religie – Pagina 2

Homo Reverens – vr 4 jan. 2008

Grote Kerk Breda

De gemeentelijke nieuwjaarsreceptie was dit jaar weer in de Grote Kerk. Een prachtige locatie, het mooiste monument van de stad. Maar desondanks niet echt een plek om een borrel te houden, is altijd mijn opvatting geweest.

Slechts zelden wordt er in de grote kerk nog een kerkdienst gehouden. De kerk is opengesteld voor bezoekers,
wordt gebruikt voor exposities en tentoonstellingen en, met grote regelmaat, voor lezingen, bijeenkomsten en conferenties. En dus ook voor feestjes en borrels waar de alcohol rijkelijk vloeit.

Op dergelijke evenementen meanderen dronken mantelpakjes en grijze pakken lallend door de kerk met een glas bier, wijn of nog sterkers in hun rechterhand. Geen aandacht voor de pracht en praal, geen aandacht voor de bezinning die eigenlijk hoort bij zo’n kerk en al helemaal geen notie van de vele graven waar ze op dat moment overheen lopen. Want de vloer van de kerk ligt vol met grafstenen van mensen die ooit onder de vloer van de kerk werden begraven.

Goed, de kerk is geen kerk meer. En de lijken onder de graven zijn al lang geleden geruimd. En ik snap ook wel dat de stichting die nu de kerk beheert, met de commerciële verhuur goed geld verdient om daarmee dit monument voor de stad te behouden. En toch stuit het tegen de borst dat in een voormalig godshuis nu ordinaire drankfestijnen worden gehouden.

De nieuwjaarsreceptie voor alle inwoners van de stad is nog een beschaafd feestje in vergelijking met andere feestjes die er zo nu en dan georganiseerd worden, als ik de bodes van de kerk mag geloven. En ook al ben ik atheïst en zou het me misschien eigenlijk geen bal moeten kunnen schelen, toch bekruipt me bij het aanhoren van de verhalen over wat er zich allemaal in die kerk afspeelt één overheersende gedachte. Iets meer respect graag.

Homo Aegrotus- za 12 aug. 2006

“Het macabere resultaat van een gestoord idee van vooruitgang.” Zo noemde het Vaticaanse L’Osservatore Romano vorige week het besluit van de EU om voorlopig wèl gewoon door te gaan met de financiering van stamcelonderzoek. Waar haalt de spreekbuis van de paus in vredesnaam het lef vandaan?

Het argument van Bush, Paus en consorten is dat onderzoek met stamcellen van embryo’s immoreel is. Die embryo’s, de restproducten van reageerbuisbevruchting, worden nu bewaard in grote diepvriezers en zullen, als straks de diepvries vol is, ongetwijfeld in de hakselaar verdwijnen, net als vele overbodige kuikentjes in de bio-industrie. Niet het mooiste karaktertrekje van onze westerse beschaving.

Dan kun je er maar beter iets nuttigs mee doen. Stamcelonderzoek kan in de toekomst het leven van miljoenen mensen draaglijker maken. Wellicht vindt de paus dat immoreel, maar levens redden staat in mijn woordenboek nog altijd als positief aangeschreven.

Maar ongetwijfeld heeft de katholieke kerk ook dit maal weer het morele gelijk aan haar zijde. Zij vindt dat embryo’s geen object van onderzoek mogen worden. Het leven is immers heilig. Net als tijdens de onder auspiciën van het Vaticaan georganiseerde kruistochten. En net als toen Pius XII weigerde de jodenvernietiging te veroordelen. Moreel gezien draait de zon nog altijd rond een platte aarde. Zo plat als de morele diepgang van het Vaticaan zelf.

Homo Credens – di 18 juli 2006

Op het station in Breda kwam ik de nieuwe reclame’s van de stichting Stevan. “Keer om”, zei de boodschap. Ik sloeg weinig acht op de boodschap van de stichting die zich al 36 jaar bezighoudt met het verspreiden van Gods woord. Had ik maar beter geluisterd. Maar dat wist ik toen nog niet.

