Categorie: politiek

Homo Elocutorius – za 24 mei 2008

Patrick en ik: dj for a day

GroenLinks kwam bijeen in het kader van het toekomstproject. Eén van de onderdelen van het programma: het Imago-lab, waarbij idealen, identiteit en gevoel aan elkaar werden gelinkt. En of collega Patrick en ik dan het muzikale gedeelte wilden verzorgen.

We hadden een Top 101 samengesteld, waaruit de bezoekers vervolgens hun drie favoriete nummers mochten samenstellen. En uiteraard, GroenLinks zou GroenLinks niet zijn als zelfs daar geen principiële discussie over zou kunnen ontstaan, was er ook de mogelijkheid om zelf nog nummers aan te dragen. Waar vervolgens grif gebruik van werd gemaakt.

Uiteraard was er discussie over de groslijst en over de uiteindelijke, door de aanwezigen zelf gekozen Top 10. Zo vroeg iemand zich af waarom de Internationale niet op de lijst stond en constateerde een ander het gebrek aan protestliederen uit de jaren ‘60 en ‘70. Weer een ander vroeg zich af wat het nummer Durch Den Monsun nu in vredesnaam met GroenLinks te maken had of waarom er geen aria’s op de groslijst stonden.

De meeste commotie ontstond nog wel over het nummer Konijntje van A.K.A. The Junkies. Terwijl het toch volstrekt duidelijk is dat dat nummer gaat over respect voor dieren (oké, oké, Patrick en ik verzonnen het ook maar waar we bijstonden, wij vonden het gewoon een lekker nummer). En of de uiteindelijke Top 10 nu een heel erg typisch GroenLinks-lijstje is geworden, is de vraag. Maar misschien was dat ook eigenlijk stiekem best wel een beetje de bedoeling. We zijn al een partij die zich linksboven in het spectrum bevindt, dus een beetje een generieke muzieksmaak is helemaal niet erg.

Homo Conterens – wo 21 mei 2008

prent in buurthuis 't Bakkeleijke

De jaarlijkse fractieverantwoording stond op de agenda van de plaatselijke ledenvergadering. De sfeer van die vergaderingen is meestal nogal onderhevig aan de opkomst en de mensen die vervolgens het woord voeren. Het kritische kamp was weer goed vertegenwoordigd.

Overigens brachten zij voornamelijk punten aan de orde die al enkele keren eerder onderwerp van gesprek waren geweest op verzoek van dezelfde mensen. Daarbij constateerden ze ook dat „we het over negentig procent van de zaken wèl eens zijn”. En dat vond ik dan wel weer een mooie score voor een partij waarbinnen op tal van onderwerpen nogal heftig over van mening verschild kan worden.

Tijdens de vergadering zou aanvankelijk ook een wervings- en scoutingscommissie benoemd worden, met daarin onder andere oud-raadslid en hardliner Nico Garritsen. Deze haakte op het laatste moment af omdat hij dat niet kon combineren met eventuele andere activiteiten die hij in de toekomst voor de partij zou willen ondernemen. Een mysterieuze uitspraak, want welke ambities hij dan eventueel zou hebben was niet helemaal duidelijk. Gaat Nico weer voor een plek op de lijst en wil hij een tweede carrière in de gemeentepolitiek? Het zou een bijzondere wending zijn.

Homo Profans – do 15 mei 2008

Oreren in de raad

Kort zouden we zijn. Kort, omdat we het de afgelopen maand al twee keer over de horecatijden gehad hadden. En we waren het unaniem eens over het compromisvoorstel: de nachtzaken mogen deze zomer een uur lang, tot vijf uur open blijven.

Kort werd het echter alles behalve. In plaats van stemverklaringen werden het toch weer ellenlange betogen die we in de eindeloze discussie over de horeca-sluitingstijden al zo vaak de revue hadden zien passeren. En al waren we het eens over het compromisvoorstel, de eigen stellingname moest en zou nogmaals voor het voetlicht gebracht moeten worden. Er zou maar een kijker zijn die de discussie nog niet eerder heeft gezien.

