Homo Manifestus – di 19 febr. 2008

Parc in Breda

De coalitie is halverwege en het is tijd om het coalitie-accoord eens tegen het licht te houden. Wat is er tot nog toe van terecht gekomen en waar willen we aanvullende ambities neerleggen. Het is, kortom, weer eens tijd om wensenlijstjes te gaan maken.

Goed, dat laatste is wel heel plat uitgedrukt. Veel platter dan het in werkelijkheid is. Maar de werkelijkheid is nu eenmaal dat er meer geld is te verdelen dan twee jaar geleden, toen CDA, PvdA, Breda ‘97 en GroenLinks hun programakkoord sloten. En een deel van dat geld willen we graag inzetten op onderwerpen die in het verlengde van het huidige coalitieakkoord liggen.

Het bijzondere was dat deze gesprekken nu eens niet geheim en in het geniep werden gevoerd. Bij de eerste bijeenkomst in Parc in Breda was zelfs een journalist van BN/DeStem uitgenodigd zodat iedereen precies wist waar we mee bezig waren. En dat is voor Bredase begrippen behoorlijk uniek te noemen.

Homo Sermunculus – ma 18 febr. 2008

Bijen

Zzzzzoemmmm, Zzzzangggg, Zzzzongggg. Vvvvingggg, Vvvvangggg, Vvvvongggg. De logopediste en ik zoemden er een half uur op los. De spreekkamer zoemde met ons mee.

Elke dag moet ik enkele minuten deze oefeningen doen. Stembanden masseren, zoals de logopediste het noemt.

„Woon je samen”, vroeg ze. „Dan zou je het samen kunnen doen.” „Gelukkig niet”, antwoordde ik in de wetenschap dat een relatie gebaseerd op zoemoefeningen, nooit een duurzame kan zijn.

Homo Explorans – zo 17 febr. 2008

Gey-o-meter

Dankzij roadtotom kwam ik bij een (overigens niet zo heel nieuwe) vragenlijst van het Britse Channel 4 waarmee homo’s kunnen meten hoe erg homo ze zijn. Ik heb ‘m maar ingevuld.

Ik kwam uit op het veilige midden. Misschien een beetje teleurstellend, want wie wil er af en toe niet stiekem een onwijze relnicht zijn, maar ik was in ieder geval wèl een uitgebalanceerde homo. Althans, dat was de conclusie van de test.

Nu wil ik graag nog een ander onderzoekje doen. Dus behalve de uitslag van Tom zou ik ook aan de bloggers Peer, Steve, BW14, Mickey, Joeri, Simon en Jaartal willen vragen of ze de test willen doen. En, als test, wil ik diezelfde vraag stellen aan de metromannen Jaap, Rogier, Jesse en Thadde. Zet de uitslag op je eigen blog met een trackback deze kant op, of plaats gewoon een reactie met de uitslag. En zou zelfverklaard überhetero Oscar Kocken ook mee willen doen?

Of doe lekker helemaal niets, als je het toch maar onzin vindt.

Homo Retrahens – za 16 febr. 2008

Fractie GroenLinks Breda

De fractie deed een midterm evaluatie. Halverwege de raadsperiode wilden we onder begeleiding terugblikken naar de resultaten en missers van de afgelopen twee jaar en doorpraten over onze plannen voor de komende twee jaar.

Nu bestaat onze fractie uit uiteenlopende types en stromingen, dus vooraf kan niemand voorspellen hoe zoiets afloopt. In dit geval bleek het dagvullend programma achteraf een goede invloed gehad.

Eén van de leuke onderdelen van de dag was een verkenning van onze politieke stijlen, zoals die ooit geformuleerd zijn door Professor Tops. Collega-raadslid Sietzke Schokker bleek net als ik de stijl van een partijpoliticus te hebben. Grappig, omdat Sietzke meer een prinzipienreiter is en ik veel meer een realpolitiker. Piet Hein bleek binnen de fractie een coachende functie te hebben en de commissieleden Sander en Rian waren bestuurder en volger. Wethouder Wilbert Willems bleek, tot zijn teleurstelling, ook meer partijpoliticus dan bestuurder en afdelingsvoorzitter Peter had wèl een bestuurlijke stijl.

Het eindigde met een gezamenlijk etentje, een borrel, nog een borrel en uiteindelijk een bed. Het groepsgevoel is voor de komende tijd in ieder geval weer geborgd.