Aangekomen in de Tweede Kamer bleek dat de website Linkse Lente moest worden ververst. Maar de wachtwoorden zaten in mijn computer thuis, niet op mijn werk-pc in Den Haag. En dus kon ik na aankomst in de Tweede Kamer al weer vrij snel terug naar Breda. Omkeren dus.

Had ik maar beter geluisterd naar God. Hij wist immers de weg en had nog zo zijn best gedaan mij van deze onnodige heen-en-weer reis te laten afzien. Maar God, zo meldde de poster, wilde mij niet dwingen omdat hij immers liefde zou zijn. Daarom liet God mij mijn eigen fout gedwee begaan.

Ik stel me zo voor dat dat in het Midden-Oosten ook zo gaat. Ook al is God liefde, hij laat alle vechtende partijen, of het nou de Hamas, Hezbollah of het Israëlische leger is, allemaal hun kolossale blunders begaan. God is immers liefde. Ik hoop dat de 13 onschuldige burgers, die geraakt worden door de katjoesja-raketten van de Hezbollah of de 232 onschuldige burgerslachtoffers van de Israëlische bombardementen ook zo blij zijn dat God de strijdende partijen geen strobreed in de weg legt.

Ayaan – di 16 mei 2006

Lieve Ayaan,

Volgens mij ben ik in het verleden niet altijd even aardig tegen jou geweest. Niet dat ik daar spijt van heb, je was zelf immers soms ook nogal behoorlijk grof. Maar, dat vinden we waarschijnlijk beiden, een politiek debat mag soms best scherp gevoerd worden. En ik ben het nu eenmaal oneens met jouw polariserende opstelling in het islam-debat. Ik blijf van mening dat je jouw verlichtingsideaal niet af kunt dwingen. En daarnaast houdt verlichting ook in dat je tolerant bent naar mensen die er minder humanistische ideeën op na houden. Dat mis ik bij jou, en nog meer bij je vriendje Wilders.

Maar daar gaat het nu niet om. Verdonk is dit weekeinde tot de conclusie gekomen dat ze jou nationaliteit wil gaan afpakken. Of, zo beweert zij, eigenlijk wordt je geacht deze nooit gehad te hebben. Je hebt immers gelogen bij je asielaanvraag, zo heb je ook zelf toegegeven. En Verdonk is nu eenmaal een autistische minister. Zij noemt dat zelfde recht door zee’, maar eigenlijk is ze een niets ontziende regelneuker.

Ik heb met verbazing zitten luisteren naar de ontwikkelingen van de afgelopen dagen. Het zal voor jou een klap in je gezicht zijn geweest. Dat het land waar je in korte tijd zo’n onvervreemdbaar onderdeel van bent geworden jou op zo’n schofterige manier behandelt. Ik spreek er schande van. En velen met mij.

Ik vond je sterk in je persconferentie, die je, naar ik begrepen heb, samen met Leon de Winter hebt voorbereid. Je deed het geweldig. Een prachtige toespraak, met een krachtige presentatie. Misschien wel je sterkste optreden tot nu toe. Respect daarvoor. Het zal niet makkelijk geweest zijn in een ongetwijfeld zeer emotionele periode.

Je hebt je Kamerlidmaatschap opgezegd. Misschien is dat niet zo erg. Je bent immers meer actievoerder dan parlementariër. De Tweede Kamer is niet echt jouw podium. De reden voor je afscheid vind ik diep triest. Liever had ik een vrolijker, ongedwongener afscheid gezien.

Je gaat nu vervroegd naar Amerika, waar je onderdeel wordt van een denktank en waar je je opnieuw bezig zal houden met ‘jouw’ onderwerp, de relatie tussen het westen en de islam. Eén ding kan ik alleen niet begrijpen; dat je in een zo oer-conservatieve denktank gaat zitten. Volgens mij past dat niet bij je. En dat weet je zelf volgens mij eigenlijk ook wel. Je hebt je altijd beziggehouden met emancipatie. En dat is een progressief ideaal. Je noemde je ook niet voor niets altijd behorend tot de linker-vleugel van de VVD, alhoewel ik zelf bij die opmerking ook wel eens mijn wenkbrauwen moest fronzen. Wat moet iemand als jij nu bij een conservatieve denktank die jouw idealen niet, maar hooguit jouw afkeer tegen de islam deelt. Desondanks hoop ik dat je er op je plaats bent. Misschien kun je vanaf je nieuwe werkplek de neo-cons in Amerika ook wat verlichting bijbrengen.

