Categorie: dagelijks leven

Homo Actus – vr 21 mrt. 2008

Jesus Christ Superstar in MeZZ (foto: Kees van Dongen)

Presentator Sjakie Hendriks had voor de gelegenheid een Elvis-pak aan. „Goede vrijdag”, begroette hij het publiek. „Ik ben The King. The King of the Jews”. De karaoke-versie van de musical Jesus Christ Superstar kon toen eigenlijk al niet meer kapot.

In een uitverkochte MeZZ zaten zo’n 600 man, op aandringen van de organisatie allemaal in wit gekleed. Eén voor één werden de liedjes van de musical afgewerkt, door fantastische zangers en zangeressen als Marion van der List, Sander Volders, Deborah Jacobs, Heidi van de Veeken, Dorus Lamet, Martin Peulen en Richard Remmerswaal . Het publiek zong de op de muren geprojecteerde teksten uit volle borst mee.

Ergens tegen het einde van de voorstelling, zo ergens na elven, was ik aan de beurt. Strontnerveus en in de aanloop al minstens 36 keer naar het toilet geweest, klom ik op het podium. Tijl Uilespiegel van de Bredase politiek? Eigenlijk wel hè, als je dit soort dingen doet.

Homo infidelis – di 18 mrt. 2008

Ik kon met goed fatsoen de werkgroep Integratie niet meer afgelasten, ook al had ik liever naar de bekerwedstrijd Feyenoord-Nac gekeken. Soit, je kunt nu eenmaal niet alles van te voren ideaal plannen.

Ik kon natuurlijk nog altijd proberen de vergadering kort te houden. Dat is sowieso altijd een goed idee. Niemand zit te wachten op ellenlange vergaderingen.

Precies tijdens de rust kwam ik alsnog het café binnen. De stand was toen nog 0-0. Dat zou, helaas voor NAC, niet lang zo blijven. De avond werd er niet vrolijker op.

Aan het einde van de avond kwam ik de burgemeester van Uden nog tegen. Althans, zo stelde hij zich voor; ik geloofde hem niet. Gelukkig geloofde hij ook niet dat ik fractievoorzitter van GroenLinks was.

Homo Offendens – zo 16 mrt. 2008

Bistro De Saeck

Aangezien mijn moeder al jaren niet meer weet wat ze mij voor mijn verjaardag moet geven, en ik niet weet wat ik moet vragen, vonden we het beiden een goed idee om dan maar samen met mijn broer en zijn vrouw wat te gaan eten.

Zulke afspraken gaan meestal gepaard met het trekken van agenda’s en het doornemen van alle data waarop we niet kunnen. Meestal blijkt er dan ergens een maand later wel een moment te zijn waarop iedereen kan. Heel vaak blijkt dat ook een zondag te zijn. Is dat christendom dus toch nog ergens goed voor. (*

*) Deze voor sommigen extremisten bijtende of spottende opmerking is zeker niet bedoeld als belediging en dient dan ook niet zo te worden opgevat. Vervolgingen op basis van artikel 127 van het wetboek voor Strafverordening kan dan ook achterwege blijven. Ook vergelding is volstrekt niet opportuun.

Homo Maturus – do 13 mrt. 2008

aanwezigaanwezig

Er staan al mensen te wachten bij de Albert Heijn-filiaal op Hoog Catharijne, wanneer de rolluiken naar boven gaan. Zonder aarzeling of omkijken lopen ze de zaak in.

Onderaan de roltrap staat de oosteuropeaan te spelen op zijn accordeon. Zoals elke dag, van ‘s ochtends tot aan de avond. Het zelfde riedeltje, schijnbaar.

De lente hangt in de lucht. Als de zon de huid raakt, lijkt het zelfs even een warme lentedag. Op straat begint het langzaam drukker te worden. Twee mensen beginnen plotseling een gesprek.

Terwijl ik voortschrijdt over de Oude Gracht, naar mijn werk, luidt achter mij het carillon van de Dom over de stad. Rugtassen met scholieren fietsen naar school. Ik haal diep adem en steek een sigaret op. Morgenstond heeft inderdaad goud in de mond.

Homo Iuratus – wo 12 mrt. 2008

huwelijk

„Dat verklaar en beloof ik”, antwoordde ik toen de rechter mij de vraag stelde of ik rechtstreeks noch middellijk enig geschenk had aangenomen of belofte had toegezegd voor het aannemen van mijn nieuwe functie.

„Nee”, antwoordde ik enigszins bezijden de waarheid. Ik had immers beloofd dat ik Inge en Karin zou gaan trouwen. Ik ging er maar vanuit dat de rechter dat niet bedoelde toen hij de eed afnam en ik voelde me dan ook niet erg ongemakkelijk mij het afleggen van de belofte.

