Homo Victor – zo 11 febr. 2007

Sventastisch

Weekeinde? Hoezo vrij? Ik had het hele weekeinde verplichtingen. Van het WK Allround wilde ik namelijk geen seconde missen.

De mooiste dag van een Allround-tournooi is voor mij de laatste, wanneer de vijf en de tien kilometer gereden worden. Een goede sprint rijden is natuurlijk ongelooflijk knap, maar persoonlijk ben ik van mening dat op de lange afstanden zich de echte sporter onderscheidt. Schaatsen is van oorsprong immers net zoveel een vervoersmodus als een leuk tijdverdrijf en zeg nu zelf, wie zou er twee eeuwen terug nu zijn Friese doorlopers ondergebonden hebben om naar de boerderij 500 meter verderop te schaatsen.

Het WK verliep op alle fronten voorbeeldig. Sven Kramer was meer dan superieur en Irene Wuust won eindelijk haar langverdiende kampioensmedaille. Grappig om te zien hoe twee verschillende karakters daarop zo anders reageren. Wuust liet zich terecht helemaal overmannen door blijdschap; Kramer was nonchalant, bijna schouderophalend, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. De archiefbeelden van een elf-jarige Kramer in het jeugdjournaal waren dan ook verhelderend: toen wilde hij al de beste van de wereld zijn.

Nog een verschil: Wuust had het Wilhelmus ingestudeerd; Kramer kon het geen biet schelen. En terecht. Een oubollig lied is het, dat geen ruk met schaatsen te maken heeft en ook nog eens gaat over landen als Duitsland en Spanje. En laten we wel wezen: in Spanje wonen geen schaatsers en de Duitse vrouwen staan ook al lang niet meer vanzelfsprekend bovenaan de ranglijsten. Voor Kramer de volgende keer dan maar het Friese volkslied. Zou Vader Iep hem daarvan de tekst wel hebben bijgebracht?

Homo Audiens – vr 9 febr. 2007

Kadernota-Hoorzitting in 2005

De behandeling van de kadernota wordt in Breda altijd voorafgegaan door een hoorzitting. Maatschappelijke organisaties, wijk- en dorpsraden krijgen dan tien minuten de tijd om hun wensen en ongenoegens kenbaar te maken.

De kadernota is het document waarin in hoofdlijnen wordt aangegeven hoe in het komend jaar de financiën verdeeld zullen worden. Wie ergens nieuw geld voor wil hebben, moet dus bij de hoorzitting komen inspreken. Dat stelt de politiek voor een dilemma: er zijn altijd aanmerkelijk meer wensen dan dat er geld beschikbaar is.

Vanwege de overweldigende belangstelling was de aanvangstijd van 15.00 uur met een uur vervroegd. Daar had ik helaas geen rekening mee gehouden, en kwam dus pas om drie uur binnen. Maar aangezien er een schriftelijk verslag volgt en de hele zitting ook nog herhaald wordt op de lokale televisie, kan ik dat wat ik gemist heb, nog makkelijk terugzien.

De setting van de hoorzitting is een nogal formele. Een carré-opstelling, waarbij burgemeester en griffier aan het hoofd zitten en aan weerszijden de raadsleden. Aan de overzijde mogen dan telkens de vertegenwoordigers van de organisaties plaatsnemen om hun verhaal te doen. De raadsleden hebben de gelegenheid om enkele korte aanvullende vragen te stellen aan de insprekers, maar meer ook niet. Ik kan me niet anders voorstellen dan dat zowel insprekers als raadsleden het een vreselijk saaie bijeenkomst vinden. Een kijkcijferkanon heeft de lokale omroep hier in ieder geval niet mee in handen.

Mijn late aankomst had één voordeel. Ik kon tussen de burgers gaan zitten. Ik houd namelijk helemaal niet van die formele gang van zaken. Wat mij betreft gaan we het volgend jaar dan ook anders doen. Geen plenaire bijeenkomst meer, maar een soort speeddate-bijeenkomst met raadsleden. Interactief met elkaar praten over de wensen en verlangens, in plaats van geformaliseerd eenrichtingsverkeer. En dan kunnen de raadsleden ook gewoon ‘nee’ zeggen, wanneer iets geen prioriteit heeft. Dan weten de insprekers ook gelijk waar ze aan toe zijn.