Ik wens je het allerbeste,
liefs,

Selçuk Akinci

Cartoons – zo 12 febr. 2006

De rel rond de Deense cartoons begint steeds gekkere vormen aan te nemen. De één leest in de grondwet ineens een artikel dat ‘het recht op beledigen’ waarborgt, terwijl de ander vindt dat artikel 147 en 147a van het Wetboek van Strafrecht onderhand eens van stal gehaald moet worden. Beide partijen hebben ongelijk.

Zelf ben ik er voorstander van dat artikels 147 en 147a zo snel mogelijk uit het Wetboek van Strafrecht verdwijnen (zie weblog ma 15 nov. 2004. Deze wetten beschrijven, kortgezegd, dat iemand die zich op een voor een gelovige krenkende wijze uitlaat over het geloof, zich schuldig maakt aan smalende godslastering, religieuze voorwerpen of personen beledigd of meewerkt aan de openbaarmaking van bovenstaande. En op basis van die wet, is publicatie van de Deense cartoons in Nederland strafbaar. Althans, als de aanklager kan aantonen dat de cartoons grievend zijn. Niet moeilijk, gezien de vele demonstraties.

Anderzijds, het wetje van opa Donner is al decennia lang niet meer van stal gehaald. Niemand kan zich eigenlijk ook nog voorstellen dat in Nederland het belachelijk maken van religieuze voorwerpen of personen bestraft wordt. Het zou in het zuiden in ieder geval een zware domper voor het carnaval betekenen. Verkleden als non of pater is er dan niet meer bij, laat staan het rondsprenkelen van wijwater met een pleeborstel.

Maar om nu te zeggen dat het afschaffen van artikel 147 en 147a meteen zou betekenen dat iedereen het recht heeft om te beledigen, gaat me ook te ver. Er is in dit land Vrijheid van Meningsuiting, en ik ben daar een vrij radicaal voorstander van. Elke beperking, ook belediging, van die vrijheid moet weggenomen worden. Er is maar één uitzondering: men mag niet oproepen tot geweld.

Concreet zou dat betekenen dat er juridisch geen belemmeringen zijn voor belediging en godslastering. Dat is maar goed ook, want wat beledigend is en wat niet, is niet objectief vast te stellen. Belediging kan per definitie alleen maar vastgesteld worden door de ontvanger van de boodschap, en wat voor mij beledigend is, is dat voor een ander wellicht niet. En alles wat je niet kunt vaststellen, moet je ook niet willen verbieden.

Maar een onvervreemdbaar mensenrecht is belediging natuurlijk alles behalve. Net zo min als dat mensen het recht hebben om zich constant onfatsoenlijk te gedragen. Indien Ayaan Hirsi Ali meent dat hier in Nederland het recht bestaat om mensen te beledigen, dan heb ik nog best wat dingen op mijn lever die eigenlijk met goed fatsoen niet op dit weblog te schrijven zijn. Gelukkig ben ik een netjes opgevoede homo met enige beschaving in zijn donder.

Levenslang – di 26 juli 2005

Mohammed Bouyeri, de moslimidioot die gemeend heeft Theo van Gogh te moeten afslachten, heeft levenslang gekregen. Ondanks deze maximale straf, was de uitkomst onbevredigend.

Wat me het meeste stak was de onbewogenheid waarmee Bouyeri het hele proces over zich heen heeft laten komen. Zijn weigering te erkennen dat hij iets heel ergs heeft gedaan, iets onmenselijks. Had hij berouw getoond, dan had hij nog iets menselijks gehad. Maar hij bleef ervan overtuigd dat hij een goede daad had verricht. Een zelfbenoemde pion van een God die hij heeft geschapen naar zijn eigen misvormde gelijkenis.

Hetzelfde geld voor de plegers van de aanslagen in Londen. Ook daar hebben we te maken met extremisten die een eigen, radicale interpretatie geven aan boeken als de Koran. Waarom deze mensen als martelaar de dood, of in het geval van Bouyeri levenslang, verkiezen boven het leven in een harmonieuze samenleving, is voor ‘normale’ mensen onbegrijpelijk. En hun gedrag is koren op de molen van xenofoben als Geert Wilders.

