Homo Politicus – ma 27 okt. 2008

Stadhuis Breda
De gemeenteraad van Breda heeft een scholierenproject. Leerlingen moeten een eigen voorstel voorbereiden en het winnende voorstel wordt vervolgens daadwerkelijk uitgevoerd. Mits de uitvoeringskosten onder de vijfduizend euro zijn althans. Dus een rotonde aanleggen, zit er niet in.

De aftrap van de bijeenkomst begon maandagochtend in het stadhuis. En dat gebeurde met een gespeeld debat tussen de verschillende raadsleden over de aanleg van een nieuwe wijk. Ineens was ik fractievoorzitter van een niet bestaande partij die een beetje leek op het CDA. En kon ik het in het debat opnemen tegen CDA-collega Irène Verkuijlen die ineens woordvoerder was van een natuurpartij. De griffie-medewerkers moeten vooraf al lol gehad hebben.

En dus benadrukte ik het belang van voldoende speelplekken en hondenuitlaatplaatsen aangezien elk gemiddeld gezin 2.1 kinderen en een labrador heeft. En verbaasde Irène me met haar kennis over kamsalamanders of één of ander soortgelijk beestje dat met de aanleg van deze fictieve woonwijk wel eens in de knel zou kunnen komen.

Je zou het niet zeggen, maar raadsleden beschikken af en toe best over enig relativeringsvermogen. We hadden er zelf in ieder geval wel schik in. Of de scholieren onze onderlinge speldeprikken ook begrepen, waag ik echter te betwijfelen.

Homo Cyclicus – zo 26 okt 2008

Spoorwegovergang

Of ik een debat wilde leiden in Apeldoorn. „Ja, maar natuurlijk”, zei ik nadat ik in mijn agenda had gekeken of ik deze zondag niet toevallig al andere dingen gepland had staan. Debatten leiden is leuk.

In plaats van mijn agenda had ik beter de NS kunnen raadplegen. Met de vraag of ze voornemens waren die dag wèl de dienstregeling te volgen. Of die ene fietser, die meende nog net voor de trein langs de overweg over te kunnen steken. Met de mededeling dat ‘ie dat toch echt beter uit zijn hoofd kon laten.

Heel veel verder dan ‘s Hertogenbosch kwam de trein in ieder geval niet, voordat deze achter de andere treinen plaatsnam in de file om vervolgens maar rechtsomkeert te maken en terug te sjokken naar Den Bosch. Onverrichter zake kwam ik enkele uren na mijn vertrek weer thuis aan. Of de fietser net zo’n gelukkig lot beschoren was, durf ik niet te zeggen.

Homo Photograficus – za 25 okt. 2008

Breda Photo 2008

Voor het eerst sinds drie jaar werd er in Breda weer een editie van Breda Photo gehouden. Het Chassé Park vormde het decor voor metershoge prints van foto’s van fotografen van alle hoeken van de wereld, waaronder ook een expositie van de vermaarde Martin Parr.

De organisatoren waren terecht trots en hadden een rondleiding geregeld voor de cultuurwoordvoerders van de gemeenteraad. Ondertussen informeerden ze ons over de financiële huishouding van het festival, de toekomstplannen en de rol van de gemeente in het geheel.

Het viel te verwachten: de gemeentelijke bijdrage zou wel wat omhoog mogen. Zonder nu meteen blanco cheques af te geven, kan ik daar wel inkomen. Juist vanwege het feit dat een deel van de exposities buiten te zien is, maakt het een laagdrempelig en toegankelijk festival. En het festival past ook prima binnen het thema beeldcultuur, waar Breda zich mee wil verbinden.

Het begint ergens op te lijken: een bijzonder sterke editie van Breda Photo, eerder dit jaar de eerste eeditie van het Graphic Design Festival en in het voorjaar van 2009 een filmfestival dat zich met name richt op films op het snijvlak van vormgeving en beeldcultuur. Dat klinkt nu nog wat vaag, maar ik heb er alle vertrouwen in dat deze drie festivals, samen met het Graphic Design Museum een stevig fundament zijn voor de culturele profilering van Breda.

Homo Medicans (2) – vr 24 okt. 2008

Editie NL

Even een Gerd Leersje doen, dacht ik gisteren. Dat heb ik geweten. ‘s Ochtends belde meteen Omroep Brabant met de vraag of ik voor hun ochtendjournaal een interview wilde afgeven over mijn voorstel een coffeeshop aan de grens te openen.

Het bleef niet bij Omroep Brabant. Wanneer eenmaal het balletje is gaan rollen, buitelen de nieuwsmedia over elkaar heen om ook een kwootje te halen. Dus niet veel later wilde ook de NOS een quote en zat ik ‘s middags in het nieuwsbulletin.