Politiek is keuzes maken, vooral als het op geld aankomt. Dat kun je beter open en transparant doen, dan in een ouderwetse formule die afstand schept. Weg met de hoorzitting.

Homo Hiemalis – do 8 febr. 2007

witte carnaval?

Het sneeuwde in Breda. En ook in Den Haag. Het leken slechts enkele vlokjes, maar het moet wel haast een heuse sneeuwstorm geweest zijn. De NS had namelijk een uitgeklede regeling in werking gesteld.

Ik zag het al helemaal voor me. Met een beetje geluk zouden de ijsmeesters nog bijeen komen. Een elfstedentocht in februari. Het moet kunnen. Wellicht zouden we nog wel insneeuwen. Spannend

Bij het naar huis gaan wilde ik nog een sneeuwbal gooien. Tot mijn ontsteltenis was de sneeuw al weer grotendeels gesmolten. De dooi en het broeikaseffect deden hun werk. Alleen de NS reed nog steeds in noodtoestand. Zullen wel blaadjes op de rails geweest zijn. Of vierkante wielen. Of een slechte leiding. En dan bedoel ik die hoge heren, niet de bovenleiding.

Homo Sopitus – wo 7 febr. 2007

GroenLinks Postercampagne 1994

Ze zijn eruit. 53 pagina’s regeringsbeleid. Met één belangrijke conclusie: de vrees voor het ethisch- conservatisme van de ChristenUnie bleek onterecht.

Er staan her en der wat christelijke woorden en de verplichte bedenktijd van vijf dagen voor abortus blijft gehandhaafd, maar in de praktijk verandert er op dit punt niets. In positieve, noch in negatieve zin. Er wordt wel meer gedaan aan begeleiding en dat is alleen maar goed te noemen.

Bij euthanasie krijgt pijnbestrijding meer nadruk. Een nieuwe slag valt op dit punt niet te verwachten. De huidige, soms moeilijk werkbare euthanasiewet uit de tijd van Paars. En het homohuwelijk blijft ook gehandhaafd. Nu echter met de zegening van André Rouvoet.

En dat geld voor de meeste beleidsterreinen. Op veel plekken staan mooie woorden, maar concrete beleidsveranderingen levert het weinig op. Om te beginnen: de internationale paragraaf is bedroevend weinig ambitieus. Een handjevol leuke uitgangspunten, maar geen concrete doelstellingen of maatregelen.

Het milieu krijgt aandacht. Het kabinet wil zelfs streven naar 2% minder energieverbruik. Maar pas op lange termijn en zonder de daarvoor noodzakelijke maatregelen te nemen. De Rotterdamse Haven is onaantastbaar en ook Nederland Distributieland blijft beschermd. Milieu is leuk, zolang we maar kunnen doorgroeien. Koste wat kost.

Het standby-kabinet, las ik ergens. Of misschien is Doornroosje wel een betere naam. Hopelijk duurt het in dit geval geen honderd jaar voordat het land wordt wakkergekust.

Homo Heroicus – di 6 febr. 2007

Danny Hoekzema

Ik heb een nieuwe held. Hij is veertien en hij heet Danny Hoekzema en hij woont in Bovenkarspel.

Danny kwam zo’n anderhalf jaar geleden uit de kast, op zijn twaalfde. Dat vind ik bewonderenswaardig. Ik deed er zo’n drie jaar langer over voordat ik mijn zoete lot met de buitenwereld deelde en dat toen nog alleen met enkele vrienden.

Nu heeft Danny het briljante idee gehad om met een boot met leeftijdsgenoten mee te varen met de Gay Pride. En daar doen sommigen, waaronder de gemeente Amsterdam een beetje moeilijk over.

Want de Gay Pride is en beetje expliciet. En daar wil de fatsoenlijke burgerij jonge en onschuldige jongens als Danny niet mee confronteren. Dat zijn heteroseksuele leeftijdsgenoten zich ondertussen via MTV en muppies van ondergoedreclames wel mogen opgeilen, doet er niet toe. Vrouwelijk bloot en bijna-bloot is immers wèl heel normaal.

