sÇ – Pagina 26 – selcuk.nl

Homo Bacchabundus – vr 19 dec. 2008

Kerst aan de Nieuwe Haven

Het Glazen Huis staat in Breda. Voor diegenen die niet weten wat dat is: onder welke rots komen jullie vandaan?

Het was sowieso een bruisende vrijdag in het Bredase. Zo was er de opening van het tweede deel van de Nieuwe Haven, dat gepaard ging met een sfeervol ingerichte kerstmarkt. Dankzij de voltooiing van dit deel van de haven is Breda er een mooie wandelboulevard rijker op geworden.

Ik was die avond samen met oud-commissielid Rian Verweijmeren op pad. Die me vervolgens, nadat we eerst enkele pinten naar binnen sloegen bij een soort drijvende ski-hut-achtige taverne die naast de tijdelijke ijsbaan in de haven was verrezen, als onderdeel van mijn opvoeding, nog even de Venice, Bredaas’ oudste homokroeg, binnen sleepte. Waarna het vervolgens mijn beurt was om haar de Boulevard mee in te slepen.

Toen Rian enkele uren later huiswaarts keerde, was voor mij de avond nog alles behalve om. Zo had ik me de hele dag al voorgenomen een donatie voor het Glazen Huis te doen en aangezien het inmiddels al sluitingstijd was geweest en er dus binnen niet meer zo veel te beleven viel, leek dit daarvoor het ideale moment. Iets waar ik de volgende dag, nadat ik het geluidsfragment had teruggehoord, al weer heel anders over dacht.

Daarmee was het nog nauwelijks gedaan met de feestvreugde. Zo was er, wist één van de barmaatjes van de Boulevard me te vertellen, nog ergens een feestje gaande waar we absoluut naar toe moesten. En aldus geschiedde. Daar ontmoette ik een Duitser uit Hamburg die ik nog wist te overtuigen dat we bij mij echt nog een fles whisky soldaat moesten maken. Waar we ook nog even werden gestoord door de bovenbuurman die samen met twee vrienden tot de vreselijke ontdekking was gekomen dat zijn biervoorraad op was, maar de mijne wellicht nog niet.

Het was al lang licht en over tienen toen ik eindelijk ging slapen. Waarom begint het reces bij mij toch altijd met zo’n dwangmatig bacchanaal?

Homo Testans – do 18 dec. 2008

Na het erwtensoepoverleg van afgelopen maandag heb ik nog vaak en lang met PvdA en D66 aan de telefoon gezeten. Ik was dan ook net zo vaak bellend in de gang te vinden als dat ik daadwerkelijk achter mijn bureau aan het werk was.

Horeca-sluitingstijden dus. Opnieuw een ellenlange raadsvergadering waarbij iedereen nogmaals de al uitentreuren toegelichte standpunten over het voetlicht probeerde te brengen. Een vergadering met drie schorsingen, drie keer een hoofdelijke stemming, met telkens dezelfde uitslag: 20 voor en 19 tegen. Daarmee is de kogel door de kerk: de sluitingstijden van de reguliere horeca wordt verlegd naar vier uur.

Overigens niet per direct. De burgemeester, die de hele verruiming van de openingstijden niet meer ziet zitten, had wel wat meer tijd nodig om alles uit te werken. En dus hebben we besloten dat de verruimde openingstijden pas in juni ingaan.

Daarmee is één van de minst fraaie dossiers in deze bestuursperiode eindelijk afgesloten. Aan het onderwerp zijn inmiddels meer dan een dozijn debatten gevoerd met telkens weer dezelfde standpunten. De tegenstanders verwijten ons, voorstanders van de openingstijden, dat er wel belangrijkere onderwerpen zijn om over te spreken. Daar hebben ze gelijk in. Helaas nemen ze zelf ook elke gelegenheid te baat om uitgebreid te vertellen waarom zij tegen verruiming van de openingstijden zijn. En ja, dan houd je mekaar wel effe bezig.

Hoe het ook zij, na de raadsvergadering ging ik voor de verandering eens niet mee naar de naborrel bij Café Publieke Werken. Ik moest mijn achterban opzoeken om ze het goede nieuws te vertellen. Bij de cafees, bars en feestjes waar ik langs ging werd ik met luid gejuich ontvangen. Even voelde ik me een held.

Homo Vagans – wo 17 dec. 2008

Kerst in Haagse Passage

Het Tweede Kamerfractie houdt eenmaal per jaar een kerstdiner voor haar medewerkers. Dat is logisch, want zoiets meermaals per jaar doen, zou best wel vreemd zijn.