Homo Temperans – vr 15 febr. 2008

Agenda

Aarch, dacht ik. Ik had nog zo gezegd dat ik tot uiterlijk twaalf ‘s middags beschikbaar was voor een gesprek. Wordt ik toch tussen twaalf en half één ingepland voor de afspraak over mijn kernkwaliteiten en leerkwadranten.

Gelukkig kreeg ik een mailtje van de persoonlijk medewerkster van de wethouder dat onze afspraak naar kwart voor één werd verzet. Dat kon gelukkig net, want om twee uur moest ik weer bij mijn logopediste zijn.

Stipt om twee uur, niets eerder want tegenwind, kom ik bij de logopediste aan, die me vervolgens zeer verbaasd aankijkt omdat z me om half twee had verwacht. Gelukkig had ze om half drie nog een lege plek en mocht ik dan terugkomen. „Hoe lang heeft U nodig”, vroeg ik voor de zekerheid. ‘Een half uurtje’, was het antwoord. Gelukkig, want dan kon ik nog op tijd om half vier bij de fractie zijn voor mijn volgende afspraak en had ik zelfs nog even tijd om een cadeautje te kopen.

Ik was stipt op tijd. Mijn gasten waren echter net te vroeg. Een groep scholieren van het OLV zou me interviewen over duurzaamheid. Ze namen er flink de tijd voor, maar dat kon ook wel. Ik moest weliswaar om vier uur weer een receptie, maar daar kon ik met goed fatsoen ook best iets later komen.

Dat werd uiteindelijk zo’n kwart voor vijf en toen moest ik nog wel een kwartier in de rij staan voordat ik vertrekkend wethouder Schoenmakers een handje, de beste wensen, een boekenbon en fles wijn kon geven.

Ik plan mijn Bredase afspraken zoveel mogelijk op vrijdag. Dat gaat meestal net goed.

Homo Salvus – do 14 febr. 2008

stadhuis Breda

Ik mocht van de logopediste eigenlijk nog niet zoveel praten. „Doe maar alsof je in de ziektewet zit”, zei ze. Ik had dus besloten al mijn werkzaamheden dan maar op therapeutische basis op te pakken. Vanavond was het raadsvergadering.

Gelukkig hoefde ik, nog steeds zwak van stem, niet uitgebreid het word te voeren. Slechts twee punten hoefde ik te behandelen: de erfgoednota en het nieuwe volksgezondheidsbeleid.

In dat nieuwe beleid zijn de speerpunten onder meer het voorkomen van roken, overmatig alcoholgebruik en seksueel overdraagbare aandoeningen. Dat juist ik namens onze fractie voordvoerder was, was dan ook pure poëtische rechtvaardigheid.

Ik deed de wethouder het voorstel om van gemeentewegen maar gratis condooms uit te delen, bijvoorbeeld via scholen. Het is een typisch GroenLinks-punt dat ook in andere gemeenten en landelijk wordt uitgedragen. De bijna 78-jarige en vertrekkende wethouder Schoenmakers reageerde op dat voorstel opvallend positief.

Dat in tegenstelling tot de burgemeester, die mijn slotopmerking „als we dan toch dingen gratis maken, eerst rijen, dan fietsen”, refererend aan een eerder voorstel om de fietsenstallingen gratis te maken, iets te onparlementair vond.

Homo Manumittens – wo 13 febr. 2008

Gebouw F van de oude kloosterkazerne

De cultuurwoordvoerders van de gemeenteraad kwamen bijeen in de Stadsgallerij om de eerste resultaten van het cultuurdebat te bespreken.

Hoewel de warmtekanonnen in de voormalige paardestallen van de Kloosterkazerne heftig bliezen, hadden de commissieleden het vooral koud. De blowers bliezen precies over de vergadertafel heen in de richting van het aanwezige publiek. De commissieleden zelf gingen om beurten naar de garderobe om hun jas weer aan te kunnen trekken.

Twee zaken die opvielen: sommige fracties, met name het CDA, gebruikte één van de conclusies van het rapport ‘Cultuur in Perspectief’, Breda moet meer investeren in Beeldcultuur, vooral als kapstok om hun eigen stokpaardjes nogmaals te bereiden. Politici wringen zich dan in allerlei bochten om het begrip beeldcultuur in het eigen voordeel te interpreteren.