Het gaat Danny niet alleen om de Gay Pride. Het gaat Danny erom dat er een heleboel leeftijdsgnoten zijn die ook homo zijn. En al die jonge homo’s mogen helemaal niets. Geen profiel op gay.nl, geen toegang tot homokroegen en zelfs geen praatgroepjes. En al helemaal niet in Bovenkarspel.

Danny wil erkenning. En als homo doet ie dat op de enige manier di hij kan: provoceren. Meevaren dus. Laten zien dat ie anders is en dat dat oké is. En dat vind ik briljant.

En ook al bekruipt me het lichte gevoel dat deze hele actie op zijn minst een beetje geënsceneerd is door het COC, ik moet toegeven dat de jonge homo’s van Nederland zich geen betere belangenbehartiger kunnen wensen dan Danny. Charmant, knap en heel erg knuffelbaar. Ik voorspel een grote toekomst voor Danny.

[update 8-2-2007 21:28u: Zojuist gehoord dat Burgemeester Cohen toestemming heeft gegeven voor de 16-min-boot. Driewerf hoera voor Danny.]

Homo Agitatus – ma 5 febr. 2007

GroenLinks Postercampagne 1994

Het leven van een raadslid gaat niet altijd over rozen. Het raadslidmaatschap in Breda heet een part-time functie te zijn, iets wat je naast je reguliere werk doet. Er worden echter opvallend veel bijeenkomsten overdag gepland.

Het zou een dag van vergaderen worden. Allereerst ’s ochtends een bijeenkomst met het Internet campagneteam en vervolgens ’s middags een overleg van de klimaatwerkgroep. Daarna moest ik me haasten om tijdig in Breda te zijn, aangezien daar om vijf uur een discussiebijeenkomst over het cultuurdebat (sic!) zou beginnen. Dat betekende dat ik rond een uur of drie al naar Utrecht Centraal moest afreizen om op tijd te zijn. En dan had ik me al neergelegd bij het feit dat een beetje fatsoenlijke avondmaaltijd er bij in zou schieten.

Om kwart over drie rinkelde de telefoon. De cultuurbijeenkomst van vanmiddag ging niet door. De desbetreffende ambtenaar die een presentatie zou geven, kon namelijk niet. Wel nondeju, dacht ik. Dus ik had gewoon nog door kunnen blijven werken.

„Maar we de bijeenkomst verplaatst naar woensdag de 14e”. „Zeker weer om vijf uur”, vroeg ik licht geagiteerd. De secretarieel medewerker aan de andere kant van de lijn antwoordde bevestigend. In mijn hoofd vormden zich woorden die de voorzitter van de bond tegen het vloeken spontaan een hartinfarct zouden bezorgen. Dat kost me dus weer een halve werkdag.

Ik heb me er de rest van de terugreis onevenredig aan lopen ergeren dat de agenda van één ambtenaar zo’n acht politici in gijzeling houdt. Zou zo iemand nu niet gewoon om half acht nog even een presentatie kunnen houden? Of zou de onregelmatigheidstoeslag dan te zwaar op de gemeentebegroting drukken? En zouden de maatschappelijke kosten daarvan nu echt opwegen tegen de kosten van mijn onafwendbare maagzweer?

Homo Nocens – zo 4 febr. 2007

ontmoetingshal

En ineens werd het gezellig. De bewoners van het studentenhuis kwamen tegelijkertijd binnen. Aldus verplaatste het bier drinken zich naar de gang, strategisch gelegen tussen voordeur, slaapkamers en koelkast.

Waar ik me aanvankelijk niet zozeer van bewust was, was het feit dat ik onder een rookmelder stond. En toen ik dat wel in de gaten had, niet van het feit dat het ding onderdeel uitmaakte van een breder brandmeldsysteem. In de veronderstelling te maken te hebben met een brandalarm type Blokker (even de batterij eruit en hij is weer stil) blies ik recalcitrant mijn rook in de richting van het plafond.

Mis. Enigszins vertraagd weliswaar begon het hele studentenhuis, inhoud zo’n zestig kamerbewoners, te loeien. Aan mij de taak om in de gang te gaan verkondigen dat het loos alarm was. In studentenkringen heet zoiets een ’tosti-alarm’.

Gelukkig hoefde de brandweer niet te komen. Met een speciale code kan het brandalarm ook weer uitgeschakeld worden. En kon onze gangbijeenkomst, inmiddels rookvrij, worden hervat.