Het is verleidelijk om te stellen dat de islam terroristen creëert. Terrorisme bestaat immers langer dan de islam. Ook de ETA en de IRA hebben honderden doden op hun geweten. En terwijl radicale Palestijnse activisten het leven van talloze onschuldige burgers ontnemen in hun strijd voor een onafhankelijke staat, deed het joods verzet precies hetzelfde met hun aanslag in 1946 op het King David Hotel, die 90 mensen het leven kostte.

Religie is een gevaarlijk wapen in handen van groeperingen die worden onderdrukt. En dat toont meteen de ware oorzaak van het probleem: niet de islam creëert terroristen, de onderdrukking of vernedering van bevolkingsgroepen is de ware oorzaak. Het verschil tussen moslims en de meeste andere terroristen is dat de eerste groep bereid is ook het eigen leven op te offeren voor een aanslag. Dat kun je van sluipschutters en mensen die tijdbommen plaatsen niet zeggen. Die blijven zelf vrolijk verder leven.

Onderdrukte groepen ontlenen kennelijk makkelijker een identiteit aan een religie dan aan een geografische afkomst. Dat geeft te denken. Wie beweert dat elke godsdienst wereldvrede predikt heeft vanuit zijn wereldbeeld ongetwijfeld gelijk. Maar met even veel recht kan worden gesteld dat het meeste bloed dat deze aarde de afgelopen twee millennia heeft besmeurd, verspilt is door mensen die meenden te handelen vanuit hun geloof. Er is nog een hoop missiewerk te verrichten. Bij voorkeur seculier.

Dag JPII – zo 3 apr. 2005

De paus is dood en ineens heeft iedereen alleen nog maar positieve dingen over die man te melden. Lijkt het. Terwijl de paus met zijn anti-condoomverhaal natuurlijk verantwoordelijk is voor meer doden dan George W. Bush in twee oorlogen bij elkaar. Ja lieve mensen, de kruistochten zijn er niets bij.

Toch kan ik ook wel een beetje ontzag voor die man opbrengen. Want ook al is het een oerconservatieve man die tegen gelijke rechten voor vrouwen is, die abortus en euthanasie coûte que coûte verwerpt en die homosexualiteit waarschijnlijk één van de grootste zonden denkbaar acht, ook al is het iemand die eeuwen geleden al als ouderwets betiteld zou worden, desondanks heeft hij ook wel een paar goede dingen gedaan.

Hij heeft binnen de roomskatholieke kerk afgerekend met het hardnekkige anti-semitisme dat er eeuwenlang heeft geheerst. Hij heeft de dialoog met andere godsdiensten geopend, hij heeft het kapitalisme een verwerpelijk economisch systeem betiteld en, wat voor mij erg zwaar weegt, hij heeft zich zeker de laatste jaren, ontpopt als een fervent tegenstander van oorlogen. Waaronder de oorlog in Irak.

Die goede eigenschappen zie ik ook graag terug in een nieuwe paus. Daarnaast hoop ik op een paus uit Afrika of Latijns-Amerika. Een homosexuele paus, zou ook leuk zijn, ervan uitgaande dat een vrouwelijke paus er voorlopig niet inzit. Een beetje een moderne, ruimdenkende paus dus.

Tot slot vind ik dat de paus eigenlijk gekozen zou moeten worden. Had D’66 dat niet in het paasaccoord kunnen opnemen… een gekozen paus?

Nieuwjaarsgod – di 4 jan. 2004

De TPG, de vroegere PTT, gaat brieven aan god voortaan sturen aan de EO. Zo stond vanavond te lezen in NRC Handelsblad. Mijn nekharen krulden zich.

Dat er gekken zijn die een brief aan god ook daadwerkelijk op de post doen, is natuurlijk al vreemd genoeg. De PTT belooft in haar folders ruim 95 % van de brieven binnen één dag te bezorgen, maar ik ging er altijd vanuit dat brieven aan god in die statistiek niet meegerekend werden. Dat brieven aan de koningin of de premier ook zonder adres gewoon bezorgd worden vind ik niet zo vreemd. Maar als je een brief aan god op de bus doet, zou je daar als afzender toch op zijn minst een adres bij moeten zetten, bij voorkeur ook met postcode.