Het zal de gezelligheid wel geweest zijn die me uiteindelijk mijn laatste trein deed missen. Gelukkig heb ik enkele vrienden in Den Haag wonen, die ik kon bellen om een slaapplaats voor mezelf te regelen. Jaap bijvoorbeeld, die sinds enkele maanden op een woonboot in de Haagvliet.

En, geheel indachtig de kerstgedachte, was er voor mij nog plaats in de herberg. Maar goed, ik was dan ook niet hoogzwanger aan het rondreizen op een ezel.

Homo Vespertinus – di 16 dec. 2008

Opening MustSee bioscoop

Terwijl ik de rode loper afliep om de bioscoop te betreden, schreeuwden de mensen links en rechts om handtekeningen of aandacht. Camera’s draaiden of flitsten. Zichtbaar onaangedaan gaf ik een handtekening, stond ik geroutineerd een interviewer te woord. Het was openingsavond.

Eindelijk, na jaren, opende de eerste Bredase megabioscoop haar deuren. Het werd tijd, want het Grand Theater en Cinesol hadden al lang geleden hun deuren gesloten en de Casino-bioscoop was inmiddels ook een afgeragd zootje. Eigenlijk was alleen het filmhuis, hetgeen we sinds de omschakeling van schouwburg naar theater dus ook filmtheater dienen te noemen, niets meer over in de stad. En mensen hebben toch ook behoefte aan commerciële blockbusters.

De eigenaars van de zeven zalen tellende bioscoop hadden het leuk aangepakt. Voor één keer waren de rollen omgedraaid. Terwijl wij, simpele stervelingen, op een rode loper onthaald werden, stonden ingehuurde acteurs het achter drangkhekken toe te schreeuwen om een aanraking, handtekening of kus.

Eenmaal binnengekomen, bleek dat toute Breda was uitgelopen voor de spectaculaire opening van de nieuwe bios. Iedereen die ook maar iets deed in de stad, laafde zich aan de gratis drank die door de directie ter beschikking was gesteld. En hoewel de wijn zeker niet briljant was, werd het gebaar van de directie door iedereen minzaam aangenomen. De gehele avond door.

Vooraf was ons gevraagd in smoking te komen. En de dames in avondkleding. Ik heb het in de wind geslagen, uiteraard had ik mijn pak met stropdas uit de kast getrokken, maar een vlinderdasje, dat gaat me toch echt te ver. Vlinderdasjes zijn uitsluitend bedoeld voor quizmasters en Fransen.

Homo Negotians – ma 15 dec. 2008

Stappen in Breda

Discussiepunten waren er genoeg bij de wat matige erwtensoep die we aten tijdens het overleg over de horecasluitingstijden.

Zoals of mensen van onder de achttien nu wel of niet tot vier uur in de kroeg mogen hangen. En of kroegen die tot vier uur open blijven nu wel of niet verplicht een portier moeten hebben staan bij de deur. En, uiteindelijk, hoe we moeten omgaan met het overmatig alcoholgebruik onder sommige jongeren. Want dat blijft toch hèt argument van het CDA waarmee ze de ons om de oren slaan.

Nu ben ik er helemaal niet van overtuigd dat de uren aan het eind van de nacht verantwoordelijk zijn voor de overmatige drankconsumptie van de groep jongeren waar het CDA telkens aan refereert. Ga op vrijdagmiddag maar eens de kroegen langs, en je komt erachter dat het veel eerder de uren aan het begin zijn, de happy hours waarbij je voor zeventig eurocent of minder een biertje kunt krijgen. „Jongeren van zestien horen niet tot ’s nachts half vijf in de stad rond te hangen”, hoor ik raadslid Irène Verkeijlen al roepen. Ik zal haar een geheim vertellen: ondanks controle aan de deur glippen minderjarigen nu al de nachtzaken binnen die sowieso tot vier uur open zijn. De openstelling van de reguliere horeca tot datzelfde tijdstip zal dus weinig uitmaken. Als jongeren eerder naar huis moeten, zullen de ouders dat toch zelf moeten afdwingen.

Vervolgens de vraag over de portiers. Mijn beeld is dat de veiligheid in een kroeg of tent meer met het aantal aanwezigen heeft te maken dan met het tijdstip van de nacht, al zal, naarmate het later is en de mensen meer onder invloed, het risico op ruzie toenemen. Aangezien het aantal mensen echter vooral van invloed is, zie ik liever dat grote horecazaken een protier hebben en dat kleine zaken met maar een handjevol mensen gewoon open kunnen blijven zonder een verplichte ‘gastheer’. Aangezien nu de grote zaken zelfs zonder verplichting een portier aanstellen, heb ik niet de indruk dat we zoiets persé in een drank- en horecaverordening hoeven vast te leggen.