Ik heb voor de zelfreflectie de video er eens bij gepakt om te noteren hoe lang elke woordvoerder nu exact aan het woord is geweest. En om het eerlijk te houden heb ik de interruptiedebatten, als een ander raadslid de woordvoerder onderbreekt met een vraag, niet bij de spreektijd meegeteld. De eerste prijs ging naar Frans Szablewski (voor ruimere openingstijden), die als woordvoerder met een netto spreektijd van 8 minuten en 45 seconden de absolute kroon spande. Irène Verkuijlen van het CDA (tegen verruiming) stond met stip op twee met een spreektijd van 7’31”. Hieronder de rest van de lijst, inclusief hun aanvankelijke standpunt over de horecaopeningstijden.

1. Frans Szablewski, PvdA (voor verruiming) 8’45”
2. Irène Verkuijlen, CDA (tegen verruiming) 7’31”
3. Boy Boer, Leefbaar Breda (tegen verruiming) 6’54”
4. Mieke Vossenaar, Breda ‘97 (tegen verruiming) 5’39”
5. Hanneke van Maanen, VVD (voor verruiming) 5’14”
6. Selçuk Akinci, GroenLinks (voor verruiming) 4’22”
7. Frank Vergroessen, SP (voor verruiming) 3’39”
8. Saskia Boelema, D’66 (voor verruiming) 0’00”

In totaal zijn de voorstanders van verruiming 22 minuten aan het woord geweest, de tegenstanders 20 minuten en vier seconden. De rest van de tijd werd gevuld met interruptiedebatten, lopen naar het spreekgestoelte en, vooral, de beantwoording van de burgemeester.

Saillant was dat D’66, toch een fervent voorstander van verruiming, besloot het woord niet te voeren. Ik vermoed, maar weet dat niet zeker, dat het een protest van de Democraten was tegen de eindeloze herhaling in het publieke debat. Prijzenswaardig, en ik ben het ook met ze eens. We moeten in de raad echt leren onze boodschap bondiger te formuleren.

Ik heb, niet geheel zonder succes, mijn bijdrage redelijk binnen de perken weten te houden. Toch jammer dat een paar agendapunten later uitgerekend een fractiegenoot van mij een klein kwartier lang aan het woord was over een Milieu Effect Rapportage.

Homo Concordans – di 13 mei 2008

Bavel

Na een lange tijd van relatieve rust, dat krijg je met die opeenstapeling van vakantiedagen, beginnen de politieke bijeenkomsten zich zo langzamerhand weer op te stapelen. Vandaag werd in de commissie bouwen en wonen onder andere een door de dorpsraad opgestelde visie over Bavel besproken.

Normaal laat ik de ruimtelijke onderwerpen aan andere fractieleden over. Vandaag echter zat er één in de schouwburg en was nummer twee nog op vacantie. Er was dus geen ontkomen aan.

Het leuke van de visie Bavel is dat het al weer een voorbeeld is van een dorps- of wijkraad die constructief meedenkt over de ontwikkelingen van het eigen woongebied. Vroeger kwamen de dorps- en wijkraden vaak pas aan bod als de plannen al min of meer klaar waren. Hun invloed was dan minimaal. Bavel heeft ervoor gekozen om in een vroeg stadium een eigen visie op de stellen, waarin staat hoe zij denken dat de ontwikkelingen in Bavel vormgegeven moeten worden.

Grosso modo zeggen ze: zo snel mogelijk een fietsverbinding met de wijk Nieuw Wolfslaar, geen hoogbouw van meer dan drie lagen in het dorp en maatregelen tegen sluipverkeer vanaf de snelweg naar de stad via het dorp. Het nabij geplande evenemententerrein De Bavelse Berg wordt geaccepteerd, maar de daarin opgenomen landingsplaats voor helicopters is onacceptabel. Ook op het bedrijventerrein van zes hectare dat moet dienen als financiering van het evenemententerrein zit men in Bavel niet te wachten.