De TPG zou dit niet moeten doen. Het bedrijf staat immers voor snelle en betrouwbare postbezorging. Brieven aan god die bij de EO op de deurmat vallen zijn verkeerd bezorgd. Feitelijk zou de brief teruggestuurd moeten worden aan de afzender met daarop de mededeling ‘geadresseerde bestaat niet’ of op zijn minst ‘adres onbekend’. Door de brieven door te sturen naar de EO werkt tante Pos mee aan de mythevorming rond de Lieve Heer als zou deze bestaan. En ieder weldenkend mens weet toch dat dat niet waar is. En zelfs al zou er zoiets als een metafysisch opperwezen bestaan, dan kan ik me niet voorstellen dat Andries Knevel voor zo’n functie in aanmerking komt. De TPG kan zich beter tot de feiten beperken.

Hoe zou je een brief aan god eigenlijk moeten frankeren? Ik mag aannemen dat het onder de tariefgroep buitenland valt. Maar is het ook luchtpost? En wat doet de PTT als je zo’n brief onvoldoende frankeert? Moet de ontvanger dan, net zoals bij bestaande mensen, extra bijbetalen. En hoeveel onbetaalde boetes heeft god al van de post gekregen voor niet-gefrankeerde brieven? Ik neem aan ongeveer net zo veel
als onbetaalde snelheidsboetes. Sommige mensen beweren immers dat god overal is en dan moet je toch verdomd hard rijden.

Ik stel voor dat we allemaal een brief aan god sturen. Met daarin een brief met de mededeling dat je vindt dat Andries Knevel zijn recht op een plaats in de hemel heeft verspeeld door zich uit te geven voor almachtige. Beter nog, maak er een pakketje van met daarin een uitgeprinte versie van het complete oeuvre van Nietzsche. En dan ongefrankeerd. Het lijkt me de snelste manier om de EO failliet te verklaren. Moreel zijn ze het toch al lang.

In andere landen stuurt de post brieven aan god door naar Jeruzalem, waar een vrome jood de briefjes netjes tussen de stenen van de Klaagmuur propt. En nee, dat is niet de afscheidingsmuur in Palestina. Maar de afdeling nazorg van de Evangelische Omroep? Ik denk dat hiermee het feitelijke bewijs voor het niet bestaan van god dan toch eindelijk gegeven is.

Bewildered – wo 24 nov. 2004

Abdul-Jabbar van de Ven heeft in een uitzending van Andries Knevel (eo) gezegd dat hij het niet erg zou vinden als kamerlid Geert Wilders zou komen te overlijden. Maar liever niet door een terroristische aanslag. ‘Liever Kanker’, was zijn opvatting.

Ik geloof niet dat dit een doodsbedreiging is. Maar hopen dat iemand snel een natuurlijke dood sterft is natuurlijk niet vreselijk aardig. Ik ben het ook niet eens met Van de Ven. Want hoewel ik het over zo’n beetje alle dingen oneens ben met Wilders, vind ik niet dat hij het probleem is. Hij is de openbaring van een probleem, van een veel breder gevoel van onvrede en afkeer dat in de Nederlandse samenleving leeft tegen alles dat ruikt naar islam. De dood van Geert Wilders zou dat probleem op geen enkele manier doen verdwijnen. En zelfs al zou het wel helpen: iemand doodwensen om zijn mening getuigd van een grote intolerantie naar de vrijheid van meningsuiting. Ik respecteer het feit dat Van de Ven deze haatdragende opvatting hardop mag uitspreken, maar heb geen enkel respect voor zijn inhoudelijke mening. Ik wens Van de Ven echter geen kanker toe. Hooguit een vervelend griepje.

