakter van een reünie. Het gebeurde echter niet. Alhoewel ik wel moet toegeven dat het klussen, de volgende dag, bij Joris wat moeizamer ging dan normaal.

Homo Iungens (2) – zo 2 mrt. 2008

OLV Lichting '96

Ver na vijven, toen de reünie eigenlijk al afgelopen was en in navolging van leraar Engels Hans Martens, was de gehele kantine tot rookzone verheven. Ons werd vriendelijk gevraagd naar de aula te gaan, waar de plakkers zich verzamelden.

Zoals gewoonlijk op zo’n moment deed iedereen zijn best de in overvloed aangeschafte bonnen aan de door leerlingen bemande bar nog in te ruilen voor een laatste biertje. Maar na enkele rondjes werd de tap onverbiddelijk afgekoppeld. Zelfs de immer vrolijke rector Cor Clarijs kreeg het niet meer voor elkaar om nog een biertje te regelen. Wat resulteerde in een korte verkenningsmissie onzerzijds.

Enkele minuten later kwam conciërge Jan Bloemink terug met een fles witte wijn, had ik via via en fles rosé weten te scoren en arriveerde rector Clarijs met een gekaapte fles rood. In chronologische volgorde dronken wij in een tijdsbestek van een half uur dan ook eerst de witte, vervolgens de rosé en tot slot de rode wijn op. Waarna rector Clarijs als een legeraanvoerder zijn arm vooruitstak en de legendarische woorden „en nu naar Parkzicht” uitsprak. Gezagsgetrouw volgden wij de rector.

Homo Iungens (1) – za 1 mrt. 2008

OLV Lichting '94 en '95

De lustrumweek van het Onze Lieve Vrouwelyceum werd afgesloten met een reünie. Werden we vijf jaar geleden nog ontvangen in de aula, inmiddels werden wij, oud-leerlingen van meer dan een decennium geleden, in de kantine verwacht.

Oud-schoolgenoot en collega-raadslid Solveig van der Brugge en liepen samen ons rondje. Goed, Solveig zat weliswaar twee jaar boven ons, maar we kenden elkaar van de milieuclub van het OLV, waar we samen nog overstektunnels voor padden gegraven en wilgen geknot hebben. Activiteiten die we na ons vijftiende overigens hebben gestaakt. Een klein succesje van ons was toen overigens dat we de school zover kregen om oud papier apart in te zamelen.

Uiteraard ging ik op zoek naar jaargenoten die ik al lange tijd niet was tegengekomen. Helaas viel de opkomst van de lichtingen ‘95 en ‘96 wat tegen. Gelukkig kwam ik wel mijn broer tegen. Die had ik ook al een flinke tijd niet gezien.

Het leuke van twee keer eindexamen doen, is dat je ook twee keer op de reüniefoto mag. De keerzijde daarvan was overigens dat ik ook twee keer moest betalen voor de foto, zo wist Solveig me meteen uit te leggen.