Maar dat vervolgens RTL aan de telefoon hing om te vragen of ik die avond in Editie NL kon komen, dat had ik niet verwacht. Of ze de cameraploeg konden sturen. En zo gebeurde het dat ik die avond live – en behoorlijk ongeschoren – op de commerciëlen was te zien. Met iets te veel ‘euhs’ en zonder een Bredase coffeeshop op de achtergrond. Vanwege een afspraak in Utrecht is het interview voor de gelegenheid in de domstad opgenomen bij coffeeshop Le Freak.

Gelukkig is roem ontzettend vergankelijk. Ik wordt nog niet massaal herkend op straat. Daar is meer voor nodig dan één Gerd Leersje.

Homo Medicans (1) – do 23 okt. 2008

Joint

Een Gerd Leersje doen. Zo heet het wanneer een politicus voorstelt om een coffeeshop bij de grens te openen. Althans, zo noem ik het. En dus, toen het nieuws binnenkwam dat de steden Roosendaal en Bergen op Zoom hun coffeeshops allemaal wilde sluiten omdat ze teveel last hadden van drugstoerisme, klom ik in de pen om een Gerd Leersje te doen.

Geachte college,

Vandaag maakten de burgemeesters van Bergen op Zoom, Roosendaal en Terneuzen bekend dat zij hun coffeeshops willen gaan sluiten. Reden daarvoor is de overlast die veroorzaakt wordt door drugstoerisme. Niet de meest verstandige beslissing, omdat het sluiten van coffeeshops ongetwijfeld gepaard zal gaan met een groei van de illegale straathandel en een vermenging van de wereld van soft- en harddrugs. De meerderheid van de gemeenteraad in Breda heeft zich juist om die redenen altijd uitgesproken voor het doorzetten van het gedoogbeleid in Breda.

De gevolgen van de voorgenomen sluiting van coffeeshops voor Breda zijn waarschijnlijk een toename van het drugstoerisme. Bezoekers uit België en Frankrijk hebben ten westen van Breda nauwelijks een alternatief meer en zullen hun weg naar Breda weten te vinden. Het is dan ook weinig collegiaal van de andere steden om hun problemen af te wentelen op Breda. We hebben daar echter geen invloed op.

Om die reden lijkt het verstandig om de overlast die het toenemende drugstoerisme met zich meebrengt op te vangen door vlak bij de grens, op Hazeldonk, een coffieeshop te openen die zich richt op de klanten uit België en Frankrijk, opdat deze geen verdere overlast in Breda veroorzaken. Het is in feite een zelfde soort beleid als burgemeester Leers voert in Maastricht.

Gezien het bovenstaande heeft onze fractie de volgende vraag:

  1. Bent U het met ons eens dat de sluiting van coffeeshops in Bergen op Zoom, Roosendaal en Terneuzen een toename van het drugstoerisme in Breda met zich mee zal brengen?
  2. Bent U het met ons eens dat deze overlast beperkt kan worden door drugstoerisme zo dicht mogelijk bij de grens op te vangen?
  3. Bent U bereid na te denken over de vestiging van een coffeeshop op Hazeldonk? bent U tevens bereid een onderzoek naar de effecten daarvan te doen?


Met relaxte groet,

Selçuk Akinci

Homo Obscurus (2) – wo 22 okt. 2008

reclamebord drie hoefijzers bier

Wie in Breda over sluitingstijd heeft, is of portier, of politicus. Het debat over de horeca-sluitingstijden blijft maar duren. Ook het evaluatierapport naar de effecten van de verruimde openingstijden, heeft geen duidelijkheid gebracht.

De evaluatie naar de effecten maakte één ding duidelijk: er is niets duidelijk. De ondernemers zijn zeer verdeeld: zo’n eenderde vindt het positief, nog een derde vindt het maar niets en de overige derde kan het eigenlijk geen biet schelen. Dat in Breda het aantal incidenten in de horecanachten wat is gestegen, was wèl duidelijk, maar of dat nu aan de verruimde openingstijden of aan het rookverbod ligt, of misschien wel gewoon toeval is, is onduidelijk.

Dat de burgemeester eigenhandig al had laten weten dat de verruimde openingstijden teruggedraaid moesten worden, was dan ook erg voorbarig en politiek niet erg slim. En ook al viel er eigenlijk geen duidelijke conclusie uit het evaluatierapport te distilleren, laat het maar aan politici over om aan dezelfde feiten allemaal een geheel eigen draai te geven. Niet geheel toevallig ziet iedereen zijn of haar eigen standpunt bevestigd in het rapport.

Homo Obscurus – di 21 okt. 2008

Top Secret

Er was in Breda wat commotie ontstaan naar aanleiding van een brief van de burgemeester waarin wij werden uitgenodigd voor een besloten bijeenkomst waarin hij ons een en ander wilde vertellen over de horeca. Sterker nog: achterkamertjespolitiek, dat was het.