Veel frappanter vond ik dat Minister Donner meteen reageerde met de opmerking dat de media er verstandig had gedaan ‘deze extreme mening die niet representatief is voor de hele groep moslims een podium te bieden’. Daar heeft de samenleving op dit moment naar zijn mening namelijk geen behoefte aan. Nu is Van der Ven iemand die op een onbewaakt ogenblik iets heel doms gezegd heeft en dit later, nadat de storm was losgebarsten, in een verklaring heeft proberen toe te lichten. In zijn woorden: “Wat ik wel bedoelde is dat ik zeker niet zou treuren om zijn dood; of hij nu een hartaanval zou krijgen in zijn bed, of op een andere manier. Ik wens het hem zelfs niet toe met mijn tong of mijn pen; maar ik zou er niet om treuren, net zoals een groot deel van de Nederlandse bevolking er bijvoorbeeld niet om zou treuren (of zelfs diep van binnen blijdschap zou voelen) als Osama bin Laden morgen dood gevonden zou worden en zij hier achteraf kennis van nemen.” Ik ben geneigd hem wel te geloven. Enerzijds heeft hij een hartgrondige hekel aan Geert Wilders en vooral aan diens opvattingen, anderzijds snapt hij ook wel dat dit een moord of zelfs een doodswens niet rechtvaardigt. Donner daarentegen, zou een verstandig doorgewinterd politicus moeten zijn, die desondanks, en niet voor de eerste keer, laat doorschemeren dat wat hem betreft de media niet zomaar alles mogen uitzenden. Daarmee impliceert hij wat mij betreft dat dergelijke uitzendingen niet door de beugel kunnen, en dus eigenlijk nooit op tv te zien hadden mogen zijn. Het zoveelste CDA-pleidooi voor het aan banden leggen van de persvrijheid.

Ik vertrouw ze niet, die Christen-Democraten. Op een aantal punten kan ik het best met ze vinden, maar ik heb steeds het gevoel bedonderd te worden. Steeds bekruipt me het gevoel dat ze, als ze ook maar even de kans krijgen, zaken als euthanasie, abortuswetgeving, homohuwelijk en openbaar, niet-godsdienstig onderwijs zo snel mogelijk zullen terugdraaien. Het zijn en blijven conservatieven met een fundamenteel disrespect naar de individuele vrijheid. Alleen laten ze het achterste van hun tong niet zien. Wolven in schaapskleren wellicht. Dat gevoel bekruipt mij dus elke keer.

Dan liever een echte Christen, iemand van de Christen-Unie of de SGP. Want hoewel ik met de SGP over zo’n beetje alles van mening verschil en ik vind dat ze nogal een discutabele invulling geven aan begrippen als barmhartigheid, naastenliefde en rentmeesterschap, is hun mening in ieder geval glashelder. En de Christen-Unie dan. Ik geloof niet dat die partij homoseksualiteit ooit met diefstal heeft vergeleken. Een sterk kerkelijke partij met duidelijke opvattingen en respect naar andersdenkenden. Daar zou het CDA nog veen van kunnen leren.

God’s last – ma 15 nov. 2004

Het geloof zal niet geridiculiseerd worden. En daarom meende Donner dat het artikel op de godslastering in de wet maar moest worden aangescherpt. Een volstrekt belachelijk idee natuurlijk, maar de grootvader van Donner had vroeger als minister nu eenmaal het verbod op godslastering ingevoerd en dus zal het wel een kwestie van het redden van de familie-eer geweest zijn.

Ik zal hier geen betoog houden over mijn bezwaren tegen de inperking van de vrijheid van meningsuiting. Mijn mening daarover mag inmiddels gevoeglijk bekend verondersteld worden, al was het maar door de columns die ik tot deze zomer wekelijks anderhalf jaar lang in het radioprogramma ‘Een Robbertje Bartol’ heb uitgesproken. Nee, er is een nog dringendere reden om het verbod op godslastering niet aan te scherpen, sterker nog, om het maar helemaal af te schaffen.