Ikzelf betoogde dat de tijd om als gemeente invulling te geven aan het culturele imago inmiddels wel voorbij is. Het rapport geeft aan dat de potentiële kracht van Breda in de beeldcultuur zit. Die heimelijke kracht komt niet van de gemeente af, maar van het culturele veld zelf. Het is dan ook aan hen om het begrip ‘Beeldcultuur’ verder in te vullen en vorm te geven. De rol van de gemeente is deze invulling te steunen en mogelijk te maken.

Het is een vrijzinnige houding die ik in de vorige periode ook al vele malen in de commissie heb bepleit. Helaas stond ik toen behoorlijk alleen in die opvatting. Inmiddels, dankzij de verjonging in de raad, wordt die opvatting gedeeld door de woordvoerders van PvdA en D’66. Alleen al dat simpele feit geeft me een goed gevoel over de verdere uitwerking van het cultuurdebat.

Homo Veraciter – di 12 febr. 2008

Pravda

„Wat een schraal stukje”, zei Joris afgelopen zondag, doelend op mijn blog van 26 januari over de kluswerkzaamheden bij hem thuis. Het is een veeg teken als je vrienden in het café over je weblog gaan praten.

„Er was volgens mij wel meer van te maken”, ging Joris verder. „Een politicus die gaat klussen, daar moet toch wel iets leuks van te maken zijn. En we hebben ook nog ge-triviant met chocolade”. Ik moest toegeven, het verhaal was alles behalve compleet.

Liesbeth mengde zich in de discussie. „Nu denkt iedereen dat we niet kunnen plannen omdat jij schrijft dat ons huis nog steeds niet af is.” Tsja, had ze wel een punt natuurlijk. Terwijl het leuke van hun huis nu net is dat ze alles zo grondig en degelijk willen doen dat het hen helemaal niet uitmaakt wanneer het klaar is, als het maar goed gebeurt. Het lichte sarcasme in het stukje werd echter niet herkend.

Een blogger moet zijn verhalen nu eenmaal wel eens opleuken om de amusementswaarde op peil te houden. Dat dat ten koste kan gaan van goede vriendschappen is een last die ik met waardigheid zal moeten leren dragen.

Homo Condens – ma 11 febr. 2008

Fisherman's Friend

„Had je al eerder last van je stem”, vroeg de logopediste waar ik na de verwijdering van een poliep op mijn stembanden naar toe moest. „Nee, niet echt”, antwoordde ik, „hooguit anderen.”

Omdat de poliep mogelijk is veroorzaakt door verkeerd stemgebruik, moet ik opnieuw leren praten. Dus plant de logopediste mijn agenda helemaal vol. Ademhalingsoefeningen met woorden waarin vooral vaak de letters z, v en ng in voorkomen. Ik voel me weer helemaal kind, maar dan op een onprettige, licht gênante manier.

En het is ook beter als je nog even niet rookt, voegde ze me aan het einde van de sessie nog even toe. „En ik ruik dat meteen.” Niets bleek minder waar. Fishermen’s Friend is inderdaad sterk spul.

Homo Recuperans – zo 10 febr. 2008

Gaulioses

„En, mag je al weer praten?”, vroeg Joris enigszins retorisch nadat ik de telefoon had opgenomen met de woorden „hallo, met Selçuk.” Om vervolgens mede te delen waar ik die avond met mijn vrienden een biertje zou gaan drinken.

Ze wilden wel eens horen hoe helder mijn stem klonk na de verwijdering van de poliep. Sterker nog, daar hadden ze zich de hele dag al zo op verheugd, dat ze ‘s middags ook maar vast wat gedronken hadden. Althans, dat maakte ik ervan. De echte reden lag er waarschijnlijk in dat het gewoon gezellig was.

Ze kwamen bedrogen uit. Mijn zojuist geopereerde stembanden waren nog zwak en ik klonk vrijwel net zo hees en rasperig als eerder. Daarbij kon ik ongeveer net zo veel volume creëren als een transistorradio met vrijwel lege batterijen of een goedkoop merk shampoo.

„Je kan beter je mond houden”, kreeg ik te horen. Een opmerking die ik wel eens vaker te horen krijg, maar zelden zo goed bedoeld was als nu.