En dus, op een stormachtige woensdag in de achternamiddag, zo ergens rond een uur of half vijf, werd ik benoemd tot honorair buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand in Breda. Voor de duur van Uw benoeming als raadslid, zei de rechter er nog bij. „Dus als Uw nieuwe functie U bevalt, moet U zorgen dat U weer herkozen wordt.”

Homo Recingens – di 11 mrt. 2008

GJ van K.

Onderweg naar mijn logopediste fiets Pieter me tegemoet, op weg naar de stad. Ongetwijfeld in de richting van de Boulevard.

Nieuwsgierig of ik gelijk had, en op zoek naar een slap excuus, fietste ik na mijn wekelijkse zoemtherapie ook maar naar de Boulevard. Ik had gelijk.

En dus knoopten we een gesprek aan over liefdesbrieven. En of die vandaag de dag nog wel kunnen. Alleen indien gekalligrafeerd op licht roze, geparfumeerd bloemetjespapier, was de conclusie. Ik heb het hele idee toen maar uit mijn hoofd gezet.

Homo Fumans – ma 10 mrt. 2008

asbak

Ik val op mijn nieuwe werk met de neus in de boter. Er is namelijk net besloten dat iedereen die nieuw binnen komt een cadeautje van het bureau krijgt.

Nu zou dat voor de meeste mensen gewoon een plant zijn, moest de directrice erkennen. Maar op de kamer, die ik deel met collega Anne, staat al een plant. En die staat er nogal zielig bij. De directrice wilde een andere plant dat leed besparen. Ik kreeg een ander cadeau, maar alleen onder de voorwaarde dat ik het niet op mijn kamer zou gebruiken.

Dus nu staat ‘ie daar, naast mijn bureau. Ongebruikt. Een prachtige staande asbak, van koper. En elke keer kijkt ‘ie me vragend aan: roken? En elke keer loop ik dan netjes twee trappen naar beneden om buiten in de brandgang een peuk op te steken. Overigens staat in dat halletje ook de koffieautomaat.

De nicotine en cafeïne-consumptie is met deze nieuwe werkplek drastisch naar beneden gegaan. Zo’n verdieping of twee.

Homo Fluens – zo 9 mrt. 2008

zadel

Wat schrijf je als life-blogger annex blogger-politicus annex commentator over een zondag waarop je niets bijzonders hebt gedaan, er geen vergaderingen waren en er ook geen krant is uitgekomen.

Ik kan natuurlijk schrijven dat ik al mijn spijkerbroeken op 90 graden heb gewassen in de hoop dat de vlekken er uit zouden gaan die zijn veroorzaakt door een leren fietszadel dat om één of andere reden ineens begon af te geven en het zitvlak van werkelijk al mijn broeken heeft viesgemaakt. Geen gezicht en, helaas, ook geen succes.

Ik kan ook schrijven dat het kabeltje van de adapter van mijn laptop een kabelbreuk heeft, waardoor de laptop alleen wordt opgeladen als ik het kabeltje in een specifieke hoek houdt en wat betekent dat ik binnenkort weer heel vervelend de soldeerbout te voorschijn moet halen.

Ik zou zelfs over de afwas kunnen schrijven, ware het niet dat de afwasmachine het programma keurig heeft afgewerkt zonder enige problemen. En, oh ja, de douchebak lekt, waardoor er nu handdoeken in mijn huiskamer liggen.

Hoe is het mogelijk, toch weer een verhaaltje.

Homo Aptans – do 6 mrt. 2008

Inbox

De nieuwe directrice van het Landelijk Bureau heeft een intern weeklog voor de medewerkers. Daarin schrijft ze wat ze die week allemaal gedaan heeft. Het blijkt populair leesvoer.

Nu heeft iedereen ineens een weeklog. De mailboxen stroomden vol. De directrice was in verwarring. Probeerde de medewerkers haar iets duidelijk te maken?

Een nieuwe werkplek vereist aanpassingen. De belangrijkste daarvan is je aanpassen aan nieuwe vormen van kantoorhumor.

Homo Novicius – di 4 mrt. 2008

Oude Gracht

Sinds gisteren ben ik begonnen aan mijn nieuwe baan bij het Wetenschappelijk Bureau van GroenLinks. Daar ga ik me tot het einde van het jaar bezig houden met een project over de effectiviteit van het ontwikkelingsbeleid.

Helaas bleek de organisatie nog niet helemaal op mijn komst voorbereid. Een computer had ik niet en, zo bleek later, eigenlijk ook geen bureau. Wel heb ik een radio en een prachtig uitzicht, van twee hoog uitkijkend over de Oude Gracht in Utrecht.