Het is in grote lijnen eigenlijk hetzelfde als hoe GroenLinks tegen de zaken aankijkt. De dorpsraad had het mij dus makkelijk gemaakt. Goeie visie, niets meer aan doen.

Homo Perquirens – wo 7 mei 2008

White Man's Burden

In het kader van mijn project over de effectiviteit van ontwikkelingssamenwerking hadden de directeur van het Wetenschappelijk Bureau en ik een gesprek met een aantal ambtenaren van het ministerie van financiën. Gezien het weer vond die afspraak plaats op het terras van de Eeuwige Jachtvelden in Den Haag.

Eén van de perverse prikkels van het Ontwikkelingsbeleid is de 0,8 Procent van het Bruto Nationaal Product die standaard wordt uitgetrokken voor ontwikkelingssamenwerking. Aangezien het bedrag vast staat, is er geen sterke prikkel om de effectiviteit van de uitgaven te controleren. Immers, ook al kom je tot de conclusie dat het effectiever kan, de hoogte van het bedrag zal niet wijzigen. Op ontwikkelingssamenwerking kan, om het maar bot te zeggen, geen efficiency-korting behaald worden.

Nu zou je als weldenkend mens zeggen dat de effectiviteit van de bestede middelen desondanks een belangrijk onderwerp is. Als we ontwikkelingssamenwerking dan zo belangrijk vinden dat we er jaarlijks een vast deel van ons geld insteken, dan zou je het toch ook interessant moeten vinden om te weten hoe je effectiever kan werken en dus ook meer mensen kunt helpen met hetzelfde geld. Toch lijken de ambtenaren van ontwikkelingssamenwerking niet erg veel zin te hebben in die lastpakken van financiën. En aangezien financiën het op zijn beurt ook niet zo interessant vindt om te controleren, aangezien er toch niets te halen valt, dringt dat departement nu ook niet echt aan op een stevige controle.

Nog perverser is wellicht dat vaak lopende het jaar blijkt dat ontwikkelingssamenwerking nog extra geld krijgt, omdat de ecnomie weer eens harder is gegroeid dan de vaak nogal voorzichtige schattingen van het ministerie van financiën. En 0,8 procent is 0,8 procent, dus dat extra geld moet dan in alle haast nog in één of ander projectje geduwd worden. Ook niet echt een garantie op het meest doeltreffende beleid.

Nu wil dat niet per definitie zeggen dat ze bij ontwikkelingssamenwerking alleen maar fout en onhandig bezig zijn. Toch is een prikkel tot meer en scherpere controle nuttig. Want zoals een oude accountantwijsheid zegt: vertrouwen is goed, maar controle is beter.

Homo Approbans – di 6 mei 2008

Nightlife

Meer diversiteit en minder onrust op straat. Dat waren twee van de redenen waarom GroenLinks toe wil naar een situatie waarin de horeca langer open mag blijven. En dat de consument zelf wel mag bepalen hoe laat hij naar huis gaat natuurlijk.

Na drie maanden lijkt het erop dat de onrust op straat is afgenomen. Een grote slag om de arm overigens: drie maanden is een erg korte periode om dat te meten. Ook lijkt het erop dat mensen niet meer massaal, maar in kleinere groepen naar huis gaan.

De diversiteit is moeilijker te meten. Het onlangs geopende Club M speelde bij de ontwikkeling van de formule al in op langere openingstijden en ik denk dat dat voor het nog nieuwere ‘Binnen’ (het oude Klapcot) ook geldt. Voor het overige is er in het horecalandschap nog niet veel veranderd.

Met de nachtzaken gaat het ondertussen minder goed. Nu de reguliere horeca langer open is, kiezen minder mensen voor de nachtzaken. Een reden om een aantrekkelijkere formule te bedenken om klanten te trekken. Ook zo moet de diversiteit van de horeca toenemen.