Terwijl ik me met de tekst van de nieuwe verordening ging bezighouden en me zou buigen over de mogelijkheid om iets over geluidsoverlast geregeld te krijgen, zou Frans Szablevski een motie over alcoholmatigingsbeleid opstellen. We beklonken het voorlopige accoord van de Coalition of the Willing maar met een pilsje. Tegen vol tarief.

Homo Adhaerens – zo 14 dec. 2008

Lijmtube

„Lijmen Jan, lijmen Jan, lijmen met z’n allen”, zong Wim Kan op oudjaarsavond 1960 over de lijmpoging van het kabinet De Quaay. In Breda wordt dat „lijmen Sel, lijmen, Sel”. Nog één allerlaatste poging om de coalition of the willing, de voorstanders voor verruiming van de horeca-openingstijden, weer bij elkaar te krijgen.

D’66 wil nog steeds en ook de PvdA is best bereid nog eens te kijken of ze de democraten tegemoet kunnen komen. Maar haast was geboden: de burgemeester zou zijn eigen voorstel, terug naar de oude sluitingstijden, al over vijf dagen voorleggen aan de raad. De zondagsrust moest ik inleveren om te werken aan een alternatief voorstel.

Beste mensen,

Ik had beloofd zondag te gaan werken aan een nieuw model voor de drank- en horecaverordening. Uitgangspunt voor ons allen is het opheffen van het verschil tussen normale drank- en horecainrichtingen en nachtzaken. Dat leidt vooralsnog tot de volgende – voorzichtige – conclusies:

het opheffen van artikel 12, dat betrekking heeft op de ontheffing nachtzaken
Een flinke versimpeling van artikel 15, lid 1.

Aangezien er nog wel wat juridische haken en ogen zijn die ik absoluut met de griffie wil bespreken, lukt het me pas om in de loop van maandag een voorstel jullie richting op te doen komen. Ik wil namelijk weten op welke manier het opheffen van de vergunningen voor de huidige nachtzaken geregeld dient te worden. Van jullie wil ik voor die tijd nog even weten of we ons beperken tot het horecaconcentratiegebied (dan moeten voor Holland Casino, dat thans om 3 uur sluit en voor prostitutiebedrijven, die in het huidige regime om 4 uur sluiten) uitzonderingsclausules in de Drank- en Horecavergunning gehandhaafd blijven.

Met betrekking tot de alcoholpreventiebeleid voor jongeren kan ik me voorstellen dat we per aanvullende motie het college opdragen flankerend beleid te voeren dat zich richt op overmatig alcoholgebruik, dat met name op de vrijdagmiddagen plaats vindt in de binnenstad.

Ik stel voor dat we dit voorafgaande aan de fractievergadering met elkaar bespreken. Dat kan, zoals Frans voorstelde, in een restaurantje, alhoewel ik me ook kan voorstellen dat het zinvol is om aan een vergadertafel te zitten met een paar bakken chinees of thai.

Met hartelijke groet,
Selçuk

Homo Sodalis – za 13 dec. 2008

Gay Palace

„Tring”, zei de telefoon. „Wat ben je aan het doen?”, vroeg de jongen die me alleen maar ziet als inhoudsloos lustobject. „Ik ben de broncode van mijn weblog aan het nalopen op fouten”, antwoordde ik. „Leuk, zo op zaterdagavond”, zei de jongen aan de andere kant. „Heb je zin om mee naar de Gay Palace te gaan.”

Nu moet ik zeggen dat ik niet zo’n ontzettende clubber ben. Maar aangezien alles beter is dan op zaterdagavond de broncode van je weblog te controleren op fouten, en overigens ook omdat ik er toch al bijna mee klaar was, zegde ik toe.

En zo ontdekte ik dat ik maar slecht kan dansen op een nuchtere maag en dat bacardi-cola helemaal niet zo ranzig is als ik altijd dacht. Verder dat het in een disco zo donker is dat sommige mensen echt geen flauw idee hebben waar ze hun tong in steken, ik godzijdank prima zicht heb in het donker en, jawel, dat er ook leuke homo’s zijn die eerst met je willen praten. Al is het maar kort.

Wat ik daarmee wil zeggen: de laatste nachttrein naar Breda rijdt nog altijd te vroeg, een taxi kost een eurootje of tachtig en de leuke homo die eerst wilde praten woont in Ridderkerk. Voor wat het waard is dan natuurlijk, hè.