Homo Congrediens – za 3 febr. 2007

GroenLinks Postercampagne 1994

Een unicum in mijn blog-geschiedenis. Vandaag ga ik live bloggen vanaf het GroenLinks-congres in de Jaarbeurs in Utrecht. Als je de pers mag geloven wordt het een spannende. Mijn inschatting zegt dat het wel mee gaat vallen.

De dag begon met de wat saaiere maar niet minder belangrijke bestuursverantwoording en de bijbehorende goedkeuring van het jaarverslag en begroting. Een stuk interessanter was al dat zojuist Bas Eickhout is gekozen tot delegatielid van GroenLinks in de raad en het congres van de EGP, de Europese Groene Partij. Jos van Dijk en Lin Tabak zijn gekozen tot afgevaardigden voor alleen het Congres van deze partij.

[update 11.12] Henk Nijhof is zojuist gekozen tot voorzitter van GroenLinks met 446 van de 659 stemmen. Patricia Colette kreeg 106 stemmen, Marcel Vissers 105.

[update 11.27] Jaap van der Haar is gekozen tot penningmeester, Jolanda Terpstra tot secretaris Publiciteit en Campagnes, Lot van Hooijdonk tot secretaris Europa en Henrike tot secretaris Partijontwikkeling. Nu hadden die het allemaal niet zo heel moeilijk omdat zij geen tegenkandidaten hadden of de tegenkandidaten zihch op het laatste moment hebben moeten terugtrekken. De enigen die het nog wel even spannend hadden, waren Nicole Bakker en Peter de Boer. Beiden opteerden voor de post Personeel en Organisatie. Uiteindelijk heeft Nicole Bakker het gewonnen van Peter de Boer met 393 tegen 212 stemmen.

[update 11.34] Henrike en Nicolle hebben in de keuze voor het vice-voorzittersschap beiden de tweede ronde gehaald. Geen van beiden had genoeg stemmen voor en absolute meerderheid. Uiteindelijk won Nicolle Bakker het met 308 stemmen van Henrike, die 304 stemmen haalde. Maar vanwege de 27 blanco stemmen had Nicole weer geen absolute meerderheid van 50% + 1. Dit resulteerde in een herstemming, waarbij alleen Nicole meedeed. Die uiteindelijk ‘won’ met 394 stemmen tegen 229 blanco. Die laatste groep ongetwijfeld bestaand uit Henrike-aanhangers.

[update 11.47] Het gaat langzaam spannend worden. Wat dat betreft is het congres zorgvuldig opgebouwd: het wordt steeds spannender. Nu wordt gepleit voor de kandidaten voor de eerste kamer. De uitslag daarvan zou al een kleine doorkijk kunnen geven in de motie die aan het einde van het congres aan de orde is, welke gaat over een partijbrede discussie over de afgelopen kamerverkiezingen en de beginselen, maar impliciet ook iets zegt over de steun die er is voor de vrijzinnig linkse koers van Femke Halsema.

[update 12.01] De eerste keuze was die voor de lijsttrekker van de Eerste Kamerfractie. De keuze was tussen Tof Thissen en Yolan Koster. Grofweg ook meteen een keuze tussen de wat progressievere en de wat behoudender vleugen van GroenLinks en alleen daarom al reuze interessant. De stemming is gewonnen door Tof Thissen met 440 tegen 237.

Presentatrice Judith Sargentini met Thof Thissen en Yolan Koster

[update 12.13] Na de pleitondes voor de overige kandidaten van de Eerste Kamerlijst begon de stemming voor de overige kandidaten. Allereerst plaats twee, waar zeven kandidaten woor waren maar die vrij makkelijk en in één ronde werd gewonnen door Britta Böhler met 358 van de 685 stemmen.

[update 12.15] De plek voor plaats drie moest wel in twee ronden worden bepaald. Tineke Strik en Leo Platvoet streden in de tweede ronden met elkaar. Het was uiteindelijk Tineke die de stemming met 442 stemmen won van Leo, die 243 stemmen behaalde. Opnieuw een doorkijkje naar later vandaag: het was Leo Platvoet die één van de voorname criticasters van de vrijzinnige koers van GroenLinks is.