De woordvoerders hebben echter anders besloten. Nu de nachtzaken een kort geding hebben aangespannen en de rechter heeft uitgesproken dat de partijen nog een keer rond de tafel moeten gaan zitten, krijgen de nachtzaken nu ook een extra uur erbij. Daarmee is een toekomstbeeld waarin het verschil tussen nachtzaken en reguliere horeca verdwenen is, verder weg dan ooit. Ik vrees dat deze tijdelijke oplossing het nieuwe status quo zal worden, aangezien niemand zich daarna nog aan het onderwerp zal durven branden.

Homo Ineptiens – vr 25 apr. 2008

Clash of Culture

The Week of Hell eindigde gisteren met een hemeltergend slecht debat over de Cultuurvisie. Ambitieloos, zeiden CDA, PvdA en VVD, en niet vernieuwend.

Nu mag je dat van mij absoluut vinden. Maar dan wil ik van deze partijen ook ambities horen. En die waren er niet. Het CDA kwam niet verder dan orgelconcerten, de PvdA noemde Muzipo en Breda’97 noemde de gratis openstelling van de Grote Kerk als ambitie. En het allerergste was dat ze ineens allemaal vonden dat er te weinig geld was voor cultuur.

Ik dacht dat ik gek werd. Orgelconcerten, Muzipo, gratis toegang? Allemaal leuke ideeën, maar dat is toch geen visie of ambitie. Wie gebrek aan ambitie signaleert moet daar een eigen vergezicht tegenover stellen. Ik hoorde ze niet.

Tuurlijk, er valt op punten best wat kritiek te leveren op het huidige document. Maar een visie is dynamisch, wordt mettertijd groter en breder. En de meest belangrijke trendbreuk in deze visie ten opzichte van het verleden, is dat eindelijk niet langer het stadskantoor bepaalt wat er in de stad moet gebeuren, maar dat de gemeente reageert op de initiatieven vanuit het culturele veld. Voor Breda is die omslag gelijk aan een revolutie.

Toen de vrienden van de PvdA en het CDA ook nog eens begonnen over de middelen, was de maat voor mij echt vol. Als er één partij is geweest die de afgelopen jaren telkens weer extra cultuurgelden voor de poorten van de hel weg moest slepen, dan was het GroenLinks wel. Met de grootste moeite en zonder te veel medewerking van juist deze partijen mocht GroenLinks de gelden voor cultuur en erfgoed veilig proberen te stellen. Soms met enkele tonnen, soms zelfs maar enkele tienduizenden euro’s. Wie nu zeurt over beperkte middelen heeft zeker gelijk maar moet ook bij zichzelf te raden gaan. En vervolgens bij de eerste de beste gelegenheid samen met GroenLinks boter bij de vis leveren. Ik wacht.

Ik heb de discussie over de evaluatie van het Fonds Maatschappelijke Ontwikkeling niet eens meer bijgewoond. Ik was er redelijk positief over, maar had ineens niet meer zo de behoefte dat ook nog eens met woorden kracht bij te zetten. Ik was er klaar mee deze week.

Homo Discordabilis – do 24 apr. 2008

Havermarkt Breda

Yep, het was weer zover. In de commissievergadering Bestuur barstte het debat over horecasluitingstijden weer los. Aanleiding: de omzetverliezen en boetes waar de nachtzaken mee te kampen hebben sinds het extra vensteruur dat de reguliere horeca erbij gekregen heeft.

Hoe zat het ook al weer. In Breda hoeven de café’s op donderdag, vrijdag en zaterdag pas om drie uur dicht in plaats van twee uur. Voorwaarde is dat er na twee uur niemand meer binnen mag. Tegelijkertijd zijn er beveiligingsmensen ingehuur om de nieuwe regels te handhaven. Die controleren ook stipt om vier uur of de nachtzaken al leeg zijn. En aangezien geen enkele nachtzaak om vier uur al helemaal leeg kan zijn, krijgen deze zaken dus drie keer per week een boete van 13.000 euro. En dat kan natuurlijk niemand betalen.

Voor het CDA een goede aanleiding om voor te stellen de hele regelgeving weer terug te draaien. Daar staan ze overigens redelijk alleen in. Veel anderen vonden dat de nachtzaken er als compensatie ook maar een vensteruur bij moesten krijgen.