Het geeft een beetje de algemene hitsigheid aan die de politiek in Breda soms parten speelt. Bepaalde zaken zijn nu eenmaal lastig in de volle breedte bespreekbaar als iedereen kan meeluisteren. Zo wilde hij in het kader van het voortslepende debat over de openingstijden van de Bredase horeca de woordvoerders in contact brengen met de makers van een onderzoek dat naar de effecten van de verruiming heeft plaatsgevonden. Zodat de raadsleden desgewenst wat aanvullende technische vragen konden stellen.

Een beetje dom om die uitnodiging zo vaag op te stellen dat sommigen het idee kregen dat hier achterkamertjespolitiek bedreven zou worden op het dossier sluitingstijden. Maar ook weer typisch dat de politici zo wantrouwend zijn dat ze meteen moord en brand beginnen te schreeuwen over dat dit toch wel schandalig was. Spekkies voor de bekkies van het plaatselijke journaille, die vervolgens een dag of drie zoet was met berichten over het hele tot affaire uitgegroeide misverstand. Gevolg: sessie met de onderzoekers afgeschaft en burgemeester in verlegenheid gebracht.

Hoe dat eigenlijk bij de krant terecht kwam? Waarschijnlijk omdat een commissielid/niet-raadslid zo verbolgen was dat hijzelf niet was uitgenodigd, dat hij zijn ziedende commentaar niet alleen met de volledige gemeenteraad, maar ook met de pers wilde delen.

Het zou zo prettig zijn als sommige heethoofden af en toe gewoon hun kalmte zouden kunnen bewaren.

Homo Sanus – ma 20 okt. 2008

Keelaandoeningen

Om iets voor negen liep ik vrolijk het Diaconessen Baronie Amphia-ziekenhuis binnen, waar Dokter van de Rijt me iets later zou ontvangen. Vrolijk nam ik plaats tussen de ouden van dagen met hun kwaaltjes.

Opnieuw pakte de dokter het cameraslangetje om dat behendig via mijn neus mijn strot in te laten zakken. Iets minder vrolijk, maar nog steeds goedgemutst, deed ik mijn uiterste best om niet te kokhalzen.

Binnen enkele minuten kwam het verlossende woord. De tweede operatie was helemaal geslaagd en ik was geheel genezen van de poliep die jaren lang mijn stembanden had gekweld. Rond half tien stapte ik vrolijk op uit het ziekenhuis en fietste de week tegemoet.

Homo Gentilis (2) – zo 19 okt. 2008

Heimatstein in Woppenroth (foto: acheta.de)
Heimatstein in Woppenroth (foto: acheta.de)

Aangezien het ons de vorige keer niet gelukt was alle delen van de eerste Heimat-serie af te kijken, was ons een vervolgsessie in het vooruitzicht gesteld. Opnieuw werd de woonkamer van Marlies omgetoverd tot thuisbioscoop.

Met Duits bier, Duitse wijn en Duits eten en het werk van Edgat Reitz werd het een op en top Duitse aangelegenheid. Deel twee en drie van de Heimat volgen nog, waarbij we er ons wel van bewust zijn dat het bekijken van deel twee, bij elkaar ruim vijf-en-twintig uur, wel haast over drie dagen uitgesmeerd zal moeten worden.

Homo Calculans – za 18 okt. 2008

Rekenmachine

Onlangs kwam ik er geheel toevallig achter dat de staartdeling al enige tijd geen onderdeel meer uitmaakt van het rekenprogramma op de lagere school. Het schijnt één van de vele offers te zijn geweest voor het nieuwerwetse ‘realistische rekenen’, dat ervan uitgaat dat honderd min twee-en-twintig ongeveer tachtig is.

Weinig rekenmethodes zijn zo elegant als de klassieke staartdeling. Regelmatig maak ik, tijdens een raadsvergadering, nog een paar rekensommetjes in de kantlijn van een beleidsvoorstel om te controleren of de getallen wel kloppen. De staartdeling is dan onmisbaar. Vaak is er niets mis met de getallen in het beleidsstuk, maar soms blijkt dat ergens in Excell toch een verkeerde formule ingevoerd is. Het blinde vertrouwen op de computer heeft een infantiliserend effect op mensen. Niemand die het werk vervolgens nog even controleert.

Dat ING de financiële boekhandel niet op orde had, de Amerikaanse hypotheekverstrekkers zich baseerden op hele realistische, maar desondanks foute risico-aannames en dat er eigenlijk überhaupt niemand meer nadenkt over of iets nu wel of niet zou kunnen kloppen, is misschien wel één van de grootste bedreigingen van onze beschaving. Ik heb dan ook geen medelijden met mensen en overheden die hun IJslandse spaargeld kwijt zijn.

Ik hoop zelfs van harte dat ze het niet terug krijgen. Alleen een groot verlies kan mensen er wellicht weer toe bewegen wat verstandigere keuzes te maken. Mensen moeten maar weer eens leren het risico van hun eigen stompzinnigheid zelf te dragen.

À propos, dit is natuurlijk een pleidooi voor de herinvoering van de staartdeling. Het realistische rekenen mag uit het raam, samen met het nieuwe leren, de basisvorming en de tweede fase.