[update 12.29] Plek vier, vijf en zes. Voor die plaatsen dongen in totaal tien mensen mee. In een tweede ronde streden Leo Platvoet en Yolan Koster tegen elkaar. Yolan won met 435 stemmen tegen 240 van Leo.

[update 12.31] Herman vs Leo voor plaats vijf. Een saillante stemmeng, aangezien Herman Meijer in april moest aftreden n.a.v. de Sam Pormes-affaire en Leo Platvoet juist één van de ondersteuners van Pormes was. De 367 stemmen tegen 293. Arme Leo. Hij trok zich terug uit de stemmingen. Goos Minderman werd in twee ronden kandidaat op plaats zes.

[update 12.50] Doğan Gök op plaats zeven, Floris Tas op plaats acht, Jan Laurier op plaats negen, Bas van Nugteren op tien, Jaap Roëll op plaats 11 en Attie Bos op 12.

[update 13.19] Femke heft zojuist haar speech afgesloten met de opmerking dat ze er nog steeds zin in heeft. “Wat dacht je”, reageerde ze op journalisten die zich dat afvragen. Op de zaak Ina Brouwer, waarvan vandaag bekend werd dat ze naast haar GroenLinks-lidmaatschap ook lid van de PvdA was geworden, ging ze verder niet in.

[update 13.44] Inmiddels is de actuele motie over de partijbrede discussie over de evaluatie van de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen. De motie heeft behoorlijk kritische overwegingen die afstand nemen van de inhoudelijke koers, maar in het uiteindelijke besluit zoals gezegd niet meer vraagt dan een twaalftal regionale bijeenkomsten over beginselen en verkiezingsuitslag. Het zijn vooral de overwegingen die de laatste dagen in de media breed zijn uitgemeten als ‘intern tumult’ in de partij. De indieners hadden dat kunnen voorspellen en in die zin zijn ze ofwel naïef ofwel bewust dubbelzinnig geweest. Daarnaast geldt dat de ondertekenaars het niet allemaal met elkaar eens zijn over de overwegingen. David Rietveld bijvoorbeeld, liet mij in de wandelgangen net weten wèl te vinden dat er over de nieuwe koers veel breder gediscussiëerd moet en had moeten worden, terwijl hij het zelf met die nieuwe koers niet per definitie oneens is. Anderen, zoals Joost Lagendijk, vinden dat GroenLinks had moeten gaan meeregeren en weer anderen onderschrijven de nieuwe koers geheel niet.

Het partijbestuur lijkt een eigen alternatieve motie die oproept tot zes bijeenkomsten te hebben ingetrokken, nu de indieners van de eerste motie hun besluit in de motie hebben aangepast aan het alternatief van het partijbestuur. Dat maakt het voor veel congresgangers lastig, aangezien daarmee er nog maar één motie ligt met overwegingen die veel mensen niet onderschrijven. Die zouden, eventueel, nog blanco kunnen stemmen, maar velen zullen dat niet doen, aangezien de meeste mensen de wens van een partijbrede discussie – die overigens toch al min of meer op de agenda stond – wel delen.

[update 13.51] Femke reageert op de sprekers die zojuist voor of tegen de motie hebben gepleit. Ze gaat voornamelijk in op de argumenten die er waren om niet te gaan onderhandelen: 1) we hebben met de verkiezingen verloren; 2) de afstand tot het CDA is te groot; en 3) als het CDA al niet wilde luisteren naar een SP van 25 zetels, dan al helemaal niet naar een GroenLinks met maar 7 zetels. Dat is ook zo in het strategisch beraad besproken, waar naast de Tweede Kamerfractie ook Eerste Kamerfractie, Europese fractie en Partijbestuur zijn vertegenwoordigd.

[update 13.53] De stemming over de enig overgebleven motie is geweest en een overweldigende meerderheid heeft voor en partijbrede discussie gestemd. Terecht, maar ik ben toch benieuwd of al deze mensen de overwegingen in de motie ook delen. Dat is een leuke vraag voor de gesprekken in de wandelgangen zodadelijk. Daarover later meer. Inmiddels is het congres gesloten en volgt zo het middagprogramma met workshops en campagnebijeenkomsten. Vooralsnog kan ik afsluiten met deze beroemde zin: dit was Selçuk Akinci, live vanaf het 24e partijcongres van GroenLinks in de Jaarbeurs in Utrecht.