Ik wilde eigenlijk iets anders. Wat mij betreft mogen grote zaken er langer over doen om leeg te lopen dan kleine zaken. Logisch dat een zaak waar 1200 man inkunnen, niet binnen vijf minuten leeg kan zijn. Maar ik wil tegelijkertijd toe naar een situatie waarin er geen onderscheid meer is tussen reguliere horeca en de vijf nachtzaken.

De meeste nachtzaken hebben de laatste jaren niet erg geïnvesteerd in nieuwe formules. Het beperkte aanbod van klanten zorgde ervoor dat er altijd wel mensen binnenkwamen tussen twee en vier. En waarom investeren in een nieuwe formule als de mensen toch wel komen.

Ik geloof wel in het bestaansrecht van grote zaken. Om een voorbeeld te noemen, sinds de café’s langer open mogen, neemt het bezoek van de Graanbeurs af. Kennelijk zitten mensen liever een uurtje langer in hun favoriete café dan dat ze naar de Graanbeurs gaan. Kennelijk is die tent nu niet aantrekkelijk genoeg. Nu ken ik uitbater Ray ook als een inventieve en goede horeca-man. Ik wil hem uitdagen om van de Graanbeurs een tent te maken die ook in de vroege avond de competitie met zijn directe concurrenten aankan, los van elke sluitingstijdendiscussie. Ik weet zeker dat hem dat zou moeten kunnen lukken. Zet ‘m op Ray!

Homo Demokratikus – di 22 apr. 2008

Fokke en Sukke

In het kader van het toekomstproject van GroenLinks heb ik een stuk geschreven over een andere manier waarop we gezamenlijk een verkiezingsprogramma zouden kunnen schrijven.

De informatierevolutie die zich sinds 1990 heeft voltrokken, biedt uitgelezen mogelijkheden om opnieuw na te denken over de mogelijkheid processen verregaand open te gooien, bijvoorbeeld in de totstandkoming van een verkiezingsprogramma. In de huidige vorm wordt een programcommissie in het leven geroepen die, al dan niet na een aantal openbare discussiebijeenkomsten, een concept-programma opstelt. De invloed die leden nu op de inhoud vaneen verkiezingsprogramma kunnen uitoefenen, komt pas aan het einde: in de vorm van de amendementenprocedure. Hoewel de leden (lees: het congres) het laatste woord heeft, is het in de praktijk amper mogelijk om dan nog een fundamenteel nieuw idee in te brengen. De ledeninvloed is dus beperkt.

Dankzij nieuwe technieken is het tegenwoordig echter wel mogelijk om met 23.000 mensen aan een document te werken. Het beste voorbeeld daarvan is Wikipedia, de internet-encyclopedie die door iedereen met toegang tot een internetverbinding is te raadplegen, te corrigeren en uit te breiden. En hoewel de discussie over de kwaliteit van Wikipedia nog lang niet is beslecht en het concept gevoelig is voor onzorgvuldigheden en moedwillig vandalisme, is met Wikipedia wel bewezen dat het mogelijk is om met een groot aantal mensen te werken aan een document, en tegelijkertijd een zeer acceptabele mate van kwaliteit te waarborgen.

Al langer liep ik met het idee om het Wiki-idee te gebruiken voor ideeënvorming binnen de partij. Ik heb daar al eens eerder over geschreven. Het aardige is dat Rita Verdonk inmiddels een Wiki heeft gebruikt om ideeën te verzamelen. Dat mislukte overigens compleet omdat vandalen de meest belachelijke ideeën op de pagina zetten. Daar zit ‘m ook meteen het belangrijkste verschil: ik wil de openstelling van de pagina beperken tot leden, waarmee het risico op balorigheid meteen een stuk kleiner is. En natuurlijk moet GroenLinks wel zorgen voor een moderator.

Benieuwd? Ik wel naar de reacties. Het hele stuk is hier te downloaden.