Over elk politiek idee, elke politieke beweging, mag je in Nederland vrijuit zeggen hoe je denkt. Het maoïsme bijvoorbeeld, is door vele mensen belachelijk gemaakt (geheel terecht trouwens), en hetzelfde geldt voor andere discutabele vormen van communisme en socialisme (waarbij sommigen weer zullen beweren dat er alleen maar discutabele vormen van socialisme zijn, maar aan die opmerking wil ik niet, al was het maar omdat ik mijzelf op mijn zestiende ooit overtuigd communist heb verklaard, een kwaal waar ik gelukkig al weer geruime tijd van bevrijd ben). Aan de andere kant van het politieke spectrum zijn overigens ook voldoende stromingen om belachelijk te maken, zoals elke vorm van extreem rechts, het conservatisme en het populisme. Het leuke van populisten is overigens dat hun rook na de crematie ook met alle winden meewaait.

Als je al die stromingen, inclusief hun politieke vertegenwoordigers, zowel inhoudelijk mag fileren, als inhoudelijk belachelijk mag maken, dan zie ik niet in waarom je een godsdienst, en al zijn vertegenwoordigers, ook niet tot op het bot toe aan de schandpaal mag nagelen, met elke vloek en zucht die daarbij hoort. Want hoe absurd bepaalde politieke stromingen ook mogen zijn, ik ken er geen die het zo bond hebben gemaakt als de drie monotheïstische godsdiensten die deze wereld rijk is. Waarbij ‘rijk’ een op z’n zachtst gezegd wat ongelukkig gekozen woord is.

Of het nu de Koran is, de Bijbel of de TNCH, ik vindt het stuk voor stuk abjecte boeken. En de reden dat ik ze volstrekt verwerpelijk vindt, is de waarde dat een aantal andere mensen aan deze teksten hecht. Zouden de mensen op deze planeet de teksten uit de drie boeken beschouwen als een collectie historische verhalen, zonder daar meteen allemaal waandenkbeelden als het bestaan van God aan te koppelen, dan had ik er allemaal niet zoveel waarde aan gehecht. Maar het feit dat hele volksstammen de inhoud van die drie boeken voor WAAR aanneemt (en dan bij voorkeur ook nog met een zeer intolerante interpretatie die alleen maar leidt tot nog meer oorlog), dat maakt het zo onverkwikkelijk dat die teksten nog steeds circuleren. De heilige schriften, noemen ze dat. Terwijl ik dagelijks meer geluk ondervindt dankzij de uitvinding van het toiletpapier, dan van, pak ‘m beet, Leviticus.

Godsdienst mag niet alleen beledigd worden, het is eigenlijk de plicht van elke weldenkende burger dit zo vaak mogelijk te doen. Maar, en dat zeg ik met nadruk, op inhoudelijke gronden (zoals dat er geen feitelijke redenen zijn aan te dragen om in het bestaan van God te geloven, of dat de geplande kindermoord van Abraham op zijn zoon Isaak toch eigenlijk wel een erg verwerpelijk concept is, of dat de vernietiging van Sodom en Gomorra volgens de Genevse Conventie toch echt wel als zware oorlogsmisdaad gestempeld zou worden in de categorie genocide). Een frontale aanval dus op het instituut religie. Individuele gelovigen kunnen ondanks hun geloof namelijk best relaxte mensen zijn, en ik heb geen behoefte om die mensen belachelijk te maken. Maar laten we nu met z’n allen afspreken dat je de ideeën van iedereen, dus ook de ideeën van een stelletje naïevelingen dat zich toevallig kerk noemt, kritisch onder de loep mag nemen en, indien noodzakelijk, ook op badinerende toon door de mangel mag halen.

Donner is natuurlijk een gereformeerde zuurpruim. Had hij een katholieke Brabander geweest, dan had hij geweten dat de grootste groep godslasteraars de gelovigen zelf zijn. Elk jaar doen zij dingen die volgens artikel 147 en 147a van het Wetboek van Strafrecht volstrekt ontoelaatbaar zijn. Zij beledigen god en zijn dienaar op de meest grove wijze. De normen en waarden maken plaats voor zeer lichte zeden en het straatbeeld doet denken aan die bijbelse plaatsen Sodom en Gomorra. Maar iedereen lacht erom. Ze noemen dat Carnaval. En het is het levende bewijs dat god niet bestaat. Katholiek Brabant is in tegenstelling tot die biblische plaatsen immers nooit omgetoverd tot een brandend inferno. Gott ist tod. Ik geloof dat ik in deze zaak in Nietsche geloof.