[signing off]

Homo Frustrans – do 1 feb. 2007

GroenLinks Postercampagne 1994

Het waren Paulus de Wilt en Leo Platvoet die als eerste de publiciteit zochten met hun kritiek over de koers van GroenLinks in het algemeen en Femke Halsema in het bijzonder. En deze ochtend deed Joost Lagendijk ook nog een duit in het zakje.

Een week of wat geleden kwam Paulus de Wilt met een motie aan voor het congres van komende zaterdag. In de overwegingen van deze motie in ietwat bedekte termen eigenlijk dat Halsema en haar vrijzinnige koers debet waren aan de verkiezingsnederlaag van 22 november jongstleden. De motie riep het partijbestuur vervolgens op om zowel de evaluatie van de verkiezingen als ook die ‘nieuwe’ koers van de partij te bespreken in 12 bijeenkomsten in evenzoveel provinciën.

Dit is, met enige vertraging, door de pers opgepakt als ‘tumult’ binnen GroenLinks. Soit, er is inderdaad een groep mensen dat altijd afstand heeft genomen van de moderne linkse ideologie van Halsema, maar eigenlijk is er niets nieuws onder de zon. Nieuw is hooguit dat deze groep elke gelegenheid te baat neemt om de kritiek op deze koers breeduit in de openbaarheid te etaleren. Wie de groenlinkse blogosfeer een beetje volgt, vindt immers een heel andere consensus, die door de bank genomen best te spreken is over die vermeend nieuwe koers van Halsema.

Meer dan de motie van De Wilt en consorten, verbaasde mij dan ook het interview met europarlementariër Joost Lagendijk in de Volkskrant. Hij baalde ervan dat GroenLinks niet in een vroeg stadium was gaan onderhandelen met CDA en PvdA. Hij is het kennelijk oneens met de door de Tweede Kamer gemaakte afwegingen. Hoewel ik dat hardgrondig met hem oneens ben, is dat op zich nog een zeer te respecteren standpunt. Alhoewel ik me afvraag of je daar nou zo nodig de Volkskrant voor moet gaan bellen.

Wat ik wel ronduit schandalig vind, is zijn beschuldiging dat GroenLinks niet in de regering zit omdat Femke Halsema na de verkiezingen op vakantie was in Spanje. Inderdaad, ze was in Spanje, maar toen het belangrijk werd, kwam ze direct terug. Toen de informateur met haar wilde spreken, was ze present. En overigens ook bij het debat over de 26.000 vluchtelingen. Dankzij de snelle verbindingen ligt Spanje immers niet eens zo heel veel verder van Den Haag als het Koetshuis in Friesland.

Homo Fumans – 31 jan. 2007

GroenLinks Postercampagne 1994

De Tweede Kamerfractie van GroenLinks heeft nog maar net haar nieuwe locatie betrokken op de begane grond van het Koloniën-gebouw en er woedt al een klein rook-oorlogje.

De nieuwe plek van de fractie in het koloniën-gebouw van de Tweede Kamer grenst aan twee half overdekte binnenplaatsjes. Een prachtige plek om te roken, zo vonden enkele medewerkers. Zelfs net-gestopten vonden de binnenplaats dermate mooi dat zij meteen hun voor de zekerhand achter de hand gehouden pakje sigaretten te voorschijn haalden. Het plezier duurde echter niet lang.

De drie verdiepingen boven ons worden bewoond door de fractie van de PvdA. Binnen hun gelederen is er één medewerker die rabiaat anti-roken is. H meende last te hebben van de rook, die naar eigen zeggen door het ventilatierooster via de gangen naar boventrok. Ons werd prompt een rookverbod opgelegd.

Nu had H zich eerder al niet erg populair gemaakt bij de rokende collegae van zijn eigen fractie. Nu wij de begane grond hadden betrokken, voelden zij hun kans schoon: zij bedachten een list.

En zo vindt er thans procedureel getrouwtrek plaats over de vraag of het binnenplein geldt als binnenruimte of buitenruimte. En het ziet er naar uit dat H wel eens aan het kortste eind zou kunnen trekken. We hebben onze rokende huidgenoten van de PvdA al vast asiel aangeboden op ons binnenplein. Want zo’n stinkend rookhok op de vierde verdieping, da’s toch ook niks.