Homo Commeans – vr 12 dec. 2008

Jasper Fastl, Selçuk Akinci en Annemarie Jorritsma

„Het heeft me twee uur en een kwartier gekost om hier met de trein te komen. Het voordeel daarvan is wel dat ik eindelijk de zaterdagbijlage heb kunnen lezen.” Met die woorden overhandigde ik een manifest voor een spoorlijn tussen Almere, Utrecht en Breda aan burgemeester Annemarie Jorritsma van Almere. „In Breda is het college voor zo’n spoorlijn en ik hoop dat U Uw college ook kunt overtuigen met de argumenten in dit manifest.”

Daarmee had ik mijn diplomatieke, agendazettende en vertegenwoordigende plicht vervuld. Annemarie nam het manifest dankbaar in ontvangst, sprak een paar mooie woorden over het belang van een betere verbinding tussen Almere en Utrecht en liet ons na een minuut of twintig weer alleen.

Ons, dat was een groep GroenLinks-politici uit gemeenten die aangesloten moeten worden aan die spoorlijn tussen Almere, Utrecht en Breda. Het waarom, dat is omdat de lijn de bereikbaarheid van Almere, Breda en tussenliggende gemeenten als Oosterhout en Gorinchem enorm verbeterd. En het is natuurlijk doodzonde om, als je de A27 toch gaat verbreden, niet ook meteen een spoorlijntje aan te leggen.

En tot slot, treintjes zijn natuurlijk gewoon hartstikke cool.

Homo Innovans – do 11 dec. 2008

Het was even wennen, de nieuwe versie van WordPress die vanaf deze dag mijn weblog bij elkaar probeert te houden.

Iets dat overigens niet vanzelfsprekend is. Al is het maar vanwege de plugins, die niet allemaal vlekkeloos meer werken. Of geheel niet, in enkele gevallen.

Je kunt natuurlijk ook gewoon niet upgraden. Maar ja, een blogger wil natuurlijk wel een beetje bij blijven. Toch?

Alhoewel die laatste opmerking natuurlijk een schot voor open doel is. Kom maar op.

Homo Assiduus – wo 10 dec. 2008

Hoorzitting horecasluitingstijden 13 juni 2004

Aan de mensen die het woord horecasluitingstijden niet meer kunnen horen of zien, adviseer ik hier maar niet meer verder te lezen. Want het onderwerp stond wederom, na ruim vier jaar discussiëren, op de agenda van de commissie.

Nadat een evaluatie van de effecten tot een tot op het bot verdeelde gemeenteraad had geleid, bleef het enige tijd stil. De kleinst mogelijke meerderheid van de commissie (PvdA, SP, GroenLinks en D’66) was voor een situatie waarin het verschil tussen reguliere horeca en nachtzaken vervalt. Ofwel, iedereen mag dan vanaf zeven uur ‘s ochtends open en mag tot vier uur ‘s nachts open blijven. De burgemeester vond die opdracht echter te vaag en wilde meer duidelijkheid.

Nu is de burgemeester van een aanvankelijk voorstander van ruimere openingstijden inmiddels voorvechter van het oude regime geworden. Dus erg veel trek had hij niet in een verdere verruiming van de openingstijden. En als het al gebeurt, dan toch met zo veel mogelijk extra regelgeving.

Zo wilde hij weten hoe de commissie dacht over toelatingsbeleid van minderjarigen, de verplichting tot het hebben van portiers en een mogelijk regime van ‘strippenkaarten’, waarin reguliere horeca slechts een beperkt aantal nachten per jaar tot vier uur open mag.

En daar ging het mis. In een ellenlang verhaal betoogde PvdA-woordvoerder Frans Szablewski hoe hij verruiming van de openingstijden nastreefde, maar zich best kon voorstellen dat de burgemeester daar extra controlemechanismen bij nodig had. Maar vooral duidelijk was dat zijn verhaal onduidelijk was. Was de PvdA nu voor of tegen extra regelgeving.

Het D’66-smaldeel in wat ik voor het gemak maar even de Coalition of de Willing noem, werd roder en roder. Niet in politiek opzicht overigens, want de afstand tot de sociaal-democratie is nooit groter geweest. Wars van nog meer regels die niet te handhaven zijn en ondernemers nog meer kopzorgen bezorgen, slaakte fractievoorzitter Boelema een diepe zucht en sprak de historische woorden „we zijn voor ruimere openingstijden, maar als het zo moet, dan hoeft het van ons niet.”

Ongeloof bij de PvdA en blijdschap bij het CDA. Verbijstering bij SP en mijzelf. Het was onvoorstelbaar, maar zojuist had collega Szablewski zijn eigen coalitie uit elkaar geluld.